Inicio / โรแมนติก / สามีร้ายซ่อนรัก / Capítulo 21 - Capítulo 30

Todos los capítulos de สามีร้ายซ่อนรัก: Capítulo 21 - Capítulo 30

49 Capítulos

หน้าที่ของสามีที่พึงกระทำ(2)

"พี่ปรายยังจะไปทำงานอีกเหรอ สภาพพี่ตอนนี้ไม่น่าจะรอดถึงตอนเย็นเลยนะ"ปรางค์ปรีญาเอ่ยถามพี่สาวที่เดินแทบจะไม่ตรงทาง สะพายกระเป๋าแต่งตัวด้วยชุดทำงานลงมาจากห้องนอนด้วยใบหน้าที่ซีดเซียว ได้แต่บอกน้องไปว่าวันนี้เธอจะลางานไม่ได้ เพราะวันนี้แผนกที่เธอทำงานต้องเข้าร่วมประชุมกับพาร์ทเนอร์บริษัทประกัน ทางพาร์ทเนอร์ ต้องหาแนวทางร่วมกันแผนกQC เรื่องที่พนักงานขายประกัน ขายความคุ้มครองไม่ถูกต้องทำให้เกิดเรื่องร้องเรียนไปที่ คปภ.ค่อนข้างเยอะกว่าทุกปี สภาพปรายปรีญาที่เดินเข้ามาในห้องประชุมถูกร่างสูงที่นั่งอยู่หัวโต๊ะมองตามตลอดเวลา เธอแทบจะไม่มองหน้าเขาด้วยซ้ำ ทำไมหน้าซีดขนาดนั้น ไม่สบายหรือเปล่านะ อยากจะเดินเข้าไปหาแต่ก็ทำไม่ได้เพราะพนักงานอยู่กันเยอะ จึงเลือกที่จะส่งข้อความไปหาร่างอวบ ที่เอาแต่นั่งก้มหน้า อยู่ไม่ไกลจากเข้ามากนัก แต่สิ่งที่เขาเห็น เธอเลือกที่จะไม่เปิดอ่านแถมยังปิดมือถือใส่หน้าเขาอีกต่างหากการประชุมเริ่มขึ้นเวลาค่อยๆผ่านไปอย่างช้าๆ สภาพร่างกายที่วันนี้ไม่เต็มร้อยบูวกกับอุณหภูมิในห้องแอร์ที่หนาวเย็นทำให้เธอขยับเสื้อคลุมขึ้นมาห่อไหล่ไว้อีกชั้นนึง "ไหวไหมปราย ออกไปพักก่อนไหม" พี่จ

หน้าที่ของสามีที่พึงกระทำ(2.2)

"เดี๋ยวค่ะคุณภัทร ปรางค์มีเรื่องอยากจะเตือนคุณค่ะ"ร่างสูงถึงกับขมวดคิ้วหันกลับมามองผู้หญิงตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้า สายตาที่ดูโกรธเคืองเขาอยู่นิดๆแต่ก็ไม่แสดงออกชัดเจนนัก"เรื่องที่เกิดขึ้นกับพี่ปรายที่ภูเก็ตคุณเกือบฆ่าพี่ปรายรอบสองรู้ตัวไหมคะ"ยิ่งน้องเมียเขาพูดแบบนี้คิ้วที่ขมวดอยู่แล้วกลับยิ่งผูกกันแน่นเข้าไปอีก เขานะเหรอจะฆ่าผู้หญิงคนนั้นเรื่องที่เกิดขึ้นเขาเองก็ไม่ได้ตั้งใจสักหน่อยปรางค์ปรีญาจึงบอกเหตุผลกับกวิณภัทรไปว่าทำไมเธอถึงพูดแบบนั้น เขายืนฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้น ถึงกับกลืนน้ำลายไม่ลงคอ ความรู้สึกผิดยิ่งเริ่มถาโถมเข้ามา "ฉันไม่รู้ว่าคุณจะโกรธ หรือไม่ชอบอะไรพี่ปรายก็ตาม ปรางค์ขอนะคะ อย่าทำร้ายพี่สาวปรางค์ เพราะถ้ามีครั้งต่อไปปรางค์คงไม่อยู่เฉยแบบนี้แน่ "ถึงภายนอกจะไม่ค่อยแสดงออกความรักที่มีต่อพี่สาวมากนัก แต่ถ้าใครคิดที่จะทำร้ายครอบครัวเธอ ปรางค์ปรีญาก็คงไม่อยู่เฉย เธอก็มีวิธีการจัดการในแบบของเธอเช่นเดียวกันรุ่งเช้าของอีกวันปรายปรีญาลืมตาขึ้นมา รู้สึกว่าร่างกายตัวเองถูกรัดด้วยอะไรสักอย่าง พอมองดีๆจึงรู้ตัวว่าเธอถูกรัดด้วยท่อนแขนกำยำที่ดึงรั้งเธอเข้ากับแผงอก เธอเงยหน้ามองหน้า

