Alle Kapitel von ขอแค่รักกันสักนิด: Kapitel 21 – Kapitel 30

“ผมไม่น่ามายุ่งกับผู้หญิงอย่างคุณเลยติน่า” กรณ์เลื่อนสายตาไปมองที่หน้าท้องแบนราบของตติยา “ถ้าในท้องคุณคือลูกของผม คุณไม่ต้องห่วง ผมรับผิดชอบแน่นอน แต่กับคุณ ผมไม่ไหวจริงๆ” ถามว่าเสียใจมากไหม ตอบเลยว่ามาก แต่ที่ยิ่งกว่าเสียใจคือผิดหวังและเสียดาย ไม่ใช่เสียดายตติยา หากแต่เสียดายครอบครัวที่ต้องพังลงเพราะความชั่วของเขาเองกรณ์ผุดลุกขึ้น เขาตั้งใจจะเดินหนีออกจากตรงนั้นเพราะทนเห็นหน้าผู้หญิงแพศยาอย่างตติยาไม่ได้อีกต่อไป ทว่าถูกเจ้าสัวภพเรียกไว้เสียก่อน“เดี๋ยวก่อนไอ้กรณ์ มีคลิปใหม่”ข่าวที่แฉตติยาว่าเป็นเมียน้อยผู้ชายพร้อมกันถึงสามคนว่าทำให้กรณ์ช็อกแล้ว พอเจอคลิปวิดีโอนี้เข้าไป ชายหนุ่มยิ่งกว่าถูกกระชากหัวใจออกมากระทืบซ้ำๆ“วันก่อนฉันเจอผู้หญิงคนนี้ที่ห้องน้ำโรงพยาบาลค่ะ เธอมาขอซื้อปัสสาวะฉันในราคาหนึ่งหมื่นบาท” “ซื้อฉี่ตั้งหนึ่งหมื่นบาทเลยเหรอครับ พึ่งรู้นะครับเนี่ยว่าฉี่คนเราก็มีราคาด้วย ไม่ใช่แค่ขายได้ แต่ได้ราคาสูงอีกต่างหาก เอ๊ะ! ว่าแต่คุณกำลังท้องใช่ไหมครับ” “ค่ะ ท้องได้สิบสองสัปดาห์แล้ว” “ตรงกับผลตรวจการตั้งครรภ์ของคุณตอนอเลยนะครับ ฮ่าๆ บังเอิญจัง” แหล ลวง โลก งานนี้จะมีท้องลมหรื

ริสาไปแล้วไปพร้อมกับอิสระที่เขามอบให้เราสองคนไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกความจริงทุกข้อที่ตีแสกหน้าพานพาให้หยาดน้ำตาหยดไหล ก้อนเนื้อใต้แผงอกข้างซ้ายคล้ายว่าเต้นช้าลงจวนเจียนจะหยุดลงทุกวินาที สองขาที่เคยยืนหยัดอย่างสง่า มาวันนี้กลับไร้เรี่ยวแรงพยุงกายชายหนุ่มทรุดลงตรงหน้ารูปถ่ายพรีเวดดิ้งของเขากับอดีตภรรยา ร่ำร้องอยู่ในใจว่าอยากได้เธอคืนมา อยากให้ห้วงเวลาที่เคยมีร่วมกันหวนคืน“พี่ขอโทษ พี่ขอโทษ”ต่อให้พูดพร่ำซ้ำๆ ว่าขอโทษ แต่เปล่าประโยชน์สำหรับเรื่องราวที่ดำเนินไปแล้ว ไม่มีใครย้อนกลับไปแก้ไขอดีตได้ แม้ทำดีให้ตายก็ไม่อาจลบล้างความผิดที่ก่อไว้ คนถูกกระทำอาจให้อภัย แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมร้องไห้จนไม่เหลือน้ำตาให้ไหลก็ไม่อาจเรียกร้องอะไรให้กลับมา และเขาคงไม่มีหน้าไปขอโอกาสจากริสาด้วยรู้ดีว่าทำผิดกับเธอไว้มาก ทำได้ก็เพียงเฝ้ามองอยู่ห่างๆ เก็บเรื่องราวดีๆ ระหว่างเราไว้ในความทรงจำ เดินต่อไปข้างหน้าในถนนที่เป็นเส้นขนานที่ไม่อาจวกไปบรรจบกับริสาได้อีกแล้วตู้เสื้อผ้าที่เคยเต็มไปด้วยชุดสีหวาน วันนี้เหลือเพียงสูทและชุดสีเข้มที่เป็นของเขา โต๊ะเครื่องแป้งที่เคยมีครีมบำรุ

