All Chapters of สูตรรักนักการเมือง: Chapter 111 - Chapter 120

“เฮ้ยนั่นใช่น้องลออมั้ยวะที่มากับนายพอสน่ะ” จิรายุสเห็นเพื่อนเดินมาพร้อมกับลอออรก็บอกทุกคนที่หันไปมองพร้อมกันอย่างไม่อยากเชื่อว่าลอออรจะมากับพีรวัสได้“สวัสดีค่ะ” ลอออรยกมือไหว้เพื่อนของนวพรรษทุกคนเพราะพวกเขาแก่กว่าเธอ“สวัสดีครับน้องลออแล้วมากับเสือเฒ่า เอ้ย มากับนายพอสได้ยังไงครับ” เมทิราแกล้งพูดผิดทำให้ลอออรขำ“คิกๆๆ..”“นี่ไอ้แมนพูดให้มันดีๆหน่อย เสือทงเสือเฒ่าอะไรกันอย่างฉันนี่ต้องเป็นเจ้าป่าเพื่อน หึๆๆ..” พีรวัสค้อนเพื่อนที่ว่าเขาเป็นเสือเฒ่า“ตกลงแกไม่ได้หลอกน้องลออมาใช่มั้ยพอส” จิรายุสถามเพื่อนอย่างสงสัยและแปลกใจที่ลอออรมากับเพื่อนด้วย“ไอ้บ้าเป็ก พูดแบบนี้ฉันเสียหายนะเพื่อน พอดีฉันชวนนายเขื่อนกับเพื่อนๆมาดื่มด้วยแล้วเด็กพวกนั้นก็ชวนน้องลออมาดื่มด้วยกันก็แค่นั้นเอง” ก็เขาแค่วางแผนนิดเดียวเองไม่ได้หลอกเลยจริงๆ“แล้วน้องลออมากับแกได้ยังไง” เมฆามองเพื่อนอย่างรู้ทันนี่มันคงเข้าทางวรายุแน่ลอออรถึงกล้ามากับเสือเฒ่าเจ้าเล่ห์อย่างเพื่อนของเขาที่หวังเคลมกวางสาวน้อยวัยกำลังเคี้ยวอร่อย“พอดีฉันอยู่ที่ห้างก็เลยอาสารับน้องลออมาด้วยกันน่ะสิ น้องๆขอโต้ะเพิ่มอีกสี่ที่นะครับ” พีรวัสบอกเด็กเสิร

“อ่า เป๊กขาเด้ามาแรงๆอีกสิค่ะ อู้วว นุชใกล้จะถึงแล้ว อ้ะ อ้า..” ไฮโซสาวเด้งสะโพกเข้าจังหวะเดียวกับหนุ่มหล่อที่กระแทกไอ้ช่อนของเขาเข้าใส่อย่างหนักแน่นรุนแรงทุกจังหวะไม่ยั้ง“ปั้บบๆๆ ปั้บบๆๆ“ดีเลยนุช อ่า ผมก็จะเสร็จแล้วที่รัก อื้มม..” เอวหนาโยกย้ายส่ายร่อนกระแทกกระทั้นไอ้ช่อนเข้าใส่ร่างผอมบางอย่างแรงสองมือจับเอวบางตอกอัดเต็มแรงไม่หยุดยั้นจนสาวสวยกระเด้งกระดอนเท้าลอยเป็นจังหวะโอบรอบคอของชายหนุ่มไว้เกร็งสะโพกเด้งเข้าใส่“อ้า เป๊กขาเสียวดีสุดค่ะ อ่า อ้ายยย์..”“ปั้บบๆๆ ปั้บบๆๆ...”“โอ้วววส์...” จิรายุสร้องออกมาเมื่อเขาเสร็จสมปลดปล่อยน้ำรักใส่ถุงป้องกันมากมาย“อ่า เป๊กขา อย่าเพิ่งเอาไอ้ช่อนออกไปนะคะ” สาวสาวปล่อยมือจากไหล่มากุมสะโพกของเขาไว้เพื่อไม่ให้เขาถอนไอ้ช่อนตัวใหญ่ออกจากจิ๋มของเธอที่กำลังตอดรัดเขาไว้“ไม่เอาน่านุช ปล่อยเถอะเดี๋ยวคุณได้มันทั้งคืนแหละ” จิรายุสแกะมือของสาวสวยออกแล้วปลดขาของเธอลงดึงไอ้ช่อนตัวใหญ่ออกจากจิ๋มของเธอ“อ้า อู้วว..” สาวสวยร้องครางออกมาด้วยความเสียวกระสันแข้งขาอ่อนแรงจนต้องพิงประตูไว้มองตามร่างเปลือยสูงใหญ่เดินหายเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะเดินตามไปขาสั่นจิรายุสก็ฟาด