อิทธิฤทธ์พ่อสามี(1)

เพี๊ย!!!เสียงฝ่ามือที่กระทบใบหน้าหวานอย่างแรงโดยไม่ทันตั้งตัวของคนที่นั่งแต่งหน้าอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งจนร่างบางร่วงลงจากเก้าอี้ แก้วฤดีถึงกับหน้าชารอยแดงนูนค่อยๆปรากฏขึ้นบนใบหน้า"นี่ มันอะไร" รูปถ่ายขนาด4X5นิ้ว ถูกโยนลงตรงหน้า แก้วฤดีจึงหยิบขึ้นมาดูเป็นภาพถ่ายที่ตัวเองอยู่กับกวิณภัทรที่ภูเก็ต มีคนส่งมาให้สามีของเธอ"ฉันก็แค่ไปทำงาน""ไปทำงานเหรอ เธอไปมีเรื่องกับเมียมันด้วยใช่ไหม เธอรู้ไหมว่าคนบ้านนั้นส่งรูบนี้มาให้ฉันแล้วก็ขู่ว่าจะส่งรูปถ่ายพวกนี้ไปให้นักข่าวว่าเมียฉันแอบคบชู้ เธอกำลังจะทำลายชื่อเสียงของตระกูลฉัน"ไม่พูดเปล่าแต่มือหนายังคงบีบคางเมียตัวเองไว้ ไม่ใช่แค่รูปถ่ายที่เมียตัวเองแอบไปหาผู้ชายอื่น แต่กลับมีคลิปที่เขากำลังสั่งงานลูกน้องและซื้อขายสิ่งผิดกฏหมายแนบมาด้วยเขารู้ดีว่าคนบ้านนั้นน่ากลัวกว่าเปลือกภายนอกที่เห็น เขาเองเคยสั่งลูกน้องไปดักทำร้ายกวิณภัทรครั้งนึง แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือร่างกายที่สะบักสะบอมของลูกน้องตัวเอง แถมอีกไม่กี่วันต่อมาก็มีชายฉกรรจ์กว่า30คน บุกมาที่บริษัทมาเตือนเขาถ้ายังยุ่งกับครอบครัวนี้อยู่ อาจได้ไปนอนคุยกันกับรากแก้วมะม่วงก็ได้"คุณภู ฉันเจ็บ ปล่อย"

หมูปิ้งไม่ปิ๊งรัก(สมยอม)(1)

