หลงเด็กในปกครอง의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

34 챕터

บทที่ 11 สถานะเด็กอคิน 1/2

“ปิดไฟได้ไหมคะ” เมื่อเขาเริ่มเปลื้องผ้าทั้งที่ไฟยังสว่างโล่ก็กลัวคนมาเห็นเหมือนกันนะ ด้านนอกนั้นแม้ว่าจะไม่มีใครเดินผ่านมาก็ตาม แต่จะไว้ใจได้อย่างไร “รั้งม่านก็พอ” คำตอบของเขาทำให้รู้ว่าเขาไม่ยอมปิดไฟแน่ ๆ แต่ว่าฉันอายนี่นาจะทำอย่างไรดีนะ มองซ้ายขวาตอนนี้คงหนีเขาไม่พ้นแล้วสินะ ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากเป็นของเขา แต่สถานะเราคลุมเครือและยากอธิบาย แล้วถ้าออกจากห้องเช้ามีหวังเพื่อน ๆ แซวแน่ เขากลับมาที่เตียงนอนแล้วก็รั้งกางเกงสะบัดทิ้งไปข้างเตียงแล้วมาจัดการกับร่างกายของฉันต่อ เขานอนราบทาบทับไปกับตัวของฉัน ดึงรั้งเชือกที่ผูกคล้องคอไว้ให้หลุดร่วงลงมา เผยให้เห็นเต้าอวบอิ่มของเธอที่เบ่งบานไร้บราโอบอุ้มต่อหน้าเขา เธอมองเขาด้วยดวงตาที่สั่นไหว จนเขาก้มกระซิบ “ไว้ใจคุณคินนะ” เขาพูดสรรพนามที่เพื่อนเรียกสั้น ๆ ให้สนิทสนมมากขึ้น มันทำให้เธอรู้สึกมีอารมณ์มากขึ้นอีกหลายเท่า แล้วใบหน้าของเขาก็มุดลงไปซุกที่สองเต้าอวบของฉันใช้จมูกสูดกลิ่นที่ซอกคอแล้วก็เคลื่อนมาขยุกขยิกแถวเนินอุ่นทั้งสอง กว่าจะรู้ตัวว่าเขาทำอะไร เนื้อตัวที่สัมผัสกับแอร์ในห้องทำให้ขนอ่อนลุกชันไปทั้งตัว และที่สำคัญ
last update최신 업데이트 : 2026-03-17
더 보기

บทที่ 11 สถานะเด็กอคิน 2/2

เขายังคงใช้นิ้วสอดหมุนควงไปมาราวกับต้องการนำทางอะไรสักอย่าง แล้วก็มีน้ำเหนียวหนืดใสวาวเคลือบที่ท่อนนิ้วเขาติดออกมา ฉันกัดริมฝีปากมองภาพนั้นอย่างทรมานใจแล้วเขาก็เพิ่มแรงขึ้นขยับเข้าออกมารัว ๆ ทำให้อารมณ์ถึงขีดสุดใกล้จะระเบิด แต่เขากลับคูลดาวน์ลงราวกับทำให้หัวใจของฉันเต้นให้เป็นจังหวะมากขึ้น แต่ความทรมานที่ต้องการจะเสร็จแต่ไม่เสร็จนี่สิทำให้ใจเกือบขาด “ไม่ไหว...อื้อ...จะตายแล้ว” ฉันเพิ่งหาเสียงของตัวเองเจอเมื่อเขาหยุดไปราวครึ่งนาที แล้วก็ผงกหัวขึ้นใช้ศอกเท้าลำตัวให้ลุกขึ้นมองเขา แต่ทว่าเขาแยกต้นขาด้านในของฉันให้เปิดอ้าซ่า เปลี่ยนจากท่อนนิ้วเป็นดุ้นอันใหญ่ปัดป่ายขึ้นลง เสียงครางที่คิดว่าหมดแล้ว คราวนี้เปล่งออกมาอีกครั้ง จากนั้นเขาไม่รอให้พรั่งพร้อมกว่านี้ขยับส่งตัวตนส่วนหัวเขามาตรงปากทางเข้า แล้วก็ขยับเข้ามาช้า ๆ แล้วค่อยยัดมันลงไปทีละนิด ความอุ่นร้อนคับแน่นตรงปากทางเข้าขยับพยายามให้ลึกลงไป แล้วก็ชักเข้าชักออกตื้นบ้างลึกบ้างแล้วก็ตัดใจเสียบเข้าไปลึกสุดใจ จนเสียงกรีดร้องดังพร้อมน้ำตาที่รินข้างแก้ม เขาขยับเข้ามาทาบทับปล่อยตัวตนอุ่นแช่ไว้ในกายของฉัน แล้วก็ก้มลง
last update최신 업데이트 : 2026-03-17
더 보기

