หลงเด็กในปกครอง의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

34 챕터

บทที่ 6 ก็บอกแล้วว่าโรคกระเพาะ 1/2

เพียงพอแทบรอให้ถึงวันเกิดของเขาไม่ไหวเลยทีเดียว เธอแอบเอากล่องของขวัญเก็บไว้ในตู้อย่างดีกลัวป้าปิ่นเห็นแล้วจะไม่เซอร์ไพรส์ ที่จริงเธอซื้อของขวัญให้เขาทุกปี และก็เก็บแอ้งแม้งอยู่ในกล่องชั้นล่างของตู้เสื้อผ้า แต่มันเป็นของอนุบาลหมีน้อยเกินไป บางอย่างมันเหมือนคู่รักให้กัน แต่ถ้าให้ไปนั้นกลัวเขาจะรู้สึกแปลก ๆ ทุกปีเขาจะฉลองกับเพื่อน กว่าจะกลับบ้านก็ดึกเธอจึงทำได้แค่เพียงเอาเค้กใส่ตู้เย็นและเขียนแฮปปี้เบิร์ดเดย์ไปปกติ เหมือนไม่ใช่คนพิเศษอะไร เธอรู้ดีว่าเขาคือคนพิเศษกับเธอมานานแล้ว เสียงร้องฮัมเพลงรักหวานซึ้งดังขึ้นในห้อง ทำให้คนที่เดินเข้าหลังบ้านผ่านหน้าห้องยายเด็กดื้อถึงกับอมยิ้มบาง ๆ “อารมณ์ดีอะไรนัก” เขาพึมพำแล้วก็เดินเข้าบ้านรู้สึกว่าเดินเข้าทางนี้มันจะสดชื่นเป็นพิเศษกว่าเข้าทางหน้าบ้าน โดยอ้างว่าเดินมาดูสวนผ่อนคลายความเครียดก่อนเข้าบ้าน ซึ่งป้าปิ่นก็สับสนเล็กน้อย ในสวนมีอะไรให้น่ามองนอกจากต้นไม่รก ๆ จนต้องให้ลุงคมไปซื้อต้นไม้สวย ๆ ดอกไม้มาแขวนไว้ช่วงที่คุณอคินเดินผ่าน เขาเดินขึ้นไปอาบน้ำและแต่งชุดเบาสบาย ทำให้ดูแปลกตา เธอเดินออกมาจากในห้องช่วยป
last update최신 업데이트 : 2026-03-14
더 보기

บทที่ 6 ก็บอกแล้วว่าโรคกระเพาะ 2/2

“อื้อ” นั่นยังตอบประหยัดคำเหมือนเดิม ทำให้ตัวฉันเองต้องประหยัดคำตามไปด้วยการพยักหน้า แล้วก็กินข้าวให้เงียบที่สุด แล้วฉันก็วางช้อนกับส้อมลงในคำที่สาม และยกแก้วน้ำดื่ม ‘จุกแน่นที่ลิ้นปี่ลามมาถึงคอหอยจนจะอ้วก แต่เก็บอาการให้นิ่งไว้ไม่ลุกไปเข้าห้องน้ำพยายามฝืนทนเอาไว้ แค่ลืมกินยาก่อนอาหารเอง อาการหนักขนาดนี้เลย’ คงเพราะเพียงพอทรมานร่างกายมานาน เมื่อสภาพจิตใจโอเคแล้วร่างกายมันเลยฟ้องว่าพังต้องการซ่อมด่วน แต่สภาพตอนนี้ไม่น่าจะซ่อมไหวเลย ได้แต่อมยิ้มมองเขากิน เมื่อเห็นเธอหยุดกินเขาจึงมอง “อิ่มแล้ว?” เธอพยักหน้า “กินอีก” เขาสั่งแต่เธอส่ายหน้า กินอีกได้ที่ไหนล่ะ ก็มันจะออกอยู่แล้วเนี่ย “ผอมไป” “พอแล้ว” ฝืนตอบพร้อมกับขาที่กำลังจะลุกก้าว และเขาก็ส่งสายตาดุดันกลับมาหา “กิน” เมื่อคำสั่งเขาเหมือนกระตุ้นน้ำย่อยที่พุ่งออกมาทางกระเพาะแล้วก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปวิ่งตึกตักไปทางห้องน้ำ ฮึก...แหวะ! ร่างกายเล็กนั่งกอดชักโครกอ้วกอย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วก็มีร่างของเขาที่เดินลิ่วเข้ามาหาในห้องน้ำ เห็นสภาพของฉันแล้วเข
last update최신 업데이트 : 2026-03-14
더 보기