แม้ตัวอยู่สเปน แต่เม็ดเงินที่มีก็บันดาลทุกสิ่งอย่างที่ต้องการให้กับเขาได้ นักสืบ นักข่าว ความลับที่ผู้หญิงที่ตติยาซื้อปัสสาวะเพื่อไปตรวจการตั้งครรภ์กุมไว้ สามารถซื้อได้หากมีเงินมากพอซึ่งเขาก็มีเงินมากพอซะด้วยสิ“พี่จ้างนักสืบตามยายติน่าสักพักแล้วแหละ ตอนแรกกะจะเก็บหลักฐานไว้ให้นิดเผื่อนิดเปลี่ยนใจอยากฟ้องชู้ เลยบังเอิญได้ไปรู้เรื่องคาวๆ ของยายนั่นเข้า” สุภาษิตที่ว่าไว้ว่าคนดีผีคุ้มที่น้าสะใภ้ชอบพูดอยู่บ่อยๆ หมายความว่าอย่างไร เขาเข้าใจความหมายลึกซึ้งก็เมื่อได้รู้จักริสานี่แหละ“แต่นิด นิดต้องไปตรวจเอดส์ด้วยนะ” ลำบากใจเหลือเกินที่ต้องพูดเรื่องนี้กับริสา แต่ถึงอย่างไรเขาก็อยากให้เธอเข้ารับการตรวจ ตติยามั่วขนาดนั้น น่ากลัวเหลือเกินว่าจะนำพาเชื้อเอชไอวีมาแพร่“นิดตรวจแน่นอนค่ะ” ถึงไม่รู้ว่าตติยามั่วไปทั่ว เธอก็ตั้งใจจะตรวจอยู่แล้ว เพราะอดีตผัวเธอน่ะ ก็มั่วไม่ต่างจากยายนั่นหรอกใจสั่นระรัวเมื่อเห็นมิสคอลจากอดีตผัวนับสิบสาย เธอไม่รู้ว่ากรณ์มีธุระอะไรถึงได้กระหน่ำโทร. หาเธออย่างบ้าคลั่งขนาดนี้“มีอะไรหรือเปล่านิด” อันเดรสที่พึ่งคุยกับสถาปนิกที่จะมาช่วยออกแบบฟาร์มสเตย์ให้ริสาเสร็จเรียบร้อยเอ

“ร้องออกมาเลยนิด การร้องไห้ก็เหมือนการระบายความทุกข์อย่างหนึ่งแหละ ร้องแล้วจะโล่ง หรือจะแหกปากตะโกนก็ได้ แบบตะโกนด่าไอ้กรณ์ไรงี้” เขากอดน้องสาวพร้อมทั้งลูบแผ่นหลังเจ้าหล่อนแผ่วเบา หวังว่าสัมผัสจากเขาจะช่วยแบ่งเบาความเศร้าในใจริสาให้คลายลง“พี่อันเดรสรู้ได้ไง พี่เคยร้องไห้เพราะอกหักเหรอ?”เสียงอู้อี้เอ่ยถามเขา อันเดรสยิ้มตาพราวเมื่อนึกถึงเธอคนนั้น “เปล่า แต่มีคนเคยบอกพี่”“หืม ใครกันคะ” ริสาพาตัวเองออกจากอ้อมกอดพี่ชาย เธอมองหน้าอันเดรสรอคอยคำตอบว่าใครกันนะคนคนนั้น “ว่าที่พี่สะใภ้นิดเหรอ นี่พ่อเสือตัวร้ายจะมีเมียเป็นตัวเป็นตนแล้วเหรอเนี่ย” เธอเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบสองแก้ม ความทุกข์ค่อยๆ จางหายเมื่อเห็นพี่ชายอมยิ้มตาเยิ้ม“พี่สะใภ้อะไรกัน พี่ยังไม่มีแฟนเลย”“ก็รีบมีสิคะ นิดอยากมีพี่สะใภ้” อยากรู้จังว่าเป็นผู้หญิงชาติพันธุ์ไหนที่คว้าหัวใจผู้ชายอย่างอันเดรสไปครอง “เธอเป็นคนสเปนเหรอคะ”“คนไทย”“จริงดิ!” ริสาตาโต แม้เธอกับอันเดรสจะเป็นพี่น้องพ่อเดียวกัน แต่ก่อนหน้านี้อันเดรสไม่เคยมาประเทศไทยเลย เขาใช้ชีวิตอยู่สเปนกับผู้เป็นแม่ เหยียบไทยครั้งแรกก็ก่อนที่จารุเดชจะสิ้นใจเพียงสามวัน มาครั้งที่สองก็ท

ไอ้โง่ที่ทะนงว่าตนเก่ง ตนแน่ แต่ที่จริงไม่ใช่เลยสักนิด“ลูกของเราโชคดีมากที่ได้มีแม่แบบนิด” แม่ที่อ่อนโยน.. จิตใจดี“นิดเองก็โชคดีค่ะที่มีเขา”ไม่สำคัญหรอกว่าลูกจะมาตอนที่เธอกับกรณ์ยังเป็นสามีภรรยาหรือหย่าขาด ไม่ว่าชีวิตอยู่ในจุดไหน ความเป็นแม่ของเธอก็ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เธอพร้อมจะทำหน้าที่นี้โดยไม่สนใจเลยสักนิดว่าจะเป็น Single Mom หรืออะไรก็ตามลูกทำให้ผู้หญิงที่สูญสิ้นทุกอย่างลุกขึ้นมาหยัดยืนได้อย่างสง่าอีกครั้งลูกทำให้ความอดทนไร้ซึ่งขีดจำกัดลูกทำให้อยากลืมตาตื่นในทุกเช้าสำหรับแม่ ลูกคือทุกสิ่งทุกอย่าง เป็นความรักบริสุทธิ์ยิ่งกว่าสิ่งใดบนโลกใบนี้ ลูกทำให้แม่อย่างริสามีจุดมุ่งหมาย ทำให้หญิงสาวอยากเป็นคนที่ดีขึ้นในทุกวัน และทำให้เธอเข้มแข็งจนบาดแผลลึกที่อดีตสามีทำไว้กลายเป็นแค่รอยข่วนที่แสบๆ คันๆ ไม่สะท้านความรู้สึกมากมายอย่างในคราแรกเพราะมีเป้าหมาย เพราะมีหลักให้ยึดเหนี่ยวจิตใจ ความรู้สึกที่พังทลายลงจึงถูกกอบกู้ขึ้นมา ค่อยๆ เยียวยารักษาในสถานที่ที่เต็มไปด้วยความฝัน ฝันที่ถูกก่อร่างสร้างให้เป็นจริงทีละนิดในทุกวัน ทุกวัน..แตกต่างจากกรณ์ซึ่งควรเป็นคนมีความสุขที่สุด ได้หย่าอย่างที่ต