บทที่ 12 เห็นหน้าเสียวแล้ว 1/2

ไม่รู้ทำไมอยากกินเขาแต่พอได้กินแล้วมันเขิน จนไม่กล้ามองหน้าเขาเสียอย่างนั้น ทั้งมื้อกลางวันที่เขาบังคับมากินด้วยกัน และเพื่อนที่รู้งานหลบแยกออกไป เขาตักกุ้งซอสมะขามวางในจาน แต่ฉันกลับเขี่ยข้าวไปมาไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงดี แต่เขาไม่พูดเหมือนกัน อีกคนพูดไม่เก่ง และอีกคนพูดเก่งดันเงียบนี่มันทำให้บรรยากาศดูเหงาพิกล “เป็นอะไรไหม” เขาถามเมื่อเห็นสีหน้าฉันไม่สู้ดีละมั้ง แต่แบบยังทำใจถามเขาไม่ได้ว่าเขาเครียดอะไรเรื่องที่เราเกินเลยไปแล้วหรือเปล่า เขาทำหน้าขรึมเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว “เปล่าค่ะ” รู้แหละที่ตอบไปมันขัดกับสีหน้าและความรู้สึกตอนนี้ แต่ฉันกินข้าวได้คำเดียวก็อิ่มแล้ว “เพลียขอกลับไปนอนได้ไหม” เขาพยักหน้าแล้วก็ให้คิดเงินแต่ไม่ลืมซื้อของไปฝากเพื่อนด้วยที่นอนกลางวันเพราะเมาจนปวดหัว เมื่อฉันจะเดินเข้าไปนอนที่ห้องเดียวกับเพื่อน เขากลับจูงมือให้เดินตามเขามา “ไปนอนที่ห้อง” เขาพูดให้หายสงสัย คงเพราะสีหน้าฉันอีกสินะ เพื่อนมันเตือนแล้วว่าคิดอะไรก็แสดงสีหน้าออกมาหมดไม่รู้จักเก็บไว้เลย ฉันทำตัวไม่ดื้อว่านอนสอนง่ายขึ้นไปนอนโดยดี แล้
last update최신 업데이트 : 2026-03-17
더 보기

บทที่ 12 เห็นหน้าเสียวแล้ว 2/2

คราวนี้ทั้งโต๊ะก็ฮาครืนกับมุกของทั้งคู่ที่รับส่งระหว่างเกย์หนุ่มสุดแซ่บคณะอักษร กับนักบาสสุดฮอตคณะบริหาร “อาจารย์เดินมาโน้นแล้วรีบไปเรียนกัน” ฉันตัดบทให้กับความบันเทิงก่อนเรียน “พี่รอหน้าคณะนะคะ” พี่เทมป์ยังมาพูดคะพูดขาใส่อีก ฉันเลยพยักหน้าให้จบ ๆ อยู่คอนโดเดียวกันก็ต้องเดินกลับทางเดียวกัน ดีเหมือนกันจะได้มีเพื่อนเดินไม่เดินเหงาคนเดียว เพราะเพื่อนทั้งคู่อยู่หอพักห่างออกไปคนละทิศ จึงต้องเดินแยกกัน อคินมารอที่คอนโด เขารอให้เธอกลับมาจะได้เดินไปด้วยกัน แต่เมื่อเห็นแล้วว่าเด็กของเขาเดินมาแต่ไม่ได้เดินมาลำพัง มีผู้ชายท่าทางหน้าตาดีไม่เบาเดินมาด้วย แล้วอาการหึงก็ทำให้เลือดขึ้นหน้า “มากับใคร” เขาบ่นอย่างหัวเสีย มองปราดตั้งแต่เลี้ยวเข้าซอยมายังคอนโด แต่เมื่อมาเห็นเขาเพียงพอยังมีหน้าตกใจเหมือนกำลังปิดบังอะไรอยู่อีก เขาจึงเขาไปแสดงตัว “สวัสดีค่ะคุณอคิน” เธอยกมือไหว้เขาทำให้พี่เทมป์ยกมือไหว้ตาม “อื้ม” เขาครางในลำคอห้วน ๆ แล้วก็หันมองหน้าไปยังรุ่นพี่ของเธอ พร้อมยักคิ้ว “รุ่นพี่ค่ะชื่อพี่เทมป์ เรียนอยู่คณะบริหาร” เห็นสายตาเขาที่ม
last update최신 업데이트 : 2026-03-17
더 보기

