جميع فصول : الفصل -الفصل 10

เสียงครืนครืนของท้องฟ้า ราวกับร่วมสะอื้นไปกับโชคชะตาของนาง เมฆาทมิฬดำราวกับล่วงรู้ว่าในใจของนางนั้นทุกข์โศกเพียงใด หยาดพิรุณที่ร่วงหล่นเป็นเพื่อนร่ำไห้ไปกับนางด้วยความเสียใจ ฟ้าที่เคยสดใสเหมือนหัวใจของนางยามนี้เป็นเหมือนอากาศที่อยู่ ๆ ก็แปรปรวนโดยไร้สาเหตุ ทั้งเมฆฝน พายุ และลมที่โหมกระหน่ำนั่นเหมือน

เวลาผ่านไปสองเดือน เป็นสองเดือนที่แสนเงียบสงบสำหรับหลิงชิงกับสาวใช้อย่างยิ่ง ท่านหญิงซีหวินกลั่นแกล้งสารพัด ให้บ่าวในจวนรั่วอ๋องห้ามมาช่วยเหลือไม่พอ ยังไม่ส่งอาหารมาให้ แต่ไม่รู้ว่ารั่วอ๋องไปอยู่ที่ใด ปล่อยให้ชายาที่อยู่ท้ายจวนลำบากเช่นนี้ จนกระทั่งเช้าวันหนึ่งที่นายหญิงของตนเองไม่สบาย “ฮึก

“นี่เจ้า!” ท่านหญิงซีหวินไม่คิดว่าบุตรชายสุดที่รักจะหักหน้าตนต่อหน้าต่อตาคนอื่นอย่างเช่นหลี่หลิงชิง ลูกสะใภ้ที่นางไม่ได้อยากได้ แต่ฝืนขัดคำสั่งสามีไม่ได้ “พอเถิดท่านแม่ ที่ผ่านมายังวุ่นวายไม่พออีกหรือ” รั่วเทียนหยางปรามมารดาให้ลดทิฐิลงมาบ้าง เขาไม่คิดว่ามารดาผู้แสนใจดีมีเมตตาจะทำกับบุตรชายแ

หลังจากทานข้าวเสร็จแล้ว หลิงชิงก็เอาตัวเจ้าแสบที่คุยกับท่านอาทั้งสองจ้อย ๆ จนเริ่มหาวแล้วก็หลับไปเอง โดยมีคนเป็นพ่อที่นั่งจิบชาอ่านตำราบางอย่างที่นางก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคืออะไร รู้เพียงแต่ว่าเขาไม่รู้สึกเบื่อเสียงใส ๆ ของเจ้าตัวเล็กก็สบายใจ นางนั่งจิบชาแล้วก็ฟังเรื่องต่าง ๆ ทั้งเรื่องหนิวหน

เสียงเจ้าตัวแสบหลิงเฟยปลุกให้ทั้งสองที่หลับสนิทในอ้อมกอดได้ตื่นขึ้น แต่แล้วก็เป็นหลิงชิงที่ลืมตามาพร้อมกับมองเขาด้วยสีหน้าตกใจ ทั้งสติที่ดับวูบไปเมื่อคืนเริ่มกลับมา และทบทวนว่าเกิดอะไรขึ้น พลันใบหน้าเหมือนเลือดไหลมารวมกันอยู่ที่เดียว แล้วก็รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายบดบังความอายทั้งผลักเขาที่ยิ้มรับอร