เผลอใจรักคุณอาหมอ의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

เนตรชนกนั่งหน้าห่อเหี่ยว จริงอย่างที่เพื่อนเธอพูด วิเวียนทั้งสวย สง่า เซ็กซี่นางแบบสาวแต่งตัวในแบบที่เธอไม่เคยคิดจะแต่ง หรือว่าหากอยากจะได้หัวใจของกันต์นทีเธอต้องเปลี่ยนตัวเองใหม่“ฉันเซ็กซี่สู้วิเวียนไม่ได้เลยเหรอ”สองสาวหันมองสบตากัน ก่อนจะถอนหายใจยาวพร้อมกันเป็นคำตอบ“ผู้ชายอย่างคุณอาเธอเขาอยู่ในโลกของผู้ใหญ่ เขาอยู่ในโลกธุรกิจ รายล้อมไปด้วยผู้หญิงเก่งๆ สวยๆ เต็มไปหมด ถ้าเธอจะเอาแต่ร้องไห้ หึง ห้ามนั่นห้ามนี่มันยิ่งดูน่ารำคาญสำหรับเขา” ถิงถิงเริ่มวิเคราะห์“แล้วต้องทำยังไงล่ะ” เสียงของเนตรชนกอ่อนลงถิงถิงมองเนตรชนกตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะยิ้มมุมปากเล็กน้อย “ก็เลิกทำตัวเป็นลูกคุณหนูสิ”“จริงอย่างที่ถิงถิงบอก ในเมื่ออาแกเป็นแฟนเก่าของนางแบบคนนั้น แสดงว่าอาแกชอบผู้หญิงเซ็กซี่ ดูเป็นผู้ใหญ่ แกก็แต่งตัวให้เปรี้ยวขึ้น เซ็กซี่ขึ้น อ่อ...ต้องไม่งี่เง่า เขาว่ากันว่าผู้ใหญ่จะใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์”“อืม” ถิงถิงพยักหน้าน้อยๆ เห็นด้วยกับคำพูดของปัญธิดา“ฉันรู้ว่ามันยาก เพราะทุกวันนี้ฉันก็ใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล แต่ถ้าแกอยากให้เขามองว่าแกโตแล้วก็อย่าทำ”ถิงถิงยกนิ้วโป้งให้กับปัญธิดา ชอบที่เพื่อน

เสียงประตูหน้าบ้านดังขึ้นในช่วงดึก เนตรชนกที่นั่งอยู่บนโซฟาชะงักเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าชะโงกไปมองที่หน้าบ้าน “กลับมาซะทีนะคะ” เธอพึมพำก่อนจะลุกขึ้นยืนต้อนรับกันต์นทีที่กำลังเดินเข้ามาในบ้านกันต์นทีก้าวเข้ามาในตัวบ้านด้วยสีหน้าเรียบนิ่งเหมือนทุกวัน ทว่าก็ต้องตกใจเมื่อยังเห็นคนตัวเล็กยืนจ้องหน้าเขาในขณะที่เพิ่งก้างเข้ามาในบ้านไม่กี่ก้าว“ยังไม่นอนอีกเหรอ” คำถามสั้นๆ ทว่าในหัวของเขากลับคิดวนเวียน เธอจะจำเรื่องเมื่อคืนได้ไหม ตามประสบการณ์ที่เคยเจอ หญิงสาวที่คออ่อนเช่นเธอมักจะจำวีรกรรมของตัวเองไม่ได้เมื่อตื่นขึ้นมาในเช้าของอีกวัน“ค่ะ เมื่อเช้าตะวันตื่นมาก็ไม่เห็นคุณอาแล้วแถมยังกลับดึกอีก งานยุ่งเหรอคะ”“อ๋อ อืม” เธอจำไม่ได้จริงๆ สินะเนตรชนกยืนเก้ๆ กังๆ ก่อนจะถามเสียงเบา “ตะวัน…ไม่ได้ทำอะไรแย่ๆ ไว้เมื่อคืนใช่ไหมคะ”กันต์นทีชะงักไปเสี้ยววินาที หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นมาดื้อๆ “ไม่ แค่คราวหน้าจะไปไหนก็บอกอาก่อน”“ค่ะ”“ถ้าจะให้ดีก็อย่าไปที่แบบนั้นจะดีกว่า”เนตรชนกเงยหน้าจ้องตากับกันต์นทีเขม็ง “ตะวันโตแล้วนะคะ ตะวันอยากทำอะไรก็ทำได้ทั้งนั้นค่ะ” เอ่ยจบก็หันหลังขวับด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ เขาก็ยังเห็นเ