ช่วงเย็นวันศุกร์แบบนี้เป็นเวลามหาประลัยของรถติดเลยก็ว่าได้ ซึ่งไม่มีรัฐบาลไหนแก้ปัญหานี่ได้สักทีเสียงลมหายใจของคนขับพ่นออกมาเป็นระยะๆ แต่สีหน้ากลับเรียบเฉย แตกต่างจากปรายปรีญาที่สีหน้าและอาการเริ่มออกว่าหงุดหงิดที่รถติดกว่าจะฝ่ารถติดมาถึงบ้านของกวิณภัทรได้ก็ใช้เวลาเกือบร่วมชั่วโมง ลงจากรถได้ชายวัยกลางคนก็เดินออกมารับลูกสะใภ้คนโปรด"สวัสดีค่ะคุณพ่อ" ชัย ยกมือรับไหว้ส่งยิ้มให้ลูกสะใภ้อย่างเป็นมิตร แต่พอหันไปหาลูกชายคนเดียวของบ้านกลับทำหน้าบึ้งตึงใส่ ร่างสูงได้แต่ยืนมอง สรุปแล้วใครเป็นลูกบ้านนี้กันวะเนี่ยป้าเรไรเดินมารับของจากปรายปรีญา แต่เธอไม่ยอมเพราะเกรงใจจนต้องถูกคนแก่ดุ เธอจึงยอมให้ป้าถือของขึ้นไปไว้บนห้องให้ และก็เห็นร่างสูงที่เดินผ่านหน้าเธอไป แถมยังทำหน้าบอกบุญไม่รับใส่เธออีกต่างหาก"ปราย ต้องขอโทษคุณพ่อด้วยนะคะ ตั้งแต่แต่งงานก็ไม่ได้กลับมาหาเลย""ไม่เป็นไรๆ พ่อเข้าใจ เจ้าภัทรก็งานยุ่ง อีกอย่างแผนกที่ปรายทำงานอยู่ก็ต้องเข้างานเลิกงานพร้อมกับเซลล์นี่"ปรายปรีญาพยักหน้าให้กับพ่อสามี ที่เธอเคารพรักเหมือนพ่อแท้ๆคนนึง และท่านก็ดูแลครอบครัวเธอดีมาแต่ไหนแต่ไรทั้งสองนั่งไถ่ถามสารทุกข์ส

ภรรยาตัวจริง(1)

หลายสัปดาห์ผ่านไปนับตั้งแต่วันที่แก้วฤดีมาที่บริษัท ปรายปรีญากับกวิณภัทรก็แทบจะไม่คุยกันเลยและเธอเองก็พยายามเลี่ยงที่จะเจอหน้าเขาเหมือนกันปรายปรีญา เลือกที่จะเดินทางไปทำงานเอง กลับคอนโดเอง ใช้ชีวิตให้เหมือนว่าเขาไม่มีตัวตน กวิณภัทรเองก็เริ่มหงุดหงิดที่ปรายปรีญามองเขาเหมือนคนไร้ตัวตน จะยิ้มจะถามเขาสักนิด เหมือนแต่ก่อนก็ไม่มี จนวันนี้ความอดทนเขาก็หมดลง เพราะร่างอวบเอาแต่หลบหน้าเขา"จะหลบหน้าฉันอีกนานไหม""ใครหลบหน้าคุณคะ ปรายไม่ได้หลบสักหน่อย มีอะไรหรือเปล่าคะ""วันนี้ใครมาส่ง ทำไมไม่รอกลับบ้านพร้อมกัน""พี่ธีร์มาส่งค่ะ เขาผ่านมาทางนี้พอดี อีกอย่างคุณคงไม่ว่างเพราะต้องเอาเวลาไป พะเน้าพะนอเมียคนอื่นอยู่"จำใจต้องโกหกว่าธีรภพมาส่ง ทั้งๆ ที่เธอเรียกgrabมาส่งต่างหาก"เลิกประชดประชันฉันสักทีได้ไหม""ปรายไม่ได้ประชดค่ะพูดไปตามความจริง""พรุ่งนี้ฉันจะให้คนขับรถไปส่งที่ทำงานนะ ฉันต้องไปโรงพักก่อน""ไปทำไมคะ คุณไปทำอะไรผิดมาเหรอคะ"พอเขาบอกว่าต้องไปโรงพักเธอถึงกับหันขวับไปถามทันทีด้วยความเป็นห่วง เพราะหลายวันที่ผ่านมานี้ถึงเธอจะทำเหมือนว่าไม่มีเขาอยู่ร่วมชายคาแต่ก็สังเกตว่าช่วงนี้เขาค่อนข้างที่

