Masuk
มีตำแหน่งงานหนึ่งที่ Black Dragon Pub จะเปิดรับแบบลับๆ อยู่ทุกเดือน โดยคนที่สามารถมาสมัครได้นั้นจะต้องได้รับบัตรเชิญเสียก่อน เพราะตำแหน่งนี้จะเปิดรับแต่ผู้หญิงที่มีคุณสมบัติครบเท่านั้น
นั่นก็คือสวย โสดและปลอดภัย
สาวๆ ที่ได้รับบัตรเชิญ จะมาสัมภาษณ์งานหรือจะปฏิเสธไม่มาก็ได้ ไม่ได้มีใครบังคับ แม้เจ้าของ Black Dragon Pub จะเป็นคนที่ได้ชื่อว่าโหดและเถื่อนที่สุดในเขตบูรพาแห่งนี้
“สวัสดีค่ะ ฉันมาสัมภาษณ์งานตามที่ได้บัตรเชิญนี้ค่ะ” สาวหน้าตาธรรมดา สวมแว่นสายตา แต่งชุดคล้ายพนักงานเสิร์ฟร้านอาหารแห่งหนึ่ง อายุประมาณยี่สิบยื่นบัตรเชิญให้การ์ดหน้าบึ้งตัวใหญ่ที่เฝ้าอยู่ด้านหลังผับ เขามองหน้าเธอก่อนจะรับบัตรมาตรวจสอบแล้วก็พยักหน้า
“บัตรจริงนี่หว่า”
เธอฉีกยิ้มสดใส ตาเป็นประกาย “จริงสิคะ ฉันได้รับบัตรเชิญเมื่อวานนี่เองค่ะ”
สายตาของการ์ดลังเล เพราะผู้หญิงที่ได้รับบัตรเชิญให้มาสัมภาษณ์งานนี้ส่วนใหญ่แล้วต้องสวย!!!
แต่ยัยแว่นตรงหน้าไม่ได้สวยขนาดจะได้รับบัตรเชิญนี้อย่างแน่นอน
“ไม่ได้ขโมยบัตรนี้มาจากใครนะ”
“โหววพี่ ทำไมถามอย่างนั้น หนูไม่มีนิสัยแบบนั้นหรอกนะ” เธอทำขึงขัง ทั้งที่ความจริงแล้วเธอแอบจิ๊ก บัตรนี้มาจากโต๊ะเรียนของยัยดาวมหาลัยจอมหยิ่งที่นั่งใกล้กันนั่นแหละ เธอรู้มาว่าใครได้รับบัตรนี้จะมีสิทธิ์มาสัมภาษณ์งานที่ Black Dragon Pub หากผ่านการสัมภาษณ์และได้ทำงาน ก็จะได้เงินเดือนสูงถึงหกหลัก แถมมีคอนโดให้อยู่ด้วย ซึ่งเหมาะกับคนที่มีหนี้นอกระบบอย่างเธอเป็นยิ่งนัก
“หนูได้รับบัตรเชิญจริงๆ ทำไมเหรอพี่ คนอย่างหนูไม่มีสิทธิ์มาสัมฯงานนี้เหรอ หนูมีอะไรไม่เหมาะสมเหรอ หน้าหนูมันยังไงเหรอ”
“เออๆ เข้าไปได้แล้ว” การ์ดตัดรำคาญ เพราะเชื่อว่าเดี๋ยวผู้จัดการใหญ่คงไล่ออกมาเองแหละ
“ก็แค่นั้นแหละ”
จันทร์เจ้าแอบดี๊ด๊ารีบเดินผ่านประตูสีแดงบานนั้นเข้าไปด้านใน โดยไม่รู้ว่ามันคือสวรรค์หรือนรก
เมื่อเข้าสู่ภายใน ซึ่งดูเหมือนออฟฟิศทั่วไป เธอก็ได้พบกับชายวัยห้าสิบคนหนึ่ง เขาสวมสูทดำภูมิฐานนั่งสูบไปร์เป่าควันขาวฟุ้งอยู่ที่โต๊ะทำงาน สีหน้าดุดัน สายตาเย็นชา หายใจเสียงดัง ลักษณะเหมือนเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ไม่มีผิด
“สวัสดีค่ะ...” เธอยกมือไหว้ตามมารยาท “ดิฉันมาสัมภาษณ์งานตามบัตรเชิญค่ะ”
“นั่งสิ” เขาเชื้อเชิญด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ก่อนเหลือบมองหน้าเธอด้วยความสงสัย นั่นเพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนใส่ชุดพนักงานเสิร์ฟมาสัมภาษณ์งานนี้มาก่อน ส่วนมากก็แต่งชุดเซ็กซี่จัดเต็มมาทั้งนั้น
