Alle Kapitel von ขอแค่รักกันสักนิด: Kapitel 51 – Kapitel 60

ทุกการกระทำ ย่อมมีผลตามมาเสมอหากทำดีแล้วไซร้จะกลายเป็นชั่วได้อย่างไรแต่ถ้าก่อกรรมชั่วเมื่อไหร่ ก็จงเตรียมตัวไว้เมื่อถูกกระแทกกลับด้วยผลของสิ่งที่เคยทำ“พี่กรณ์รักลูกมากไหมคะ”“รักที่สุด รักยิ่งกว่าชีวิตพี่อีก”“แล้วนิดล่ะคะ พี่กรณ์อยากให้นิดกลับไปอยู่กับพี่กรณ์หรือเปล่า”ก้อนเนื้อใต้แผงอกข้างซ้ายของชายวัยสามสิบห้าแทบหยุดเต้น กรณ์แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้หูฝาด ริสาถามว่าเขาอยากให้เธอกลับมาอยู่ด้วยกันไหม“ขอแค่นิดกลับมา ให้พี่ทำอะไรพี่ยอมทุกอย่าง”ขอแค่เพียงริสาหวนคืนสู่อ้อมกอด ไม่ต้องทำอาหาร ไม่ต้องเป็นแม่บ้าน ไม่ต้องเป็นผู้หญิงที่ทำงานเก่ง ขอแค่เธอพาลูกกลับมาอยู่ด้วยกัน เขาขอเท่านั้น เท่านั้นจริงๆ..มือบางวางสมาร์ตโฟนไว้บนโต๊ะกลางตรงหน้า ริสากระตุกยิ้ม เธอถือคติที่ว่า หากต้องลงดาบใคร เธอจะเอาให้ตาย ไม่ใช่แค่ได้บาดแผลพอแค่แสบๆ คันๆ โดยเฉพาะไอ้อีที่มันกล้ามาลามปามถึงลูกสาวเธอ“นิดขอถามอะไรพี่กรณ์ได้ไหมคะ”“ได้เลยนิด ถามได้ทุกอย่าง พี่จะบอก บอกแบบไม่โกหกหรือปิดบัง”“พี่กรณ์รักคุณติน่าไหมคะ” กรณ์เลื่อนสายตามาสบประสานกับเธอ แว็บหนึ่งเธอเห็นความโกรธในนัยน์ตาชายหนุ่ม“ตอนแรกพี่คิดว่าพี่รักติน่า

เพราะรู้ว่ามีเจ้าของคอยคุ้มกะลาหัว หมามันเลยกล้าเห่าเสียงดัง ริสาจึงจัดการทั้งหมาตัวนั้นและเจ้าของให้สิ้นซากทุกสำนักข่าวต่างไม่พลาดที่จะนำเสนอข่าวเด่นประเด็นร้อนอย่างเรื่องท่านไกรสรถูกปลดให้พ้นจากตำแหน่งหน้าที่และถูกจับฐานฉ้อราษฎร์บังหลวงและอีกหนึ่งข่าวเด็ดที่มาแรงไม่แพ้กัน ลูกสาวอดีตผู้บริหารกระทรวง ถูกภรรยาหลวงซึ่งเป็นเพื่อนแม่ตบกลางห้างสรรพสินค้าชื่อดัง อีกทั้งยังมีผู้หญิงอีกหลายคนซึ่งถูกตติยาแย่งสามีออกมาบอกกับนักข่าวว่าเตรียมฟ้องชู้ แถมโชว์หลักฐานบางอย่างที่ไม่มีผลต่อรูปคดีให้ทุกคนได้ดูว่าตติยาสารเลวแค่ไหนไม่มีคุณพ่อนักการเมืองคอยช่วยเหลือ ทรัพย์สินที่ไกรสร คดโกงมา คงถูกยึดกลับคืนสู่แผ่นดิน สิ้นแล้วทุกสิ่งที่ตติยามี เหลืออยู่อย่างเดียวที่จะอยู่กับผู้หญิงคนนั้นไปจนวันตาย นั่นคือ ผลของการกระทำและกรรมชั่วที่ตติยาก่อไว้“เสียใจไหมคะที่สุดท้ายแล้วชีวิตผู้หญิงของพี่ต้องจบลงแบบนี้”“ไม่หรอก ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้อย่างนั้น”กรณ์เงียบครู่หนึ่งก่อนเอ่ยตอบเธอในใจลึกๆ กรณ์คงสงสารตติยาอยู่ไม่มากก็น้อย ถึงยายนั่นจะชั่วจะเลวยังไง แต่ช่วงเวลาหนึ่งกรณ์ก็เคยลึกซึ้งกับหล่อน จะไม่ผูกพันกันเลยเป็น

