Alle Kapitel von ภรรยารอหย่า: Kapitel 91 – Kapitel 100

204 Kapitel

ความจริงเปิดเผย(1)

ช่วงหัวค่ำ ณ ร้านอาหารสุดหรูบนตึกสูงใจกลางเมืองหลวงบรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยแสงเทียนสีส้มสลัว เสียงดนตรีคลาสสิกบรรเลงแผ่วเบาเพื่อสร้างความโรแมนติก รตานั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามในชุดเดรสเรียบหรู หล่อนเอาแต่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาหามุมกล้อง เพื่อถ่ายภาพอาหารฝรั่งหน้าตาสวยงาม และแก้วไวน์ราคาแพงเพื่อโพสต์ลงโซเชียลมีเดียอวดความร่ำรวย“โปรดคะ ... หันมามองกล้อง ยิ้มให้รตาหน่อยสิคะ คนติดตามรตาในไอจี คอมเมนต์ถามกันใหญ่เลยว่าควงประธานหนุ่มสุดหล่อมาร้านนี้จริงหรือเปล่า ยิ้มหน่อยนะคะโปรด”รตาเอ่ยเสียงหวานพลางยื่นหน้ามาใกล้พยายามหันมุมกล้องให้ติดหน้าของโปรดปราน ทว่าชายหนุ่มกลับนั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยสีหน้าเรียบตึง ดวงตาคู่คมจ้องมองอาหารหรูหราตรงหน้าด้วยแววตาว่างเปล่า เขาไม่มีความรู้สึกอยากอาหารเลยแม้แต่น้อย ยิ่งเห็นท่าทางห่วงยอดไลก์และเปลือกนอกของรตา เขากลับยิ่งรู้สึกสะอิดสะเอียนอย่างบอกไม่ถูกท่าทีเหล่านั้นยิ่งทำให้เขานึกย้อนไปถึงยามที่ทานอาหารร่วมโต๊ะกับบัวบูชา หญิงสาวไม่เคยหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพอาหารอวดใคร หล่อนจะคอยตักอาหารที่ดีที่สุดใส่จานให้เขา คอยแกะเปลือกกุ้งและก้างปลาให้อย่างใส่ใจ แววตา
Mehr lesen

ความจริงเปิดเผย(3)

“โปรดคะ! ทางนี้ค่ะ รตาจองโต๊ะริมกระจกส่วนตัวไว้ให้เลยนะคะ” รตาเอ่ยเสียงใสพลางยื่นมือไปหมายจะกุมมือหนาของชายหนุ่มทว่าโปรดปรานกลับขยับตัวทรุดลงนั่งฝั่งตรงข้ามแล้วดึงมือหลบอย่างเย็นชา จนรตาหน้าเสียไปเล็กน้อย หล่อนพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วพูดด้วยรอยยิ้มแย้มต่อ“มีอะไรหรือเปล่าคะโปรด ทำหน้าเครียดเชียว วันนี้รตากะว่าจะชวนไปดูหนังเรื่องใหม่ที่เพิ่งเข้าเมื่อวานเลยนะคะ”ครืด...ยังไม่ทันที่รตาจะพูดจบ โปรดปรานก็เลื่อนสมาร์ตโฟนของเขาไปวางตรงหน้าหญิงสาว หน้าจอแสดงไฟล์วิดีโอจากกล้องวงจรปิดที่กำลังเล่นค้างไว้มันคือภาพของรตาที่กำลังใช้สองมือผลักบัวบูชาตกบันไดอย่างจงใจและเลือดเย็นรตาเหลือบสายตามองหน้าจอเพียงแวบเดียว ดวงตากลมโตที่เคยหวานหยดก็เบิกกว้างฉายแววตื่นตระหนกสุดขีด ใบหน้าสวยเฉี่ยวซีดเผือดลงทันตาเห็นคล้ายคนไม่มีเลือดหล่อเลี้ยง ริมฝีปากบางสั่นระริกจนไม่สามารถเปล่งเสียงใด ๆ ออกมาได้ชั่วขณะ หล่อนพยายามรวบรวมสติที่แตกกระเจิงแล้วช้อนสายตาคู่งามที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตาขึ้นมองเขาอย่างน่าสงสาร“โปรดคะ มะ ... มันไม่ใช่อย่างที่โปรดเห็นนะคะ รตา... รตาไม่ได้ตั้งใจ วันนั้นยัยบัวบูชาพูดจาถากถางรตาก่อน
Mehr lesen

วิกฤตเมล็ดพันธ์(1)