สัมผัสจากอ้อมกอดนี้ไม่ได้แน่นหนาจนไร้สติ ทว่ามันเต็มไปด้วยความโหยหาที่ยากจะกักเก็บ กันต์นทีชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ราวกับกำลังดึงรั้งสติสัมปชัญญะที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด หน้าผากคมสันคลอเคลียอยู่ตรงขมับของเธออย่างหลงไหล“ตะวัน...” เสียงทุ้มพร่าสั่น เรียกชื่อคนตัวเล็กด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้นเนตรชนกเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา ในหัวไม่มีคำถามใดๆ ว่าเขาเข้ามาได้อย่างไร หรือเพราะเหตุใดจึงเกิดเรื่องนี้ขึ้น มือเรียวทั้งสองข้างโอบกอดแผ่นหลังกว้างไว้แน่น เป็นสัญลักษณ์ของการอนุญาตและเชื้อเชิญให้เขารุกล้ำเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวได้อย่างเต็มใจเมื่อได้รับสัญญาณอนุญาต กันต์นทีก็ไม่คิดจะออมมืออีกต่อไป จูบที่เคยแผ่วเบากลับกลายเป็นความลึกซึ้งโหยหา เขาถ่ายทอดความรักและความลับที่ซ่อนเร้นผ่านสัมผัสที่ค่อยๆ ไต่ระดับความร้อนแรงขึ้นตามลำดับบทรักอันยาวนานเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางเสียงสายน้ำและลมหายใจที่สอดประสาน คนตัวโตถาโถมเข้าหาเรือนร่างนุ่มนิ่มด้วยความสิเน่หา ยิ่งชิดใกล้... เปลวไฟในกายก็ยิ่งลุกโชน ความดิบเถื่อนที่เคยซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีสุขุมพังทลายลงจนหมดสิ้น เสียงจังหวะรักที่สอดรับกันอย่างเป็นจังหวะสะท้อนก้องไปทั่

“ฉันว่าหลานสาวนอกไส้ของคุณ คงไม่ได้อยากเป็นแค่หลานมั้งคะ” วิเวียนหรือจะมองผู้​หญิงด้วยกัน​ไม่ออกว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไร​“หยุดพูดจาไร้สาระเถอะวิเวียน งานคุณเสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้ว” ​เอ่ยจบกันต์นทีก็รีบ​คว้าข้อมือเนตรชนก​พาเธอออกไป​ไปจากสตูดิโอทันที​ ​เขาไม่อยากให้วิเวียนพูดอะไรมากไปกว่านี้​เพราะมันจะทำให้ชื่อเสียงของเนตรชนกเสียหาย​วิเวียนมองค้อนตามหลังกันต์นทีและเนตรชนกไม่วางตา​ ​เห็นที​เธอจะมีคู่แข่งที่น่ากลัวเสีย​แล้ว ​ไม่เพียงแค่เธอมองเนตรชนกออกว่าหญิงสาวรู้สึกยังไงกับกันต์นที​ แต่เธอก็มองกันต์นทีออกเหมือนกันว่าเขาสนใจเนตรชนกมากกว่าคำว่าหลานสาว​“ทำไมต้องเสียมารยาทกับวิเวียน” พาหญิงสาวออกมาในที่ลับตาคนได้ กันต์นทีก็เริ่มสั่งสอนเนตรชนกทันที“ตะวันไม่ชอบเธอ ไม่อยากให้เธอมาทำงานกับเรา”“มีเหตุผลหน่อยสิตะวัน ตกลงไม่ชอบเธอเพราะอะไร ไม่ใช่ว่าเห็นเธอเป็นแฟนเก่าอาแล้วไม่ชอบ ข้อนี้คงไม่ใช่ใช่ไหม เพราะตะวันเองก็มีแฟนแล้ว”“ไม่ชอบก็คือไม่ชอบค่ะ”“ไม่มีเหตุผล ไหนบอกว่าไม่เด็กแล้วไง ไอ้นิสัยที่ทำอยู่นี่แหละคือเด็ก”“ก็บอกว่าไม่เด็กไง ตะวันจะบริหารบริษัทเอง ต่อไปนี้อาไทม์ไม่ต้องมายุ่ง”“อะไรนะ!

“ดื้อจริงๆ เลยนะเรา...” เขาพึมพำก่อนจะเดินกลับไปยังห้องทำงานที่เธอนั่งอยู่เมื่อครู่ กันต์นทีนั่งลงแทนที่เนตรชนกก่อนจะเปิดอ่านแผนธุรกิจและข้อเสนอจากต่างประเทศทั้งหมดอย่างละเอียด มือหนาหยิบปากกาขึ้นมาจดโน้ต แก้ไขส่วนที่บกพร่อง และเรียบเรียงภาษาอีเมลโต้ตอบกลับไปให้อย่างเป็นมืออาชีพเขาตั้งใจทำงานแทนเธอจนถึงรุ่งสาง ไม่ใช่แค่เพราะอยากให้งานสำเร็จ แต่เพราะนี่คือสิ่งที่เขาพอจะชดเชยให้กับความผิดที่เขาล่วงเกินเธอในคืนนั้นได้บ้าง แม้เธอจะพยายามจะลืมมันไป แต่สำหรับเขา เขาพร้อมจะเป็นเบื้องหลังที่คอยผลักดันให้เธอเติบโตได้อย่างงดงามที่สุด โดยที่ไม่ต้องร้องขอความช่วยเหลือจากเขาเลยสักคำแสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอน เนตรชนกค่อยๆ ลืมตาขึ้นด้วยความงุนงง เธอจำได้ว่าตัวเองฟุบหลับอยู่ที่โต๊ะทำงาน ทว่าตอนนี้กลับตื่นมาบนเตียงนุ่ม แถมห่มผ้าเรียบร้อย ไม่ใช่ว่ากันต์นทีอุ้มเธอมานอนที่นี่หรอกหรือ“งาน!” เธอพึมพำเพราะนึกขึ้นได้ว่างานที่ทำค้างไว้ยังไม่เสร็จ จากนั้นจึงรีบดีดตัวลงจากเตียงแล้ววิ่งตรงไปยังห้องทำงานทันที แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไปเนตรชนกก็ต้องชะงักฝีเท้า หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เธอเปิดค้างไว้