โปรดักช์โครงการใหม่(หึง)

หลังจากแยกกับกวิณภัทรตรงลิฟต์ ปรายปรีญาเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานถึงกับตกใจ"ปังๆๆเย้ๆ"เสียงของพลุกระดาษ มาพร้อมกับเสียงปรบมือ ชัยโย โหร้อง ของพี่ๆในแผนก แสดงความยินดีกับปรายปรีญา พอเกิดเรื่องเมื่อวานทุกคนก็ทราบว่าน้องเล็กในแผนกแต่งงานมีครอบครัวแล้ว"แต่งงานแล้วไม่เห็นชวนพวกพี่ ไปร่วมงานเลย แอบน้อยใจนะเนี่ย""ใช่ๆ แต่งไปตอนไหนเนี่ย"ทุกคนเอาแต่ถามๆจนเธอเลือกตอบไม่ถูก เลยยิ้มแห้งๆให้ อยากจะบอกเหลือเกินว่ากำลังจะหย่า แต่ทุกคนกลับทำท่าทางดีใจซะเหลือเกินที่รู้ว่าเธอลงจากคานแล้ว จึงเลือกเงียบไม่ได้พูดอะไรออกไป"เอาล่ะๆดีใจกับน้องพอแล้ว กลับไปทำงานแสดงความขยันให้นายหญิงหญิงแห่งภูวรางกรุ๊ปเห็นหน่อยเร็ว"คราวนี้คนที่แซวกลับเป็นพี่จี๊ดซะงั้น"เลิกแซวปรายได้แล้วค่ะ ปรายก็คือปรายค่ะไม่ใช่นายหญิงของใครทั้งนั้นล่ะค่ะ"พากันแซวน้องพอหอมปาก หอมคอพี่จี๊ดก็แจ้งเตือนความจำทุกคนอีกครั้งว่าบ่ายวันนี้มีประชุมและอบรมโปรดักซ์โครงการประกันตัวใหม่ ที่ทางพาสเนอร์เปิดพอร์ตให้เทเลเซลล์โทรขายโครงการใหม่ทางโทรศัพท์ส่วนฝ่ายQCเองต้องเรียนรู้เจาะลึกโปรดักซ์มากกว่าเซลล์เป็นสองเท่า เพราะเวลาตรวจสอบไฟล์เสียงต้องมานั่ง

แบบนี้เขาเรียกว่าหึงหรือเปล่า(ห่วง)

"어서오세요" (ออ ซอ โอ เซ โย)"เสียงพนักงานหนุ่มหล่อหน้าใส ที่ยืนอยู่หน้าร้านกล่าวทักทายลูกค้าที่เดินเข้ามาในร้านเป็นภาษาเกาหลีสำเนียงไทย พร้อมสอบถามว่ามากันกี่ท่าน ธีรภพที่ท่าทางสนิทสนมกับพนักงานที่ร้านนี้พูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง ปรายปรีญาเชื่อแล้วว่าเขาคงจะมาบ่อยจริงๆ แตกต่างจากคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง ยืนหน้าบอกบุญไม่รับ ใครทำอะไรผิดใจตอนนี้พร้อมบวกทันที"ปรายว่าคุณกลับไปก่อนก็ได้นะคะ""ทำไม กลัวฉันเป็นก้างขวางคอหรือไง""ปราย ว่าคุณไม่ใช่ก้างค่ะ น่าจะเป็นกระดูกมากกว่า" พูดเสร็จก็เดินลอยหน้า ลอยตาหนีเขาอีกตามเคย คนที่อยู่หน้าบึ้งอยู่แล้วคราวนี้คิ้วแทบจะผูกติดกันเป็นเลขแปด พร้อมกับพ่นลมหายใจ ยุบหนอ พองหนอ อย่าโมโห หนอ ท่องไว้นั้นคือเมียธีรภพเลือกที่จะนั่งฝั่งตรงข้ามปรายปรีญาแทน เพราะหากไปนั่งข้างๆก็คงไม่เหมาะ ควรให้สามีได้ทำหน้าที่บ้าง หลังจากเลือกแล้วว่าจะเลือกทานแบบบุฟเฟ่ต์ราคาแพงที่สุด ทั้งคู่ก็เดินดูในร้านทันทีว่าจะกินอะไร"อือหือ ปรายไม่แปลกใจเลยค่ะ ที่พี่ธีร์บอกว่าร้านนี้เป็นร้านประจำ ดูอาหารที่เขาจัดเรียงไว้สิคะ สดมาก แถมสะอาดด้วย"ถาดประเภทเนื้อสด ไม่ว่าจะเป็นหมู กุ้ง ปลา ไก่ หมึก จั

