All Chapters of ของหวงมาเฟีย (พลอยแพร&เหมันต์)​: Chapter 31 - Chapter 40

ผมที่ทั้งดูดทั้งเลียทั้งแยงลิ้นเข้าไปร่องของเธอไม่หยุด น้องก็เสียวจนดิ้นพล่านแถมบิดตัวเป็นเกลียว มันยิ่งทำให้ผมยิ่งได้ใจมากขึ้นไปอีก ผมจึงใช้ปลายลิ้นของผมตวัดไปมาที่เม็ดคริสตัลอย่างแรงจนทำให้น้องเสียวจนดิ้นพล่านหนักกว่าเดิม"อ่ะ อื้ออ อ้าาาส์ พี่หยุดเลียตรงนั้นได้แล้วค่ะ หนูเสียวจนจะแตกอยู่แล้วนะคะ" ฉันบิดเร้าไปมากับความเสียวด้วยความเหนื่อยหอบ จนแทบจะไม่มีแรงขยับตัวหนี พี่เหมันต์​ทั้งดูดทั้งเลียเก่งเป็นบ้า พอฉันพูดจบพี่เหมันต์​ก็ยิ่งแยงลิ้นเข้าไปลึกกว่าเดิมอีกอ่ะ คนบ้า!!​ ฉันจะไม่ไหวอยู่แล้วนะ ลิ้นที่สอดแทรกเข้ามาในตัวฉันมันทำให้ฉันรู้สึกเสียวแทบขาดใจและเกร็งไปทั้งตัว ก่อนที่ฉันจะทนต่อความเสียวไม่ไหวเลยปลดปล่อยของเหลวออกมาเป็นจำนวนมาก"อ๊า....งื้อ อร๊ายยยย แฮ่กๆ" ฉันที่ทนกับความเสียวไม่ไหวก็ปลดปล่อย​ออกมาจนได้ ก็มันเสียวเกินไปใครจะทนไหวล่ะ ต้องโทษ​พี่เหมันต์​จะดูดเก่งเลียเก่งอะไรหนักหนาก็ไม่รู้​"จ๊วบบ จ๊วบบบ แผล็บๆๆ น้ำหนูหวานจังเลยนะครับ แผล็บๆๆๆ" ผมใช้ปลายลิ้นของผมดูดเลียร่องของเธอเพื่อดูดซับน้ำหวานที่ไหวออกมาไม่หยุดและทำความสะอาดร่องของเธอไปในตัว ตอนนี้น้องเสียวจนบิดตัวเป็นเกลียว

"ทุกคนครับ สั่งอาหารกันเถอะครับ อย่าสนใจเรื่อง​ไม่เป็น​เรื่องเลย มันเรียกร้อง​ความสนใจไปงั้นแหละ ปล่อยมันไปเถอะ" เหมันต์​เห็นมาร์คมีแฟนสาวคอยปลอบประโลม​อยู่​ ก็เกิดอาการหมั่นไส้​ขึ้นมา"จิ๊! เดี๋ยว​มึงจะโดน กูป่าวเรียกร้องเว้ย กูแค่รู้สึกหมั่นไส้​บวกน้อยใจมึงนิดหน่อยเอง" ก็เขาเป็นเพื่อนมันปะ มันไม่เห็น​พูดดีๆกับเขามั้งเลย แต่พอกับแฟนมันหนิอย่างกับคนล่ะคน"เรื่องของมึง งั้นมึงก็น้อยใจกูต่อไปเถอะ มึงไม่ใช่เมียกู กูไม่ง้อมึงให้เสียเวลาชีวิต​กูหรอก" มึงก็แค่เพื่อนมีสิทธิ์​อะไรมาน้อยใจกูไม่ทราบ"เออ! หายเองก็ได้ว่ะ แม่ง!! ไอ้คนใจร้าย! ไอ้คนใจดำ!" มาร์ค​ได้แต่ตัดจบด้วยความหัวเสีย เพราะยังไงเขาก็ทำไรมันไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ​ ชีวิต​นี้มันเคยง้อใครบ้างรึป่าวเถอะ"เออ พอๆๆๆ จบๆๆๆ สั่งอาหารกันได้แล้ว ใครอยากกินอะไรก็สั่งไป" เดวิสเห็น​มาร์ค​ยอมจบดีๆเลยได้แต่ยุติลงอย่างงงๆ ไอ้นี่หนิแล้วตอนแรกทำเป็นดราม่า​ชุดใหญ่​ พอเพื่อนไม่เล่นด้วย จบง่ายๆซะงั้น เห้อ!!"ค่ะ/ค่ะ/ค่ะ" ฉันกับเพื่อนๆจึงหยิบเมนู​อาหารมาเปิดเลือกดู พร้อมสั่งอาหารกันไปคนละอย่างสองอย่าง"พี่เหมันต์​เอาอะไรเพิ่มไหมค่ะ" ฉันหันมาถามแฟนหนุ่ม​

