บททั้งหมดของ นายพลเฉินเป็นของอวี้หนิง: บทที่ 11 - บทที่ 20

25

บทที่ 10 ฝันร้ายในอดีต1

เมื่อมาถึงอพาร์ตเมนต์ อวี้หนิงเดินขึ้นไปยังห้องพักของเธอ แม้จะเป็นห้องพักที่ไม่เล็กไม่ใหญ่มาก แต่มันเป็นทรัพย์สินชิ้นแรกที่เธอซื้อ ด้วยน้ำพักน้ำแรงจากการทำงานหลังจากที่เรียนจบ          เธอออกมาอยู่คนเดียวตั้งแต่สมัยเรียน เพราะเธอไม่อยากถูกกดขี่ ถูกบังคับจากผู้เป็นแม่เลี้ยงอีกแล้ว ซึ่งเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ พ่อเธอเข้าใจ และยอมปล่อยให้เธอออกมาใช้ชีวิตอยู่คนเดียว          แรกๆ มันก็เหงาอยู่หน่อยๆ แต่เธอมีเพื่อนอย่างเหมยฮวา ที่แวะมาเยี่ยมเธอบ้าง คอยชวนไปกินข้าว ดูหนัง ซึ่งมันทำให้เธอไม่เงียบเหงาอีกต่อไป จนกระทั่งวันที่นายพันเฉินมารับน้องสาวที่มหาวิทยาลัย วันนั้นเหมือนกับว่าโลกทั้งโลกที่แสนจะอึมครึมของเธอ กลับสว่างไสวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และนับตั้งแต่นั้นมาเธอก็แอบตามข่าวคราวหลี่เฉินอี้จากผู้เป็นน้องสาว ซึ่งเหมยฮวาเป็นคนที่ชอบเล่าเรื่องทางบ้านมาก จนเธอนึกฝันไปว่า ถ้าเธอได้มีโอกาสเข้าไปอยู่ในครอบครัวที่แสนอบอุ่นนั้น เธอจะเป็นยังไงบ้างนะ...***   &
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-09
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 11 ฝันร้ายในอดีต2

  ความรู้สึกเจ็บปวดทั้งทางร่างกายและจิตใจถาโถมเข้าใส่เธออย่างรุนแรง เธอได้แต่กรีดร้องอยู่ในใจ ขอร้องให้ความตายมาพรากเธอไปเสียให้พ้นจากขุมนรกนี้          แล้วทุกอย่างก็ดับวูบลงไป...          ความมืดมิดกลืนกินสติสัมปชัญญะของอวี้หนิงไปชั่วขณะ เธอไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่ร่างกายถูกเดนนรกเหล่านั้นกระทำย่ำยี ไม่รู้ว่าเธอหมดสติไปนานแค่ไหน และใครเป็นคนพาเธอกลับมาที่ห้องพักแห่งนี้          แต่ทว่า เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ร่างกายของเธอก็กลับมาอยู่ที่ห้องพักที่คุ้นเคย แสงสว่างสลัวๆ ลอดผ่านม่านเข้ามาในห้อง ส่องกระทบร่องรอยต่างๆ ที่ปรากฏอยู่ตามเนื้อตัวของเธอ... รอยช้ำ สีม่วงคล้ำ... มันเป็นเครื่องเตือนความทรงจำได้ดีว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง          อวี้หนิงสัมผัสร่องรอยเหล่านั้นด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะกรีดร้องออกมาด้วยความเสียใจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-09
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 12 บทบาทและหน้าที่ 1

หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา ชีวิตของอวี้หนิงก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ซูเหลียนเข้ามาควบคุมทุกอย่างในบ้าน เธอเปลี่ยนแม่บ้านคนเก่าออกทั้งหมด และนำคนของเธอเข้ามาแทนที่ เธอเปลี่ยนอาหาร เปลี่ยนข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน แม้แต่ห้องนอนของแม่ก็ถูกเปลี่ยนเป็นห้องนอนของซูเหลียน แต่สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือ แม่ของอวี้หนิง นับตั้งแต่วันที่ซูเหลียนเข้ามาอยู่ในบ้าน แม่ของอวี้หนิงก็ไม่เคยฟื้นคืนสติขึ้นมาอีกเลย ท่านนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง ดวงตาเหม่อลอยไร้ประกายชีวิตชีวา ร่างกายซูบผอมลงเรื่อยๆ ราวกับว่าวิญญาณได้หลุดลอยออกไปจากร่างแล้วก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายจะหมดลง อวี้หนิงในวัยเด็กยังคงจำได้ดีว่าเธอร้องไห้กอดร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของแม่ทุกวัน ขอร้องให้แม่อยู่กับเธอก่อน เธอจำได้ว่าแม่ของเธอเสียใจมากที่จนกระทั่งท่านได้ตรอมใจตายอย่างช้าๆ ต่อหน้าต่อตาเธอที่มานอนเฝ้าแม่ทุกวัน ความแค้นนั้นฝังลึกอยู่ในจิตใจของอวี้หนิงตั้งแต่วันนั้น มันเป็นเชื้อเพลิงที่หล่อเลี้ยงให้เธอมีชีวิตอยู่รอดในชาติภพก่อน แม้จะต้องเผชิญกับการกลั่นแกล้งและดูถูกสารพัดจากซูเหลียนและ ฟางซินเหยียน แต่เธอก็ไม่เคยลืมภาพท
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 13 บทบาทและหน้าที่ 2

"เล่นดีมากเลยนะคะคุณอวี้หนิง ไม่เสียแรงที่ผู้กำกับอุตส่าห์ให้โอกาสบทบาทสำคัญขนาดนี้" (เธอเน้นคำว่า "โอกาส" ราวกับจะบอกว่าอวี้หนิงได้บทนี้มาด้วยความบังเอิญหรือเส้นสาย) "ขอบคุณค่ะคุณซินเหยียน คุณเองก็แสดงได้ดีเช่นกันค่ะ" เธอจงใจพูดชมแบบขอไปที และไม่ได้เน้นคำชมเหมือนที่อีกฝ่ายประชด "แหม... ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ ฉันก็แค่แสดงไปตามบทบาทที่ได้รับเท่านั้นเอง" เธอพูดพลางเหลือบมองไปที่ผู้กำกับเฉินที่กำลังคุยกับทีมงานคนอื่น "ไม่เหมือนบางคน ที่แค่บทนางร้ายยังได้รับคำชมขนาดนี้เลยนะคะ" น้ำเสียงของฟางซินเหยียนเต็มไปด้วยความอิจฉาและความประชดประชัน อวี้หนิงรู้ดีว่าฟางซินเหยียนกำลังหงุดหงิดที่เธอได้รับการชื่นชมมากกว่า ฟางซินเหยียนในชาตินี้ยังคงใช้วิธีเดิมๆ คือการยั่วยวนผู้มีอำนาจในวงการเพื่อแลกบทบาทสำคัญ แต่ในชาตินี้ฝีมือของเธอเทียบอวี้หนิงไม่ได้เลย) "ฝีมือการแสดงคือสิ่งที่นักแสดงทุกคนควรจะพิสูจน์ตัวเองให้เห็นค่ะคุณซินเหยียน ไม่ใช่แค่การได้รับโอกาสเท่านั้น" คำพูดของอวี้หนิงแทงใจดำฟางซินเหยียนอย่างจัง ใบหน้าของเธอซีดเผือดไปเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 14 ความอบอุ่น

