ขีดรัก มาเฟียร้าย : 6/2 - เผลอจูบ NC

มู่หยางเสียหลักล้มลงมานอนทาบทับตัวของหญิงสาวบนเตียงนอนใหญ่ ร่างกายกำยำคร่อมร่างเล็กอย่างพอดิบพอดี และเขาไม่ได้ลุกออกไปแต่อย่างใด แต่เขากลับใช้จังหวะนี้ไล่มองใบหน้าสวยเกลี้ยงเกลาปราศจากเครื่องสำอางอย่างใกล้ๆ ซึ่งบัดนี้..แก้มนวลของสาวในอ้อมกอดนั้นก็กำลังแดงระเรื่อๆ ขึ้นมาทีละนิด

“คุณสวยมากเลย”

เอลลี่จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังขยับเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับสายตาคมที่จ้องมองลึกเข้ามาที่ดวงตาของเธออย่างลึกซึ้ง เสมือนกับเธอกำลังถูกต้องมนต์ ไม่อนุญาตให้เธอนั้นขยับตัวไปไหน

มู่หยางใช้จมูกโด่งชนที่ปลายจมูกเล็กออกแรงคลอเคลียอย่างแผ่วเบา จนหญิงสาวใต้ร่างนั่นรู้สึกขนกายลุกอย่างซาบซ่า สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ที่เป่ารดลงมาจากผู้ชายด้านบน

“คะ..คือ..”

“..ขอโทษ...ที่ตื่นขึ้นมาไม่ได้เจอผมเป็นคนแรก”

ตึก..ตัก...ตึก...ตัก..

หัวใจดวงน้อยของหญิงสาวนั้นเต้นสั่นระรัว เมื่อได้ยินเสียงแหบพร่าที่พูดแทรกขึ้นมาพร้อมกับร่างกายที่แนบชิดกันมากขึ้น

“มะ..ไม่เป็นไรค่ะ” ตาหวานกะพริบถี่ๆ มองผู้ชายตรงหน้าอย่างทำตัวไม่ถูก ก่อนจะเบือนหน้าหนีเสมองไปทางอื่นไม่อาจต้านทานดาเมจที่รุนแรงของผู้ชายคนนี้ได้

มุมปากหนายกยิ้มกับท่าทีของหญิงสาว ซึ่งการเอียงใบหน้าของเธอกับทำให้ปลายจมูกโด่งได้สัมผัสเข้าที่แก้มนวลแทน และไม่รอช้าปากหยักก็งลงประทับจูบเข้าที่แก้มสวยทันที

จุ๊บบบ

"อืมส์..หอม.."

“อ๊ะ!” เอลลี่อร่ามตกใจเผลอหันหน้ากลับมาตามเดิม แต่ทว่าหัวใจดวงน้อยกลับต้องเต้นแรงมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อเขานั้น...

“อื้ออออ”

ปากหนาฉกเข้าที่ริมฝีปากอิ่มอย่างพอดิบพอดี บดคลึงริมฝีปากอิ่มเบาๆมอบรสจูบแสนหวานด้วยความปรารถนาและโหยหา ส่วนหญิงสาวที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ได้แต่ตัวแข็งทื่อ เผลอไผลและเคลิบเคลิ้มไปกับจูบที่แสนจะอ่อนโยนจนจิกปลายเล็บสวยเข้าที่หัวไหล่หนา

ดวงตาคมกริบจ้องมองดวงตาคู่สวยที่กำลังหลับตาพริ้มหลงกลอุบายเข้าเต็มๆ จึงใช้ประสบการณ์ที่มีมากกว่าส่งลิ้นร้อนๆ เข้าไปสำรวจในโพรงปากหวาน หยอกเย้าไล่ต้อนเรียวลิ้นเล็กที่ไร้ซึ่งประสบการณ์ด้วยความใคร่ ก่อนจะทวีเพิ่มความเร่าร้อนและรุนแรงมากขึ้น จนน้ำลายเหนี่ยวสีใสไหลเลอะเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งปลายคาง

ร่างเล็กในอ้อมกอดนั้นสั่นสะท้าน แนบชิดกับบดเบียดร่างใหญ่ราวกับต้องการหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว หลงลืมปล่อยตัวปล่อยใจปล่อยให้ผู้ชายด้านบนนั้นลิ้มลองหาความหวานจากริมฝีปากอย่างเอาแต่ใจ จนเวลาล่วงเลยผ่านไป ลิ้นเล็กๆนั้นก็ยอมจำนนและคล้อยตามจนได้

"อือออ"

“อืมมม”