“เรื่องมันผ่านมาแล้วค่ะ อีกอย่างก็ไม่ได้มีแค่เราสองคนที่เป็นแบบนี้และเป็นธรรมดาเมื่อมีคนรักก็ต้องมีคนเกลียดและริษยาทำให้เราได้โอกาสพูดความจริง น่านหวังว่าทุกคนจะเข้าใจ” เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับเธอและนวพรรษสองคนยังมีคนอีกมากมายที่ผิดพลาดตั้งครรภ์ไม่ปรารถนาและบางคนก็คิดสั้นเอาเด็กออกบางคนก็แต่งงานหรือบางคนก็เก็บลูกไว้เลี้ยงดูด้วยตัวเองไม่สนใจคำครหาที่นานไปคนก็ลืม ส่วนเรื่องข่าวที่เกิดขึ้นต้องเป็นคนใกล้ตัวของเธอมากถึงได้รู้ดีขนาดนี้ทำไปเพราะความอิจฉาริษยาหรือไม่ก็ดิสเครดิสทางการเมืองของนวพรรษและคนพวกนี้ต้องได้รับการสั่งสอนแน่นอน“ขอบคุณครับน่านที่เข้ามาในชีวิตของผมทำให้ผมรู้จักคำว่าครอบครัวมันเป็นยังไง” นวพรรษโน้มใบหน้าหล่อจูบหน้าผากแม่ของลูกเบาๆ“แอ้ะๆๆ /แอ้ๆๆ..” สองสาวร้องขึ้นเมื่อพ่อแม่ไม่สนใจพวกเธอ“จุ๊บๆๆ ให้พ่อจุลสวีทกับแม่น่านบ้างสิคะลูกพ่อ..” นวพรรษก้มจูบหน้าผากเล็กของลูกสาวทั้งสองอย่างรักใคร่และหมั่นเขี้ยวจะให้พ่อสวีทกับแม่หน่อยก็ไม่ได้เลยเชียวแล้วอย่างนี้เมื่อไหร่น้องแฝดจะมีน้องเพิ่มล่ะลูกเอ้ย คนเป็นพ่อได้แต่โอดครวญในใจแต่ที่แน่ๆเขาต้องเอาชนะใจแม่ของลูกให้ได้ก่อนซึ่งตอนนี้

