All Chapters of สูตรรักนักการเมือง: Chapter 121 - Chapter 130

200 Chapters

บทที่ 119 แต่ทนไม่ได้

“หืมม,น่านของผมหวานมากครับ” ร่างสูงปลดเรียวขาลงจากไหล่แล้วทิ้งตัวโอกอดร่างเล็กไว้จนตัวสั่นสะท้านด้วยความปรารถนาที่เขาอดกลั้นไว้รอเวลาที่สุกงอมเขาจะได้กลืนกินแม่ของลูกทั้งตัว“คุณจุล..” วีรินทร์เรียกพ่อของลูกเสียงแหบพร่าหญิงสาวกอดร่างใหญ่ที่เกร็งตัวสั่นสะท้านและรู้ว่าเขาต้องการเธอและเขาไม่คิดจะหักหาญน้ำใจเธอไปมากกว่านี้แต่จะว่าเขาไม่ได้เพราะเธอเองก็ไม่ขัดขืนจริงจัง“ผมขอกอดน่านแป๊บนะครับที่รัก” นวพรรษกอดร่างเล็กไว้แน่นซบหน้าลงซอกคอหอมกรุ่นกลิ่นสาวและกลิ่นแป้งเด็กของลูกได้แค่นี้เขาก็มีความสุขมากทั้งสองนอนกอดกันเงียบๆถ่ายทอดไออุ่นให้กันอย่างมีความสุขและเสียงหัวใจเต้นเป็นจังหวะเดียวกันซึ่งมีแต่พวกเขาทั้งสองคนเท่านั้นที่รู้และลูกสาวทั้งสองก็เป็นใจให้พ่อแม่สวีทกัน“ผมรักน่านครับ” นวพรรษจูบขมับแม่ของลูกเบาๆวีรินทร์ยิ้มกับแผงอกแกร่งของผู้ชายที่เธอยอมรับเป็นพ่อของลูกและสามีคนเดียวและจะดูแลครอบครัวของเธอให้มีความสุขตลอดไปก่อนจะหลับตาลงในอ้อมกอดแสนอบอุ่นที่จะปกป้องเธอกับลูกๆตลอดไปนวพรรษคลายอ้อมแขนออกเล็กน้อยเมื่อร่างกายของเขามันสงบลงแค่นี้เขาก็รู้แล้วว่าแม่ของลูกมีใจให้เขาไม่งั้นคงไม่ยินยอมให
Read more

บทที่ 120 ไม่่ห่างกาย

“น้องน้ำฟ้า น้องน้ำปิง แฮ่กกๆๆ..” นวพรวิ่งมาถึงก็เรียกหลานสาวทั้งสองหายใจหอบแฮ่กๆ“โอ้ยเหนื่อยจัง ลุงเจ็ทขอกำลังใจหน่อยสิครับหลานรัก” พรรษชลวิ่งมาถึงทีหลังน้องสาวแล้วกอดไหล่น้องสาวไว้ยื่นหน้าไปหอมแก้มของหลานสาวทั้งสองก่อน“พี่เจ็ทยี้เหม็นเต่าปล่อยนะ” นวพรว่าพี่ชายที่กอดคอเธอไว้แล้วหอมแก้มหลานสาวก่อน“เฮ้ยไม่มีเต่า จุ๊บก็พูดไปปล่อยก็ได้” พรรษชลปล่อยน้องสาวแล้วยิ้ม“ขี้โกง จุ๊บมาถึงก่อนแท้ๆมาแย่งหอมแก้มน้องน้ำฟ้าน้องน้ำปิงก่อนอาจุ๊บได้ยังไงเนาะ ฟอดๆๆ..”“แอ้ะๆๆ แอ้ๆๆ..” สองสาวตัวน้อยนั่งตักคุณทวดกับคุณปู่ส่ายเท้าไปมาอย่างชอบใจยิ้มเห็นเหงือกสีชมพูแก้มอิ่มน่าฟัดทำเอาทุกคนยิ้มและหยอกเย้าหลานสาวอย่างมีความสุขโดยเฉพาะคุณทวดที่ได้เลี้ยงเหลนหลังจากที่คิดว่าจะตายเสียก่อนได้เลี้ยงเหลนเพราะไม่มีใครมีแฟน“ฝากสองสาวด้วยนะครับคุณแม่ ผมจะไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวไปทำงานสายหนูอยู่กับคุณทวดคุณปู่คุณย่านะคะลูกรักพ่อจุลไปอาบน้ำแป๊บหนึ่งแล้วจะรีบมาหาหนูนะคะ” นวพรรษพูดกับลูกสาวทั้งสองที่ไม่สนใจพ่อมัวเล่นกับลุงและอาคนเป็นพ่อก็ลุกขึ้นเดินเข้าบ้านเพื่อไปอาบน้ำวีรินทร์ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็ถอดเสื้อคลุมออกแล้วเดินไปใ
Read more