ปากหนายังคงไล่จูบปากเล็กอย่างดูดดื่ม ไม่ปล่อยให้มีพื้นที่ว่างแม้เพียงแต่อากาศก็ไม่สามารถเร็ดรอดผ่านไปได้ และด้วยอารมณ์ที่จุดติดได้อย่างง่ายดายของหญิงสาว เลือดในกายหนุ่มก็ยิ่งสูบฉีดพุ่งสูงมากขึ้นจนเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ มือหนาออกแรงลูบไล้เนื้อขาวสะเปะสะปะไปทั่วร่างบาง ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่เนินหน้าอกใหญ่ และเผลอออกแรงบีบขยำมันเข้าอย่างแรง จนคนในอ้อมกอดนั้นเจ็บจี๊ดและได้สติขึ้นมา

“อ๊ะ! จะ..เจ็บ..” ร่างเล็กสะดุ้งโหยงจนเผลอผลักหน้าอกแกร่งออก รีบลุกขึ้นนั่งถดตัวออกห่างจากคนตัวโต พร้อมกับจ้องมองคนหน้าตรงๆด้วยความสับสน ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ไม่อยากนึกถึงบทจูบสวาทที่พึ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้นี้

“ผมขอโทษ ผมควรรับผิดชอบ” เป็นดีแลนที่เปิดปากพูดทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน พร้อมกับขยับร่างหนาออกจากเตียงนอนและลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

“มะ..ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ใช่คุณคนแรกที่ทำแบบนี้ อีกอย่างเอลก็ควบคุมตัวเองไม่ได้เหมือนกัน” ถึงจะไม่เคยทำแบบนั้น แต่เอลลี่ก็ตอบกลับอย่างไม่ต้องคิด ไม่เพียงแม้จะสบตาคนตรงหน้าเลยด้วยซ้ำ ทำให้เธอนั้นพลาดไม่ทันได้เห็นด้วยตาคมที่แปรเปลี่ยนเป็นสีนิลดำสนิทจ้องมองเธออย่างน่ากลัว

“......” มู่หยางไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เขาได้กำมือเข้าหากันไว้แน่น ผู้หญิงตรงหน้าคงไม่รู้ว่าเขานั้นเป็นใคร และกล้าพูดกับเขาแบบนี้ได้ยังไง

“คุณมู่หยางค่ะ” เมื่อเห็นผู้ชายตรงหน้าเงียบไป เอลลี่จึงจำใจจะต้องหันมามองใบหน้าหล่อที่กำลัง...จ้องเธอเขม็ง... ‘อะไรอะ ทำไมมองแบบนี้ มองแบบนี้มันหมายความว่ายังไง...’

เพียงเสี้ยววินาที ดีแลนรีบปรับเปลี่ยนใบหน้า โดยเฉพาะดวงตาคมที่จ้องมองหญิงสาวอยู่ “ผมจะให้คนของผมขับรถไปส่ง และ ให้คนขับรถคุณตามไปนะครับ”

“โอ๊ยยยไม่ต้องหรอกค่ะ เอลขับกลับเองดีมาก แบบที่คุณบอกมันเรื่องเยอะและก็วุ่นวายเกินไป เอลไม่ชอบคนเรื่องเยอะค่ะ”

เสียงใสจีบปากจีบคอตอบพลางลุกขึ้นยืนจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เรียบร้อยด้วยหน้าตาที่เบื่อหน่ายตามสไตล์ของเธอ เพราะเธอคิดว่าความคิดของมู่หยางนั้นมันฟังดูแล้วโง่เกินไป โดยที่ไม่รู้เลยว่าคำพูดของเธอ มันทำเอาคนฟังนั้นเลือดขึ้นหน้ารู้สึกโกรธและโมโหมากขึ้นไปอีก

“......”

“งั้นเอลกลับเลยนะคะ” เมื่อเห็นคำตอบของคนตรงหน้าคือความเงียบ เธอจึงสรุปเสร็จสรรพโบกมือลาหันหลังกลับแบบไม่สนใจผู้ชายตรงหน้าอีกเลย ได้แต่แอบคิดในใจว่ามันแปลกๆ ‘...ทำไมบรรยากาศมันดูอึ้มครึม ...ยิ่งคุยด้วยก็ยิ่งแปลกๆ ...มันรู้สึกน่าขนลุกจัง...’

“ครับ”

เสียงทุ้มตอบกลับตามหลังไปอย่างเย็นชา มือหนากำเข้าหากันแน่น ไม่ได้อยากรั้งผู้หญิงตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย เพราะเขากำลังกลัวว่าตัวเองนั้น..จะไม่สามารถควบคุมอารมณ์ไว้ได้ และเผลอยิงแสกหน้ากลางใบหน้าสวยไปเสียก่อน...

"เหอะ! มึงเกือบไม่ได้ตายดีแล้วนะ!"