เข้าสู่ระบบแชร์
เปลือยรัก : ตอนที่ 7 ผมเป็นของคุณ
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-03-07 03:53:59เมื่อสเต็กหมดจานแล้ว ไม่ช้าพนักงานก็นำของหวานมาเสิร์ฟ เธอเห็นว่าของหวานที่อยู่ตรงหน้าดาร์กช็อกโกแลตที่เธอชอบทาน เมื่อคิดดูดีๆ แล้วนี่คือยาปลุกเซ็กส์ชิ้นสุดท้ายในมื้อนี้ เพราะดาร์กช็อกโกแลต ช่วยเพิ่มระดับของสารเซโรโทนิน และโดพามีนในสมอง ซึ่งล้วนเป็นฮอร์โมนที่ทำให้มีความสุขในขณะที่มีกิจกรรมบนเตียง อีกทั้งยังช่วยให้โลหิตไหลเวียนได้ดีขึ้น เนื่องจากไปช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อของผนังหลอดเลือด
“ช็อกโกแลตร้านนี้อร่อยมากลองชิมดู” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอจึงตักดาร์กช็อกโกแลตเป็นรูปสี่เหลี่ยมชิ้นเล็กหั่นเป็นสี่ชิ้น ตักเพียงชิ้นเดียวขึ้นมากิน “อร่อยไหมครับ” เขาเอ่ยถาม เมื่อเธอนั้นเคี้ยวหมด “อร่อยค่ะ” “กินข้าวเสร็จแล้ว จะไปไหนต่อไหม” “จะกลับคอนโดเลยค่ะ” "ผมไปส่งนะ" เอ็ดเวิร์ดอาสา “แต่...” เธอยังพูดไม่จบ เขากลับพูดขึ้นมาโดยทันที “ผมพาคุณมา ผมต้องพาคุณไปส่ง” “ก็ได้ค่ะ” หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว เอ็ดเวิร์ดพาเธอเดินมาที่รถสปอร์ตหรูคันเดิม เธอเห็นว่ามีบอยสองคนเปิดรถให้เขาและเธอ เธอก้าวเดินมานั่งฝั่งข้างคนขับเช่นเดิม ส่วนเขานั่งฝั่งคนขับ เขากดปุ่มเปิดหลังคาเพราะวันนี้ไร้เมฆฝน แล้วเขาก็ขับรถไปยังถนนสายหลักของเมือง จนมาถึงเพนท์เฮ้าส์ที่เธอนั้นพักอาศัยอยู่ มันทำให้เธอสงสัยว่า ทำไมเขาถึงได้รู้ว่าเธอนั้นอยู่ที่นี่ “คุณรู้ได้ไงว่าฉันอยู่นี่” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ขอโทษนะเมื่อสามวันก่อน ผมเห็นรถของคุณขับมาทางนี้ ผมเลยขับตามมาจึงรู้ว่าคุณอยู่นี่” เขาเอ่ยบอกตามตรง “ขอบคุณมากนะคะที่มาส่ง เดินทางปลอดภัยนะคะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ปลดเบลท์ และเปิดประตูก้าวลงจากรถ เขากดปุ่มปิดประทุนทันที “ผมขอเข้าห้องน้ำได้ไหม” เขาเอ่ยถามขณะที่เขาลงมาจากรถ “ได้ค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา นี่ฉันจะให้ผู้ชายขึ้นห้องจริงๆ หรือ บ้าหรือเปล่าวะเนี่ย เขาก้าวเดินตามเธอเข้าไปในคอนโดมิเนียม เธอเห็นว่าที่เลานจ์ของที่นี่ มีผู้หญิงและสาวประเภทสองมองเอ็ดเวิร์ดราวกับจะกลืนกิน เธอกลับจับมือของเขาก้าวเดินไปยังลิฟต์ โดยที่เธอหารู้ไหมว่าเขากำลังเผยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ เบลล่าก้าวเดินออกจากลิฟต์ส่วนตัวพร้อมกับเอ็ดเวิร์ด ทำให้เขาเข้ามาสู่ตัวห้องโดยทันทีเช่นเดียวกับเพนท์เฮ้าส์ของเขา เขามองไปยังนอกหน้าต่างเป็นริมฝั่งแม่น้ำเทมส์ที่ไหลเชื่องช้าจากชั้นหกสิบเก้าที่เป็นชั้นสูงสุด “ห้องน้ำอยู่ทางนั้น ทำตัวตามสบายนะคะ” เบลล่าเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่เธอก้าวเดินไปที่เคาน์เตอร์บาร์ เปิดตู้เย็นที่อยู่ด้านล่างเคาน์เตอร์ นำขวดน้ำแร่รินขึ้นมารินใส่แก้วคริสทัล เธอมองเขาที่ก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำ เธอเดินไปที่ประตูบานเลื่อนที่สามารถออกไปยังระเบียงที่มีอ่างจากุชี่ขนาดใหญ่วางอยู่ที่ริมหน้าต่าง มีแจกันดอกไม้วางโต๊ะและเก้าอี้สนามสองตัว เธอเห็นว่าฝนกำลังตกอย่างหนัก “ผมขอรอให้ฝนหยุดก่อนนะ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แล้วเดินไปนั่งที่โซฟากำมะหยี่ตัวยาวสีขาว “ได้ค่ะ กินอะไรไหม” “ขอน้ำแก้วหนึ่งครับ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอก้าวเดินไปรินน้ำใส่แก้ว แล้วเอามาให้เขา เขาจึงรับจากมือเธอ เธอรู้สึกได้ว่าเขาจับมือเธออย่างจงใจ เธอจึงรีบชักมือออกโดยทันที เธอเดินมานั่งที่โซฟาอีกตัว “เบลล่า ผมมีเรื่องจะบอกคุณ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง และวางแก้วลงที่บนโต๊ะ “เรื่องอะไรคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย “เบลล่า คุณจำตอนปริญญาตรีปีหนึ่งได้ไหม วันวาเลนไทน์ มีอะไรอยู่บนโต๊ะคุณ” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย มองไปยังใบหน้าของเธอที่กำลังนึกถึงคำพูดของเขา “ฉันจำได้ว่าวันนั้น มีช่อกุหลาบสีขาวขนาดใหญ่ มีดอกกุหลาบประมาณเก้าดอกแซมด้วยดอกกล้วยไม้ ถ้าจำไม่ผิดนะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ช่อดอกกุหลาบช่อนั้นเป็นของผมเอง” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่ฟังดูนุ่มนวลอย่างยิ่ง เธอกลับมีสีหน้าที่ดูตื่นตกใจอย่างมาก “คุณเป็นคนให้ฉันเหรอ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “แล้วคุณรู้ความหมายไหม” เขาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม เธอกลับส่ายหน้าทันที เขาจึงเอ่ยบอกเธอทันที “ความหมายของมันคือ ดอกกุหลาบสีขาว เป็นสีแห่งความรักที่ใสสะอาด บริสุทธิ์น่าทะนุถนอมโดยไม่คิด เลยว่าความรักที่มอบให้ไปนั้น จะได้ความรักตอบกลับมาหรือเปล่าไม่รู้” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง และยื่นใบหน้าเข้าใกล้เธอ เธอถอยใบหน้าหนีด้วยความเขินอาย “เอ็ดเวิร์ดทำไมคุณให้ฉัน” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “คุณคือผู้หญิงคนแรกที่ผมรัก และเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมอยากอยู่ด้วยตราบชั่วนิรันดร์ เบลล่าผมไม่รู้นะผมรักคุณตั้งแต่ตอนไหน แต่ที่ผมรู้ก็คือคุณมาอยู่ในหัวใจผมมานานแล้ว จนผมไม่สามารถรักใครได้อีก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เอ็ดเวิร์ด” เบลล่าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แล้วจู่ๆ น้ำตาไหลออกมา อาบพวกแก้ม เขาเขยิบเข้าหาเธอ แล้วใช้มือหนาซับน้ำตาของเธอ เธอจึงเอามือเรียวลูบใบหน้าของเธอ “ผมรักคุณเบลล่า” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียอ่อนโยน แล้วจับมือบางที่อยู่บนใบหน้าของเขา มาอยู่มาที่อกด้านซ้าย เบลล่าสัมผัสหัวใจของเอ็ดเวิร์ดเต้นแรงมาก “เอ็ดเวิร์ด” เธอเอ่ยเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา และสวมกอดเขาโดยทันที เขาเองก็โอบกอดเธอเช่นกันด้วยรอยยิ้มเอิบอิ่มหัวใจ “ผมรักคุณ เบลล่า” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ใช้มือนาประคองใบหน้าของเธอประกบริมฝีปากอย่างดูดดื่ม