ความพยายามที่จะลืม บางครั้งมันก็กลับกลายเป็นการตอกย้ำให้ยิ่งจำฝังลึกลงในใจ....เป็นเวลาเกือบหนึ่งเดือนเต็มแล้วหลังจากวันนั้น วันที่โปรดปรานตัดสินใจสลัดคราบคนโง่ผู้หูเบา ตัดความสัมพันธ์ที่เคยคิดว่าคือความรักกับรตาลงถังขยะ ชายหนุ่มพยายามขังตัวเองอยู่แต่ในห้องทำงานของบริษัท โหมทำงานอย่างบ้าคลั่งตั้งแต่เช้าจรดค่ำ เพื่อหวังว่าความเหนื่อยล้าทางร่างกายจะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดในใจ และลบเลือนใบหน้าของอดีตภรรยาออกไปจากหัวสมองได้บ้างทว่ายิ่งอยากลืม เขากลับยิ่งจำทุกครั้งที่หลับตา ความทรงจำที่มีร่วมกันกับบัวบูชายิ่งชัดเจนมากยิ่งขึ้นเท่านั้น มือหนายกขึ้นกุมหน้าอกข้างซ้าย มันเต้นแรงทุกครั้งที่นึกถึงอดีตภรรยาโปรดปรานพยายามตัดขาดจากรตาทุกวิถีทาง สั่งห้ามไม่ให้หล่อนเข้าไปเหยียบที่บ้าน และบล็อกทุกช่องทางการติดต่อ ทว่าแอร์โฮสเตสสาวผู้หยิ่งทะนงก็ไม่ยอมเลิกราง่าย ๆ หล่อนเพียรพยายามบุกมาหาเขาถึงบริษัทหลายต่อหลายครั้ง“คุณโปรดปรานคะ...”เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่สุรีย์ เลขาฯวัยกลางคนจะก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าอึกอัก และไม่สบายใจอย่างเห็นได้ชัด หล่อนเหลือบมองประธานหนุ่มที่บัดนี้ดูซูบเซียว และ
Mehr lesen

วิกฤตเมล็ดพันธ์(2)

“มีเรื่องอะไรอานนท์? ค่อย ๆ พูด”“รายงานผลการประเมินและข้อร้องเรียนจากลูกค้าในสัปดาห์นี้ครับยอดร้องเรียนเรื่องคุณภาพของรสชาติกาแฟจากหน้าร้านแฟรนไชส์ในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑลพุ่งสูงขึ้นกว่าสามร้อยเปอร์เซ็นต์เลยครับคุณโปรด! ลูกค้าประจำพากันบ่นว่ารสชาติกาแฟของเราเปลี่ยนไป บางคนบอกว่ามันทั้งขมไหม้ เปรี้ยวฝาด และไม่มีกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของแบรนด์เราเลยครับ!”ชายหนุ่มกระชากแท็บเล็ตมาดูข้อมูลในหน้าจอ ดวงตาคู่คมกวาดมองกราฟสถิติที่พุ่งสูงขึ้นเป็นเส้นสีแดง ความคิดและสมองของเขาทำงานอย่างรวดเร็วปราดเปรียว“รสชาติเปลี่ยนไปงั้นเหรอ เป็นไปได้ยังไง แฟรนไชส์ของเราเข้มงวดเรื่องสูตรและการชงมาก ทุกสาขาต้องใช้มาตรฐานเดียวกันหมด”“ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ฝีมือของพนักงานหน้าร้านครับคุณโปรด...” อานนท์ส่ายหน้าด้วยความเครียดสุดขีด“ปัญหาอยู่ที่เมล็ดกาแฟที่เราส่งไปจากคลังสินค้าส่วนกลางครับ ทางหน่วยตรวจสอบคุณภาพของผมเพิ่งสุ่มตรวจเมล็ดกาแฟอาราบิก้าเกรดพรีเมียมล็อตล่าสุดที่ได้รับมาจากสยามคอฟฟี่ซัพพลายซึ่งเป็นคู่ค้าหลักรายใหญ่ของเราผลปรากฏว่า เมล็ดกาแฟส่วนใหญ่ไม่ได้มาตรฐานครับ มีการปะปนของเมล็ดกาแฟเกรดต่ำที่คั่วไหม้จ
Mehr lesen

วิกฤตเมล็ดพันธ์(3)

