Semua Bab Sold By My Husband, Pampered By The Billionaire: Bab 121 - Bab 127

"Dalhin niyo siya sa Emergency OB Suite," maawtoridad na utos ni Chloe sa mga staff.Nang marating namin ang pinto ng tanging mga doktor lang ang pwede, hinarang na ng mga nurse si Tyler. "Sir, hanggang dito na lang po kayo. Kami na pong bahala sa kanya.""T-Tyler!" umiiyak kong tawag sa kanya habang sapilitan kaming pinaglalayo."Hihintayin kita rito sa labas." Iyon ang huli kong narinig bago sumara ang pinto.Pinaligiran agad ako ng medikal na kagamitan. Kahit nanghihina ang buong katawan ko at ramdam ko ang lamig ng pawis sa aking noo, pinilit kong huwag pumikit. Natatakot ako na baka kapag ipinikit ko ang aking mga mata ay hindi ko na muling mayakap ang anak ko.Mabilis na nagsuot ng surgical gloves si Chloe at lumapit sa gawi ng hita ko, habang ang dalawang nurse ay abala sa pagsaksak ng IV line sa aking kaliwang kamay at pagkabit ng mga monitor sa aking dibdib."Chloe, please.. ang baby ko... huwag mong hayaang mawala siya. Nagmamakaawa ako sa'yo, Chloe, iligtas mo ang anak ko,"

"Kahit pa," mariing putol ni Tyler, ang boses niya ay seryoso ngunit mababa pa rin, halatang iniiwasan na huwag akong sigawan. "Dapat sinabi mo pa rin sa akin, Sophia. I'm your fiancé. May karapatan akong malaman ang bawat galaw at bawat pagtatangka ng lalaking yun na lumapit sa'yo. Even Anya didn't tell me anything! Ni wala akong kaalam-alam na ganoon pala ang nangyari sa loob ng korte noong nakaraan. Ang sabi mo lang sa akin ay malakas ang laban ninyo."Hindi na ako sumagot pa. Napayuko na lang ako habang pinaglalaruan ang gilid ng aking kumot. Siguro nga ay tama siya... dapat ay sinabi ko na lang sa kanya ang lahat ng nangyari. Pero ayaw ko naman kasi na bawat maliit na problema ay iatasa ko pa sa kanya. May sarili din naman siyang buhay at mabigat na responsibilidad. He is running a massive company. Ayaw kong isipin niya na pabigat ako, at ayaw ko rin naman na sa akin na lang umiikot ang buong mundo niya araw-araw.Sa gitna ng aming tahimik at tensyonadong pag-uusap, biglang may s

Kanina pa ako walang kurap na nakatitig sa screen ng cellphone ko. Nakailang ulit na akong nagtipa ng mensahe para kay Tyler, pero sa huli, natatakot akong isend kaya muli ko rin itong binubura.Mag-aalas-onse na ng gabi pero hindi pa rin siya bumabalik dito sa VIP room. Alam kong labis siyang disappointed sa naging desisyon kong ilihim ang mga nangyaring kaganapan sa amin ni Rowan. Pero sana naman... pakiusap, huwag naman siyang tuluyang umiwas o maging cold sa akin. Hindi ako sanay na ganyan siya. Pakiramdam ko ay unt-unting hinuhukay at pinipiga ang dibdib ko sa tindi ng bigat.Muli akong napabuntong-hininga sa ikatlong pagkakataon, bago binalingan ng tingin si Mrs. Santibañez na tuluyan nang nakatulog sa sofa sa paghihintay. Ang sabi ni Tyler kanina ay babalik siya sa loob ng dalawang oras, pero mahigit tatlong oras na ang lumipas.Ibinaba ko na ang cellphone sa ibabaw ng bedside table at dahan-dahang ipinikit ang aking mga mata upang piliting matulog. Kabilin-bilinan sa akin ni C