All Chapters of The Fake Wife's Perfect Revenge: Chapter 91 - Chapter 100

HINDI NA hinintay ni Marco ang sagot ni Yumi. Agad itong tumalikod at naglakad palayo, tila wala nang interes pang magpatuloy ng usapan. Tahimik na napabuntong-hininga si Yumi. Sa totoo lang, hindi niya balak tanggapin ang project na iyon dahil sa involvement ng kabilang panig. Hangga’t maaari, gusto niyang umiwas sa anumang koneksyon na maaaring magdala ng komplikasyon. Ngunit malinaw din ang sitwasyon. Ang project ay high-level, specialized, at ang team niya ang pinaka-qualified sa buong kumpanya para rito. Sa meeting kaninang umaga, sila mismo ang pinili. Sa ganitong pagkakataon, wala siyang sapat na dahilan para tumanggi. At bilang professional, hindi niya maaaring ihalo ang personal na isyu sa trabaho. “Miss Yumi…” mahina ang boses ni Erica, halatang nag-aalala. “Tatanggapin niyo po ba talaga ‘yung project? Hindi ba pwedeng i-decline?” Sandaling natahimik si Yumi bago sumagot. “I can’t refuse,” diretso ngunit kalmadong sabi niya. “They specifically requested our team. From a

“I WANT you to divorce Bianca...”Napakunot ang noo ni Clyde, tila nawalan ng masagot.“Mom…” mahina niyang sambit.“What? You don’t want to anymore?” biglang umangat si Helena sa kama. Halatang nanghihina ang katawan, ngunit matindi ang emosyon sa kanyang mukha. Hinawakan niya ang kamay ng anak, mahigpit.“If you had to choose, between me and Bianca, would you choose her?”“Mom, bakit kailangan umabot sa ganito?” agad na sagot ni Clyde, pilit siyang pinapakalma. “You don’t have to say things like that.”Alam niyang mabilis mag-init ang ulo ng kanyang ina. Isang maling salita lang, maaaring lumala na naman ang sitwasyon.“I know may sama ng loob siya sa’yo,” dagdag niya, mas maingat ang tono. “I’ll talk to her. I’ll fix this.”“Talk to her?” natawa si Helena, malamig at mapait. “She hates me. Kung nakikinig ‘yan sa’yo, aabot ba tayo sa ganito? Would she dare disrespect me in my own house?”Tahimik si Clyde. Sa labas, buo ang imahe nilang pamilya. Ngunit sa loob, may lamat na unti-unti

AGAD na bumungad ang tensyon sa loob ng pribadong silid nang marinig ang malamig ngunit nag-aalalang tanong ni Adrian.“Are you hurt?” diretso niyang tanong, tila walang ibang taong naroroon kundi si Yumi.Hindi na siya naghintay ng sagot. Mabilis niyang hinawakan ang babae at sinuri ito mula ulo hanggang paa. Maingat, ngunit may halong urgency ang bawat galaw. Nang makitang wala itong kahit anong sugat, saka lamang bahagyang humupa ang tensyon sa kanyang mukha.“I’m okay,” mahinahong tugon ni Yumi. “Si Mikaela ang nasaktan.” Bahagya siyang tumingin kay Adrian, na para bang nagpapaalala.Agad naman iyong napansin ng ina ni Mikaela.“Adrian,” malamig ngunit mariing saad nito, “ang anak ko ang nasugatan para iligtas siya. Bakit siya ang una mong kinumusta?”Sandaling bumigat ang hangin sa silid ng mga sandaling iyon. Si Mikaela, tahimik lang subalit bakas ang sakit at dismaya sa maputlang mukha.Walang imik namang lumapit si Adrian sa kama kung saan nakahiga si Mikaela.“Thank you,” mai

“WHO are you calling?” tanong ni Bianca pagpasok niya sa silid, kasabay ng marahang yabag.Bahagya niyang narinig kanina na may tinatawag si Clyde, ngunit alam niyang hindi iyon siya.“I want water,” malamig na sagot ni Clyde, hindi man lang siya tinitingnan.May dala si Bianca na pagkain. Dalawang light dishes at isang bowl ng kanin na ipinahanda niya sa kusina para sa lalaki. Maingat niyang inilapag iyon sa mesa, ngunit nanatili ang bahagyang inis sa kanyang mukha.Saglit siyang tumalikod, tila balak nang umalis.“I don’t want this,” paos na saad ni Clyde. Isang sulyap lang ang ibinigay niya sa pagkain. “I want porridge.”Sandaling natahimik si Bianca. Alam niyang hindi iyon simpleng request. Tuwing may sakit si Clyde noon, si Yumi ang personal na nagluluto ng lugaw para sa kanya. Iba-iba ang lasa, minsan may tamis, minsan magaan lang, ngunit palaging akma sa panlasa nito.Kahit hindi mahilig si Clyde sa ganitong pagkain, nagugustuhan niya iyon dahil sa paraan ng pagkakaluto.“Hindi

MATAPOS bitawan ni Yumi ang mga salitang iyon, hindi agad sumagot ang nasa kabilang linya. Isang mabigat na katahimikan ang namayani, tila ba hindi matanggap ni Clyde ang narinig.At sa mismong sandaling iyon, mas lalong humigpit ang hawak ni Adrian sa baywang ng asawa. Hindi marahas pero sapat upang ipadama ang presensya at awtoridad nito. At bigla-bigla, walang babala na muli nitong sinako ang mga labi ng asawa nang mas mariin at mas mapang-angkin.Napasinghap si Yumi, isang mahina at hindi mapigilang tunog ang kumawala mula sa kanyang dibdib. Hindi niya napigilan ang reaksyon, lalo na’t ang init ng halik ni Adrian ay tila may sariling intensyon.“Hmmm...” impit na ungol niya.Sa kabilang linya, malinaw ang bawat tunog na naririnig. At doon tuluyang nawalan ng kontrol si Clyde.“Yumi? What are you doing?” Halatang pilit pinipigilan ang galit sa boses nito. “Do you really have to go this far just to provoke me?”Ngunit walang sagot mula kay Yumi dahil ang kanyang isipan ay tila lumip