บทที่ 7 วัน ‘เกิด’เรื่อง 1/2

จากวันนั้นที่เขาดูเป็นห่วงเป็นใยดูแล เหมือนคนพิเศษ เพียงพอก็ยกระดับความสัมพันธ์ของเราสองคนขึ้นมาอีกขั้น โดยที่ให้นิยามความสัมพันธ์นี้ว่า ‘It’s complicate ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนคลุมเครือ’ แต่นั่นทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังวิ่งอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์ ตัดมาที่ปัจจุบันที่อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะได้ดินเนอร์กับเขาในมื้อพิเศษ ที่เธอตั้งใจทำเพื่อเขา เพราะวันนี้เขาจะมากินข้าวที่บ้าน ทั้งที่วันคล้ายวันเกิดเขาจะไปกินที่ไหนก็ได้ แต่เขาเลือกกลับบ้าน “ป้าปิ่นขา...เพียงพอคนดีคนเดิมของป้าปิ่นมาแล้วค่ะ รอเพียงหรือเปล่าคะ” วันนี้เนื่องจากโชว์ฝีมือให้กับคนพิเศษ เธอจึงอาสาช่วยทำอาหาร และทำแต่ของชอบเขา อย่างไข่พะโล้ที่ตุ๋นจนเข้าเนื้อตั้งแต่เมื่อคืน วันนี้ก็จะทำกุ้งเผา ยำแซลมอน กุ้งแช่น้ำปลา ปลากะพงนึ่งมะนาว ปิดท้ายด้วยต้มยำน้ำใสทะเล เพราะอยู่ด้วยกันมานานจึงรู้ว่าเขาทานอาหารรสจัด เพราะเป็นสายดื่มที่ต้องมีกับแกล้มเคียงคู่กันเป็นเรื่องธรรมดา ผิดกับเธอที่กินแต่พวกจืด ๆ ทอด ๆ หากไปร้านเหล้า ฟีลแบบของกินเล่นมากกว่า “ตายจริงเดี๋ยวป้าทำไข่เจียวปูอีกอย่างดีกว่าค่ะ คุณเพียงเป็นโรคก
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기

บทที่ 7 วัน ‘เกิด’เรื่อง 2/2

เขาส่งยิ้มให้กับเธอแล้วก็นั่งที่หัวโต๊ะเหมือนเดิม โดยเธอนั่งฝั่งขวามือ จะได้ตักอาหารให้เขาสะดวก ก่อนจะเริ่มกินอาหารที่เธอทำเองอย่างสุดฝีมือ ก็เอามือล้วงไปข้างหลังแล้วหยิบกล่องของขวัญที่ห่อด้วยกระดาษเรียบหรูส่งให้เขา “สุขสันต์วันเกิดค่ะคุณอคิน มีความสุขมาก ๆ นะคะ” เธออยากให้ของขวัญเป็นคนแรก จะได้ดูมีความหมายและก็ได้รับรอยยิ้มส่งกลับมา “ซื้ออะไรมาให้ฮะเราน่ะ เปลืองเงินเปล่าให้เงินไว้กินข้าวกินขนม นี่อดหรือเปล่า” แม้จะเป็นคำบ่นแต่เธอกลับรับรู้ได้ถึงความห่วงใยในน้ำเสียง ‘ก็บอกแล้วมันเป็นความสัมพันธ์แบบอธิบายยาก’ “ไม่ได้อดค่ะ นี่ทำงานพิเศษมาเลยนะ รับแปลเอกสาร” ชงให้ตัวเองดูดีสักหน่อยที่หาเงินมาซื้อของขวัญให้เขา จะได้ดูเป็นสิ่งที่พิเศษสำหรับเขา แต่ส่งยิ้มให้กันได้ไม่นาน ก็ได้ยินเสียงแตรรถหน้าบ้าน แต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้คิดอะไร คงเป็นคุณกอบกุลมาเบิร์ดเดย์เพื่อนล่ะมั้ง แต่เริ่มต้นกินข้าวได้สักครู่เสียงที่ไม่อยากได้ยินก็ดังแปร๋นมาเหมือนช้างเผือกตัวเมียตกมัน “อคินขา....” นั่นไงบ้านปลูกสตอแน่ ๆ ยกมาทั้งสวนจากที่จะเจริญอาหารกันสองคน ก็มีมาร
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기

