All Chapters of ของหวงมาเฟีย (พลอยแพร&เหมันต์)​: Chapter 11 - Chapter 20

อีกด้าน..."แย่แล้วครับนาย พวกมันรู้ตัวแล้วครับ พวกมันจับตัวคนที่เราซื้อไว้หมดแล้วครับ ผมว่าอีกไม่นานมันคงรู้ตัวว่าเป็นฝีมือเรา" ลูกน้องคนสนิทของนายอำนาจเอ่ยออกมาด้วยความร้อนล้น"หึ! งั้นมันมีผู้หญิงของมันไหมล่ะ มึงก็ให้ลูกน้องของเราไปจับตัวมันมาสิ กูก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันจะทำยังไง ถ้าผู้หญิงของมันตกอยู่ในมือของเรา" หึ!ไอ้เหมันต์ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกที่คิดจะเล่นกับกู ไอ้เด็กอ่อนหัด"ครับนาย" ลูกน้องคนสนิทของมันรีบเดินออกไปจัดการ ก่อนที่มันจะสายไป เพราะไม่รู้ว่ามันจะทันหรือป่าว กลัวเราจะโดนเล่นงานซะก่อนนะสิผ่านไป 40 นาที"นายครับ เกิดเรื่องแล้วครับนาย!!" ลูกน้องคนสนิทวิ่งหน้าตั้งกลับมาหาเจ้านายด้วยใบหน้าแตกตื่น"มีอะไร" อำนาจถามลูกน้องด้วยใบหน้านิ่งครึม"บ่อนเราถูกวางเพลิงครับ บ่อนเราเสียหายไปเกือบครึ่ง ตีมูลค่าความเสียหายก็เกือบ 100 ล้านครับนาย" ลูกน้องจึงรีบรายงานเรื่องทั้งหมดให้เจ้านายได้ฟังทันที พร้อมตีราคามูลค่าความเสียหายให้เสร็จสรรพ"อะไรนะ!! มันเป็นฝีมือใครว่ะ มึงไปสืบมาหรือยัง" อำนาจโมโหขึ้นมาจนลมออกหูหน้าดำหน้าแดงไปหมด"สืบมาแล้วครับ น่าจะไอ้เหมันต์ครับ" เขาไปสืบเรื่องทุ

19.00 น.ตอนนี้เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว เหมันต์​และลูกน้องเฝ้ามองและสังเกตการณ์​อยู่​ตรงนั้นสักพักใหญ่​แล้วเพื่อรอเวลาไปชิงตัวน้องพลอย​ออกมา"ทุกคนพร้อมไหม" เขาดูเวลาแล้วมันถึงเวลาที่เหมาะสม​แล้วแหละ"พร้อมครับนาย!!" ลูกน้องของเหมันต์​ตอนนี้อาวุธ​ครบมือ พร้อมถล่มให้เละราบเป็นหน้ากองมาก"งั้นแบ่งกลุ่มเป็นสามกลุ่ม แบ่งไปข้างหน้าหนึ่งกลุ่ม ข้างหลังหนึ่งกลุ่ม แล้วก็รอดูราดราวข้างหน้าอีกหนึ่งกลุ่ม เผื่อพวกมันส่งคนมาสมทบจะได้ส่งสัญญาณ​บอกกันได้ แล้วพยายามทำให้เงียบที่สุดอย่าให้พวกมันรู้ตัว เดี๋ยว​พวกมันแห่กันมาเป็นโขยงพวกเราจะลำบาก ถ้าใครจะใช้ปืนก็ให้ใช้ปืนเก็บเสียงล่ะกัน""ครับนาย!!" ทุกคนเข้าใจคำสั่งของนายก่อนจะแบ่งกลุ่ม​ตามที่นายบอก แล้วแยกย้ายกันไปช่วยคุณพลอยออกมา โดยเหมันต์​เข้าไปทางข้างหน้ากับลูกน้องอีกกลุ่มหนึ่ง ส่วนเจมส์และมาร์ชเข้าไปจัดการลูกน้องทางข้างหลัง ดูคร่าวๆแล้วพวกมันมีกันประมาณ 20 กว่าคน ถือว่าเยอะอยู่พอสมควร แต่ก็ไม่ได้เยอะจนเกินไปที่ขนาดพวกเขาจะรับมือไม่ไหวหรอก"เห้ย! พลั่ก! ฟุ้บ! ฟุ้บ!" เหมันต์​และลูกน้องเริ่มโจมตีศัตรู​อย่างเงียบๆ"พวกมึงรีบจัดการพวกมันให้หมด กูจะไปช่วยน้องพ