บทที่ 13 ความเงียบที่เสียงดัง 1/2

บทรักอย่างเร่าร้อนผ่านไป เนื้อตัวเธอรับการลงโทษจากเขาจนตัวแดงไปหมด เขาทิ้งรอยไว้ทั่วหน้าอกและแผ่นหลังรวมถึงหน้าท้องและต้นขา เหมือนบอกให้รู้ว่าทุกสัดส่วนนั้นเป็นของเขาเพียงคนเดียว ฉันยืนมองตัวเองผ่านกระจกในห้องน้ำที่จุดแขวนเสื้อผ้าสำรวจร่างกายแล้วก็ถอนหายใจ “ไม่เว้นสักที่” เหมือนคนหูดีจะได้ยินเดินยิ้มแป้นเข้ามาในห้องน้ำแล้วก็รวบตัว “ก็ดีจะได้แต่งตัวมิดชิด” นี่มันแผนร้ายของเขาชัด ๆ สถานะที่ไม่ชัดเจนก็ว่าหนักอยู่แล้ว แต่หึงด้วยหวงด้วย เหมือนฉันกำลังเป็นเด็กลับ ๆ ของเขาเลย ‘ปวดใจแท้!!’ “สรุปว่าตอนนี้เราเป็นอะไรคะ” ฉันกลั้นใจถามย้ำอีกรอบ อยากได้ยินจากปากของเขาเหมือนกัน จะจริงจังหรือจะกินเล่นทิ้งขว้างจะได้ทำตัวได้ถูก “คิดว่าไง” ถามฉันแล้วให้ฉันถามใครล่ะ ที่จริงก็ไม่อยากบังคับเขานะ ถ้าใจเขาแค่ต้องการร่างกาย มันเหมือนเธอก็อยากเขาก็สนอง มันดูได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย แต่นั่นแหละเขาไม่ชัดเจนจะให้ฉันประกาศอะไรล่ะ “อยากมีเพียงอยู่ในชีวิตไหม” “......” โอ้โห...นี่เป็นความเงียบที่เสียงดังที่สุดเลยนะ เขาเ
last update최신 업데이트 : 2026-03-17
더 보기

บทที่ 13 ความเงียบที่เสียงดัง 2/2

“ไปดูน้องหน่อยดีกว่าค่ะ” ปลายกันยาเป็นห่วงเพราะนี่ร้านเหล้า ใครจะหิ้วไปตอนเมาจะรู้ได้ยังไง ไม่สู้มีคนรู้จักอยู่ด้วยดีกว่า “น้องเพียงพอ...มาเมาคนเดียวเหรอครับ” กอบกุลทักทายแล้วก็ยกมือสั่งเหล้าพร้อมบอกคิดของคนนี้ด้วยเลย “หึ...ไม่มีใครเขาอยากอยู่กับเพียงหรอกค่ะพี่กอบ เพียงซึ้งในรสชาติของคนถูกทิ้งแล้วค่ะ” เพียงพอตอบกลับเพื่อนของคนที่เพิ่งทิ้งเธอมาหมาด ๆ แผลยังสดอยู่เลย “ไหวไหมคะ” ปลายกันยาเป็นห่วงน้อง ท่าทางคงร้องไห้หนักเลย “ไม่ไหวก็ต้องบอกไหวค่ะ” เพียงพอเงยหน้ามายิ้มแล้วก็ก้มหน้าลงปล่อยน้ำตาให้มันไหลออกมา “ใครไม่รักเราเราก็ต้องรักตัวเองสิคะ” ปลายกันยาปลอบ “คนใจร้าย...ได้สมใจก็ทิ้ง” เสียงอ้อแอ้เปล่งออกมานั่นทำให้ปลายกันยามองหน้าคนรัก “ได้แล้วเหรอคะพี่กอบ” เธอคุยข้ามหัวน้องไป เพราะว่าทั้งคู่ประกบสองข้างตรงบาร์ที่นั่งดื่มคนเดียว “พี่ไม่รู้...แต่คนเมาคงไม่โกหก” เห้อ...! “ทำไงดีล่ะคะน้องร้องไห้ใหญ่เลย พากลับดีไหมคะ นี่ก็จะห้าทุ่มแล้ว” เพราะว่าเธอและเขาทานอาหารก่อนมาต่อกันที่นี่ เวลาจึงผ่านมานาน
last update최신 업데이트 : 2026-03-17
더 보기