บทที่ 121 ถูกเมียดุ

เวลาผ่านไปอีกหนึ่งอาทิตย์ถึงเวลาที่สองแฝดจะกลับไปอยู่อุตรดิตถ์หนึ่งเดือนตามที่ได้คุยกันไว้ซึ่งพรุ่งนี้เป็นวันหยุดนวพรรษก็ไปส่งลูกและภรรยาด้วยตัวเองและตอนนี้ข่าวของเขาก็แผ่วลงเพราะไม่มีใครจี้เรื่องนี้และเรื่องงานของเขาก็เป็นไปด้วยดียังมีส.ส.ด้วยกันและกรรมการบริหารพรรคสนับสนุนและท่านนายกก็ไม่ให้เขาลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานและแฟนคลับประชาชนเสียงส่วนใหญ่ก็มองที่ผลงานของเขามากกว่าส่วนเรื่องครอบครัวทุกคนก็ขอเป็นแฟนคลับน้องแฝดและเรียกร้องให้นพรรษอัพเดทลูกสาวทั้งสองให้ทุกคนได้เห็นความน่ารักซึ่งชายหนุ่มก็ลงให้ดูบ้างแต่ไม่จุใจทุกคนก็ไปติดตามน้องๆและเพื่อนๆของเขากับวีรินทร์แทนเพราะทุกคนขยันอัพรูปหลานอวดชาวบ้านส่วนภาสิริกลับถึงบ้านก็ไปทำงานตามปกติและไม่คุยเรื่องที่เกิดขึ้นจากตัวเองให้พ่อแม่ปู่ย่าฟังและคิดว่าเรื่องคงเงียบไปแล้วและมันก็จริงเพราะวีรินทร์ขอไว้ไม่อยากสาวไปถึงครอบครัวให้เป็นข่าวอีกนวพรรษกับพรรษชลจำใจต้องยอมแต่สั่งสอนเพื่อนของภาสิริเล็กน้อยเรื่องภาพฉาวส่วนภาสิริจัดการเป็นคนสุดท้าย“พูดแล้วแม่ก็สะใจจริงๆที่นังน้ำน่านมันโดนคนเขาว่าอยากรู้นักว่าใครเป็นมันเป็นคนพูดแม่จะได
Read more