ไม่นานนัก ประตูรถของฟางซินเหยียนก็ถูกเปิดออก ร่างระหงของฟางซินเหยียนก้าวลงมาจากรถ ใบหน้าของเธอยังคงประดับด้วยรอยยิ้มจอมปลอม แต่ดวงตานั้นกลับหลือบมองอวี้หนิงด้วยความไม่พอใจระคนเจ็บใจที่แผนการไม่สำเร็จ "ตายจริง! ขอโทษด้วยนะคะท่านนายพันเฉิน ดิฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ค่ะ! ดิฉันไม่เห็นคุณอวี้หนิงเลยค่ะ! พอดีเมื่อกี้ของตกก็เลยก้มลงเก็บทำให้เผลอขับรถไปเฉี่ยวคุณอวี้หนิงเข้า" ฟางซินเหยียนรีบเดินเข้ามาหาพวกเขาด้วยท่าทีตกใจ พร้อมกับแสร้งทำเป็นจับหน้าผากด้วยท่าทางสำนึกผิด แต่แววตาของเธอกลับไม่ได้แสดงความรู้สึกผิดใดๆ อวี้หนิงฟังคำแก้ตัวของฟางซินเหยียนแล้วก็รู้สึกคลื่นไส้กับความเธอเล่ห์ของเธอ ฟางซินเหยียนพยายามจะอ้างว่าไม่ได้ตั้งใจ ทั้งที่จริงแล้วเธอจงใจจะทำร้ายอวี้หนิงอย่างเห็นได้ชัด "คุณฟาง ถ้าคุณขับรถโดยไม่ระวังแบบนี้ วันหน้าอาจจะเกิดเรื่องร้ายแรงกว่านี้ได้นะครับ" เฉินอี้มองฟางซินเหยียนด้วยสายตาที่เย็นชาจนฟางซินเหยียนรู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูก ฟางซินเหยียนหน้าซีดเผือดไปเล็กน้อยเมื่อเห็นสายตาเย็นชาของเฉินอี้ "ขอโทษจริงๆ ค่ะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 15 จงใจ

ฟางซินเหยียนรีบเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความโกรธแค้น อวี้หนิงมองตามแผ่นหลังของเธอด้วยรอยยิ้มเย็นๆ เธอรู้ว่านี่เป็นเพียงการเริ่มต้นของการเอาคืนเท่านั้น ผู้กำกับเฉินหันมามองอวี้หนิงด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความชื่นชม) "เธอจำรายละเอียดได้ดีจริงๆ นะอวี้หนิง บางทีฉันอาจจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำ" "ดิฉันแค่ไม่อยากให้การถ่ายทำต้องล่าช้าค่ะผู้กำกับ ทุกคนทำงานหนักกันหมด" อวี้หนิงยิ้มอย่างอ่อนน้อม ผู้กำกับเฉินพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะเดินจากไปเพื่อเตรียมการสำหรับฉากต่อไป อวี้หนิงเหลือบไปมองกำไลหยกที่ข้อมืออีกครั้ง แสงเรืองรองจางๆ ของมันดูเหมือนจะบอกว่าเธอมาถูกทางแล้ว เธอรู้ว่าฟางซินเหยียนจะต้องหาทางกลั่นแกล้งเธออีกอย่างแน่นอน แต่ครั้งนี้อวี้หนิงจะไม่ยอมตกเป็นเหยื่ออีกแล้ว เธอจะใช้ความทรงจำจากอดีตเป็นอาวุธ และจะทำให้ฟางซินเหยียนต้องได้รับผลกรรมที่สมควรได้รับ!****** แสงสีส้มนวลของยามเย็นเริ่มปกคลุมทั่วบริเวณกองถ่าย ภาพยนตร์ ทีมงานเริ่มเก็บอุปกรณ์บางส่วนทยอยแยกย้ายกันกลับไปบ้างแล้ว ในตอนนั้นเองอวี้หนิงเดินออกมาจากอาคารกองถ่ายด้วย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 16 ความจริงในอดีต 1

