Alle Kapitel von สูตรรักนักการเมือง: Kapitel 161 – Kapitel 170

ทุกคนคุยกันอีกพักใหญ่ก็แยกย้ายกันไปทำงานก็เหลือแต่ปู่มิตร นวพรรษกับแม่แล้วชายหนุ่มก็บอกให้หนิงเตรียมอาหารเช้าให้ลูกสาวก่อนจะขึ้นไปปลุกลูกเมีย“แม่ะๆๆ แอ้ๆๆ..” สองสาวตื่นมาก็ร้องงอแงปีนขึ้นไปนั่งทับแม่ปลุกให้ตื่นมาเล่นด้วย“จ๋าลูกรัก แม่น่านตื่นแล้วค่ะ” วีรินทร์มองลูกสาวทั้งสองส่งยิ้มหวานให้เมื่อได้ยินเสียงแม่“แม่ะๆๆ ยาๆๆ ปูๆๆ...”“ไหนคนเก่งเรียกแม่จ๋าสิคะลูก แม่จ๋า..” คุณแม่คนสวยสอนลูกสาวเรียกแม่จ๋าซึ่งสองสาวจะพูดแม่ะๆหม่ำๆปูๆยาๆจ๋าๆจ้ะๆตามประสาแต่คนเป็นปู่ย่าก็ดีใจคิดว่าหลานสาวเรียกตัวเอง“จ๋าๆๆ จ้ะๆๆ..” สองสาวก็พากันพูดจ้ะๆจ๋าๆแต่ไม่เรียกแม่“แม่จ๋าค่ะลูก” คนเป็นแม่ก็พยายามสอนลูกแต่สองสาวก็ไม่เรียกนอกจากนอนเกลี้ยงไปมาบนเตียงเล่นกับแม่หัวเราะเอิ้กอ้ากเมื่อถูกฟัดพุงสลับกันพอเล่นคนหนึ่งอีกคนก็เรียกทำให้คนเป็นพ่อที่เปิดประตูเข้ามาอมยิ้มมองดูแม่ลูกเล่นกันก่อนจะไปร่วมวงด้วย“พ่อจุลขอเล่นด้วยคนนะคะลูกรัก”จากนั้นทั้งห้องก็มีเสียงหัวเราะของพ่อแม่กับลูกๆทั้งสองดังก้องกังวานอบอวลไปด้วยความสุขความอบอุ่นและรอยยิ้มของทุกคนก่อนจะพากันไปอาบน้ำและลงไปชั้นล่างเพื่อรับประทานอาหารเช้าเวลาผ่านไปก็ถึง

“ไอ้เพื่อนบ้า” จิรายุสตบหลังเพื่อเบาๆแต่หนักมือไปหน่อย“อุ้บบ..ไอ้บ้าเจ็บนะ”นวพรหันไปมองสองหนุ่มแล้วยกยิ้มทำให้จิรายุสกลอกตาไปมาช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริงเลยคู่นี้เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยก่อนจะเดินเข้าไปในร้านอาหารแล้วรับประทานอาหารกลางวันร่วมกันและเขายังพูดคุยกับน้องเดียวราวกับเป็นเด็กวัยเดียวกันขนาดแม่ของน้องเดียวยังแปลกใจที่ลูกชายสนิทกับจิรายุสจนกระทั่งรับประทานอาหารอิ่มแล้วก็แยกย้ายกันกลับ“ลุงเป๊กอย่าลืมไปเที่ยวบ้านของเดียวนะครับ เดียวจะพาไปขี่ม้า กินองุ่นแล้วเดินป่าทั่วเขาใหญ่เลยครับ” ไกด์ตัวน้อยบอกเพื่อนใหม่ก่อนกลับบ้าน“จะดีเหรอครับ ลุงไม่อยากไปรบกวนน้องเดียวกับคุณพ่อคุณแม่ครับ” จิรายุสพูดกับลูกชายแต่สายตามองแม่แว่บหนึ่งไม่กล้ามองเมียชาวบ้านเขานานกลัวหัวใจตัวเองเพราะดุสิตาสวยน่ารักสุขุมเยือกเย็นและนิ่งเงียบแต่ยิ้มทีแทบกระชากหัวใจของเขาไปด้วยและเขาก็ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนเลยจริงๆให้ตายสิ“คุณแม่ไม่ว่าหรอกครับ เดียวไม่มีคุณพ่อ คุณแม่บอกว่าคุณพ่ออยู่บนสวรรค์ครับ” น้องเดียวตอบเพื่อนใหม่เพราะเขาชอบลุงเป๊กคุยสนุกจิรายุสเงยหน้ามองแม่ของน้องเดียวก่อนจะมองหน้าเพื่อนที่ทำหน้า