จันทร์เจ้ายิ้มสดใสนั่งลงบนเก้าอี้สีแดงที่มีความอุ่น แน่นอนว่าเจ้าเบาะตัวนี้คงจะผ่านก้นผู้หญิงมามากมายแล้วในค่ำคืนนี้
“รู้ใช่มั้ยว่ามาสมัครงานตำแหน่งอะไร”
“แต่...” ปากโคตรน่าจูบเลย คำนี้ผุดขึ้นมาในความคิด ทำให้เธอนึกอยากโขกหัวตัวเอง แล้วพยายามจะแกะมือเขาออกอีกครั้ง แต่ไม่สำเร็จดูเหมือนการยื่นมือไปหานรกในครั้งนี้ มันเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดมหันต์เลย เพราะนรกไม่ยอมปล่อยเธอเลย เหมือนถูกเชื่อมสัญญาณไว้แล้ว !“นี่! คุณ! เหนือฟ้า เหนือฟ้า” เธอก้มลงใกล้ใบหน้าเขาแล้วเรียกชื่อเขาสองสามครั้ง ด้วยเสียงเบาๆ เพื่อเรียกสติ แต่เขาก็ไม่ยอมตื่นลืมตาเลย“เฮ่อ..ไม่ยอมปล่อยเลย” เมื่อเขาไม่ยอมปล่อย เธอก็เลยปล่อยให้เขาจับมือต่อไป คิดว่าเดี๋ยวเขาคงจะตื่นขึ้น แต่ก่อนที่เขาจะตื่น เธอดันเผลอหลับไปก่อนโดยไม่รู้ตัวลืมตาขึ้นอีกครั้งก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในอ้อมกอดของนายเหนือฟ้า หมอนั่นกอดรัดเธอแน่นราวกับเธอเป็นหมอนข้างนั่นล่ะ“อะ...” เมื่อได้สติ เธอพยายามจะสลัดตัวออก แต่เขาไม่ยอม กอดรัดเธอไว้แน่นแล้วครางเบาๆ ลมหายใจอุ่นซ่านรดลงมาบนลำคอของเธอ ทำเธอขนลุกเบาๆ แน่นอนร่างกายเขาอุ่นขึ้นแล้ว แถมยังรู้สึกถึงแก่นกายกลางลำตัวเขาด้วย เพราะมันบดเบียดกับแก้มก้นของเธอแบบไม่เกรงใจเลย“โอวว...” หัวใจเธอเต้นรัวไปหมด ท้องไส้ปั่นป่วนอย่างบอกไม่ถูก แอบตื่นเต้นแต่ก็หวาดหวั่นกังวลกับอ้อ
บ้านสไตล์โมเดิ้ลพร้อมลานจอดรถขนาดยี่สิบคัน สร้างสรรค์อย่างลงตัวอยู่ชั้นใต้ดินของสำนักงานใหญ่ของแก๊งBlack Dragon ตึกห้าชั้นสวยงามท่ามกลางศูนย์กลางย่านการค้าของเมือง เหนือฟ้าใช้เวลาอยู่ในห้องออกกำลังกายมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว“อยากฆ่าคนโว๊ยยย อยากฆ่ามัน! ไอ้วสุ กูจะฆ่ามึงงงงงงง” เขาทั้งเตะทั้งต่อยใส่กระสอบทรายซ้อมมวยอย่างบ้าคลั่ง หากกระสอบทรายมันเป็นคนที่เขาอยากฆ่าจริงๆ ล่ะก็ ป่านนี้คงตายไปแล้วล่ะปึกปัก ปึกปัก ฟึดฟัด ฟึดฟัด ฮึดฮัด ฮึดฮัด..“ฮึ่ม! ฮึ่ม! ฮึ่ม! แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก!” เขาต่อยมวยจนเหงื่อโทรมไปทั้งตัว ก่อนจะทิ้งร่างลงนอนแผ่หลาบนพื้นห้อง หายใจหอบเหนื่อยจนหน้าอกกระเพื่อม จ้องมองเพดานห้องด้วยสายตาว่างเปล่า“สักวัน ..จะล้มแก๊งไอ้วสุให้ได้!!” หลังจากผ่อนคลายความเครียดด้วยการชกมวยจนอารมณ์ดีขึ้นแล้ว เขาก็หลับตาลง ปลดปล่อยตัวเองเข้าสู่โลกของความเจ็บปวด เพราะการนอนหลับสำหรับเขา มันคือการย้อนกลับไปในวันที่พ่อถูกฆ่าตายเสมอ “ไม่ ไม่..พ่อ พ่อครับ..” ปากเขาพร่ำเพ้อไม่หยุด ทั้งร้องทั้งครางทั้งสะอื้น ขณะยังหลับตาแน่น เหงื่อแตกซ่กเต็มหน้า หายใจหอบเหนื่อย“หืมม..” หญิงสาวก้มลงมองหน้าหล่อๆ
