Todos os capítulos de HIS SECRET BLUEPRINT: Capítulo 1 - Capítulo 9

Ang ulan sa labas ng The Glass Lounge ay tila nakikiramay sa bigat ng nararamdaman ni Liza. Sa loob ng eksklusibong bar na iyon, kung saan ang bawat baso ng alak ay nagkakahalaga ng kalahati ng kanyang buwanang suweldo bilang guro, nakaupo siya sa pinakasulok. Tatlong baso na ng tequila ang nasa harap niya. Pero ang pait sa kanyang lalamunan ay wala pa sa kalahati ng pait na nararamdaman ng kanyang puso. "Isa pa... kuya, isa pa," gumaralgal ang boses ni Liza habang itinataas ang kanyang nanginginig na kamay. "Ma'am, baka po tama na. Nakaka-apat na shot na kayo," magalang na sagot ng bartender. "Bakit? May pambayad naman ako, ah!" Inilabas ni Liza ang kanyang pitaka, pero ang tumambad sa kanya ay ang wedding photo nila ni Mark na hindi pa niya natatanggal. Doon siya tuluyang nanghina. Ang lalaking pinangakuan niya ng habambuhay, nahuli niya sa mismong kama nila—kasama ang isang babaeng mas bata, mas sexy, at mas "fresh" kaysa sa kanya. "Liza. That’s enough." Isang malalim

Sa loob ng isang madilim at airconditioned na master’s bedroom sa isang mamahaling hotel, tanging ang mabilis na paghinga nina Mark at Cindy ang naririnig. Ang amoy ng alak at mamahaling pabango ay humahalo sa init ng kanilang mga katawan. Para kay Mark, si Cindy ang "pabuya" niya matapos ang ilang taong pagtitiis sa, aniya, ay "boring" na buhay kasama si Liza."Mark... faster," kagat-labing bulong ni Cindy, ang mga kamay ay nakabaon sa likod ni Mark habang lalong nag-aalab ang kanilang tagpo.Paos na umungol si Mark, ang kanyang pawis ay tumatulo sa dibdib ni Cindy. Huminto sila saglit upang magpalit na posisyon, umibabaw si cindy at saka mabils na gumiling “aahhh, f*ck!.” Ramdam na nila ang rurok, ang dulo ng lahat ng tensyon—ngunit sa gitna ng kanilang mainit na sagupaan, biglang nabulabog ang katahimikan ng silid.Ring... Ring... Ring..."Huwag mong pansinin 'yan," ungol ni Mark, pilit na ipinagpapatuloy ang kanyang ritmo.Pero hindi tumigil ang telepono. Sunod-sunod ang pag-vibra

Mariing nakakapit ang mga kamay ni Mark sa manibela ng kanyang sasakyan, halos mamuti ang kanyang mga buku-buku sa tindi ng pagkakahawak. Ang loob ng sasakyan ay puno ng tensyon at ang tanging naririnig ay ang mabilis na paghinga niya at ang iritadong buntong-hininga ni Cindy sa kanyang tabi. "Ano ba, Mark! Magdamag mo na lang bang papatayin sa titig ang manibela na 'yan?" singhal ni Cindy habang marahas na inaayos ang kanyang buhok sa harap ng rearview mirror. "Masyado kang apektado! Akala ko ba wala ka nang pakialam sa asawa mo? Pero kanina sa restaurant, kulang na lang ay matunaw si Liza sa mga tingin mo!" "Hindi mo naiintindihan, Cindy!" sigaw ni Mark sabay hampas sa dashboard. "Si Julian... Ninong ko siya! Respetadong arkitekto siya, kilala ng pamilya namin. Pero ang paraan ng pag-asta niya kanina? Ibang-iba! Kung hindi lang nakasalalay ang Reyes Builders sa mga koneksyon niya sa bangko at sa gobyerno, baka nasapak ko na ang pagmumukha niya!" "So, magtitiis ka dahil kailang

Kabanata 7: Ang Guho at ang Apoy​Sa rooftop ng apartment, tila huminto ang pag-inog ng mundo. Ang pag-amin ni Julian tungkol sa kanyang madilim na nakaraan ay nag-iwan ng nakabibinging katahimikan. Nakatingin pa rin si Julian sa kawalan, ang kanyang mga mata ay tila nakakakita ng mga apoy na matagal na sanang nabaon sa limot.​Dahan-dahang lumapit si Liza. Hindi niya alam kung ano ang sasabihin, pero alam niya ang pakiramdam ng mawalan ng lahat. Hinawakan niya ang kamay ni Julian—ang kamay na kanina ay nakakuyom sa galit—at dahan-dahan itong nirelaks.​"Julian... nandito na ako. Hindi ka na nag-iisa," mahinang bulong ni Liza.​Lumingon si Julian sa kanya. Ang lamig sa kanyang mga mata ay biglang napalitan ng isang emosyong hindi maipaliwanag—halo ng pangungulila, poot, at matinding pagnanasa. Sa isang iglap, binitawan ni Julian ang bote ng beer at hinawakan si Liza sa batok, inilalapit ang mukha nito sa kanya.​"Liza, huwag kang maging masyadong mabait sa akin," paos na sabi ni Julia

Nanginig ang mga daliri ni Liza habang pinupulot ang litrato sa sahig. Ang imahe ay malinaw—ang paghalik ni Julian sa kanya sa rooftop, ang ebidensya ng isang gabi na akala niya ay ligtas sa mapanghusgang mata ng mundo. Ngunit ang mas nagpapatigil ng kanyang hininga ay ang banta sa likod nito. Ang kanyang mga magulang sa probinsya. Ang tanging natitirang pundasyon ng kanyang pagkatao na hindi pa narurungisan ng gulo sa Maynila."Liza, alam kong naririyan ka," boses ni Cindy, puno ng pait at tagumpay. "Huwag mong paghintayin si Tito Hector. Hindi siya sanay na pinagdadamutan ng oras."Dahan-dahang pinihit ni Liza ang doorknob. Pagbukas ng pinto, tumambad sa kanya ang marangyang anyo ni Cindy na tila ba galing sa isang photo shoot, at sa tabi nito, ang matandang lalaki na si Hector. Ang kanyang mga mata ay kasing-lamig ng bakal, at ang kanyang presensya ay tila kumakain ng hangin sa maliit na hallway ng apartment."Pasok," paos na sabi ni Liza.Pumasok ang dalawa na tila sila ang nagmam