เด็กคนนั้นโตมากลายเป็นริสา ปิยะศักดิ์ ลูกสาวคนเดียวของคุณอาจารุเดช เพื่อนสนิทเจ้าสัวภพซึ่งก็มีลูกชายแค่คนเดียวคือเขา กรณ์ ธนัชกุลไม่อยากเชื่อเลยว่าโลกจะเหวี่ยงเราทั้งคู่ให้กลับมาเจอกันอีกครั้งหลังจากเวลาผ่านไปแปดปี เหมือนนาน ทว่าเขาจำเธอได้ไม่เคยลืมดีใจที่ได้เจอกันอีกนะ.. นิด“ไหว้พี่กรณ์สิลูก” จารุเดชบอกลูกสาวที่นั่งอยู่ข้างกันสาวน้อยวัยยี่สิบสองที่กำลังจะเรียนจบมหาวิทยาลัยในเดือนหน้ายกมือไหว้ลูกชายเพื่อนสนิทพ่อ เธอสบตาเขา เขายิ้มให้เธอ รอยยิ้มที่ไม่ถูกส่งไปถึงดวงตา ทว่ามีผลกับคนมอง เป็นครั้งที่สองในวัยสาวที่ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายริสาเต้นเร่าจนยากที่จะควบคุม“พ่อพูดถึงหนูให้ลุงฟังบ่อยๆ ได้เจอกันสักที” ทุกครั้งที่จารุเดชเล่าเรื่องลูกสาว ดวงตาของคนเป็นพ่อเปี่ยมไปด้วยความภูมิใจ ริสาเป็นเด็กดีไม่เคยทำเรื่องให้พ่อเหนื่อยใจ ทว่าหากพูดถึงความห่วงใยที่พ่อมีต่อลูกล้วนห่วงอยู่ทุกขณะลมหายใจเข้าออกไม่เกี่ยวว่าลูกจะดีหรือเลว “อีกเดือนเดียวก็จบแล้วสินะ เห็นพ่อบอกลุงว่าบริษัทแย่งตัวกันให้ควั่ก น่าภูมิใจแทนพ่อจริงๆ ลูกเอ๊ย” ผลของการกระทำในอดีตย่อมส่งผลต่อปัจจุบัน ริสาขยันตั้งใจมาโดยตลอด ไม่แปล

