“เหตุใดจึงร่างกายอ่อนแอเพียงนี้นะ” เถียนซีเย่กุมมืออีกฝ่ายแต่สัมผัสนั้นทำให้ฟางเหม่ยหลินไม่ชอบเป็นอย่างมาก เขาหันไปหานางกำนัลที่ติดตามมาด้วย “หรูอี้ ไปตามหมอ”หญิงสาววัยสิบแปดที่มาจากเมืองหลวงเชื่อฟังคำสั่งเป็นอย่างดี นางไปตามหมอหลวงที่พักอยู่ในเรือนอีกฟากหนึ่งแล้วพามารักษาหมอหลวงตรวจอาการองค์หญิงพลันเลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วรายงานไปตามตรง “กระหม่อมได้กลิ่นดอกฟ้าลั่นพ่ะย่ะค่ะ”“กลิ่นบางเบายังเป็นปัญหาอีกรึ” เถียนซีเย่รู้อยู่แล้วว่าสรรพคุณทางยาของดอกฟ้าลั่นช่วยเรื่องใดบ้าง เวลานั้นคิดว่าต้นของมันคงจะงอกขึ้นมาตามธรรมชาติและกลิ่นของมันอาจจะโชยมาตามลมเพราะถึงฤดูผลิบานพอดีจึงสั่งให้คนเดินตรวจตราแล้วถอนทิ้งให้หมด“สูดดมมากไปก็อาจทำให้มีอาการได้พ่ะย่ะค่ะ” หมอหลวงตอบไปตามตรง รู้สึกแปลกอยู่บ้างที่นางเป็นหนักกว่าคนอื่น ๆ ในที่แห่งนี้ทว่า ไม่มีใครจับได้เลยว่าเงาหนึ่งที่ยืนอยู่หน้าประตูเด็ดดอกฟ้าลั่นมาผสมกับกำยานทำให้ฟางเหม่ยหลินจับกลิ่นที่แฝงมาไม่ได้จึงหลงสูดดมเข้าไปเต็ม ๆ ยามนอนหลับใหลหากไม่โดนกระตุ้นอาการก็คงไม่เกิดเรื่องใดแต่คนผู้นั้นใช้จุดนี้เพื่อช่วยให้นางหลีกเลี่ยงจากเถียนซีเย่โดยไม่ถูกสงสัย
Read more