บททั้งหมดของ สูตรรักนักการเมือง: บทที่ 71 - บทที่ 80

“น่านคิดดีแล้ค่ะ น่านขอบคุณพี่บูมมากนะคะที่ดีกับน่านและลูกมาตลอดยังไงพี่บูมก็เป็นพี่ชายของน่านเป็นลุงบูมใจดีของน้องน้ำฟ้าน้องน้ำปิงตลอดไปค่ะ” วีรินทร์ขอบคุณพุฒิชัยที่ดีกับเธอมาตลอดและรู้ว่าเขาชอบตัวเองแต่เธอไม่ได้ชอบเขาแบบชู้สาวเธอรักและเคารพเขาเหมือนที่เธอรักและเคารพพิมลภัส“พี่ก็เป็นได้แค่พี่ชายของน่านก็ยังดีอ่ะ พี่ขอให้น่านมีความสุขนะไม่ว่ายังไงพี่ชายคนนี้ก็จะเป็นกำลังใจให้น่านตลอดไปครับ” พุฒิชัยยิ้มให้หญิงสาวที่เขารักไม่ใช่แค่เพิ่งรักแต่เขาแอบรักวีรินทร์ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมและได้บอกเธอก่อนจะไปเรียนมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพและถูกปฏิเสธเพราะเธอรักเขาเหมือนพี่ชายซึ่งงเขาก็ยอมรับแต่พอวีรินทร์ท้องไม่มีพ่อของเด็กเขาก็คิดว่าจะใช้โอกาสนี้เอาชนะใจวีรินทร์สุดท้ายก็เหมือนเดิมจึงต้องยอมรับว่าเขากับเธอไม่ใช่เนื้อคู่กัน“ขอบคุณค่ะพี่บูม” วีรินทร์ยกมือไหว้พุฒิชัยเธอไม่อยากให้เป็นแบบนี้ถึงเธอจะท้องไม่มีพ่อแต่ไม่คิดจะหาพ่อให้ลูกเธอตั้งใจจะเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว“งั้นพี่ไปกินข้าวก่อนนะเห็นว่ามีสาวๆมากันหลายคนนี่” พุฒิชัยพูดยิ้มๆเพราะเขามาแว้บๆยังไม่ได้เจอทุกคนอย่างจริงจังเลย“ตามสบายค่ะพี่บูมไม่แน่นะค

ที่ศาลาริมน้ำหนุ่มสาวทุกคนก็เริ่มเล่นกีตาร์ร้องเพลงซึ่งพุฒิพงษ์ให้คนของเขาเอามาจากบ้านและเป็นคนเล่นกีตาร์ให้หนุ่มๆสาวๆร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน“คุณบูมเล่นกีตาร์เก่งนะครับ” เมทิราชวนพิมลภัสคุยเบาๆ“นายบูมเขาเล่นดนตรีเป็นหลายอย่างและเป็นตัวสำรองเวลานักดนตรีที่ร้านขาดด้วยค่ะ” พิมลภัสรู้แล้วว่าเมทิราจีบซึ่งเธอเองก็ไม่เคยถูกสาวหล่อจีบมาก่อนแต่คุยกันถูกคอดีและสามารถเป็นเพื่อนกันได้“แล้วคุณบูลล่ะครับ เก่งเหมือนน้องชายมั้ย”“เรื่องดนตรีนี่ไม่เลยค่ะ บูลเป็นประเภทสายปาร์ตี้ดื่มกินมากกว่า”“คุณบูลนี่นะสายปาร์ตี้”“คุณมิ้งค์ยังไม่รู้จักบูลดีล่ะสิคะ บางทีรู้แล้วอาจไม่อยากคบก็ได้ค่ะ”“คุณบูลพูดแบบนี้ทำให้มิ้งค์อยากรู้จักคุณบูลดีกว่านี้แล้วสิครับ” เมทิราก็พอรู้มาบ้างว่าพิมลภัสเป็นสาวเปรี้ยวหรือคาสโนวี่แต่ก็คบเป็นคนไม่ได้มั่วซึ่งเธอก็ไม่ได้สนใจแต่ที่ชอบก็เพราะสาวสวยอัธยาศัยดีมีน้ำใจและเป็นสาวเก่งที่ทำงานเป็นถึงผู้บริหารโรงแรมรีสอร์ทถึงจะมีชื่อเสียแต่นั่นเมื่อนานผ่านมาเกือบปีแล้ว“บูลอาจจะไม่ใช่อย่างที่คุณมิ้งค์คิดก็ได้นะคะ” พิมลภัสพูดเบาๆแล้วยิ้มให้เมทิรา“ก็ถ้าไม่ใช่เราก็เป็นเพื่อนกันได้นี่ครับ” ขอ

