[EDWARD'S POV] Sandra is aan de telefoon als ik de slaapkamer binnenloop. Ze lacht. Het valse soort. Het soort dat ze gebruikt als ze iets wil. 'Ja, moeder. Ik weet het. Wij zijn ook zo opgewonden.' Ik maak mijn das los en ga op de rand van het bed zitten. Ze kijkt me aan en draait zich dan om. 'Over twee maanden. Ja. De dokter zei dat alles er perfect uitziet.' Mijn maag zakt. Ze liegt. Sandra is niet zwanger. Ik weet het omdat we elkaar al meer dan een jaar niet meer hebben aangeraakt. Ze hangt op en lacht naar mij. "Mijn moeder is opgewonden." "Waarover?" 'Over de baby, uiteraard.' Ik sta. "Welke baby, Sandra?" "Ons kindje." Ze loopt naar de spiegel en draait zich opzij, met haar handen op haar platte buik. 'Ik ga binnenkort beginnen met showen. Waarschijnlijk moet ik zwangerschapskleding gaan shoppen.' "Je bent niet zwanger." 'Natuurlijk. Ik heb het gisteren aan je vader verteld. Hij was zo blij, Edward. Hij omhelsde me zelfs.' Mijn bloed wordt
Last Updated : 2026-03-03 Read more