19.00 น. ณ The No.43 Italian Bistroตอนนี้พวกเราอยู่ในห้องอาหารของโรงแรม วันนี้พวกเรารู้สึกเหนื่อยๆกับการเดินทางและการเล่นน้ำทะเลกันมานิดหน่อย เลยตกลงกันว่าจะหาอะไรกินที่โรงแรมจะดีกว่า เพราะที่นี่ก็มีอาหารที่ขึ้นชื่ออยู่เหมือนกันอย่างพิซซาที่เป็นสูตรจากอิตาลี่โดยเฉพาะ​ อาหารที่นี่ก็เช่นกันจะเป็นแนวอิตาเลี่ยน แต่ก็มีอาหารไทยด้วยนะ พวกส้มตำไก่ย่างข้าวเหนียวมีหมดอ่ะ ช่วงเย็นก็จะเป็นอาหารแนวอลาคาสหรืออาหารตามสั่งนั่นเอง แถมมีเค้ก มาการองหรือไอศครีมด้วยอ่ะ มีครบทุกอย่างเลยทีเดียว แล้วยังมีดนตรีสดให้ฟังด้วยนะ เหมือนมาที่นี่ที่เดียวมีครบจบทุกอย่างเลยอ่ะ"แก พวกเราจะกินอะไรกันดีอ่ะ มีแต่ของน่ากินทั้งนั้นเลย พิซซ่าไหมแก สั่งแล้วมากินด้วยกัน" พลอยแพรปรึกษา​เมนู​อาหารกับเพื่อนด้วยความสนใจ เพราะมันมีแต่ของน่ากินทั้งนั้นเลย วันนี้​ลาภปากยัยพลอยแล้วสิ"เอางั้นก็ได้นะแก ฉันก็อยากกิน สั่งแล้วก็มากินด้วยกัน" ชมพูตอบรับคำชวนเพื่อน เธอก็อยากลองชิมสักชิ้นเหมือนกัน"ก่อนอื่นเลย พี่ขอไวน์แดงสักขวดก่อนล่ะกันนะ" มาร์คเอ่ยบอกกับพนักงานที่มายืนรอรับออเดอร์"พี่เอาเป็นเบียร์ไฮเนเก้น 1 แก้วครับ" เดวิส เขาก็อยากก