โปรดปรานตบโต๊ะตัดบทเสียงแข็ง จนวิโรจน์สะดุ้ง และเงียบเสียงลงทันที นัยน์ตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่กรรมการอาวุโสอย่างดุดัน“นโยบายของแบรนด์เราคือ คุณภาพเหนือสิ่งอื่นใด ตลอดเวลาที่ผ่านมาลูกค้าเชื่อมั่นในรสชาติระดับพรีเมียมของเรา ถ้าเราลดเกรดเมล็ดกาแฟลงเพื่อเอาตัวรอดชั่วคราว ลูกค้าจะจับได้ทันทีและนั่นจะทำลายชื่อเสียงที่เราสร้างมาสิบปีให้พังพินาศในพริบตา ข้อเสนอนี้ผมปัดตก”“แต่ถ้าเราไม่มีเมล็ดกาแฟส่งให้สาขา เราก็ต้องปิดร้านชั่วคราวนะครับคุณโปรดปราน ความเสียหายจากการปิดร้าน และถูกฟ้องร้องจากผู้ซื้อแฟรนไชส์มันจะมหาศาลกว่ามากนะครับ!” บอร์ดบริหารอีกคนเอ่ยขึ้นด้วยความกังวล“ผมถึงเรียกพวกคุณมาประชุมที่นี่เพื่อหาทางออกยังไงล่ะ!”โปรดปรานตวาดเสียงต่ำ ความกดดันรอบตัวยิ่งทวีความรุนแรงจนทุกคนในห้องพากันก้มหน้าหลบสายตาท่ามกลางความอึดอัดขัดข้องนั้น จู่ ๆ กมล หัวหน้าทีมการตลาดรุ่นใหม่ไฟแรงก็ขยับตัวและยกมือขึ้นช้า ๆ“เอ่อ ... คุณโปรดปรานครับ ผมมีข้อมูลบางอย่างที่น่าจะเป็นทางเลือกให้เราได้ครับ”กมลเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเล็กน้อยพลางกดแป้นพิมพ์ส่งภาพสไลด์ขึ้นสู่หน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่กลางห้องประชุมหน้าจอแ
Mehr lesen

พบกันอีกครั้ง(1)

ความเงียบงันปะปนกับเสียงเครื่องยนต์รถยุโรปเอสยูวีคันหรูที่กำลังปีนป่ายไปตามเส้นทางลาดชันขรุขระของเทือกเขาในจังหวัดพิษณุโลก ฝุ่นดินสีแดงตลบอบอวลเป็นสายยาวอยู่เบื้องหลังราวกับพายุทรายขนาดย่อม โปรดปรานกำพวงมาลัยรถแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาวซีด ดวงตาคู่คมกริบจดจ้องมองไปยังแผ่นป้ายไม้เก่าวาดอักษรเขียนว่า ‘ไร่บุษบา’ ที่เริ่มปรากฏให้เห็นริมทางเด่นชัดขึ้นเรื่อย ๆเมื่อรถแล่นผ่านซุ้มประตูไม้ไผ่หนาเตอะของไร่ ภาพของผืนดินกว้างใหญ่ละลานตาโอบล้อมด้วยอ้อมกอดของหุบเขาและผืนป่าดิบชื้นก็ปรากฏแก่สายตา ต้นกาแฟพุ่มเตี้ยเรียงรายลดหลั่นกันลงมาตามแนวไหล่เขาอย่างเป็นระเบียบงดงาม ใบสีเขียวเข้มล้อสายลมเย็นยามบ่ายที่พัดพาเอากลิ่นอายดินชื้นปะปนกับกลิ่นดอกกาแฟป่าโชยเข้ามาผ่านร่องกระจกรถ ช่างเป็นบรรยากาศที่แสนสงบ ร่มเย็น แตกต่างจากคฤหาสน์ตระกูลใหญ่ในกรุงเทพฯ ที่เยือกเย็นราวกับสุสานที่ไร้สิ่งมีชีวิตเป็นไหน ๆโปรดปรานประคองรถเข้าจอดข้างแนวรั้วไม้เตี้ยริมทาง ก่อนจะก้าวเท้าลงจากรถช้า ๆ มือหนาเผลอล้วงลงไปสัมผัสเศษเสี้ยวของความทรงจำสุดท้ายอย่างยางรัดผมตุ๊กตาหมีสีชมพูพาสเทลเส้นเก่าที่พกติดตัวไว้ในกระเป๋ากางเกงตลอดเวลาเสียงเจ
Mehr lesen

พบกันอีกครั้ง(2)