สอดลิ้นพันเข้าหากันและกันในโพรงปาก “อืม...” เธอร้องครางแผ่วเบา เขาจึงถอดริมฝีปากออกทันทีกลัวว่าเธอจะหายใจไม่ทัน เพราะเขาจูบเธอเป็นครั้งแรก และเขาก็ล่วงรู้ว่าไม่เคยมีผู้ชายคนไหนมาขโมยจูบเธอ “ให้ผมเป็นของคุณได้ไหม” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา สายตาคู่นี้ส่องแสงเป็นประกายสื่อถึงความรักที่เขามอบให้เธอจนเปี่ยมล้นสุดคณานับ “ฉันเป็นของคุณมานานแล้วค่ะ” เบลล่าบอกแล้วประคองหน้าเอ็ดเวิร์ดแล้วประกบเขา เบลล่าเอาลิ้นเข้าพันกันนัวเนีย
บทล่าสุด
รักซ้อนราคะ [PWP] + [NC30+] ขย่มรัก ขย่มสวาท : ตอนที่ 19 คุณเป็นคนเริ่มก่อน NC25+ (จบบริบูรณ์)
เข้าสู่พิธีแลกแหวนแต่งงาน หลังจากที่ให้คำมั่นสัญญากันแล้วก็เข้าสู่พิธีการแลกแหวนแต่งงาน ซึ่งทั้งคู่จะสวมแหวนแต่งงานให้แก่กัน โดยเขาสวมแหวนเพชรหนึ่งกะรัตน้ำงามตัวเรือนเงินสวมลงบนนิ้วนางของมือซ้ายของเธอทันที และเธอเองก็สวมแหวนเงินไม่มีลายลงบนนิ้วนางด้านซ้ายของเขาเช่นกัน มายังพิธีลงนามทะเบียนสมรสคนละหนึ่งใบ โดยโบสถ์เป็นผู้ออกให้พวกเขาทั้งสอง มาจนถึงพิธีจุดเทียนครอบครัว ถือเป็นพิธีการสุดท้าย โดยเริ่มจากเจนจุดเทียนด้านซ้ายและจอร์จจุดเทียนด้านขวา ทั้งคู่ต้องมาจุดเทียนตรงกลางพร้อมกัน เพื่อแสดงถึงการรวมเป็นครอบครัวเดียวกัน หลังจากนั้นบาทหลวงจะอธิษฐานขอพรสำหรับครอบครัวใหม่ และประกาศการแต่งงานระหว่างคู่บ่าวสาวอย่างเป็นทางการ ถือเป็นการสิ้นสุดพิธีแต่งงานโดยสมบูรณ์ เธอนั่งอยู่ในรถแวนหรูบนเบาะหลัง โดยมีเจสันขับรถและโธมัสนั่งอยู่ข้างคนขับ อีกทั้งยังมีรถบอดี้การ์ดประกบหน้าหลัง เมื่อรถขับมาได้ระยะเวลาหนึ่ง เธอกลับว่า รถคันนี้กำลังไปท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ “เราไปไหนกันคะ สามี” แคนรี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย “เราจะไปฮาวายกัน” เจคอปเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ว้าว” เธอร้องอุทานด้วยความดีใจ “ผมรู้ว่า
รักซ้อนราคะ [PWP] + [NC30+] ขย่มรัก ขย่มสวาท : ตอนที่ 18 แต่งกับคนนี้ได้ไหม
“โอ๊ย!!!” เสียงนั้นดังออกมา แต่ไม่รู้ว่ามาจากทิศทางไหน “ไปดูสิ” เขาเอ่ยบอกบอดี้การ์ดด้วยน้ำเสียงดุดัน “ครับท่าน” โธมัสและบอดี้การ์ดสามคนน้อมรับคำสั่ง “เป็นอะไรหรือเปล่า” เขาเอ่ยถามเธอด้วยความเป็นห่วง แล้วพยุงเธอลุกขึ้นยืน “ฉันไม่เป็นอะไร แล้วคุณละ” เธอเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “ผมไม่เป็นอะไรที่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ทันใดนั้นเสียงหนึ่งดังขึ้น ทำให้เขาและเธอหันไปสนใจเจ้าของเสียง “ปล่อยกู ปล่อย” ชายโฉดร้องตะโกนด้วยน้ำเสียงดุดัน ขณะที่โธมัสกับบอดี้การ์ดลากตัวชายโฉดผู้นี้มา เมื่อเจคอปเห็นหน้าชายผู้นี้ชัดๆ ทำให้เขาถึงกับหน้าชา ราวกับโดนน้ำกรดราดรดลงในหัวใจ “มาร์ค!!! นายมาทำอะไรที่นี่” เจคอปเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแตกตื่น “ฉันก็จะมาฆ่านังเพศยา ที่มาทำลายหัวใจฉัน” มาร์คเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเกียจชัง ทอดสายตามองไปยังแคนรี่ที่ยืนมองเขาด้วยสีหน้าแปลกใจ และตกใจในเวลาเดียวกัน โดยมีบอดี้การ์ดของเจคอปล็อกแขนไว้อยู่ “อะไรของนาย” เจคอปเอ่ยถามด้วยความสับสน “นายไม่รู้เหรอตลอดเวลาสิบกว่าปี ฉันรักนายและไม่ต้องการให้ใครมายุ่งกับนายด้วย” มาร์คเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำให้แคนรี่มองเ