ช่วงสายของวันอาทิตย์ เวลา 09.00 น.ฉันที่ตอนนี้พึ่งตื่นนอนในช่วงวันหยุดพักผ่อน วันนี้พวกเรามีนัดไปซื้อของฝากกันก่อนกลับกรุงเทพอ่ะ เราคงจะไปกันประมาณ 10 โมงกว่าอ่ะ เพราะซื้อของเสร็จก็จะเดินทางกลับกรุงเทพเลย กว่าพวกเราจะเดินซื้อของฝากเสร็จบวกเดินเล่นด้วยคงเสียเวลาไปหลายชั่วโมงคงได้เวลากลับกรุงเทพในช่วงบ่ายพอดี ฉันว่าจะซื้อของฝากไปให้ลูกน้องคนสนิทของพี่เหมันต์อย่างพี่มาร์ชกับพี่เจมส์สักหน่อย เพราะในช่วงพี่เหมันต์ไม่อยู่ทั้งสองคนคงทำงานหนักน่าดู คนขยันต้องมีของฝากกลับไปให้สักนิดเพื่อเป็นรางวัลในการทำงาน ว่าแต่ตอนนี้พี่เหมันต์ไปไหนนะ แต่ช่างเถอะตอนนี้ฉันไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนดีกว่า ว่าจะลงไปกินอาหารเช้าในห้องอาหารของโรงแรมสักหน่อยก่อนกลับ ต้องรีบหน่อยเดี๋ยวไม่ทันส่วนเหมันต์ตอนนี้ก็ยืนชมวิวอยู่นอกระเบียงห้องนั่นแหละแค่น้องไม่เห็นก็เท่านั้น แต่เหมันต์รับรู้ทุกการเคลื่อนไหวของน้องนะ เพราะเขาเห็นน้องลุกออกจากเตียงเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำแล้ว เขาจึงเดินไปแต่งตัวรอน้องเพราะเขาตื่นก่อนเธอสักพักแล้ว พร้อมแปรงฟันอาบน้ำเรียบร้อยแล้วล่ะ เหลือแค่แต่งตัวลงไปข้างล่างก็เท่านั้น ส่วนเสื้อผ้าของใช้ค่อยเก็บทีเดี

ณ คอนโดเหมันต์ตอนนี้ฉันกับพี่เหมันต์​เดินทางกลับมาถึงคอนโดแล้ว แต่พวกเรายังไม่พร้อมลงจากรถตอนนี้โดยเฉพาะฉันเนี่ยแหละ ขอทำใจและตั้งตัวแปปนึงล่ะกัน ฉันที่ตอนนี้รู้สึกประหม่า​เป็นอย่างมาก ความกล้า​ที่เคยมีได้จางหายไปในชั่วพริบตา ตอนนี้ตัวฉันรู้สึกไม่ค่อยโอเครสักเท่าไหร่ ฉันกลัวพ่อแม่พี่เหมันต์​ไม่ชอบฉันอ่ะ ยิ่งฐานะของฉันแล้วยิ่งแล้วใหญ่​เลย ฉันมันก็แค่เด็กกำพร้า​คนหนึ่งก็เท่านั้น ไม่มีตำแหน่งหรือฐานะอะไรที่คู่ควรกับพี่เหมันต์​ได้เลยสักนิด"หนูครับ หนูโอเครขึ้นมาบ้างรึยังครับ" ผมที่รู้ว่าน้องคิดมากและเกิดความกังวลขึ้นมา เลยได้แต่ปลอบใจน้องอยู่ตรงนี้ พร้อมปล่อยให้น้องได้ทำใจและตั้งตัว"ยังค่ะ พี่เหมันต์​หนู​กลัว ถ้าพ่อแม่พี่ไม่ชอบหนูขึ้นมา หนูจะทำยังไงดีคะ""หนู​ครับ ใจเย็น​ๆก่อน พ่อแม่พี่ไม่ใช่คนใจร้ายอะไรขนาดนั้น หนู​เลิกกลัวได้แล้วครับ พี่เชื่อว่าพ่อแม่พี่ต้องรักและเอ็นดูหนูแน่นอน เชื่อพี่นะครับ""จริงนะค่ะ" ฉันจะพยายามเชื่อล่ะกัน ถึงแม้ในส่วนลึกของฉันจะรู้สึกตรงข้ามกับสิ่งที่พี่เหมันต์​พูดก็เถอะ"พี่ว่าเราขึ้นไปหาพวกท่านกันดีกว่านะครับ การที่เราปล่อยให้ผู้ใหญ่​รอนานๆมันยิ่งไม่ดี ไม่คว