รถจี๊ปของเฉินอี้แล่นไปตามถนนในยามค่ำคืน บรรยากาศภายในรถช่างแสนจะเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ดังเป็นจังหวะ อวี้หนิงนั่งอยู่ข้างคนขับ พลางเหลือบมองไปยังเฉินอี้ที่กำลังตั้งใจขับรถ ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องไปที่ถนนเบื้องหน้า แต่ดูเหมือนจะมีประกายความรู้สึกบางอย่างซ่อนอยู่ "อาทิตย์นี้เป็นวันเกิดของเหมยฮวาครับ" เสียงทุ้มต่ำของหลี่เฉินอี้ดังขึ้นทำลายความเงียบ ทำให้ อวี้หนิงหันขวับไปมองเขาด้วยความประหลาดใจ "เหมยฮวา..ดิฉันเกือบลืมไปเลยค่ะ มัวแต่เร่งปิดกอง" "คุณพอจะแนะนำได้ไหมครับว่าผู้หญิงวัยรุ่นเขาชอบอะไรกัน ของขวัญอะไรที่พิเศษหน่อย คือว่าผมเองก็ไม่ค่อยมีเวลาไปเลือกเท่าไหร่" เขาแสร้งถอนหายใจเล็กน้อย พลางเหลือบมองคนด้านข้างไปด้วย อวี้หนิงเห็นแบบนั้นก็ได้แต่ยิ้มบางๆ เธอจำได้ว่าในชาติที่แล้ว เหมยฮวาเป็นน้องสาวที่น่ารักมาก อีกทั้งเป็นเพื่อที่ดีที่สุดของเธอ แต่หลี่เฉินอี้ไม่ค่อยได้มีโอกาสแสดงความรักให้น้องสาวเท่าที่ควร เพราะเขามักจะจมอยู่กับงานและหน้าที่ ๆ จะต้องรับผิดชอบ "อืม... ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้ช่วงบ่าย คุณพอจะมีเวล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 17 ความจริงในอดีต 2

ด้วยความโกรธที่พุ่งพล่านจนยากจะควบคุม หลี่เฉินอี้ไม่รอช้าแม้แต่วินาทีเดียว เขาสั่งลูกน้องเข้าจัดการพวกเดนนรกเหล่านั้น เสียงต่อสู้ดังขึ้นระงมภายในห้องเล็กๆ แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของเขาเจ็บปวดที่สุดคือสภาพของอวี้หนิงในตอนนั้น เธออยู่ในสภาพที่สติเลือนราง ดวงตาเหม่อลอยราวกับวิญญาณหลุดจากร่าง เธอไม่ได้สติพอที่จะรับรู้ถึงการมาของเขา ไม่ได้ส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือใดๆ อีกแล้ว เธอ...ตกเป็นของพวกมันไปแล้วอย่างนั้นหรือ? ความรู้สึกสิ้นหวังและความคิดที่ผิดพลาดหนึ่งแวบเข้ามาในหัวของเขาอย่างไม่อาจควบคุมได้ และนั่นคือข้อผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุดของเขา ทั้งที่เขาเข้าไปช่วยได้ทันเวลา แต่ด้วยสภาพที่เห็นและอารมณ์ที่พุ่งพล่านจากความโกรธและความเข้าใจผิด ทำให้เขาคิดเลยเถิดไปไกล เฉินอี้ในตอนนั้นไม่ได้สังเกตว่าเธอถูกวางยา ไม่ได้สังเกตว่าเธอเพียงแค่ถูกขยี้ขยำร่างกายด้วยมือเท่านั้น แต่ยังไม่ได้ถูกล่วงละเมิดอย่างแท้จริง เขาพาเธอออกมาจากขุมนรกนั้นอย่างรวดเร็ว พาเธอกลับไปยังห้องพักของเธอ เขาต้องการให้เธอปลอดภัยจากสายตาของคนอื่น ก่อนจะรีบออกไปจัดการกับพวกมัน... พวกเดนนรกที่บังอาจกระทำย่ำ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 18 ความจริงในอดีต 3