“ดื่มน้ำเย็นๆกันก่อนค่ะ มีขนมกับผลไม้ด้วยค่ะ” วีรินทร์ถือถาดน้ำดื่มและขนมผลไม้ออกมาต้อนรับทุกคนพร้อมกับหนิงและหมู ตุ้มช่วยกันยกมาเสิร์ฟทุกคน“ป้ากำลังหิวพอดีเลยหนูน้ำน่าน” เยาวเรศพูดกับหลานสะใภ้แล้วหยิบแก้วน้ำมาดื่ม“พี่ได้กลิ่นทุเรียนด้วยอ่ะ” พรรษชลทำจมูกฟุดฟิต“แม่เห็นว่าทุกคนชอบกินก็เลยให้หลานชายเอามาให้ค่ะ” วีรินทร์ตองพี่ชายของสามีเพราะทุกคนชอบกินทุเรียนซึ่งที่สวนของน้าชายก็ปลูกทุเรียนหลงฤดูไว้เยอะจึงทำให้มีทุเรียนขายตลอดทั้งปี“ลาภปากจริงๆขอบคุณครับคุณอา” พรรษชลยกมือไหว้ขอบคุณยายของหลานแฝดที่ต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดีทุกครั้งที่ครอบครัวเขาและทุกคนมาเที่ยว“งั้นอย่าเพิ่งกินขนมกันเยอะนะ ตาไปแกะทุเรียนให้ก่อน” ตาโพธิ์บอกทุกคนก่อนจะเดินไปข้างบ้านที่วางทุเรียนไว้เพื่อปอกต้อนรับแขกทุกคนก็ดื่มน้ำกินขนมกินทุเรียนกันอย่างเอร็ดอร่อยซึ่งไม่มีใครเลยที่จะไม่ชอบแม้แต่สองแฝดยังเรียกหาทั้งที่ตอนแรกให้ชิมทำหน้าเบ้แต่ตอนนี้ร้องอยากกินจนทุกคนขำ“หม่ำๆๆ ปูๆๆ ยาๆๆ..”“พอแล้วลูก หนูกินเยอะไม้เดี๋ยวร้อนในคืนนี้ไม่ได้นอนกันพอดีกินอันนี้ดีกว่าค่ะ” โสภีพูดกับหลานสาวทั้งสองแล้วตักมะละกอบดใส่ปากหลานสาวทั้งสอ