"บัว ... อย่าทำแบบนี้กับพี่เลยนะ ตอบพี่มาเถอะว่าเด็กคนนี้คือลูกของพี่ใช่ไหม?""ลูกของคุณ? คุณจำผิดหรือเปล่าคะคุณโปรดปราน เด็กคนนี้ไม่มีพ่อหรอกค่ะ เขาเป็นลูกของฉัน ... ของฉันแค่คนเดียว""บัว! อย่ามาพูดจาประชดพี่แบบนี้สิ พี่คำนวณเวลาดูหมดแล้ว ระยะเวลาห้าเดือนนี้ บัวจะมีลูกกับใครไปได้ถ้าไม่ใช่พี่ บัวเป็นเมียของพี่นะ!""เมีย?" บัวบูชาทวนคำสั้น ๆ นั้นช้า ๆ ราวกับมันคือเรื่องตลกน่าขำที่สุดในชีวิต "คำนั้นสะกดแบบไหนเหรอคะ ตลอดห้าปีที่เราแต่งงานกันมันก็แค่สัญญาทางพินัยกรรม แต่ความรู้สึกเรามันก็เหมือนคนแปลกหน้า คุณเคยคิดว่าฉันเป็นเมียของคุณจริง ๆ ด้วยเหรอคะ หรือเพิ่งจะมานึกคำนี้ออกเอาวันนี้""พี่ขอโทษ ... บัว พี่ขอโทษจริง ๆ พี่มันโง่เอง พี่โดนรตาหลอกมาตลอด พี่เพิ่งรู้ความจริงหมดทุกอย่างว่ารตาเป็นคนผลักบัวตกบันได พี่เปิดดูคลิปกล้องวงจรปิดวันเกิดเหตุหมดแล้ว และพี่ก็ตัดขาดกับรตาไปแล้วนะบัว พี่ไม่เอาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาข้องเกี่ยวอีกแล้ว!"ชายหนุ่มพยายามขอโทษ และทุกอย่าง เพื่อหวังว่าเธอจะยินยอมอภัย แต่ว่าบัวบูชากลับทำเพียงแค่ยืนรับฟังนิ่ง ๆ"เรื่องนั้นมันเกี่ยวกับฉันตรงไหนเหรอคะคุณโปรดปราน คุณจะรัก
Mehr lesen

พบกันอีกครั้ง(3)

"เราหย่าขาดจากกันแล้วค่ะ สถานะของคุณในตอนนี้คือคนนอกสำหรับฉันและไร่บุษบาแห่งนี้ ส่วนครอบครัวเพียงคนเดียวที่ฉันมีในตอนนี้คือลูกในท้อง ป้าสา และผู้คนในไร่บุษบาที่โอบอุ้มฉันในวันที่ฉันไร้ที่พึ่งพิงรวมถึงหมอไม้ที่คอยก้าวเข้ามาปกป้องฉันกับลูกในทุกวินาทีที่ลำบาก" บัวบูชาจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เรียบเฉย ทว่าคำพูดแต่ละคำช่างแหลมคมแทงเข้าจุดสำคัญ สามารถทำเอาคนฟังนอนลงไปดิ้นตายได้เลย"บัว ... แต่พี่รักบัวนะ พี่รักบัวกับลูกจริง ๆ..."ชายหนุ่มพร่ำคำว่ารักที่ปากหนักไม่เคยพูดมาตลอดห้าปีเต็ม ทว่าในตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว"รัก? คำว่ารักของคุณมันสายเกินไปแล้วค่ะคุณโปรดปราน และฉันไม่ต้องการมันอีกต่อไปแล้ว"โปรดปรานพยายามประคองสติตัดเรื่องส่วนตัวทิ้งไปก่อน แล้วรีบยกจุดประสงค์ทางธุรกิจขึ้นมาเจรจาเพื่อหาทางถ่วงเวลาไม่ให้เธอขับไล่เขากลับกรุงเทพฯ ทันที"บัว... แต่พี่มาที่นี่เพื่อเจรจาธุรกิจด้วยจริง ๆ นะ บริษัทแฟรนไชส์กาแฟของเรากำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตเมล็ดกาแฟขาดแคลน พี่รู้ว่าไร่บุษบาของบัวพัฒนาเมล็ดกาแฟสายพันธุ์ใหม่จนคว้ารางวัลชนะเลิศ พี่ขอเสนอซื้อเมล็ดกาแฟทั้งหมดจากคลังสินค้าของบัวในราคาที่สูงที่สุด สูงเท่าที
Mehr lesen

แลกด้วยอะไรก็ยอม(1)