บทที่ 122 ห่วงเมียลำบาก

“โอ๋ๆพ่อจุลขอโทษนะคะที่ทำให้น้องน้ำฟ้าตื่นค่ะ” นวพรรษพูดกับลูกสาวคนโตเบาๆแล้วอุ้มออกจากเตียงให้ห่างจากน้องน้ำปิงที่ยังไม่ตื่น “เอ่อ..” คุณพ่อลูกอ่อนนั่งลงบนพื้นพรมมีลูกน้อยนอนในอ้อมแขนแล้วรู้สึกถึงความร้อนผ่านมือลงไปจนถึงกางเกงทะลุผิวร้อนผ่าว“เป็นอะไรจุล” เมฆาเห็นเพื่อนยิ้มแหยก็ถามอย่างสงสัย“ลูกฉันฉี่ว่ะ” คุณพ่อลูกอ่อนตอบเพื่อนเบาๆ“แค่ฉี่เหรอ” คนที่เคยถูกหลานสาวฝากรักไว้ถามยิ้มๆ“ฉันว่าน่าจะมีของแถมว่ะ”“ปู้ดดๆๆ..”“ฮ่าๆๆ/คิกกๆๆ..” เมฆากับนสพรพรหัวเราะออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่แล้วตัวต้นเรื่องก็ยิ้มชอบใจยกเท้าขึ้นแล้วเบ่งอึจนหน้าแดงอีกด้วย“แอ้ะๆๆ แอ้ๆๆ..” น้องน้ำปิงก็ตื่นเพราะเสียงหัวเราะของอาจุ๊บคนสวย“อ้าว,น้องน้ำปิงตื่นแล้วเหรอคะ” นวพรลุกขึ้นไปดูหลานสาวที่นอนในเปลนอนไฟฟ้าแล้ววีรินทร์ก็ช้อนร่างจิ๋วมาอุ้ม“น่านขอพาสองสาวไปอาบน้ำก่อนนะคะพี่เมฆพี่จุ๊บ วันนี้กว่าจะนอนได้เกือบสี่โมงครึ่งเลยอาบน้ำช้ากว่าทุกวันค่ะ” วีรินทร์บอกอาสาวและว่าที่อาเขยของน้องแฝด“งั้นไปกันค่ะอาจุ๊บช่วยอาบน้ำให้น้องน้ำฟ้ากับน้องปิงเองค่ะ พี่เมฆคุยกับพี่จุลรอก่อนนะคะ” นวพรบอกแฟนหนุ่มและพี่ชายเพื่อช่วยพี่สะใภ้อาบน้ำ
Read more

บทที่ 123 เสือหิว

“เห็นมั้ยน้าหนิงยังเห็นด้วยเลยครับ น้องน้ำฟ้าน้องน้ำปิงก็เห็นด้วยกับพ่อจุลใช่มั้ยคะลูก” นวพรรษอุ้มลูกสาวคนเล็กขึ้นมานั่งบนตักแล้วอุ้มลูกสาวคนโตมานั่งด้วยกันทำให้สองสาวชอบใจตะกายพ่อกันยกใหญ่ วีรินทร์ก้ไม่พูดอะไรยังไงก็ขัดพ่อของลูกไม่ได้จากนั้นปู่ย่าทวดและลุงอาก็มาบอกฝันดีหลานสาวตัวน้อยก่อนจะไปนอนแล้วนวพรรษกับวีรินทร์ก็อุ้มลูกสาวทั้งสองขึ้นบนบ้านพร้อมทุกคนเพื่อพักผ่อนแต่สองแฝดยังไม่ยอมนอน“แอ้ๆๆ แอ้ะๆๆ..” สองสาวนอนเล่นบนตียงตาแป๋วไม่ยอมนอนแล้วไม่ร้องหิวจนตอนนี้เกือบสี่ทุ่มแล้ว“ลูกสาวพ่อจุลยังไม่ง่วงอีกเหรอคะลูกรัก” เสียงห้าวคุยกับลูกสาวและฟัดพุงกะทิของสองแฝดสลับกันอย่างหมั่นเขี้ยว“แอ้ๆๆ แอ้ๆๆ..”“ห่วงเล่นมากกว่ามั้งคะ ดูสิตาโรยแล้วมากินนมดีกว่านะคะลูก” วีรินทร์พูดกับลูกสาวทั้งสองแล้วยิ้มเธอเห็นพัฒนาการของลูกทุกวันว่าแต่ละวันเปลี่ยนไปยังไงบ้างซึ่งสองสาวก็ทำให้แปลกใจทุกวันและมักจะทำเหมือนกันสมกับเป็นฝาแฝดกันจริงๆ“งั้นแม่น่านไปเตรียมตัวเลยค่ะ เดี๋ยวน้องน้ำฟ้าน้องน้ำปิงจะไปกินนมค่ะ” นวพรรษพูดเสียงเล็กเสียงน้อยที่ได้ยินจนชินและลูกสาวก็ชอบพอได้ยินก็ร้องอ้อแอ้กันใหญ่วีรินทร์เดินไปเตรียมตั
Read more