คนคุม(เมีย)(1)

เวลา 02.43 ประตูห้องนอนที่แยกไปอีกห้องของคอนโดหรูค่อยๆ เปิดออก เท้าของคนเปิดประตูย่องเข้ามาอย่างแผ่วเบา กวิณภัทรทรุดกายลงนั่งข้างๆ ร่างอวบที่นอนหลับสนิท แถมมีเสียงกรนให้ได้ยินเป็นจังหวะเหมือนรถกำลังปีนภูเขาอีกผมที่ยุ่งเหยิงปิดใบหน้ากลม เขาใช้มือเขี่ยออก แล้วก้มลงจูบเบาๆ ที่หน้าผาก ความรู้สึกแบบนี้คืออะไรกัน เขาเองก็ไม่รู้ว่าทำแบบนี้เพราะอะไรผ้าห่มที่ปิดถึงเพียงแค่หน้าอกเขาดึงขึ้นมาปิดถึงคอให้ เพราะอุณหภูมิในห้องนี้ปรายปรีญาเปิดไว้ค่อนข้างเย็น อาจทำให้เป็นหวัดได้"คุณภัทร เดินห่างๆ ปรายได้ไหม เห็นไหมคนมองใหญ่แล้ว"ร่างสูงที่เอาแต่เดินเบียดตัวติดเธออย่างกับกาวตราช้าง ทำให้เดินไม่สะดวก แค่ลำพังเดินคนเดียวยังลำบาก นี่อะไรแทบจะสิงร่างเธออยู่แล้ว"แค่นี้ พอใจยัง "กวิณภัทร ถอยออกห่างเพียงแค่ก้าวเดียวจริงๆ แถมยังเดินตามเธอมาที่แผนกอีก ไม่ไปทำงานทำการหรือยังไงกัน"โฮ คุณภัทรถึงกับเดินมาส่งเลยเหรอคะ" พี่จี๊ดยิ้มให้เจ้านายหนุ่ม ทันทีที่เห็นเดินตามหลังลูกน้องในแผนก"เปล่าหรอกครับ ผมแค่จะเดินมาเตือนคุณว่าอย่าลืมทำรีพอร์ตส่งผมด้วยนะครับที่เราประชุมกันเมื่อวาน"ปากพูดแต่ตากลับไม่ได้อยู่กับคนที่ถู

คนคุม(เมีย)(2)