บทที่ 8 คนใจร้าย 1/2

“งื้อ...ป้าปิ่น” คนที่เข้มแข็งเมื่อเห็นป้าปิ่นเดินเข้ามาเอาผ้าเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ พลันน้ำตาก็ไหล “แดงหมดขนาดนี้เดี๋ยวเนื้อพองนะ” เธอมองไปอีกฝั่งที่มีคนที่เธอมีใจดูแล ในใจเจ็บจี๊ดเสียจนต้องยู่อกหดตัว “เป็นอะไรคะ...เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคุณเพียง” เธออาการไม่ค่อยดี ป้าปิ่นยังสังเกต แต่ว่าที่ไม่ดีนั่นใจของเธอนะ มันไม่ดีเอาเสียเลย เพราะใครล่ะ ยังจะมาเหลือบมองแบบไม่รู้สึกอะไรนั่นอีก สายตาของเขานี่เธอซื้อได้ไหม เวลาเขาเมินไม่รู้หรือไงว่ามันเจ็บเจียนตาย “ป้าปิ่นพาเพียงพอไปทำแผลข้างใน” “คินคะ...นังเด็กนี่ดูก็รู้คิดไม่ซื่อกับคินยังจะเก็บมันไว้ข้างตัวอีกเหรอคะ นี่คุณดูไม่ออกหรือคิดอะไรกันอยู่แน่” ปาลินเดือดไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหม ใช้สายตาดูถูกเหยียดนังเด็กที่คิดจะกินคินของเธอ “แล้วคุณล่ะ คิดซื่อนักนี่แต่งตัวมาขนาดนี้ไม่แก้ผ้าเลยล่ะ” ด่าเป็นคนเดียวเหรอ...ด่ากลับไม่โกง “อี๋...แก...” แล้วปาลินก็จับช้อนจะปาใส่หน้าแต่อคินมาปัดลงก่อน “ปาลิน...ผมเตือนคุณครั้งที่หนึ่ง ถ้าคุณยังใจร้อนอีกเราไม่ต้องคุยกัน” คราวนี้เขาเริ่มเสียงดั
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기

บทที่ 8 คนใจร้าย 2/2

“ค่ะ ใกล้แล้ว” พูดจบก็ก้มหน้ามองมือไม่กล้าปากดีกับเขาต่อเลย แม้เมื่อกี้จะปากเก่งมากก็ตาม “รู้ไหมพูดแบบนั้นมันไม่ดี” นั่นพูดประโยคนี้ทีไรซวยทุกที ความสัมพันธ์ที่เริ่มจะดีโดนยายปาลินเตะทิ้งแหลกละเอียดไม่มีชิ้นดีเลย ‘ให้ตายสิ’ “รู้ค่ะ” “ทำไมยังทำ” คำถามนี้อีกแล้ว เขาเป็นอะไรมากหรือเปล่าที่ทำเพราะว่าโกรธไงที่มาดูถูกของขวัญที่อุตส่าห์ตั้งใจซื้อให้เขา แค่นี้ก็ไม่รู้หรือไง “ก็โกรธ” “โตแล้วรู้จักระงับอารมณ์หน่อย ต่อไปเขาเอาไปพูดไม่ดีเราจะเสียหายนะ” เขาพยายามใช้เหตุผล “ช่างเขาสิ ปกติเขาก็คิดไม่ดีอยู่แล้วถึงพูดมาแบบนั้น แล้วปากของเขาจะพูดอะไรก็ช่างเขาเถอะ เพียงไม่ได้เป็นอย่างที่เขาพูดแล้วกัน” เอ๊ะ...หรือว่าเป็น ยายปาลินด่าอะไรบ้างนะ คิดจะจับเหรอ เออใช่ ๆ แต่ไม่ได้คิดจะจับสักหน่อยแค่มีใจ แล้วก็มีหึงบ้างแค่เขาไม่รู้ “เราเป็นผู้หญิง” เขาพูดอย่างอ่อนใจ “ทราบค่ะว่าเป็นผู้หญิง ต้องวางตัวดี แต่เขาไม่เห็นจะดีตรงไหนเลย ทำไมไม่ว่าเขาบ้างล่ะ” อันนี้ไม่เข้าใจจริง ๆ พูดว่าแม่นั่นบ้างก็ได้ ไม่ต้องประหยัดคำพูดด
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기