รักซ้อนราคะ [PWP] + [NC30+] ขย่มรัก ขย่มสวาท : ตอนที่ 17 ชอบรสของคุณ NC25+
“ผมชอบรสของคุณจัง” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่า เขาลุกขึ้นยืน จูงมือเธอไปที่เตียง เขานั่งลงเอาหมอนมาหนุนหลัง เธอหันหน้าออกไปทางโต๊ะกระจกจับความเป็นชายสอดใส่เข้าไปทันที “อืม...” เธอตอกลงบนความเป็นชายอย่างเร่าร้อนและหนักหน่วง มือหนาขยำอกอวบอิ่มที่ล้นฝ่ามือ อีกทั้งริมฝีปากหนาโลมเลียที่กกหูด้วยเช่นกัน “โอ...โอ...โอ้...” เขาขยำอกอวบอิ่มแรงๆ แล้วไซ้ซอกคอระหงของเธอ เธอเอียงคอไปด้านหลัง “โอ...โอ...โอ้...” เขาปลดปล่อยสายธารเข้าไปในกายของเธอจนเอ่อลิ้น “เหนื่อยยังที่รัก” เขาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “เหนื่อยแล้ว” “ไปนอนกัน” เจคอปยกถาดอาหารเช้ามาวางบนเตียงด้านข้างเธอ แล้วเดินมานั่งข้างๆ เธอ ขณะที่เธอยังนอนหลับใหล เพราะว่าเธอพึ่งจะได้นอนก็เกือบรุ่งสาง เขาเผยรอยยิ้มมองใบหน้าสวย และใช้มือหนาปัดผมที่ปกปิดลงมาบนใบหน้า “ตื่นได้แล้วที่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “อืม...” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับคนละเมอ “ขี้เซาจริงๆ” ขาเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วใช้ซ้อมจิ้มฮอทด็อก แล้วเขี่ยฮอทด็อกที่ริมฝีปากบาง “อืม...” เธอครางด้วยเสียงที่แผ่วเบา แล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ยกตัวขึ้นช้าๆ เอาแขนย
รักซ้อนราคะ [PWP] + [NC30+] ขย่มรัก ขย่มสวาท : ตอนที่ 16 ช่วยตัวเอง NC21+
“วิปปิ้งครีมอร่อยมาก” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ฉันเหนื่อยแล้วค่ะ” “งั้นคืนนี้ขอห้ายกติดเลยนะ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาและเผยรอยยิ้มเช่นกัน “ฉันให้เพิ่มอีกสองยก” เธอเอ่ยบอกด้วยยิ้ม “ขออีกรอบนะ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอจึงลุกขึ้นมายืนข้างเก้าอี้ยาว เขาลุกขึ้นนั่งตามเช่นกัน “ไม่เอาแล้วค่ะ คืนนี้นะ ฉันหิวแล้ว” เธอเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วโยนจีสตริงสีดำใส่หน้าเขา เขาเอามาสูดดมอย่างคนเสพติดยา “หอมได้ใจมาก” เขาเอ่ยบอก และสูดดมแล้วเผยรอยยิ้มให้เธอ เธอเผยรอยยิ้ม แล้วก้าวเดินเข้าไปในห้องนอนทันที “โอ...โอ...โอ้...” เธอลืมตาขึ้นช้าๆ เมื่อเธอได้ยินเสียงครางกระเส่าแผ่วเบาดังออกมาจากห้องน้ำ เธอนอนฟังเสียงนั้นได้สักพักหนึ่ง เธอจึงรู้ว่าเป็นเสียงของเจคอปว่าที่สามีของเธอ และเสียงนั้นกำลังดังขึ้นเรื่อยๆ ‘หรือว่าเขาจะช่วยตัวเองอยู่’ เธอลุกขึ้นนั่งและก้าวลงจากเตียงในความมืดสลัว แสงนั้นมาจากโคมไฟหน้ากระจก เธอพาร่างเปลือยเปล่าก้าวเดินมายังห้องน้ำ เห็นตัวการให้เธอตื่น เขากำลังใช้มือหนารูดความเป็นชายขึ้นลงอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่ในอ่างจากุชชี่ เธอกลับรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าว ภายใ