บทที่ 14 ง้อ 1/2

ฉันนั่งเงียบในรถของเขาตั้งแต่ออกจากคอนโดพี่กอบมาจนถึงใกล้คอนโดของเขาฉันไม่ได้ปริปากออกมาสักคำ แล้วเขาที่พูดไม่เก่งมีหรือจะเริ่มเปิดประเด็นก่อน เพราะรู้ว่าเขาใจร้อนและฉันก็ไม่พร้อมจะคุยกับเขาจึงเลือกเงียบมาตลอดทาง สภาพเขาคืออยู่ในชุดเมื่อวานคาดว่ายังไม่ได้อาบน้ำเหมือนกับฉันที่เยินไม่แพ้กัน ติดที่ได้พักผ่อนแต่เขาเห็นจากรอยคล้ำใต้ตาแล้วคงยังไม่ได้นอน ต่อให้เป็นห่วงก็จะไม่ปริปากพูดไปหรอกนะ “ขอคุยด้วยหน่อย” ในที่สุดเขาก็เป็นฝ่ายทนไม่ได้ก่อนสินะ ฉันก็ยังจะเลือกที่จะเงียบเช่นเดิมไม่ตอบกลับเขา “เมื่อวานรีบ...ขอโทษนะที่ทิ้งไว้” หึ...ต่อไปหากรีบอีกก็ทิ้งอีกหรือเปล่าล่ะ ถ้าทำอีกบางทีเรื่องของเราก็อาจจะสิ้นสุดกันแค่นี้ก็ได้นะ “ค่ะ” ฉันเลือกตอบเพียงสั้น ๆ ไปแน่นอนว่าพังยับเยินไปหมดแล้วใจ จากที่เคยอยากมีเขาอยู่ข้างกาย บัดนี้มันโดนกระทำจนด้านชาหมด เจ็บจนแทบทนไม่ไหวแล้วนะ “ลินเขามีธุระด่วน แม่เขาล้มหากปล่อยให้ขับเองก็จะสติแตกเดี๋ยวเกิดอันตราย” เขาค่อย ๆ อธิบายแต่ทำไมใจฉันมันไม่ยอมรับฟังเหตุผลของเขาเลยล่ะ นี่เป็นอะไรก่อน ปกติแค่เขาง
last update최신 업데이트 : 2026-03-17
더 보기

บทที่ 14 ง้อ 2/2

คราวนี้ใบหน้าอคินเริ่มแดงเถือกเหมือนลูกตำลึง รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้า เขารู้ว่าปาลินคือปัญหา แต่เขาไม่อยากให้ใครมองคนรักของเขาไม่ดีนี่นา ถ้าเธอใจเย็นลงสักหน่อย “แล้วผมจะทำไงดีล่ะครับ” คนที่ไม่เคยต้องง้อผู้หญิงเหมือนกำลังเป็นคนโง่ชอบกล สำหรับหญิงอื่นแค่ใช้เงินเอาใจเล็กน้อยก็ตามมาเป็นขบวน แต่กลับเด็กคนนี้เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ‘เมียเด็กนี่ยุ่งฉิบหาย’ เขาสบถในใจ แต่ได้แล้วด้วยสิจะให้ทำไง นอนก็คิดถึงหน้า หลับตาก็ฝันถึงใจจะขาดรอน ๆ วันละสามเวลาให้ได้ “ง้อสิคะ” “ผมก็ง้ออยู่ แต่เขาไม่อ่านเลย” “คุณเพียงน่ะรักคุณอคินจะตายไป ป้ารู้นะคะว่าคุณเพียงนะไม่เคยมีแฟนไม่ใช่เพราะคุณอคินสั่ง แต่เพราะรักคุณอคินมานานแล้วต่างหาก” ป้าปิ่นรู้นานขนาดนั้นเลยเหรอ เขาเพิ่งรู้ใจตอนที่เธอเริ่มเป็นสาว หน้าอกอิ่มอวบขึ้น แล้วแววตาเวลาอ้อนมันทำให้เขาอยากเก็บเธอไว้ดูคนเดียวไม่อยากให้ใครได้เจอเธอ “ผม...ไม่รู้ว่า...” “ไม่รู้ว่ารัก หรือไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีคะ” “มันจะเหมาะเหรอครับป้าปิ่น” เขาต้องมานั่งปรับทุกข์กับแม่บ้านในบ้านนี่มันก็น่าอายเ
last update최신 업데이트 : 2026-03-17
더 보기