“ผลไม้ครับ”ผลไม้ในจานถูกปอกเปลือกและล้างมาอย่างดี ที่นี่ไม่มีแม่บ้าน แม่ครัว หรือคนสวน มีแค่สุนีย์ที่ทำความสะอาดบ้านให้ แต่เวลานี้พี่นีย์กลับบ้านไปแล้ว“ปอกเองเลยเหรอคะ” เธอวางโทรศัพท์ไว้บนโซฟา กรณ์เดินเข้ามาหลังเธอวางสายจากอันเดรส“ครับ พี่ลองหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตดู เขาบอกว่าฝรั่งดีต่อคุณแม่ตั้งครรภ์”ตั้งแต่กรณ์ย้ายมาอยู่ที่นี่ เธอก็สบายขึ้นมาก เขาทำทุกอย่างเท่าที่คนอย่างเขาจะทำได้ แม้แรกๆ จะทำครัวเธอเละเทะไปบ้าง แต่กรณ์ก็พัฒนาขึ้น อย่างตอนนี้ไฮโซกรณ์ที่ไม่เคยหยิบจับอะไรนอกจากเอกสารกับปากกาก็ปอกฝรั่งมาให้เธอกินได้แล้ว“ขอบคุณนะคะ”“พรุ่งนี้เช้านิดอยากกินอะไร เบื่อข้าวต้มหรือยัง พี่ว่าจะไปซื้อปลาที่ตลาดมาทำอาหารให้นิดกิน”“ซื้อปลามาทำอาหาร? ทำเองเหรอคะ” นี่เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม กรณ์เนี่ยนะจะทำอาหาร “พี่กรณ์ทำกับข้าวเป็นเหรอคะ”กรณ์ส่ายหน้าแน่นอนว่าไม่“พี่จะลองทำตามยูทูบดู พี่ว่ามันก็ไม่น่ายากนะ”“ซื้อกินดีกว่าไหมคะพี่กรณ์” ไม่ใช่อะไร เธอกลัวครัวเละ“พี่อยากลองทำอะไรให้นิดกับลูกกินดูบ้าง เชื่อพี่นะ พี่ทำได้” บริหารอาณาจักรหมื่นล้านยังทำได้เลย แค่ทำอาหาร จะไปยากอะไรรู้แล้วว่าการเ

ก็จริง..เราทุกคนล้วนมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ จะทิ้งสิ่งหนึ่งเพื่อสิ่งหนึ่งหาได้ไม่“มีโปรเจกต์หนึ่งที่พี่ร่างโครงการไว้ตั้งแต่เมื่อปีก่อนแล้ว พี่จะนำเข้ารถยนต์ไฟฟ้าจากจีน อันที่จริงโปรเจกต์นี้ก็เป็นรูปเป็นร่างแล้วล่ะ รอแค่กระบวนการผลิตเท่านั้น พี่ว่าจะเปิดตัวรถยนต์ปลายเดือนมีนาปีหน้า ช่วงนั้นอาจยุ่งหน่อย แต่พี่จะพยายามช่วยนิดดูแลลูกให้มากที่สุดนะ นิดไม่ต้องห่วง”“ทำหน้าที่ของพี่กรณ์ให้เต็มที่ ส่วนเรื่องลูกไม่ต้องห่วง นิดไหวค่ะ จะรอดูความสำเร็จของพี่กรณ์นะคะ”ไม่ว่าเธอกับกรณ์จะอยู่ในสถานะ ไม่ว่าจะเป็นอะไรของกันและกัน ไม่ว่าเธอจะเคยเสียใจเพราะเขา ไม่ว่าเราจะเคยผ่านช่วงเวลาที่ย่ำแย่มาแค่ไหน แต่สิ่งหนึ่งที่เธอไม่เคยเปลี่ยนไป นั่นคือเธอหวังดีกับกรณ์เสมอ01.08.2565เวลา 06.50 นาฬิกายินดีต้อนรับเด็กหญิงดาริน ธวัชกุล ธนัชกุล สู่โลกใบกว้าง#Darinของขวัญและหัวใจของพ่อกับแม่รูปถ่ายหนูน้อยดารินถูกโพสต์ลงอินสตาแกรมของกรณ์ในช่วงเย็นของวันที่หนึ่งเดือนสิงหาคมหลังเด็กหญิงลืมตาดูโลกได้สิบสามชั่วโมง ทั้งคนรู้จักและไม่รู้จักต่างเข้ามาคอมเมนต์แสดงความยินดี หากแต่เจ้าของอินสตาแกรมไม่ได้สนใจตอบหรือแม้แต