บทที่ 9 แล้วอยากเป็นอะไร 1/2

เขาเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้กอบกุลฟัง วันนี้เลือกมานั่งดื่มที่บาร์บาร์บาร์เหมือนเดิม เขาดื่มแก้วแล้วแก้วเล่าแต่ยังไม่รู้จะจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงดี “มึงรักน้องไหมล่ะ” กอบกุลขยี้ตรงจุดมาก นี่แหละที่เขายังสับสน แต่ถ้าเขาเกิดหลงมีความสัมพันธ์กับน้องขึ้นคนจะมองยังไงเลี้ยงต้อยเอาไว้กิน โคแก่กินหญ้าอ่อน “กูไม่รู้เพราะอาจจะอยู่ด้วยกันมานาน แยกไม่ออกว่าผูกพันหรือรัก” “มึงนี่นะ เป็นโค้ชเก่ง พอลงสนามเองอ่อน” กอบกุลไม่อยากจะถากถางหรอกนะ แต่มันอ่อนมาก “มึงว่าน้องคิดเกินเลยกับกูไหม” เขาหันไปถามเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างกัน “โอ้โหมึงยังจะถาม ชัดเจนขนาดนี้กูรู้ตั้งแต่น้องอยู่มอห้าแล้วไอ้ควาย...เรื่องงานฉลาดแต่เรื่องหญิงโง่บัดซบ” กอบกุลกระตุ้นมันอีกเล็กน้อยด้วยถามคำถามที่ตีแสกหน้า “แล้วถ้าน้องมีแฟน มึงโอเคไหม” “ถามได้กูหวง เลี้ยงของกูมานะ” “แค่นี้มึงก็ไม่ต้องถามใครแล้วป่ะ มึงนี่” เขาผลักหัวเพื่อนไปหนึ่งทีเผื่อความโง่ของมันจะหลุดออกมาบ้าง “แล้วกูต้องทำไง” “ทำที่ใจอยากทำไง ยากอะไร มึงไม่ต้องสนสังคมจ
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기

บทที่ 9 แล้วอยากเป็นอะไร 2/2

“คุณอคินมาได้ไงคะ” เมื่อคิดได้สักพักคำถามแรกที่ต้องการหาคำตอบคือเขามาได้ยังไง “ก็เดินขึ้นมา” โว้ย...ตอบให้ตรงคำถามหน่อยไม่ได้หรือไง ยังจะมากวนกันอีก “หมายถึงว่ามานอนที่นี่ได้ยังไง เพื่อนกลับไปแล้วลืมล็อกห้องหรือเปล่า” นี่ฉันต้องมานั่งอธิบายอะไรเนี่ย แล้วนี่อะไรมากงมากอด คิดอะไรป่ะเนี่ย “ล็อกเมื่อคืนโทรมาเมามากเลยขึ้นมาดูสักหน่อย ไม่อยากปล่อยให้นอนพื้นยันเช้า” ฉิบหายละ เมื่อคืนเผลอพูดอะไรตอนเมาไปหรือเปล่าวะ จำไม่ได้ด้วยสิว่ารับโทรศัพท์เขา “ขอโทษค่ะ พอดีเครียดนิดหน่อย” เธอยกมือขึ้นไหว้เหมือนทำเป็นปกติ แล้วเขาก็มองเธอยิ้ม ๆ “แล้วเครียดเรื่องอะไร” นั่นไล่ต้อนอีกแล้ว จะบอกได้ยังไงล่ะ เอาเถอะในเมื่อเรื่องของเราจะจบแล้วก็ปล่อยให้มันจมอยู่ในใจต่อไปแล้วกัน ไม่ต้องพูดออกมาให้เขาอึดอัดใจดีที่สุด “ก็...” กำลังคิดว่าจะเอาข้อไหนมาแก้ตัวดี แต่ช่างเถอะแก้ตัวทำไม ยังไงมันก็ไม่สำคัญแล้ว “ไม่สำคัญแล้วค่ะ” เธอว่าพร้อมกับลุกขึ้น แล้วเขาก็จับมือเธอรั้งเอาไว้ “เดี๋ยว...คุยก่อนเป็นอะไร” เขาไม่ยอมให้เธอหนีหน้าง
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기

