My Ruthless Billionaire Ninong のすべてのチャプター: チャプター 171 - チャプター 180

Nancy's POVNaramdaman kong hinawi niya ang mga hita ko habang pababa naman ang mga halik niya sa leeg ko. He stayed there for almost a minute, kissing and marking my skin.Napapapikit ako sa sarap, awang ang labi. Muling sumabog ang tubig mula sa gripo at nagmistulang shower 'yon sa amin.The heat was still there, pero nanatili ang pananabik at pagnanasang gusto namin angkinin ang isa't-isa.“Baka may makakita sa atin dito, Cameron,” bumibingat na paghinga kong sabi kasabay ng pagsinghap ko nang maramdaman ko ang mainit niyang bibig na sumus0 na sa kaliwa kong dibdib. “Oh... Cameron...” Napakapit ako sa buhok niya habang nilalaro-laro ng dila at bibig niya ang n¡pple ko, iniipit sa pagitan ng kanyang labi bago sinisips!p na parang bata.The heat intensified. Pinulupot ko ang mga hita ko sa bawyang niya at napaliyad sa sarap nang maramdaman kong kinapa niya ang pagkababáe ko.He didn't waste time, he entered me with his two fingers. Mabilis niyang inulos ang dalawa niyang daliri sa pv

“I’m so tired,” bulong ko sa kaniya habang nakasubsob ang mukha ko sa leeg niya. Nasa sofa kami ngayon sa sala ng bahay niya, parehong nakahiga at tahimik na nagpapahinga. Nakapatong ang kalahati ng katawan ko sa katawan niya, ramdam ang dahan-dahang pagtaas at pagbaba ng hininga niya. “Hindi ka pa pagod, Captain?”Naramdaman kong hinalikan niya ang buhok ko at mas lalo pang ipinulupot ang braso niya sa balakang ko para maiyakap ako nang mahigpit.I smiled. Hanggang ngayon napaka-possessive pa rin niya. He likes to do this to me everytime he wants me all to himself.“Let’s rest and talk about our plans,” mahinang sabi niya. “I’m ready to face your parents again and ask for your hand in marriage.”Napatingala ako sa kaniya. For a moment, I simply stared at him. Hindi ko alam kung bakit biglang bumilis ang tib0k ng puso ko sa simpleng sinabi niyang iyon. It felt strange na marinig 'yon mula sa kanya... ulit, and at the same time, hindi ko maiwasang kabahan at ma-excite, pero kapag naiis

THIRD PERSON'S POVLumipas ang ilang oras. Naghihintay si Cameron sa arrivals hall ng international airport. Maaga siyang dumating, sobrang aga. Nakasuot siya ng simpleng jacket at maong pants habang pabalik-balik ang lakad sa gilid ng waiting area, hindi mapakali.Paulit-ulit niyang tinitingnan ang oras sa cellphone niya. Paminsan-minsan, nag-aangat siya ng tingin sa malaking flight status monitor na nakasabit sa may kisame ng terminal.“Come on, Nancy,” mahina niyang bulong sa sarili habang may maliit na ngiting sumisilay sa labi niya.Hindi niya mapigilang mapangiti sa tuwing naiisip na makikita na naman niya si Nancy matapos ang ilang oras na paghihiwalay. Landed. Landed na ang flight nito batay sa impormasyon sa screen.Napahinga siya nang maluwag. Finally, makakasama na niya uli ang babaeng mahal niya.Agad niyang kinuha ang phone sa bulsa at mabilis na tiningnan ang inbox, nag-e-expect na baka may text na roon mula sa kaniya.Pero walang anumang notification.Bahagyang kumunot

The doctor immediately approached her. “You're in the hospital, Nancy. You're safe.”Napakunot ang noo niya, halatang naguguluhan sa mga nangyayari. “Hospital?”Tumingin siya sa paligid. May mga taong hindi niya kilala na nakasuot ng white gowns, may mga malalaking machines sa tabi niya, at may isang lalaking nakatayo sa gilid ng pint0 na tila napatid ang paghinga.Nang magtagpo ang mga mata nila, natigilan si Cameron. Nanlaki ang mga mata nito at nanubig ang gilid ng mga mata sa matinding gulat at tuwa.“Nancy…” halos hindi siya makapaniwala sa nakikita. Dahan-dahan itong lumapit sa kama niya. “Nancy, it's me.”Tinitigan siya ni Nancy nang matagal. Nakakunot ang noo at walang anumang bakas ng pagkilala sa kaniyang mukha.She asked the question that completely broke his heart. “W-Who are you?”Natigilan si Cameron sa sinabi nito. It felt as if cold water had been poured over his entire body as he stared into the eyes of the woman he had waited years for.“It's me,” nanginginig niyang

Nancy's POV“I'm sorry kung pinaghintay kita ng matagal,” mahina kong sabi habang pinaglalaruan ang butones ng nakabukas niyang polo.Hinaplos niya ang buhok ko. “Hindi mo kailangan magsorry, baby. It was an accident. At handa naman ako maghintay kahit gaano pa katagal. Hindi pa rin magbabago ang pagmamahal ko sa'yo.”I smiled because I knew he mean it. Nandito kami ngayon sa sala, nagcu-cuddle at nanonood sa malaking TV.I was wearing tank top, no bra and panties kasi katatapos lang namin mags3x kanina sa kwarto at ngayon, nananabik na naman ako sa kanya.Napangisi ako nang ilusot niya ang kamay niya sa loob ng suot ko at tahimik na minasahe ang magkabila kong sus0.Mabilis kong tinanggal ang top ko at umupo. Iginaya ko ang pagkalalakî niya sa loob ko at inupuan 'yon dahilan bakit sumagad ito sa loob ko.“Fvck... so big, Cameron...” anas ko at nagsimulang magtaas-baba sa kanyang pagkalalakî. “Ah... ah... damn it nghh so good.”Napasuklay ako ng buhok ko habang mabagal na umiindayog s