“หมายถึงบ้านพักตากอากาศ หรือเซฟเฮ้าส์ครับ”“ที่เซฟเฮ้าส์สิ ที่บ้านพักตากอากาศมีแม่บ้านอยู่สองคนแล้ว ขอคนไว้ใจได้นะ”“ได้ครับ ..งั้นคืนนี้จะกินข้าวที่ไหนครับ ให้ผมไปกินเป็นเพื่อนมั้ย”“ไม่ต้อง!”กดวางโทรศัพท์แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ รู้สึกเหนื่อยหน่ายรำคาญทุกสิ่งอย่างในโลกนี้ ทั้งที่เพิ่งจะปลดปล่อยความคลั่งไปหมาดๆ แต่ทำไมเขาถึงไม่รู้สึกมีความสุขเอาซะเลย !!!“คิดว่าเราเป็นเด็กรึไง ต้องมากินข้าวเป็นเพื่อน เราเป็นหัวหน้าแก๊งนะโว๊ย”หัวหน้าแก๊งที่เหลือตัวคนเดียวในครอบครัว เพราะพ่อถูกยิงตายไปเมื่อหลายปีก่อนด้วยฝีมือของเพื่อนรักซึ่งเป็นหุ้นส่วนธุรกิจกันส่วนแม่ที่เขาไม่เรียกว่าแม่อีกต่อไปแล้ว หักหลังพ่อด้วยการแต่งงานอยู่กินกับเพื่อนรักของพ่อทันทีที่พ่อตายได้หนึ่งเดือนทั้งที่มันคนนั้นคือผู้ต้องสงสัยสั่งฆ่าพ่อ !“แม่ง!!..อยากฆ่าคนว่ะ!!”เหนือฟ้า สุริยะบูรพา คือชื่อของเขา หัวหน้าแก๊งBlack Dragon วัยยี่สิบสองปี ผู้มีอำนาจบารมีเหนือเหล่านักเลงและเศษสวะในเขตเมืองใหญ่ริมทะเลที่ได้ชื่อว่าเป็นดินแดนสวรรค์ของเหล่าหนุ่มสาวที่ต้องการแสวงหาความสุขอันบ้าคลั่งในยามราตรี ผู้ทำตัวเป็นเศษสวะได้อย่างช่ำชองเชี่ย
“แต่ฉันรักนายนะ” เธอวิ่งเข้าไปสวมกอดเขาจากด้านหลัง สะอื้นฮึกฮักในอก “ฉันรักนายนะเหนือฟ้า อย่าไล่ฉันออกเลยนะ นายจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันยอมหมดทุกอย่าง นายไม่ต้องจ่ายเงินเดือนให้ฉันก็ได้ ขอแค่ให้ฉันได้อยู่กับนายเหมือนเดิม” เขาส่ายหน้าระอาใจ “ก็บอกตั้งแต่ต้นแล้วว่าอย่ามาหลงรักฉัน เพราะฉันไม่มีวันรักใครได้”“งั้นก็ลองรักฉันสิ..ฉันสัญญาว่าจะทำให้นายมีความสุข”เขาถอนหายใจ “เฮ่อ...รักเธองั้นเหรอ?”“ใช่...และฉันจะพยายามทำทุกวิถีทางให้นายจูบฉันและใช้ลิ้นกับของฉันให้ได้”“โอววว มั่นใจซะเหลือเกิน”“หรือว่านายกลัวว่าฉันจะทำได้จริงๆ”“หึๆๆ” เขาหัวเราะในลำคอ ปลดมือที่กอดสะเอวเขาไว้แน่นออก แล้วหันมาเผชิญหน้ากับเธอ มองสบตากลมโตของเธอด้วยสายตาเย็นชา “ฉันไม่เคยให้โอกาสใครเป็นครั้งที่สอง”เธอทำหน้าอ้อนวอน “แต่ถ้านายมั่นใจว่าไม่มีทางรักใครได้ นายก็ต้องพิสูจน์สิ ให้โอกาสฉันอีกครั้ง”เขายิ้มกริ่ม “แล้วถ้าเธอทำไม่ได้ล่ะ”“ฉันจะยอมรับการลงโทษทุกอย่าง”“ก็ได้ ฉันให้โอกาสเธออีกเดือน”“ขอบคุณนะ!” ลินดาสวมกอดกายเปลือยเปล่าของเหนือฟ้าแนบแน่น มีความมั่นใจว่าเธอสามารถทำให้ผู้ชายคนนี้หลงรักเธอได้แน่นอน เธอมันทั้งสวย