บทที่ 10 เสม็ดเสร็จไหม 1/2

ผ่านมาสองเดือนก็ถึงวันปิดภาคเรียนเทอมแรก และเป็นช่วงปลายฝนต้นหนาว ทะเลกำลังสวยงามมาก ๆ เธอจึงส่งข้อความไปขออนุญาต เพียงพอ: ขอไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนสามวันนะคะ อคิน: เธอจึงปิดโทรศัพท์ แล้วก็นั่งเล่นไปเรื่อย ๆ อ่านหนังสือที่ชอบ เพราะช่วงหลังมานี่ไม่มีเวลาอ่านนิยายซึ่งเป็นสิ่งที่เธอชอบมาก ๆ ยิ่งตอนนี้อารมณ์อินเลิฟหนัก นิยายรักจึงตอบโจทย์อารมณ์ช่วงนี้มากเป็นพิเศษ ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง เสียงเตือนจากข้อความก็เข้าเธอรีบทิ้งหนังสือแล้วไปอ่านทันที อคิน: ที่ไหน ภาคใต้ยังไม่ได้มีมรสุม เพียงพอ: อคิน: ห้ามดื้ออันตราย ไประยองเสม็ดไหม เดี๋ยวจองที่พักให้ ไปกันกี่คน เพียงพอ: รับปากแล้วนะ อคิน: อื้อ เพียงพอ: ไปสามคนค่ะ ว่ากันว่าเสม็ดนี่เสร็จทุกรายจริงป่ะคะ อคิน: ส่งสติ๊กเกอร์แจกมะแหงกส่งมา แล้วเขาก็วางโทรศัพท์ลงพลันคิดได้ว่า คิดถูกหรือผิดนะที่ให้ไปเสม็ด แล้วเขาก็ส่งข้อความไปลางานกับเพื่อนสามวันแพลนทริปให้กับเด็กในปกครอง “เวอร์มา
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기

บทที่ 10 เสม็ดเสร็จไหม 2/2

เมื่อตะวันคล้อยต่ำ แสงสีน้ำเงินเริ่มปกคลุม คนที่ทำหน้าที่มอมเหล้าอย่างเจสซี่ก็จัดการตามคำสั่งเพื่อนอย่างเพียงพอทันที เอาแค่พอให้เมานะคืนนี้ฉันอยากเสร็จ เมื่อพอแค่ได้เมาของเราไม่เท่ากัน ภาพที่ได้ก็คือต้องช่วยกันพยุงเขาเข้าไปนอนที่เตียง เพราะฟุบหลับไปกลางวง “โหย...ตัวหนักเป็นบ้าเลยแก คืนนี้แกจะปล้ำเขาไหวเหรอ” เจสซี่ที่ช่วยแบกมาบ่นเพื่อน ทั้งชงให้เต็มที่ให้เพื่อนให้สมใจอยาก “ไม่รู้ว่ะ แกไปนั่งดื่มต่อก่อนเดี๋ยวเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เขาก่อน” ไม่คิดว่าจะซวยขนาดนี้ นึกว่าจะได้ฟีลเคลิ้มเนียนเข้าไปนัวเนียนิด ๆ หน่อย แต่นี้พับแผนพังไม่เป็นท่า “เช็ดกันเบา ๆ ล่ะเกรงใจเพื่อนโสด ๆ ด้วย” ‘เช็ด’ ของเพื่อนไม่เหมือนเช็ดของฉันแน่นอน เมื่อไปหาผ้าขนหนูในห้องน้ำชุบบิดหมาดมาก็ลืมไปว่ายังไม่ได้แกะกระดุม จึงช่วยเขาปลดกระดุมเสื้อฮาวายแล้วถอดออก เขาใส่เสื้อกล้ามไว้ข้างใน เธอก็รั้งออกอีกเหมือนกัน แต่เมื่อเห็นกล้ามใหญ่ ๆ เรียงตัวกันแน่นสวยนี่สิ อดน้ำลายหกไม่ได้เลย “หืม...กล้ามแน่นมากค่ะผู้ปกครอง” เธอแกล้งเช็ดน้ำลายแล้วก็เอาผ้าเช็ด ๆ หน้าอกไปถึงท้อ
last update최신 업데이트 : 2026-03-15
더 보기
이전
1234
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status