วันรุ่งขึ้น... เมื่อนาฬิกาบอกเวลาบ่ายโมงตรง หลี่เฉินอี้ ขับรถจี๊ปสีเขียวทหารมาจอดรออวี้หนิงที่หน้าอพาร์ตเมนต์ของเธอเช่นเคย แสงแดดยามบ่ายทอประกายอบอุ่นลงมาต้องเครื่องแบบทหารที่เขาเพิ่งสวมใส่ ร่างสูงใหญ่ของเขายืนพิงประตูรถ ดวงตาคมกริบจับจ้องไปที่ทางเข้าอพาร์ตเมนต์อย่างใจจดใจจ่อเพื่อรอเธอ ไม่นานนักร่างบางระหงของอวี้หนิงก็ก้าวออกมา เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายสีขาวเรียบๆ จับคู่กับกางเกงขายาวสีอ่อน ที่ดูสบายๆ ตามแบบฉบับเป็นตัวของตัวเอง ไม่ได้มีเครื่องประดับหรูหราหรือการแต่งหน้าที่จัดจ้าน แต่ทว่ายังคงแฝงไว้ซึ่งความสง่างามตามธรรมชาติของเธอ เส้นผมยาวสลวยถูกปล่อยลงมาพลิ้วไหวตามลม ใบหน้าของเธอปราศจากเครื่องสำอางหนาเตอะ เผยให้เห็นผิวพรรณที่ผุดผ่อง ดวงตาเป็นประกาย และรอยยิ้มสดใสที่ประดับอยู่บนริมฝีปากบาง ในวินาทีที่อวี้หนิงปรากฏตัวขึ้นนั้น มันทำให้เฉินอี้ถึงกับนิ่งงันไปชั่วขณะ หัวใจของเขาเต้นไม่เป็นจังหวะราวกับถูกมนต์สะกด เมื่อภาพของอวี้หนิงที่ดูสดใสและเป็นธรรมชาติในชุดสบายๆ นั้น ช่างแตกต่างจากภาพลักษณ์ของ "นักแสดงสาว" ที่เขาเคยเห็นในโทรทัศน์โดยสิ้นเชิง เธอ... สดใส
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 19 ว่าที่ลูกสะใภ้ตระกูลหลี่

หญิงวัยกลางคนผู้นั้นนั้นหันมามองที่เฉินอี้และอวี้หนิง แต่ทว่าจู่ๆ ใบหน้าของเธอคลี่ออกเป็นรอยยิ้มอบอุ่นทันที่ "อี้เอ๋อร์! มาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่?" หลี่เฉินอี้หันไปตามเสียง เมื่อเห็นหญิงวัยกลางคนคนนั้น ใบหน้าของเขาก็ดูอ่อนโยนลงทันที ความตึงเครียดที่เคยมีหายไปหมดสิ้น ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็ว "แม่ครับ! ทำไมวันนี้ถึงมาที่นี่ล่ะครับ?" อวี้หนิงถึงกับตกใจ เธอไม่คาดคิดว่าหญิงวัยกลางคนคนนี้จะเป็น แม่ของหลี่เฉินอี้! คุณนายหลี่ หรือ หลี่เหลียงฮวา โอบกอดลูกชายด้วยความรักใคร่ ก่อนจะหันมามองอวี้หนิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเมตตาและสนใจ "แม่ก็แค่มาตรวจดูความเรียบร้อยของห้างน่ะจ้ะ" เธอพูดพร้อมรอยยิ้ม "แล้วเด็กสาวคนนี้คือใครกันจ๊ะอี้เอ๋อร์? ไม่เคยเห็นลูกจะพาใครมาที่นี่ด้วยเลย" คำพูดของหลี่เหลียงฮวาทำให้ทั้งอวี้หนิงและเฉินอี้รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย "แม่ครับ นี่คือคุณอวี้หนิงครับ เป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง แม่คงเคยได้ดูละครที่เธอเล่นมาบ้าง" ดขาเลือกที่จะไม่บอกสถานะที่แท้จริงของอวี้หนิงในตอนนี้ "วันนี้ผมพา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-10
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status