บทที่ 124 สอนรัก

“หวานมากครับที่รัก ผมขอมากกว่าจูบได้มั้ยครับ หืมม..” เสียงห้าวคำรามในคอกระหึ่มแล้วลากปลายลิ้นไล้เลียไล่ต่ำลงไปหน้าท้องแบบราบตวัดปลายลิ้นรอบสะดือแล้วแหย่ไปในร่องบุ๋มรัวๆไม่รอคำตอบจากร่างเล็ก“อื้ออ อืออ..” วีรินทร์เม้มปากกลั้นเสียงครางด้วยความซ่านสยิวสองมือขยุ้มผมนุ่มดกดำของเขาไว้แน่นด้วยความเสียวซ่านเมื่อริมฝีปากหยักร้อนผ่าวพรมจูบเนินบุปผาดอกงามของเธอจนกายสาวสะท้านภายในกายปั่นป่วนหวามไหวร้อนรุ่มผลักดันความปรารถนาของเธอทะยานสูงขึ้น ริมฝีปากของเขาร้อนราวกับเปลวไฟนาบผิวนุ่มของเธอจนเร่าร้อนด้วยอารมณ์พิศวาสความปรารถนาต้องการให้เขาเติมเต็มในกายเธอ“ผมจะกลืนกินน่านทั้งตัวลิ้มรสหวานล้ำของน่านอย่างจุใจเลยครับ หื้มม..” เสียงห้าวพูดเบาๆหอบหายใจกระเส่ามองบุปผาดอกงามแล้วกรีดปลายนิ้วลงกลางรอยแยกแผ่วเบาจนหญิงสาวสะดุ้งหยัดสะโพกขึ้นด้วยความซ่านสยิวแล้วจับขาเรียวตั้งฉากกางออกกว้างใช้ปลายนิ้วคลี่ดอกบุปผางามแยกออกจากกันเห็นเกสรสีแดงระเรื่อก็ก้มลงไปประกบริมฝีปากหยักทาบลงไปกลางกลีบบุปผางามตวัดปลายลิ้นปาดเลียซอกซอนซอกหลืบดูดดึงเกสรนุ่มสีสวยอย่างยั่วเย้า“แผล่บบๆๆ..”ปลายลิ้นสากร้อนผะผ่าวโลมเล้ายอดเกสรสีสวยป
Read more

บทที่ 125 ได้ครูดี

“อืออ..” ร่างเล็กทั้งเจ็บทั้งเสียวแม้จะไม่เหมือนครั้งแรกแต่มันก็เจ็บจนน้ำตาเล็ดและมันเสียวซ่านหวามหวิวจนกายสาวสะท้าน มือหนาแทรกเข้าไปกลางกายตรงจุดเชื่อมประสานของพวกเขาแล้วบดคลึงเกสรนุ่มจุดไวต่อสัมผัสไล้ปลายนิ้ววนรอบเกสรสวยแล้วขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนร่างเล็กขยับสะโพกด้วยความเสียวสยิวเมื่อความแข็งแกร่งใหญ่โตขยับเข้าออกช้าๆ“โอ้วว์ น่านจ๋า หืมม น่านของผมฟิตแน่นมากทูนหัวของผัว อ่าส์..” นวพรรษกระซิบเสียงแหบพร่าบยับโยกสะโพกสอบเข้าออกกลางกลีบบุปผาช้าเนิบนาบเป็นจังหวะนุ่มนวลจนตัวเขาแทบคลั่งด้วยความทรมาน “ยังเจ็บอยู่มั้ยครับที่รัก หืมม..” ร่างใหญ่ถอนความเป็นชายลำใหญ่ออกมาจนเกือบสุดแล้วผลักดันเข้าไปในบุปผาดอกงามอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้งติดกันไม่หยุด“มะ ไม่เจ็บค่ะ อ่า แต่มันเสียว ซี้ดด อา..” วีรินรท์กระซิบบอกเพราะกลัวลูกจะตื่นและตั้งรับความซ่านเสียวที่ปะทุสูงขึ้นเรื่อยๆจนไม่เหลือความเจ็บจึงหยัดสะโพกเด้งขึ้นรับความเป็นชายแข็งแกร่งลำใหญ่ที่สอดแทรกเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ แขนเรียวโอบรัดกายแกร่งจิกเล็บกรีดกลางแผ่นหลังเมื่อเขาขยับโยกกายเข้าใส่อย่างอ่อนโยนแต่หนักแน่นเร่าร้อนด้วยพลังจากกายแกร่ง ทุกสัมผัสโ
Read more

