Todos os capítulos de เพราะเธอเป็นของฉัน : Capítulo 21 - Capítulo 30

ร้านอาหารเปิดเพลงรักคลอๆอย่างสร้างบรรยากาศ วันนี้พี่ที่ออฟฟิศจัดงานวันเกิดที่นี่ มีเพื่อนร่วมงานมากินเลี้ยงวันนี้กว่ายี่สิบคน ที่ร้านจัดโซนให้พิเศษเพราะคุ้นเคยกันดี นารินนั่งจิบโค้กแล้วฟังเสียงคนอื่นคุยกันอย่างสนุกสนาน ภัทร์นั่งข้างๆเธอแล้วโอบเอวเอาไว้ข้างล่างหากไม่มีใครสังเกตก็คงไม่เห็นว่ามือของเค้าอีกข้าง โอบเอวบางอยู่ คืนนี้ภัทร์ดื่มเยอะกว่าปกติ หน้าแดงก่ำจนเธอเป็นห่วงไม่ได้ นารินมองหน้าเค้าแล้วพูดเบาๆให้ได้ยินเพียงสองคน   "ภัทร์เมาหรือยังเนี่ย หน้าแดงขนาดนี้" เสียงนารินพูดกระซิบข้างหู  "ไม่เมาจ้ะ ไม่เมาแน่ๆ"   ตอบออกมาสายตาหวานฉ่ำ นารินหันมาคุยกับคนข้างๆต่อ แล้วเสียงหนุ่มๆก็คุยกันอีกฝั่ง นักร้องหนุ่มขึ้นมาเล่นดนตรีสดแล้ว เสียงสาวๆกรี้ดกร้าดเป็นระยะ เสียงเกดเรียกนาริน   "นา นา โต๊ะโน้นมองแฟนเธอตาเป็นมันเลย"   นารินหันไปมองก็พบว่า โต๊ะนั้นเป็นสาวๆทั้งหมดแถมยังมอง

ภัทร์ ถอนหายใจออกมาเบาๆหลังจากวางสาย เค้ารู้ทันทีว่าหลังจากวางสายแล้ว นารินต้องร้องไห้แน่ๆ เค้าเองก็คิดถึงเธอแทบแย่ นอนคนเดียวแบบนี้ไม่คุ้นชินเลยสักนิด บางคืนเวลาเผลอก็จะควานหาตัวเธอมากอดเอาไว้เหมือนที่เคยทำ แม้จะเหนื่อยงาน เพลียแดดสักแค่ไหน แต่เค้าก็ยังหลับไม่สนิทอยู่ดี คิดถึงเมียโว้ย เสียงเค้าตะโกนออกมาทันที อย่างหงุดหงิดใจ สมาชิกแตกกระเจิงไปหมด ในตอนแรกคิดว่าจะได้กลับไปหานารินวันเสาร์นี้ก็ไม่ได้กลับ เพราะงานกำลังเริ่มต้น แต่ยังไงก็ต้องไป จะไปเจอเพียงไม่กี่ชั่วโมงไม่กี่นาทีก็ช่างมันขอให้ได้กอดสักนิดก็ยังดี ภัทร์คิดในใจคนเดียวแล้วยิ้มออกมาก่อนจะหลับตาลง    นารินตื่นตั้งเเต่เช้า เธอขนของขึ้นลงสองรอบกว่าจะหมดครบทุกอย่าง เสื้อผ้าของชายหนุ่มหลายชุดแขวนเอาไว้ในรถอย่างเป็นระเบียบ ผ้าเช็ดตัวผืนใหม่ กางเกงใน และเสื้อผ้าใส่นอนอยู่ในตระกร้าอีกใบ ท้ายรถเป็นซองพัสดุและกล่องพัสดุที่จะต้องส่งของ นารินขับ