ส่วนหลังบ้านก็เงียบสงบยกเว้นเสียกรนของหนุ่มๆที่ดังขึ้นเป็นระยะอากาศหนาวเย็นยามใกล้สว่างทำให้ทุกคนต้องการไออุ่นรวมถึงพิมลภัสที่นอนเต็นท์เดียวกับเมทิราก็ขยับเข้าไปชิดหนุ่มหล่อทั้งที่ยังหลับทำให้เมทิรายกมือขึ้นโอบกอดอย่างอัตโนมัติเพราะคิดว่าเป็นผู้หญิงของตัวเองจึงลูบไล้ฝ่ามือไปทั่วหน้าท้องแบนราบขึ้นไปถึงสองเต้าอวบใหญ่จึงปลดตะของเสื้อออกแล้วเคล้นคลึงเบาๆ ริมฝีปากบางอิ่มก็ประกบริมฝีปากของพิมลภัสขมเม้มดูดดึงสอดลิ้นเข้าไปเกาะเกี่ยวลิ้นกันแลกจูบกันอย่างดูดดื่มมือนุ่มก็บีบเคล้นสองเต้าหนักมือขึ้น“อืมม..” พิมลภัสหายใจอย่างแรงเมื่อสาวหล่อถอนจูบออกลืมตาขึ้นตื่นขึ้นแล้วนอนนิ่งร่างกายสะท้านกับสัมผัสของเมทิราที่ลูบไล้บีบเคล้นเต้าอวบและอีกมือก็ลูบไล้ความเป็นหญิงของเธอ “คุณมิ้งค์..”“ครับบูล” เมทิราขานรับแต่มือยังลูบไล้บีบเคล้นไม่หยุดมองสบตากันก็รู้ว่าความต้องการตรงกันพิมลภัสมองสาวหล่ออย่างสับสนแต่เธอไม่ได้รังเกียจสัมผัสของเมทิราแล้วยกมือขึ้นโอบกอดทาบริมฝีปากประกบจูบเบาๆยกขาขึ้นเกยขาของสาวหล่อเพื่อให้มือนุ่มสัมผัสได้สะดวกเมทิราก็สอดนิ้วเข้าไปในความอ่อนนุ่มแล้วดึงนิ้วเข้าออกช้าๆริมฝีปากก็แลกจูบกันอย่