บทที่ 15 เปิดตัวเปิดใจ 1/2

“เรียกผิดหรือเปล่าคะ...เพียงไม่ใช่ที่รักของคุณคินสักหน่อย แค่เด็กในปกครอง” เป็นไงล่ะตอกย้ำสักหน่อย เผื่อเขาจะลืมว่าเคยพูดอะไรไว้ ถ้าจะมาพูดแบบนี้แล้วหลอกกินฟรีไม่มีวันหรอกนะ “ผิดได้ยังไงล่ะ ก็บี๋เป็นเมียเขาแล้วน้า...นะดีกันนะเนี่ยไม่ได้กอดตั้งหลายวัน แอบมองได้อย่างเดียว เบื่อชะมัด” อ้อที่ไม่ได้มาหานี่แอบมาเฝ้าแต่ไม่แสดงตัวว่างั้น โจ๊กก็คงเป็นเขานั่นแหละไม่ใช่ใคร “อย่าเงียบสิ เนี่ยไปปรึกษาป้าปิ่นเลยนะ ป้าปิ่นก็เลย...” ลากเสียงให้ยาวบอกให้รู้ว่าไม่ใช่แค่เก็บเรื่องของเราไว้สองคนแล้วนะ คนอื่น ๆ ก็เริ่มรู้แล้ว “เดี๋ยวค่ะ...บอกป้าปิ่นด้วยเหรอคะ” เธอหันหน้ามาเผชิญหน้ากับเขา ใบหน้าที่เห่อแดงชัดอยู่แล้วว่าอายมาก ขนาดป้าปิ่นยังรู้แล้วแบบนี้เธอจะทำยังไง ที่จริงก็อยากให้ประกาศไปเลย แต่ว่าป้าปิ่นจะตีเธอไหมเนี่ย เป็นเด็กแก่แดดในสายตาป้าปิ่นแน่ ๆ “ใช่สิครับบี๋...ก็เค้าไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้บี๋หายโกรธ วันนั้นเขาลืมจริง ๆ มัวแต่ตกใจแต่บี๋ไม่ใช่ไม่สำคัญนะ สำคัญที่สุดเลย” โอ้โห...นี่เขาทำเสียงเล็กเสียงน้อยง้องแง้งแบบนี้ได้ด้วยเหรอ น่ารักเป็นบ้า เธอพยายามกลั้นยิ้มสุดพลังแต่ก็ยังยิ้มออกมาให
last update최신 업데이트 : 2026-03-17
더 보기

บทที่ 15 เปิดตัวเปิดใจ 2/2

“ถ้าบี๋ตีแรง ๆ คุณคินก็จะเอาคืนไงคะ...เอาคืนแบบนี้แบบนี้” แล้วเขาก็ลากเธอขึ้นไปฟัดบนเตียง แล้วไม่ต้องถามนะง้อกันไปจบที่กี่โมง จำได้ว่าสลึมสลือดูเวลาก็ล่วงเข้าไปวันใหม่แล้ว ถุงยางกล่องแล้วกล่องเล่าถูกแกะออก กว่าเขาจะหมดแรงปล่อยให้เธอได้พักผ่อนได้คุณคินอึดจริง ๆเช้าวันรุ่งขึ้น เพื่อนสาวแท้กับสาวไม่แท้มองหน้าฉันด้วยความหมั่นไส้ จนต้องแก้ตัวไปแบบข้าง ๆ คู ๆ“ก็เขามาง้อ”“เออเพื่อนหมาด่าเขาไว้ซะเละเทะ” เจสซี่นำทีมด่าเพื่อนสาวก่อน เห็นในไอจีหวานซึ้งแท็กหากันอีก ราวกับโลกนี้มีกันสองคน ใบหน้าที่เศร้าหายเป็นปลิดทิ้ง“เหี่ยวมาหลายวัน รดน้ำคืนเดียวฉ่ำเลยนะ หน้าวาวเชียว” นุกกี้เพื่อผู้ร่วมสมน้ำอีกคนแซวขึ้น“ด่าฉันให้เต็มที่เลย ก็คนมันรักอ่ะ ง้อนิดง้อหน่อยก็ดีด้วยแล้วป่ะ” นั่นฉันยังคงหน้าด้านต่อไปไม่เลิก แต่ยังไงเพื่อนก็ไม่ทิ้งฉันหรอกฉันเชื่อแบบนั้น“ย่ะ แม่คนปากดี คอยดูนะถ้าเกิดเรื่องอีกจะสมน้ำหน้าให้ ยายปาลินอะไรนั่นคงไม่หยุดง่ายหรอกฉันว่า” ที่เจสซี่พูดมาก็ถูก เขาไปเจอกันข้างนอกได้ แล้วเธอเรียนอยู่แบบนี้เอาเวลาที่ไหนไปเฝ้าเขาล่ะฟังเพื่อนพูดทำให้คิดไม่ตกทีเดียวจนต้องส่งข้อความไปหาเขาบอกว่าคิดถ
last update최신 업데이트 : 2026-03-17
더 보기
이전
1234
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status