ภัทร์กำลังเลือกแบบกระเบื้องปูพื้นลายใหม่ที่ห้องประชุมอย่างตั้งใจ วันนี้ผู้จัดการโรงงานกระเบื้องที่เป็นคู่ค้ากันนำกระเบื้องตัวอย่างเอามาให้เลือก ขณะนี้บ้านในรีสอร์ตทยอยขึ้นแล้ว6หลัง ทีมวิศวกรลงไปผลัดไปดูงานตรงนี้กันอย่างตั้งใจ เพราะหวังจะให้ทุกอย่างเสร็จในส่วนงานโครงสร้างก่อนปีใหม่ กระเบื้องหลากสี หลายแบบเรียงตรงโต้ะกลางในห้องประชุม เสียงผู้จัดการโรงงานสอบถามถึงจำนวนและวัสดุที่ต้องใช้ ภัทร์แจ้งสีและรายละเอียดคร่าวๆไปก่อน แล้วจะให้ทีมงานแจ้งรายละเอียดเป็นเอกสารอีกที ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้  เลิกงานแล้ว นารินมองตามเข้าไปในห้องประชุม ยังเคลียร์เรื่องวัสดุไม่ลงตัวสินะ เธอจึงก้มหน้าทำงานของตัวเองต่อ เสียงเพื่อนถามว่าจะทำงานต่อใช่ไหม นารินส่ายหน้า " นารอภัทร์ " เพื่อนๆทยอยกันกลับไปบ้างแล้ว นารินมองดูรอบๆแล้วยิ้มออกมา รอภัทร์นานแค่ไหนนาก็รอได้ เธอคิดในใจ เค้ากลับมาประจำที่นี่แล้ว หากวันไหนมีจุดสำคัญที่ยังต้องไปดูเอง เค้าจะขับรถไปแล้วก็กลับ ไม่ยอมนอนค้าง ภัทร์บอกอ้อนๆว่า   

นารินเปิดดูรูปภาพในไอจีแล้วยิ้มออกมา อย่างมีความสุข ภัทร์เหลือบมองคนที่นอนข้างๆที่เปิดโทรศัพท์ดูอย่างเพ้อฝัน  " ดูอะไรเหรอนา ดอกไม้ อยากได้หรอ " เค้าอดถามไม่ได้ ร้านดอกไม้ชื่อดังที่สาวๆต่างให้ความสนใจเข้าไปดู นารินยิ้มออกมา แล้วยื่นโทรศัพท์ให้ดู  " สวยมั้ยละ ร้านนี้ ดอกไม้สวยมากแถมจัดแบบเก๋อีกด้วย "  ภัทร์หยิบโทรศัพท์ไปดูแล้วเลื่อนดูภาพไปเรื่อยๆ ดอกไม้สีหลายชนิด หลายช่อ หลายแบบ จัดเป็นช่ออย่างสวยงาม ใต้คอมเม้นท์มีสาวๆเข้ามาเม้นท์ว่าอยากได้แบบนั้น แบบนี้พร้อมแท้กหาแฟนอีกด้วย "กุหลาบช่อละสองพัน กุหลาบบ้าอะไรปลูกโดยใช้น้ำแร่รดน้ำหรอ ถึงได้แพงขนาดนี้"  เค้าเปิดรูปกุหลาบช่อใหญ่สีชมพูหวาน ที่ห่อเป็นช่อด้วยกระดาษสีทองตัดกับน้ำเงิน นารินรีบ

นารินรู้สึกว่าตัวเองหิวอยู่ตลอดเวลา ภัทร์มองคนข้างๆ ที่นั่งกินผลไม้แล้วยิ้ม  "สี่ทุ่มแล้วยังจะกินอีก เดี๋ยวปวดท้อง" นารินกัดเชอรี่เข้าปากอย่างเอร็ดอร่อยไม่ฟังเสียงคนที่นั่งข้าง ภัทร์ดึงแก้มเล่นเบาๆ  "อ้วนนะเนี่ยแก้มออกเลย" นารินหันหน้าหนีแล้วกินต่อจนหมดกล่อง ภัทร์แกล้งโวยเสียงดัง  "นา กล่องนี้500กรัม 350บาทนะ นากินทีเดียวหมดกล่อง ภัทร์จะเอาตังค์ที่ไหนมาซื้อให้กิน"  นารินเดินออกมาจากห้องน้ำ ยืนน้ำตาคลอใส่เค้า "หวงมากใช่ไหม เชอรี่กล่องเดียว พรุ่งนี้นาจะไปซื้อมากินห้ากล่อง แล้วจะไม่เอาเงินภัทร์สักบาท"  พูดจบก็เดินเช็ดน้ำตาเข้าห้องนอนไป ภัทร์ส่ายหน้าแล้วยิ้มออกมาก่อนจะเดินตามไป   "พูดเล่น ภัทร์พูดเล่น พรุ่งนี้จะพาไปซื้อ เอาที่นาสบายใจเลย ไม่บ่นสักคำ กี่กล่องกี่โล ตามใจนาเลย" เค้าบอกเสียงอ้อนๆ นารินกอดเค้าแล้วหลับไป  มือบางหยิบแผงยาหัวเตียงอ