บทที่ 126 ยอมแพ้

“ทำอะไรครับน่าน” ร่างสูงก้มลงเก็บเสื้อนอนกางเกงนอนเสื้อชั้นในกางเกงในที่ตกลงปลายเตียงและข้างเตียงแล้วนั่งลงบนเตียง“น่านจะหยิบเสื้อผ้าค่ะ”“ผมใส่ให้ครับ”“ไม่เอาน่านจะใส่เองค่ะเร็วๆสิคะน่านง่วงแล้ว ห้าววว..”วีรินทร์พูดจบก็ยกมือขึ้นปิดปากหาวเสียงดังเพราะง่วงจริงและอ่อนเพลียเพราะโดนสูบพลังไปหมดลำพังแค่ลูกสาวสุดที่รักทั้งสองก็ทำให้เธอแทบหมดแรง“ผมถอดให้น่านผมก็ต้องใส่ให้น่านสิครับ มาเร็วที่รักเราจะได้นอนกัน” นวพรรษรู้ว่าแม่ของลูกไม่มีแรงขัดขืนจึงเลิกผ้าห่มตรงปลายเท้าขึ้นไปกองตรงหน้าขาแล้วใส่กางเกงในตัวเล็กและกางเกงนอนแล้วเจ้าตัวก็รีบดึงขึ้น“ใส่แต่เสื้อนอนก็พอนะครับน่าน ไม่ต้องใส่บราหรอกครับมันเกะกะ” นวพรรษเหวี่ยงบราเซียไปกองที่โซฟาปลายเตียงแล้วประคองแม่ของลูกลุกขึ้นนั่งแล้วสวมเสื้อนอนให้“แต่ว่า” วีรินทร์มองตามบราเซียของตัวเองแล้วล้มตัวลงนอนด้วยความง่วงร่างสูงก็เดินไปดูลูกสาวทั้งสองเมื่อเห็นว่านอนหลับสนิทก็เดินมาล้มตัวลงนอนบนเตียงโอบกอดร่างเล็กบอบบางสอดแขนข้างขวารองศีรษะแทนหมอน วีรินทร์ก็ซุกตัวในอกกว้างที่อบอุ่นครางเบาๆราวกับแม่เสือสาวตัวน้อยมือหนาอีกข้างก็ลูบแผ่นหลังของหญิงสาวเบาๆแล้ว
Read more