ช่วงเย็นคนที่บอกว่าจะมารับเธอกลับบ้านพร้อมกันก็ไม่ได้มาตามที่สั่งไว้ แต่ให้ลูกน้องที่เขาสั่งมาเฝ้าหน้าห้องทำงานไปส่งแทน จะเดินไปเข้าห้องน้ำบางทียังจะตามไปเลย แถมยังโดนพี่ๆ ในแผนกแซวแล้ว แซวอีก ชีวิตฉันมันเกิดอีหยังขึ้นเนี่ยสามเดือนที่แล้วยังเป็นลูกแม่ค้า ขายหมูปิ้งอยู่เลยวันนี้มีลูกน้องสามีเดินตามต้อยๆ ประดุจเจ้าหญิง แถมต้องมาคอยรับฟังเสียงไก่กา หลายๆ แผนกจิกกัดอีก ปรายปรีญานั่งรอ กวิณภัทรกลับมาจนเผลอหลับไปที่โซฟา เธออยากจะรู้จริงๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น เวลาผ่านเลยไปจนรุ่งเช้า ปรายปรีญากำลังจะออกไปทำงานเพราะกวิณภัทรยังไม่กลับมาตั้งแต่เมื่อคืนมือกำลังจะบิดประตูออกไปทำงาน ก็พอดีกับคนที่เธอเฝ้ารอมาทั้งคืนเปิดประตูเข้ามาพอดี แต่สภาพที่เธอเห็นก็ทำเอาตกใจไม่ใช่น้อย ใบหน้าที่มีแต่รอยช้ำ มุมปากที่แตกหลงเหลือร่องรอยคราบเลือดไว้ให้ดูต่างหน้า พร้อมกับหางคิ้วที่ถูกปิดปลาสเตอร์ยาไว้"คุณภัทร ทำไม่สภาพเป็นแบบนี้ล่ะค่ะ ไปทำอะไรมา"ปรายปรีญารีบเดินไปดึงแขนเสื้อของคนที่พยายามจะหลบหน้า อุตส่าห์คิดว่าจะกลับมาสายๆ จะได้ไม่ต้องเจอหน้าสุดท้ายก็ต้องเผชิญหน้าอยู่ดีกวิณภัทรยื่นนิ่งหันหลังให้ โดยที่อีกคนยืนรอฟ

ข่าวลือ ให้สื่อช่วย(1)

"แกรู้เรื่องที่หนูปราย มาขออนุญาตฉัน ไปจดทะเบียนหย่ากับแกแล้วใช่ไหม" บ่ายวันจันทร์ ชัย ถ่อมาหาเจ้าลูกชายถึงบริษัท เพื่อมาสอบถามเรื่องราวของสองคนนี้ว่าต่อไปจะเอายังไง เพราะวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ลูกสะใภ้ไปหาเขาถึงบ้านเพื่อขออนุญาตจดทะเบียนหย่ากับลูกชายคนเดียวของตนเอง ทีแรก ชัย เองก็อยากจะห้ามปรามเพราะเห็นว่าเพิ่งจะแต่งงานกันได้ไม่นาน ยังไม่ได้ลองเปิดใจใช้ชีวิตคู่ด้วยกันเลย แต่พอคิดไปคิดมาหากเด็กทั้งสองคนไม่ได้รักหรือชอบพอกัน แล้วตนยังดื้อรั้นที่จะให้เขาใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน ก็อาจจะทำให้ทั้งคู่อยู่กันแบบกล้ำกลืนฝืนกิน จึงเลือกที่จะไม่ห้ามปรามอะไร แต่ขอให้หนูปรายไปตกลงกับเจ้าภัทรเอาเอง "แล้วพ่อบอกปรายไปว่ายังไงครับ" "พ่อก็ไม่ได้ห้ามอะไร บอกให้มาตกลงกับแกเอาเอง ไม่อยากบังคับ อีกอย่างตัวแกเองก็ไม่ได้ชอบพอกับน้อง ก็ปล่อยน้องไป พ่อเองก็ไม่น่าบังคับแกตั้งแต่แรก คืนอิสรภาพให้แก่กันก็จบ ต่างคนต่างไป" ชัยลองเชิงพูดเปิดทางให้เจ้าลูกชายลองเปิดใจดู เพราะคนที่จะเหมาะสมกับลูกชายเขาตั้งแต่เห็นมาก็คงมีแต่หนูปรายนี่แหละที่เขาว่าเหมาะสมกันแล้ว ถึงจะไม่ได้งามหยดย้อยเหมือนผู้หญิงที่ลูกชายเขาชอบควงแต่

ANTERIOR

SIGUIENTE

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status