รักซ้อนราคะ [PWP] + [NC30+] ขย่มรัก ขย่มสวาท : ตอนที่ 15 ฮันนีมูน NC25+
“เคยกินที่อื่นด้วยหรือคะ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ผมหมายถึงที่ใส่กับขนมหวานของจริงต่างหาก” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม จูบความเป็นหญิงแผ่วเบา และลงมานอนข้างเธอ “ผมรักคุณ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความสุข สวมกอดเธอจากด้านหลัง เธอจึงเข้ามานอนซบอกเขา “ฉันก็รักคุณ” “ตื่นได้แล้วที่รักถึงแล้วครับ” เจคอปเอ่ยบอกแผ่วเบาข้างริมหู และจูบที่พวงแก้มของเธอเบาๆ ขณะเดียวกันเธอนั้นหลับเป็นตาย หลังจากทำสงครามบนเตียงกับว่าที่สามีแทบทุกชั่วโมง “อืม...ถึงแล้วหรือคะ” เธอเอ่ยถามเขาเบาๆ แล้วบิดขี้เกียจเล็กน้อย เขาเผยรอยยิ้มมองเธอด้วยสายตาลุ่มหลง ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาอยากจะปล้ำไม่ให้ไปไหนเลย เรือนร่างเปลือยเปล่าช่างเย้ายวนอะไรเช่นนี้ “ถ้าไม่ลุกผมจะนอนคราง ไม่ให้ลงจากเครื่องบินเลยทีเดียว” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าข้างริมหนูของเธอ เธอรีบลุกไปเอาเสื้อผ้ามาใส่ ทำให้เขายิ้มจนได้ “สวัสดีครับ มิสเตอร์มอร์แกนและมิสโนเวล ผมผู้ดูแลที่นี่คาเมล มาโบ” ชายวัยกลางคนใบหน้าใจดีเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม จับมือเรียวเขาและเธอเพื่อแนะนำตัวเอง “สวัสดี มาเรียและแม่บ้านไปไหนหมดละ” เจคอปเอ่
รักซ้อนราคะ [PWP] + [NC30+] ขย่มรัก ขย่มสวาท : ตอนที่ 14 บนเครื่องบิน NC25+
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์มีทางวิ่งขนานกัน 2 ทางวิ่ง ตามแนวทิศตัวออกและทิศตะวันตก และ มีอาคารผู้โดยสาร 4 อาคาร และยังมีแผนปรับปรุงอาคารผู้โดยสารฝั่งตะวันออกใหม่ รวมทั้งเพิ่มทางวิ่งอีกด้วย รถเก๋งหรูของเจคอปมาจอดที่หน้าเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวตรงลานจอดของเครื่องบิน “สวัสดีครับมิสเตอร์มอร์แกน และมิสโนเวล ผมรอส โฮเวลล์ นักบินของคุณวันนี้” รอสเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เขาจับมือเจคอปและเธอ “สวัสดีค่ะ ดิฉันมาเรีย นีส แอร์โฮสเตสของวันนี้ค่ะ” มาเรียเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เธอจับมือเขาและแคนรี่ “เช็คเครื่องดีแล้วใช่ไหม” เจคอปเอ่ยถามเขา “ครับและจากที่นี่ไปเกาะมัสดีฟส์อากาศปลอดโปร่งไม่มีเมฆฝนครับท่าน” รอสเอ่ยบอกกับเขา “ดี งันเราไปกันเลย” เธอนั่งอยู่บนเครื่องบินได้ระยะหนึ่ง เธอเห็นเขามีความสุขมากขึ้นกว่าเมื่อวานและเมื่อเช้าอย่างยิ่ง “มองผมแบบนี้อยากเหรอ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่เธอมองเขาด้วยรอยยิ้ม สายตาของเธอนั้นช่างหวานฉ่ำอย่างยิ่ง “อยากอะไรคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะไม่รู้ว่าเขาสื่อถึงอะไรกันแน่ “อยากมีเซ็กส์” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่า “บ้า นี่บนเครื่องบินนะ” เขาเอ่ยบอกด