บทที่ 127 ชอบจริง

“หวายกลับมาก่อนแล้วค่อยไปขอโทษเขาได้มั้ยคะคุณแม่” ตอนนี้เธอยังไม่อยากเจอหน้านวพรรษเพราะยังทำใจไม่ได้ ตอนเธอทะเลาะกับพ่อของลูกที่เธอไม่ยอมรับว่าเป็นลูกของแท็คและเขาก็พูดถึงความสัมพันธ์ในคืนนั้นจนเป็นข่าวดังไปทั่วประเทศทำให้เธอไม่กล้าสู้หน้าใครในสังคมจึงขอพ่อไปอยู่ลอนดอนสักพักเพื่อรอให้ข่าวซาก่อนแล้วค่อยกลับมาตอบคำถามทั้งหมด“ที่จริงพ่ออยากให้หวายแถลงข่าวเพื่อขอโทษทุกคนที่เกี่ยวข้องก่อนไปลอนดอนนะลูก เรื่องแบบนี้ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นหรอกแต่การที่เราพูดความจริงถึงจะดูว่าเปิดเผยเรื่องส่วนตัวให้คนอื่นรู้แต่มันแสดงถึงความจริงใจและทุกคนจะให้โอกาสพอหวายกลับมาก็จะอยู่ในสังคมได้และได้รับความเห็นอกเห็นใจกล้าสู้หน้ากับทุกคนได้นะลูก” นายอรรถพูดกับลูกสาวเพราะตอนนี้ทุกคนทั่วประเทศก็รู้กันหมดว่าลูกสาวนายกท้องก่อนแต่งและแท้งไปแล้ว“ก็จริงอย่างที่คุณลุงพูดนะหวาย จีจ้าเห็นด้วยเธอแถลงข่าวก่อนแล้วค่อยบินไปลอนดอนคนไทยลืมง่ายจะตายดูอย่างข่าวคุณจุลกับภรรยาของเขาสิตอนนี้คนทั้งประเทศเข้าใจและยังเอ็นดูลูกสาวฝาแฝดของเขาอีกนะ” จีจ้าบอกเพื่อนเพราะเธอตามข่าวของครอบครัวนวพรรษ“เธอจะให้หวายประจานตัวเองเหรอจีจ้า ไม่เ
Read more

บทที่ 128 เทรนตัวต่อตัว

จากนั้นพีรวัสก็สอนลอออรออกกำลังกายเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัวให้เสร็จสรรพทั้งสองได้พูดคุยกันมากขึ้นทำให้ลอออรรู้ว่าชายหนุ่มก็เป็นคนจริงจังกับเรื่องงานส่วนเรื่องผู้หญิงก็ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนเจ้าชู้แต่การทำงานของเขาแวดล้อมด้วยผู้หญิงจึงทำให้ภาพออกมาแบบนั้นแต่ต้องดูกันนานๆเพราะเธอไม่ได้รีบร้อนจะแต่งงานหากเป็นเนื้อคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกันที่จังหวัดอุตรดิตถ์รถตู้หรูสองคันแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านที่มีคุณทวดตายายของน้องแฝดนั่งรอหลานเหลนแฝดตั้งแต่โทรถามหลานสาวบอกว่าใกล้จะถึงบ้านแล้วก็พากันออกมานั่งรอเหลนน้อยทั้งสอง“สวัสดีครับทุกคน” ปู่มิตรลงจากรถก็ยกมือไหว้คุณทวดของเหลนแฝด“สวัสดีคับคุณมิตร” เสี่ยฉลอง ตาโพธิ์ภรรยาและตายายของน้องแฝดก็ยกมือไหว้ปู่มิตรที่ไม่ถือยศถือศักดิ์ทั้งที่แก่กว่ากลับไหว้ปู่ย่าตายายของหลานสะใภ้“ผมขอมารวบกวนสักอาทิตย์นะคุณหินคุณโสภี” ปู่มิตรพูดยิ้มๆ“คุณมิตรจะพักนานแค่ไหนก็ได้ครับ เชิญเข้าบ้านก่อนครับ”กำพลบอกปู่ของลูกเขยที่อุ้มลูกลงจากรถแล้วภรรยาของเขากับแม่ยายก็ปรี่ไปรับหลานสาวทั้งสองทันทีนวพรรษกับวีรินทร์ยกมือไหว้ปู่ย่าตายายพ่อแม่แล้วก็หิ้วกระเป๋าเข้าบ้านซึ่งนวพรรษได้ขออนุญาติ
Read more
PREV
1
...
1112131415
...
20
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status