“อืออ...อาห์ โอยยย ทำไมนาย..กระแทกไม่หยุดเลย ฉันเกือบหายใจไม่ออก อืออ”เหนือฟ้าหายหอบกระเส่า ขยับกายถอยออก เดินไปหยิบขวดไวน์รินใส่แก้วแล้วดื่มรวดเดียว“นี่เป็นครั้งสุดท้ายของเธอ”“หา?” ลินดาลุกพรวดขึ้นยืน มองชายหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ “ว่าไงนะ! นี่นายไล่ฉันออกแค่เพราะฉันพูดคำนั้นเนี่ยนะ”“เปล่าซะหน่อย แต่ฉันเบื่อเธอแล้วต่างหาก”“ไม่จริง! ฉันไม่เชื่อ! นายชอบฉัน นายต้องการฉัน ทุกครั้งที่เราเอากัน นายมีความสุขสุดๆ ไม่ใช่เหรอ นายบอกเองนี่ว่าเซ็กซ์ฉันดี นายไม่มีทางขาดฉันได้หรอก”“หึ!” เขาหัวเราะในลำคอ “เซ็กซ์เธอดี ก็ไม่ได้หมายความว่าเซ็กซ์คนอื่นไม่ดีนี่..ทำไมสำคัญตัวจัง ไม่รู้รึไง ระหว่างที่ฉันจ้างเธอมาเล่นด้วยเนี่ย ฉันยังมีผู้หญิงอีกตั้งหลายคนในบัญชีตุ๊กตายางของฉัน”ลินดาน้ำตาไหล เม้มริมฝีปากแน่นด้วยความเจ็บปวด นั่นเพราะเธอเกิดความรู้สึกหลงรักผู้ชายสารเลวโรคจิตคนนี้แล้วจริงๆ น่ะสิ“ฉันรู้ว่านายไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว.. แต่ฉันมั่นใจว่าฉันคือคนที่พิเศษที่สุดสำหรับนาย”“ทำไมถึงคิดอย่างนั้น” เขานิ่วหน้ามองเธอด้วยสายตาไม่เข้าใจ เขาทำอะไรให้เธอเข้าใจผิดเหรอ?“เพราะนายพาฉันมาที่นี่ ที่บ้านพักตากอากาศข
“ฉันแค่พูดเล่น”“ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นเธอ!” น้ำเสียงเย็นชา สายตากราดเกรี้ยวเล็กๆ บ่งบอกถึงความไม่พอใจ แถมไม่ยอมปล่อยปลายคางนิ่มๆ ของเธอด้วย“อื้ออ ฉันเจ็บนะ..อื้ออ”“อยู่กับฉันก็ต้องเจ็บแบบนี้แหละ! นั่งลง! ฉันจะลงโทษเธอให้สาสมกับความเสล่อ!” ขาดคำเขาสลัดมือออกจากปลายคางมน หายใจกระเส่ารุนแรงด้วยความโกรธ แผ่นอกหนาแน่นกระเพื่อมไม่หยุด ลำฉกาจถูกมือหนาใหญ่งัดขึ้นมาสาวรูดอวดอลังการ“อะ...” ลินดาเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจสั่นรัวระริก เหงื่อแตกซิกไปทั้งตัว ค่อยๆ ทิ้งตัวนั่งลงตรงหน้าแท่งเอ็นยาวใหญ่ที่กำลังผงาดชูชัน ดั่งอสรพิษเลือดเย็นซึ่งพร้อมจะฉกคร่าเหยื่อเคราะห์ร้ายให้รู้รสแห่งความทรมาน“เงยหน้าแล้วอ้าปากกว้างๆ เลยอีหนู!”“อ้า...” ริมฝีปากอิ่มสวยอ้ากว้างที่สุดในชีวิตอีกครั้งอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ยอมรับว่าครั้งนี้เธอแอบกลัว ทั้งที่ เธอชอบดูดของเขาจะตายไป แต่ทำไมก็ไม่รู้..มันรู้สึกเหมือน...“อั๊กกก!!” เธอตาเหลือกโปนทันทีที่แท่งฉกาจใหญ่ยักษ์ของเหนือฟ้ายัดเข้าปากเธอแล้วกระแทกด้วยความแรงชนิดไม่สนว่าคอหอยกับโพรงปากของเธอจะพังพินาศหรือไม่ “อื้ออ อื้อออ อื้อออ..”“ฮึก! ฮึก! ฮึ่ก! ฮึก! แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก!” เข







