All Chapters of The Fake Wife's Perfect Revenge: Chapter 111 - Chapter 120

NAGULAT ang lahat sa biglaang ginawa ni Gabriel. Ang isa sa kanyang malalapit na kaibigan ay agad umubo, tila babala, natatakot na baka mawalan ito ng kontrol sa harap ni Lexie. Samantala, si Lexie ay hindi nakapagtago ng pagkagulat. Sa isang iglap, naging hindi mapakali ang kanyang ekspresyon nang makita niyang hinawakan ni Gabriel ang ibang babae sa mismong harap niya. “You can’t drink. Why get angry?” Mababa ang boses ni Gabriel, ngunit malinaw ang diin ng bawat salita. Walang pag-aalinlangan, hinablot niya ang bote mula sa kamay ni Heather. MAatapos niyon ay dahan-dahang tumuwid si Gabriel bago bumaling kay Kaila, na kanina pa nanonood ng eksena. “Miss Tan,” malamig ngunit kontrolado niyang saad, “don’t make things difficult. I’m here to celebrate my fiancée’s birthday. There’s no need to complicate things or ruin the mood.” Bahagya siyang tumigil, saka idinagdag sa parehong tono, “Lexie isn’t the type to hold grudges.” Kalmado ang boses nito, ngunit may bigat na hindi

DAHIL KILALA ang totoong ama ni Heather sa magulong nakaraan at maagang namatay dahil sa sarili nitong mga pagkakamali, natakot ang kanyang ina na baka sundan din niya ang parehong landas.Bago ito pumanaw, matapos ang mahabang pag-iisip, ipinagkatiwala ng kanyang ina ang isang napakalaking fund na nagkakahalaga ng bilyon, kasama ang kanyang life’s work at isang mahalagang research patent, sa ama ni Kaila para sa safekeeping.Pero may malinaw na kondisyon. Kung hindi matutupad ni Heather ang mga requirements para sa inheritance bago siya mag trenta, kalahati ng lahat ng iyon ay mapupunta sa pamilya ni Kaila. Ang natitirang bahagi ay hindi rin niya agad makukuha. Iyon ay ibibigay lamang sa kanya buwan-buwan bilang allowance, kontrolado ng ama ni Kaila.Mula pagkabata, iyon na ang layunin ni Heather. Matugunan ang lahat ng kondisyon at makaalis sa anino ng pamilyang Tan. Ngunit taon-taon, nabibigo siya. Hindi dahil kulang siya, kundi dahil palaging may humahadlang.At alam niya kung sin

NANATILING malamig ang boses ni Gabriel. Hindi siya tumingin kay Heather habang nagsasalita, at ang kanyang mukha ay walang anumang emosyon.Huminga naman nang malalim si Heather, saka marahang nagsalita.“Then don’t blame me this time,” diretso niyang sabi. “I think Miss Rivera is a ruthless person. You can’t handle her. Mas mabuting umatras ka na habang maaga pa. Who you choose to be with… is none of my concern.”Ngunit sa kabila ng kanyang malamig na tono, may bahagyang kirot na hindi niya maitatanggi. Sa isip niya, wala siyang karapatang magsalita nang ganoon. Wala rin siyang pakialam dapat. At iyon ang paulit-ulit niyang ipinipilit sa sarili.Maya-maya, bumagal ang takbo ng sasakyan ng dumating sa executive village. Hindi ito dumiretso sa mismong gate ng Tan residence. Sa halip, huminto si Gabriel sa medyo malayong bahagi ng kalsada. Pinatay niya ang makina, at bumalot ang katahimikan.Bahagyang nanikip ang dibdib ni Heather. Alam niyang may sasabihin ang lalaki.“At bakit ka nag

BAHAGYANG itinaas ni Marco ang kanyang tingin, pinipilit ibalik ang dating kumpiyansa habang nakatingin kay Yumi.“Yumi,” malamig ngunit may halong pangungutya niyang sambit, “do you really think these petty tricks can deal with me? Without your backing, you’re nothing.”Hindi nagbago ang ekspresyon ni Yumi. Nanatili lang siyang kalmado.“Kahit wala ang mga taong sinasabi mo,” sagot niya nang diretso, “I’m still Rafael Zamora’s daughter. And besides,” dugtong niya, “Adrian Villareal is my husband. It’s only natural that I can rely on him.”Alam ni Yumi na sinasadya siyang i-provoke ni Marco. Ngunit imbes na magpadala, lalo lamang naging relaxed ang kanyang tono.“But Mr. Zamora…” marahan niyang dagdag, saka bahagyang tumigil, “…do you really think you can rely on your mother?”Natigilan si Marco at hindi siya agad nakasagot. Alam niyang hindi pa tapos si Yumi at tama ang hinala niya.“You’re just a piece on the board,” diretsong sabi ni Yumi. “A tool that can be used… and easily disca

NANLABO ang paningin ni Erica habang unti-unting napuno ng luha ang kanyang mga mata. Hindi pa rin tuluyang nawawala ang takot sa dibdib niya, kaya agad siyang napatingin kay Yumi, na para bang doon siya humihingi ng lakas.Sa kabilang banda, lalo namang tumalim ang tingin ni Marco nang makita ang reaksyon niya. Hindi ba’t ito ang babaeng naglakas-loob na banggain siya? Ngayon ay umiiyak at nagmumukhang mahina, parang inosenteng walang kalaban-laban.“Erica,” malamig niyang sambit, may halong panunuya, “kung may lakas ka ng loob, go ahead, kasuhan mo ako.” Saglit siyang tumigil, saka bahagyang ngumisi. “Pero mas mabuti kung pagbutihin mo muna ang trabaho mo. Hindi ka kayang protektahan ni Yumi habang buhay.” Ang bawat salita nito ay malinaw na banta.Parang may malamig na hangin na dumaan sa katawan ni Erica. Sandaling tumigil ang tibok ng puso niya. Ngunit bago pa siya tuluyang mawalan ng lakas, biglang nagsalita si Yumi.“Marco,” malamig at matalim ang boses niya, “have you forgotte