"งั้นพี่ให้คนไปย้ายของหนูที่คอนโดหนูเลยนะครับ" ไหนๆก็ตกลงเป็นแฟนกันแล้ว ย้ายคอนโดวันนี้เลยเป็นไง"ก็ได้ค่ะ" ดูไม่ค่อยจะรีบ ไม่ค่อยจะใจร้อนเท่าไหร่เลยนะค่ะพี่เหมันต์​ ดูแล้วพี่เหมันต์​เนี่ยเจ้าเล่ห์​ไม่ใช่ย่อยเลยนะ"ดีมากครับ งั้นหนู​ขับรถไปคอนโดพี่เลยก็แล้วกันครับ" ผมล่ะยิ้มกว้าง​ให้น้องเลยทีเดียว วันนี้​ผมจะได้นอนกอดเธอแล้วเว้ย ผมจึงไลน์หาลูกน้องให้ไปจัดการขนของน้องทันที"มันก็ต้องอย่างนั้นอยู่​แล้ว​แหละ​ค่ะคนเจ้าเล่ห์​" ดูยิ้มเข้า ยิ้มซะกว้างเลย น่าหมั่นไส้​จังนะ"หึ!! เจ้าเล่ห์​แค่กับหนู​เท่านั้นแหละครับ" ผมยิ้มกริ่ม​ให้เธอเลย"ชิ อย่ามาเจ้าเล่ห์​กับหนูเยอะนะค่ะ ถ้าหนูเอาคืนพี่ไม่รอดแน่" อย่าให้ถึงเวลาน้องพลอยนะค่ะจัดหนักจัดเต็มแน่นอน"โอ๋!! อย่างอลสิครับ พี่ไม่เจ้าเล่ห์​กับหนูก็ได้ครับ" ดูเหมือน​น้องจะงอลๆผมเลยว่ะ ต้องรีบง้อ ก่อนที่มันจะงานหยาบ"ก็ได้ค่ะ แต่อย่าให้หนูเห็น​แล้วกัน" หึ!! อย่างเงี่ยมาทำเป็นง้อ น่าแกล้ง​ให้เข็ดจัง"ครับๆ" นี่แค่เริ่มเป็นแฟนนะ ผมยังโดนน้องพลอยขู่ขนาดนี้เลย ต่อไปจะเป็นไงว่ะ"งั้นเราแวะหาอะไรกินกันก่อนไหมครับ หนูหิวไหม พี่ยังไม่ได้​กินอะไรเลย" ผมโครตหิวเ