“ใช่แล้วค่ะ คืนนี้จุ๊บทำหน้าที่แทนน้องน้ำฟ้ากับน้องน้ำปิงค่ะ” คุณอาคนสวยทำเพื่อหลานสาวตัวน้อยสุดที่รักทั้งสองเต็มที่“งั้นไปกันได้แล้วลูก” เตชทัชมองลูกชายลูกสาวอย่างภูมิใจและเห็นสายตาของเมฆามองลูกสาวตอนเผลอแสดงความรู้สึกออกมาซึ่งขาเป็นผู้ชายด้วยกันก็มองออกหากได้มาเป็นลูกเขยก็ดีสิแต่ขึ้นอยู่ที่ลูกสาวของเขาด้วยถ้าทั้งสองรักกันเขาก็ตามใจลูกๆจะรักใครชอบใครขอแค่เป็นคนดีก็พอ ทั้งหมดก็ออกไปขึ้นรถหรูสองคันแล้วขับตามกันไปที่โรงแรมหรูกลางเมืองสถานที่จัดงานการกุศลซึ่งภรรยาท่านนายกเป็นแม่งานและมีภรรยาของคณะรัฐมนตรีร่วมกันจัดงานในครั้งนี้เมื่อไปถึงโรงแรมทุกคนก็ลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในโรงแรมเดินไปตามพรมแดงไปจนถึงหน้าห้องแกรนด์บอลรูมใหญ่แล้วเซ็นชื่อที่โต้ะหน้างานมีเจ้าหน้าที่สาวรอต้อนรับ“สวัสดีค่ะท่าน คุณอาเชิญด้านในค่ะ” สิริยากรยืนต้อนรับแขกที่มาร่วมงานกับลูกสาวของคณะรัฐมนตรีที่แต่งตัวมาประชันกันสุดฤทธิ์พอเห็นครอบครัวของนวพรรษมาถึงก็รีบเดินออกไปต้อนรับ“สวัสดีครับหนูหวาย”“เดี๋ยวจุ๊บอยู่ช่วยพี่ๆเขาต้อนรับแขกด้วยนะลูก” ปิยมาศบอกลูกสาวที่วันนี้ต้องช่วยต้อนรับแขก“ค่ะคุณแม่” นวพรปล่อยมือจากแขนพี่ชายแ

“โธ่ทีน่านึกว่าจะชอบดันช่วงเอว คิกกๆๆ” เพื่อนสาวของสิริยากรพูดแล้วหัวเราะชม้ายตามองหนุ่มหล่อ“เอวผมดีอยู่แล้วครับ ถ้าอยากรู้คืนนี้ผมพร้อมจะทำให้ดูครับ” กี้ร์ก็พูดกึ่งเล่นกึ่งจริงเพราะเป็นเพื่อนในกลุ่มกันก็มักจะพูดเล่นทะลึ่งตึงตังกันแต่ถ้าได้ก็ดีจากนั้นพวกเธอก็ดื่มกินจนดึกก่อนจะแยกย้ายกันกลับส่วนใครจะไปกับใครนั้นก็แล้วแต่ความสมัครใจเมฆากับนวพรเดินออกมาจากคลับหรูก็เรียกรถโรงแรมให้ไปส่งที่บ้านเพราะดึกแล้วไม่อยากเรียกแท๊กซี่ซึ่งอาจจะทำให้เป็นข่าวได้“เฮ้อ..” สาวสวยถอนหายใจเมื่อขึ้นมานั่งบนรถ“ถอนหายใจทำไมครับ” เมฆามองผู้หญิงที่เขาแอบรักและยังเอาเขาไปอ้างกับสิริจากรและเพื่อนของเธออย่างไม่ทุกข์ร้อน“ก็คนพวกนั้นน่ะสิคะ คุยอะไรกันก็ไม่รู้วันๆมีแต่ช้อปปิ้งกินเที่ยวไม่คิดจะทำงานกันบ้าหรือไงทำตัวไร้ประโยชน์จริงๆ” เธอเกิดมาในครอบครัวที่มีเพียบพร้อมทุกอย่างแต่พ่อแม่ปู่ย่าสอนว่าอย่านิ่งดูดายเพราะมีเงินได้มันก็หมดได้หากไม่รู้จักทำมาเพิ่มจะทำตัวไร้ประโยชน์ไม่มีสมองหายใจทิ้งไปวันๆสู้เอาเวลามาทำมาหากินดีกว่า“ก็พวกเขาเกิดมาบนกองเงินกองทองนี่ครับ ไม่ทำงานก็มีมีใช้ทั้งชาติ” เมฆาพูดยิ้มๆ“ก็เลยมีเวลาว่าง