“คุณบัวจะไม่ให้โอกาส คุณโปรดหน่อยเหรอคะ ป้าเห็นคุณโปรดนั่งตบยุงอยู่ใต้ถุนมาตั้งแต่ช่วงเย็นแล้วนะคะ”ป้าสาถือนมอุ่น ๆ เดินมาวางให้ตรงโต๊ะหัวเตียง ก่อนจะเดินมาทรุดตัวนั่งลงบนเตียงที่คนเจ้าเนื้อกำลังเอนหลังอ่านหนังสืออยู่“ไม่ค่ะ บัวเคยให้โอกาสเขาตอนที่เราแต่งงานกันแล้ว แต่จนแล้วจนรอดพี่โปรดก็ยังโง่ดักดาน ทำร้ายจิตใจบัวมาตลอด แม้กระทั่งตอนหย่า”บัวบูชาตอบเสียงเรียบพลางปิดหนังสือในมือลง ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนตลอดห้าปีที่ผ่านมา มืออวบลูบหน้าท้องนูนของตัวเองแผ่วเบาเพื่อปลอบประโลมชีวิตน้อย ๆ ข้างใน“แต่คุณโปรดดูสำนึกผิดจริง ๆ นะคะคุณบัว ป้าเลี้ยงมาตั้งแต่แบเบาะ ป้าดูออกว่ารอบนี้คุณโปรดไม่ได้แกล้งทำ สายตาที่มองคุณบัวมันเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดจริง ๆ ค่ะ” ป้าสาพยายามหว่านล้อม“สำนึกผิดตอนนี้มันจะมีประโยชน์อะไรคะป้าสา วันที่บัวต้องการความเชื่อใจจากเขามากที่สุด วันที่บัวแทบจะรักษาลูกไว้ไม่ได้ เพราะถูกผู้หญิงคนนั้นผลักตกบันได พี่โปรดกลับเดินเข้ามาด่าบัวด้วยคำพูดหยาบคาย ตราหน้าว่าบัวสำออยแกล้งตกบันได ป้าลืมไปแล้วเหรอคะว่าวันนั้นบัวต้องร้องไห้เจ็บปวดขนาดไหน”ป้าสาสะอึกไป
Mehr lesen

แลกด้วยอะไรก็ยอม(2)

“ผมรู้ครับป้า... ผมรู้ว่าผมทำเลวกับบัวไว้มาก ผมเพิ่งรู้ว่าบัวต้องทนเจ็บปวดขนาดไหนเพราะความโง่ของผม”ป้าสาระบายลมหายใจยาว หล่อนเริ่มกางมุ้งครอบแคร่ไม้ไผ่ให้เขาเพื่อช่วยบรรเทาฝูงยุงป่าที่รุมเร้า“คุณโปรดคะ... ป้าเลี้ยงคุณโปรดมาตั้งแต่เกิด ป้ารักและเอ็นดูคุณโปรดไม่ต่างจากลูกหลานแท้ ๆ นะคะ แต่ป้าต้องขอพูดตรง ๆ บาดแผลทางใจของคุณบัวในรอบนี้มันลึกเกินกว่าจะรักษาจริง ๆ ค่ะ ตลอดห้าปีที่คุณบัวเธอพยายามอดทนและมอบความรักให้คุณโปรด คุณโปรดกลับเหยียบย่ำมันอย่างไร้ค่า ต่อให้คุณโปรดจะพยายามรักษาแผลนั้นจนมันหายดีแล้ว แต่มันก็ยังคงเหลือแผลเป็นทางจิตใจที่ไม่มีวันลบเลือนอยู่ดีค่ะ อย่าพยายามต่อไปเลยนะคะ กลับกรุงเทพฯ ไปเสียเถอะค่ะ”โปรดปรานเงยหน้าขึ้นมองแม่นมที่เลี้ยงเขามา ดวงตาแดงก่ำด้วยความรู้สึกผิดจับใจ ชายหนุ่มข่มความเจ็บปวดในอกก่อนเอ่ยกับป้าสา“ผมรู้ครับป้าสา... ผมรู้ดีว่าแผลเป็นทางจิตใจของบัวมันลึกและน่ากลัวขนาดไหน และผมก็รู้ตัวดีว่าผมไม่มีสิทธิ์ขอร้องให้บัวยกโทษให้ง่าย ๆ”ชายหนุ่มหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง แววตาคู่นั้นสั่นไหว่อย่างเห็นได้ชัด“แต่ผมยอมแพ้ไม่ได้จริง ๆ ครับป้า ผมเพิ่งรู้ตัวในวันที่บัวเดินจากไ
Mehr lesen
ZURÜCK
1
...
89101112
...
21
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status