All Chapters of The Fake Wife's Perfect Revenge: Chapter 71 - Chapter 80

SA KABILANG panig ng lungsod, tahimik na bumalik si Yumi sa sarili niyang mundo.Pagkaputol ng tawag, hindi na siya nagtagal. Dumiretso siya sa banyo at kaagad na nag-shower. Mabigat ang kanyang dibdib, pero nang maramdaman ang malamig na tubig mula sa shower ay tila ba hinugasan din lahat ng iniisip niya.Paglabas niya, maayos siyang nagbihis at bumaba sa kusina. Tahimik ang buong bahay habang naghahanda siya ng almusal. Maingat at organisado ang bawat galaw niya, tila sanay na sanay sa ganitong gawain. Magaan ang aura ni Yumi ng mga sandaling iyon, na tila ba isang mabigat na suliranin ang biglang nasulosyonan.Nang matapos ang pagluluto, saka niya pinuntahan si Adrian. Umakyat siya sa ikalawang palapag at tumigil sa harap ng guest room kung nasaan ito. Itinaas niya ang kamay upang kumatok, pero bago pa man iyon tumama sa pinto, kusa itong bumukas mula sa loob kaya napahinto siya.Tumambad sa kanya si Adrian. Maayos na ang suot nito, suot ang isang dark shirt na bahagyang bukas ang

BAHAGYANG kumunot ang noo ni Yumi, ngunit hindi siya nagpadala sa tensyon. “Ms. Yu,” kalmado niyang saad, “anong ibig mong sabihin?” Sa loob-loob niya, alam niyang hindi na dapat niya pinapatagal ang usapan nilang iyon, dahil sa una pa lang, alam niyang iba ang intensyon ng babae. Subalit sa kabila niyon, hindi niya maitatanggi na tumama ang mga salita nito sa kanya. Bahagyang ngumiti si Mikaela, tila ba hinihintay ang tanong na iyon. “Three years ago,” panimula nito, dahan-dahan ang boses, “muntik na kaming mag-engage ni Adrian. Pero ako rin ang dahilan kung bakit hindi natuloy. Nasaktan ko siya noon kaya nag-backout siya.” Tahimik lang si Yumi ng mga sandaling iyon habang nakikinig sayo pero ramdam niya ang kirot sa kanyang dibdib. “Kung hindi nangyari iyon, hindi siya basta papasok sa kahit anong arrangement,” dagdag pa ni Mikaela, diretso ang tingin sa kanya. “At nang makita kita, naintindihan ko. May nararamdaman pa siya para sa akin dahil magkahawig tayo.” Sandaling nagin

PAGKALABAS nina Yumi at Adrian mula sa registration office, hindi pa madilim ang paligid. Balak sana ni Adrian na dalhin si Yumi sa isang private restaurant, ngunit nauna itong nagsalita.“Maaga pa naman. Gusto mo bang mag-mall muna? Consider natin as first date,” mahinang mungkahi ni Yumi.Napalingon si Adrian sa kanya. Diretso ang tingin nito, habang si Yumi naman ay nakatingin sa kanya nang may halong excitement.“Okay,” sagot ni Adrian, walang pag-aalinlangan. May bahagyang ngiti sa labi. “Ikaw ang masusunod, Mrs. Villareal.”Agad namula ang pisngi ni Yumi sa narinig. Mabilis siyang pumasok sa passenger seat para itago ang hiya, habang mas lalo niyang hinigpitan ang hawak sa marriage certificate.Parang panaginip ang lahat ng mga sandaling iyon. Isang buwan pa lang silang magkakilala, pero ngayon ay mag-asawa na sila. At opisyal na nilang natapos ang lahat ng legal na proseso.Napansin ni Adrian na nakatitig si Yumi sa hawak nitong certificate, kaya hindi niya maiwasang makaramdam

“BAHAY natin.”Bahagyang napahinto ang paghinga ni Yumi sa narinig. Sa isang iglap, nag-iba ang pakiramdam niya. Ang dating simpleng salita ay nagkaroon ng bigat. Totoo nga. Ang bahay ni Adrian ay bahay na rin niya ngayon.“Kung hindi ka komportable, pwede kitang ihatid sa inyo,” dagdag ni Adrian, mas mahinahon ang tono. “Biro lang ni Lola iyon.”Hindi agad nakasagot si Yumi. Tahimik lang siyang napatingin sa bintana, habang unti-unting lumalalim ang gabi sa labas.---PAGDATING nila sa villa, may ilang tao nang naghihintay sa labas.Pagkabukas pa lang ng gate, agad lumapit ang mga staff para tulungan sila sa mga dala. Maayos at mabilis ang kilos ng bawat isa, na para bang inaasahan na talaga ang kanilang pagdating.Pagpasok nila sa loob, kapansin-pansin ang pagbabago sa buong bahay. May mga pulang dekorasyon sa iba’t ibang bahagi. Mula sa mga vase, table settings, hanggang sa ilaw, lahat ay may maayos na tema. Nagbigay iyon ng mainit at masayang atmosphere, na tila isang tahimik pero

“HOW? It seems like you don’t want to let me go...”Natigilan si Yumi sa narinig. At doon lang niya lang napagtantong nakakapit pala siya sa baywang nito na parang isang tuko. Agad niyang binitawan ang baywang ni Adrian at bahagyang umatras. Namula ang pisngi niya dahil sa hiya at umiwas ng tingin.Mataman naman siyang pinagmasdan ni Adrian bago tumalikod. Tahimik itong nagbihis, saka muling humiga sa kama. Paglapat ng katawan nito ay bahagyang lumubog ang kutson, kaya naman nanigas si Yumi sa kinahihigan na parang estatwa.Ilang sandali pa'y biglang namatay ang ilaw at tanging malamlam na liwanag mula sa lampshade ang natira sa kwarto.“Matulog na tayo,” mahinang sabi ni Adrian mayamaya. Wala nang sumunod na kilos pagtapos niyon. Walang pilit na halik. Walang pilit na kilos. Matapos niyon ay marahan siyang hinila ni Adrian sa loob ng kumot, at isiniksik sa dibdib saka niyakap nang mahigpit.“Relax,” bulong nito sa tenga ng asawa. “Hindi kita pipilitin kung ayaw moGanito lang muna t