“ที่รักคร้าบราวปายนอนกานน้าคร้าบ” นวพรรษเมาจนหลุดเดี๋ยวกอดเดี๋ยวหอมเมียอวดเพื่อน“เมามากจริงๆใช่มั้ยคะ”“เมาทุกคนเลยคออ่อนจริงๆ” พิมลภัสพูดขึ้นขำๆ“คราย ครายบอกว่าโผมอ่อน โผมโคตรแข็งเลยน้ะ” จิรายุสพูดขึ้นแล้วชี้มือส่ายไปมาขนาดนั่งเองยังไม่ไหว“ช่ายๆ แข็งท้างตัวเลยมาๆจับเล้ย เอิ้ก..” พรรษชลกวักมือเรียกสาวๆเขาเมาก็จริงแต่ยังรู้เรื่อง“โผมก็แข็งคร้าบ จริงมั้ยคร้าบที่ร้าก”“บูลแค่บอกว่าคออ่อนไม่ได้ว่าอย่างอื่น เอาไว้พรุ่งนี้รู้กันว่าใครแข็งใครอ่อน คิกกๆๆ..” พิมลภัสพูดแล้วหัวเราะทำให้สาวหัวเราะขำเพราะพวกเธอไม่ได้ดื่มหนักเหมือนพวกหนุ่มที่ดวลเหล้าต้มของตาโพธิ์แข่งกันขนาดเมทิรายังร่วงก่อนใครแค่ไม่ยอมไปนอนนั่งอ้อนแฟนสาวให้เพื่อนอิจฉาเล่น“งั้นไปนอนกันนะคะทุกคน ไปพี่เจ็ทพี่เมฆ” นวพรประคองแฟนหนุ่มส่วนยุวันดาประคองพี่ชายไปนอนในเต็นท์ วีรินทร์ก็พาสามีไปนอนแล้ว เมทิราก็ถูกพิมลภัสกับลอออรพาไปที่เต็นท์แล้วบอดี้การ์ดก็ช่วยกันประคองพีรวัส จิรายุส ภาสกร วัชระไปส่งที่เต็นท์อย่างทุลักทุเลแล้วแยกย้ายกันไปนอน“น่านจ๋า ที่ร้ากของผัวอยูหนานผัวหนาว” นวพรรษเรียกหาภรรยาเมื่อควานหาตัวไม่เจอเพราะวีรินทร์ไปเข้าห้อง

“ก็แล้วแต่จะคิด ฝันดีทุกคนไปครับที่รัก”“น่านไปนอนก่อนนะคะ” วีรินทร์ยิ้มให้ทุกคนแล้วลุกขึ้นเดินไปพร้อมกับสาวมีขึ้นไปชั้นบน“งั้นก็แยกย้ายกันไปนอนดีกว่า” พรรษชลบอกน้องๆทุกคนที่มาร่วมประชุมเรื่องงานกันอีกครั้งก็เรียบร้อยไม่มีปัญหาเพราะอำนาจเงินสามารถบรรดาลได้ทุกอย่างและงานนี้ฝ่ายชายทุ่มสินสอดหมดตัวถึงไม่ได้รวยหมื่นล้านแต่เขาทำงานเก็บเงินมาหลายปีและยังเล่นหุ้นจึงมีเงินเก็บไปขอเมียแล้วก็กลับบ้านไปนอนฝันหวานถึงแฟนสาวนวพรรษกับวีรินทร์เดินเข้าไปในห้องนอนหนิงก็กลับห้องเมื่อหลานสาวหลานเขยมาดูแลลูกๆเองส่วนนองแฝดก็หลับสนิทบนเตียงซึ่งงานนี้คุณพ่อสุดหล่อไม่ยอมแน่จึงจัดที่นอนให้ลูกบนเตียงเด็กแล้วอุ้มร่างอวบไปนอนบนเตียงห่มผ้าให้เรียบร้อยมองดูกาน้ำว่าต้มอยู่หรือเปล่าเพราะคืนนี้สองสาวต้องกินนมขวดฝ่ายวีรินทร์เปลี่ยนชุดนอนเสร็จเดินออกมาก็เห็นพ่อของลูกยืนมองฝีมือของตัวเองก็อดหมั่นไส้ไม่ได้เรื่องนี้ต้องยกให้สามีของเธอไม่ว่าจะทำงานมาเหนื่อยหรือกลับดึกเขาไม่พลาดที่จะลากเธอไปห้องแต่งตัวเพราะที่บ้านอุตรดิตถ์จะทำอะไรก็ไม่สะดวกมีคุณทวดคุณยายมานอนกับหลานหากนวพรรษอยู่ด้วยพวกท่านก็ไม่มานอนแต่ห้องนอนเล็กทำอะไรก็ต