หลังจาก​ฉันอาบน้ำแปรงฟัน​เสร็จ​แต่งตัวแต่งหน้าแล้วเรียบร้อย​ ก็ได้เวลาชิมปากพี่เหมันต์​แล้วสินะ คิก คิก คิดว่ายัยพลอยไม่กล้าหรอ คิดผิดจ้า ฉันจะชิมให้ปากเปื่อย​เลย ว่าแต่ตอนนี้พี่เหมันต์​อยู่​ไหนน้าาา เดินหาสักหน่อยดีกว่า ฉันจึงเดินออกจากห้องนอนมาห้องนั่งเล่น ก็เห็นที่เหมันต์​นั่งดูงานในไอแพดอยู่ งั้นขออนุญาต​นั่งตักหน่อยแล้วกัน ตัวฉันเล็กๆเองไม่หนักหรอก"ฟุบ! ได้เวลาชิมแล้วค่ะ จุ๊ป จ๊วบ จ๊วบ" ฉันจึงนั่งลงที่ตักพร้อมปากประกบไปที่ปากพี่เหมันต์​ แขนก็คล้องคอพี่เขาไว้กันตก ก่อนจะใช้ลิ้นเล็กๆของฉันสอดแทรก​เข้าไปในโพลงปากของพี่เขา ส่วนพี่เหมันต์​ก็เอาแขนมากอดไว้ที่เอวฉัน"อื้ออ อืมม จ๊วฟ จ๊วฟ" เราสองคนจึงจูบกันอยู่สักพักจนฉันผละออก เนื่องจากรู้สึกหายใจไม่ค่อยทันแล้วสิ"แฮ่ก แฮ่ก ปากพี่ก็หวานดีนะค่ะ คิก คิก" ฉันบอกเขาพร้อมยิ้มร่าอย่างน่ารักให้เขาดู"หืมม น่าหมั่นเขี้ยวจริงๆเลย ฟอด ฟอด""อื้ออ พอแล้วแก้มหนูช้ำหมดแล้ว" ฉันเอามือจับแก้มตัวเองด้วยความเขินๆ"ไม่เห็น​ช้ำนะ ก็ยังปกติเหมือนเดิม" แก้มแดงๆนั้นน่าหอมชิปหาย"หืมม ว่าแต่หนูน่าหมั้นเขี้ยว พี่เองก็ไม่ใช่น้อยๆนะค่ะ" พี่เหมันต์​นี่ก็กวนไม่ใช

ตอนนี้ฉันใช้สมาธิ​อย่างมากในการยิงปืน วันนี้ฉันต้องทำได้ ฉันต้องได้เงินไปเล่นในบ่อน ว่าแต่คิดไปคิดมาทำไมเหมือนฉันเป็นนักเล่นผีพนันเลยว่ะ แต่เอาเถอะได้เล่นแค่วันนี้​วันเดียวเอง ไม่ได้เล่นทุกวันเสียหน่อย แต่ก่อนจะคิดไปไกล แกยิงเป้าให้โดนก่อนเถอะยัยพลอย ฉันจึงรวบรวมสมาธิใหม่พร้อมยิงรวดเดียวจบเลยปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!"ฉันว่าฉันเล็งเป้าดีแล้วนะ หวังว่าจะเข้าเป้าทั้งหมดนะ สาธุ" พลอยจึงได้ยกมือขึ้นมาสวดภาวนาให้ตัวเองยิงเข้าเป้าทั้งหมดเสียเถอะ จะได้จบๆเสียที เหนื่อยจะแย่แล้วนะ"เอากล้องส่องทางไกล​มาดูดิ กูจะดูเอง" ผมดูจากสายตาเปล่าๆผมว่าน้องยิงเข้าเป้านะ แต่ไม่รู้​ไอ้อำนาจตายหรือยัง ขอผมใช้กล้องส่องดูชัดๆก่อนเถอะ ถ้าไม่ตายผมจะเป็นคนซ้ำให้มันเอง ตอนนี้กล้องอยู่ในมือผมแล้ว ผมจึงยกกล้องส่องดูมันทันที ปรากฏ​ว่ามันยังไม่ตาย สงสัยมันรอผมฆ่ามันจริงๆสินะ ส่วนน้องยิงเข้าเป้าไหมก็เข้านะ แต่ไม่โดนจุดสำคัญ​ที่อยากให้มันโดน แต่ก็เอาเถอะ ได้แค่นี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว"งั้นพี่ขอยิงบ้างนะครับ แล้วพี่จะบอกหนูว่า หนูยิงโดนครบเป้าไหม" ผมจึงหยิบปืนขึ้นมาเล็งก่อนจะลั่นไกลใส่หัวของไอ้อำนาจจังๆปัง! ปัง! ปัง! ตอนน