ภัทรลดายิ้มรับกับความหวังดีของแม่สามีพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณ มันเป็นอะไรที่น่าแปลกใจเสียมากกว่าเมื่อก่อนหล่อนกับคุณหญิงพิศมัยแทบจะกินหัวกันแต่ตอนนี้จูบปากเป็นแม่ลูกกันเสียอย่างนั้นหลังอาหารมื้อเย็นผ่านไปโต๊ะสีขาวตัวยาวซึ่งตั้งอยู่สนามหญ้าหน้าบ้านจึงเป็นที่ที่ทุกคนมานั่งรวมตัวพูดคุยกันเพื่อย่อยอาหาร“ตอนนี้หนูท้องได้กี่เดือนแล้วล่ะ หนูดา” วิริยะเอ่ยถามพรางจิ๊บชาโบราณแก้วโปรด“อีกไม่กี่วันก็จะเข้าห้าเดือนแล้วค่ะ สัปดาห์หน้าคุณหมอก็นัดตรวจเพศของเด็ก” รอยยิ้มของว่าที่คุณแม่ผุดขึ้นพร้อมกับมือน้อย ๆ ลูบไปที่หน้าท้องนูน“แล้วหนูดาอยากได้ลูกผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ แต่แม่อยากได้หลานสาวนะ”“ดาก็อยากได้ลูกสาวค่ะ อยากแต่งตัวน่ารัก ๆ ให้กับแก”“แต่ผมอยากได้ลูกชายมากกว่า” คนตัวโตที่เดินถือจานผลไม้ออกมาให้เอ่ยทักท้วง“แต่ดาอยากได้ผู้หญิง ถ้าได้ผู้ชายแล้วเป็นแบบคุณขึ้นมาจะทำยังไง”“แบบผม? แบบผมแล้วมันเป็นแบบไหน” ชายหนุ่มงุนงงว่าเขาทำอะไรไม่ดีหรือหญิงสาวถึงไม่อยากให้ลูกชายเป็นแบบเขา“ก็แบบ....” หญิงสาวชะงักไปนิดหนึ่งเพราะดันหาข้ออ้างไม่ได้“เห็นไหม ไม่มี ถ้าไม่มีแสดงว่าผมก็เป็นพ่อที่ดีได้” หญิงสาวถึ
Terakhir Diperbarui : 2026-03-04
Masuk