นักข่าว...คุณจุลยอมสละตำแหน่งเพราะเรื่องครอบครัวเหรอครับ แล้วประชาชนที่เลือกคุณจุลเป็นส.ส.ล่ะเขาต้องผิดหวังมากที่คุณละทิ้งอุดมการณ์ที่ให้พวกเขา”นวพรรษ...ถึงผมลงจากตำแหน่งรัฐมนตรีฯแต่ผมยังดำรงตำแหน่งส.ส.เขตคลองสานและผมจะทำตามที่ได้ให้สัญญาไว้กับประชาชนให้ได้มากที่สุดครับ วันนี้ผมคงตองขอให้สัมภาษณ์แต่เพียงเท่านี้ก่อนนะครับ ผมหวังว่าทุกท่านจะเมตตาครอบครัวของเรานะครับ ขอบคุณครับ”“ขอบคุณค่ะ” วรินทร์ขอบคุณและยกมือไหว้ตามพ่อของลูกทั้งที่มีนางฟ้าตัวน้อยนั่งร่ายมนต์คาถาใส่พี่ๆลุงๆนักข่าวให้หลงรักอยู่นานจนคอตกเพราะง่วงและเริ่มจะหงุดหงิดเพราะหิว“เดี๋ยวครับคุณจุล หากพวกเราจะขอถ่ายรูปครอบครัวจะได้มั้ยครับ” นักข่าวรุ่นใหญ่ถามรัฐมนตรีหนุ่มหล่อแล้วมองไปทางสระน้ำที่มีปู่พ่อแม่ลุงป้าน้าอาและน้องๆเพื่อนๆมาเป็นกำลังใจหน้าสลอน“ได้สิครับ คุณปู่ครับคุณพ่อคุณแม่เชิญทุกคนมาถ่ายรูปกันหน่อยครับ” นวพรรษเรียกปู่พ่อแม่และทุกคนมาถ่ายรูปครอบครัวปู่มิตรลุกขึ้นเดินนำมาพร้อมกับลูกชายลูกสะใภ้แล้วนั่งลงข้างหลานชายตามด้วยเตชทัชและพี่เขยน้องเขยนั่งโซฟาตัวถัดไปปิยะมาศนั่งโซฟาอีกตัวกับพี่สาวน้องสาวของสามีและน้องสาวของเธ

“ผมรอน่านได้ตลอดชีวิตครับ ตอนนี้ผมขอชิมอาหารของลูกนิดหนึ่งนะครับ” ชายหนุ่มร้องขอแม่ของลูกเบาๆ“ไม่ได้นะคะ” เสียงหวานสั่นพร่าห้ามพ่อของลูกและคิดว่าเขาคงลืมไปแล้ว“นิดเดียวครับ นะครับน่าน” เสียงห้าวแหบพร่าดังข้างใบหูเล็กและขมเม้มเบาๆก่อนจะตวัดปลายลิ้นสากเลียแผ่วเบา“คุณจุล ฮืมม..” วีรินทร์ย่นคอด้วยความวาบหวิวเรียกเขาเสียงสั่นหัวใจเต้นแรงระส่ำระสายแล้วเขาก็พลิกตัวเธอให้หันหน้ามาชนกันแล้วริมฝีปากได้รูปร้อนรุ่มก็แนบลงมาชิดกลีบปากอิ่มแทรกลิ้นสากอุ่นชื้นเขาไปในกลีบปากนุ่มกวาดกินรสหวานอย่างเรียกร้อง ลิ้นเล็กก็เกี่ยวกระหวัดรัดรึงลิ้นสากดูดดึงกันอย่างยั่วเย้าดื่มด่ำรสหวานด้วยความซ่าบซ่านความหวามหวิวแล่นปราดไปทั่วทุกรูขุมขนเมื่อเขารุกเร้าบดจูบอย่างหนักหน่วงจนคนตัวเล็กหายใจติดขัดเขาก็ถอนจูบออกเล็กน้อยแล้วคลอเคลียริมฝีปากดูดเม้มกลีบปากนุ่มเบาๆ“อืออ..” หญิงสาวรีบหายใจเข้าปอดได้ไม่ถึงห้าวินาทีริมฝีปากหยักก็ทาบลงมาอีกครั้งอย่างดูดดื่ม ฝ่ามือหนาร้อนผ่าวสัมผัสร่างเล็กแม้จะมีชุดนอนผ้าซาตินเนื้อนุ่มลื่นก็ยิ่งกระตุ้นให้เขาอยากสัมผัสเนื้อแท้ของเธอจึงสอดฝ่ามือร้อนผ่าวเข้าไปลูบไล้หน้าท้องแบนราบจนกายสาวปั่นป