Todos os capítulos de เพราะเธอเป็นของฉัน : Capítulo 11 - Capítulo 20

เสียงเปิดประตูเข้ามาในห้องอย่างแผ่วเบา มือบางถือของเข้ามาพะรังพะรังไปหมดเมื่อมาถึงก็วางอาหารเช้าลงบนโต๊ะในครัวแล้วค่อยๆย่องเข้าไปดูคนป่วยในห้องทันที  แอร์ในห้องเย็นฉ่ำ นารินอยากจะวีนนักเชียว ตัวร้อนแต่นอนเปิดแอร์แรงมาก เท้าบางค่อยๆเดินย่องไปตามแสงไฟของโคมไฟอันเล็กที่เปิดให้พอเห็นแสง  ภาพคนหลับสนิทบนเตียงทำให้หัวใจเธอเต้นสั่นระรัว ภัทร์ยามหลับสนิท ดูหล่อมากเหลือเกิน มือบางลูบที่ผมเบาๆ หน้าผากเย็นเป็นปกติ นารินมองดูเวลายังเช้าไปที่จะปลุก เธอเตรียมจะหันหลังกลับ แต่คนนอนอยู่บนเตียงกลับรวบเอวบางเอาไว้แล้วดึงตัวลงไปนอนด้วยกัน นารินอยู่ใต้อ้อมกอดเค้าบนเตียงอันอบอุ่น     "มาแต่เช้าเลย นา เป็นห่วงผมใช่ไหม"  ไม่ใช่เพียงสายตาเท่านั้น แต่น้ำเสียงของเค้าช่างอ้อนจริงๆ นารินก้มหน้าลงแล้วพบว่า คนป่วยไม่ได้สวมเสื้อ หน้าอกแกร่งอยู่ตรงหน้าเธอ ภัทร์ลูบผมเบาๆแล้วมองสบตากับเธอ   "ภัทร์ห

นารินสวมเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงบ้อกเซอร์ขาสั้นของแฟนหนุ่มในเวลาที่ทำงานบ้านให้เค้า นารินแอบอมยิ้มอยู่ไม่น้อยเมื่อเห็นภัทร์ปั่นผ้าเอง  "ภัทร์ซักเองแต่ไม่ได้รีดเอง"   เสียงเค้าบอกกับเธอ นารินจึงอาสาทำให้เค้า ภัทร์กอดร่างบางเอาไว้แนบอก  "นาเหนื่อยแล้ว ภัทร์ทำเองได้"    นารินกอดตอบแล้วบอกเค้าว่า   "นาอยากทำให้แฟน นาไม่ได้เหนื่อยเลย"  "ตอบแบบนี้ ภัทร์แย่เลย"  เสียงเค้าดังอยู่ข้างหู นารินจึงพับขากางเกงขึ้น ไม่อยากให้สภาพดูมอมแมมนักเวลากลับถึงห้อง ภัทร์ส่งกางเกงบ้อกเซอร์ กับ เสื้อยืดมาให้

นารินหลับสนิททันทีที่ขึ้นรถ เมื่อคืนกว่าที่เกดจะกลับมานอนก็ตีสองแล้ว แถมเมามาเต็มที่ เช้านี้สมาชิกแต่ละคนสภาพดูแฮงก์มาก อาหารเช้าในช่วงสาย กับกิจกรรมเลี้ยงช้างเต็มไปด้วยความง่วง ช่วงบ่ายกิจกรรมทางน้ำเรียกความสนใจเต็มที่ เจ้ทสกี บานาน่าโบ้ท หรือว่ายน้ำใสเย็นเฉียบ นารินสวมเสื้อยืดสีดำ กางเกงขาสั้นมานั่งที่ขอบแพ ภัทร์สวมชูชีพแล้วโดดลงน้ำอย่างสนุกสนาน ที่นี่ทุกคนต้องสวมชูชีพ เพื่อความปลอดภัย นารินว่ายน้ำไม่เป็นแม้ว่าอยากจะเล่นน้ำแต่ยังกลัวอยู่ดี ภัทร์เกาะขอบแพเอาไว้แล้วจูบลงที่ขาขาวเบาๆ   "มาเถอะนา ภัทร์จะอยู่กับนาเอง" เสียงเค้าชวน เพื่อนหลายคนต่างส่งเสียงเรียกกันอย่างสนุกสนาน     นารินค่อยๆหย่อนตัวเองลงน้ำอย่างระวัง ภัทร์เข้ามายืนซ้อนด้านหลังแล้วประคองตัวเธอไว้ น้ำเย็นเฉียบ แต่เธอไม่หนาว ไม่กลัวสักนิด มือของเค้า เลื่อนมาที่หน้าท้องเธออย่างแผ่วเบาแล้วลูบหน้าท้องบางเฉียบใต้สายน้ำ นารินรู้สึกถึงการพองขยายที่เสียดสีอยู่กับสะโพกของ

ภัทร์กอดคนข้างๆอย่างแสนรัก นาทีนี้เค้ารู้แล้วว่า เค้าจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุดให้สมกับที่เธอวางทุกอย่างไว้ในมือเค้า มือหนาสอดเข้าไปในชายเสื้อของคนข้างๆเบาๆแล้วบีบคลึงหน้าอกแบบเบามือ นารินขยับตัวนอนน้อยๆแล้วหลับอีกครั้ง เค้าวนเวียนจูบเบาๆที่ปากเธออย่างนุ่มนวล หน้าตาขาวใส แก้มอิ่ม ปากเล็กๆแบบนี้ถูกใจเค้าเหลือเกิน แล้วเค้าก็กอดเธอแน่นกระชับแล้วหลับไปด้วยกัน      นารินเดินข้างๆชั้นวางสินค้านานาชนิด ก่อนจะหยิบของใช้วางลงบนรถเข็น น้ำยาล้างจาน ผงซักฟอก น้ำยาปรับผ้านุ่ม น้ำยาขัดห้องน้ำ และของใช้อีกหลายรายการ ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ นารินยิ้มอายๆกับสถานภาพของเธอและเค้าที่แปรเปลี่ยนไป เธอยอมรับว่าเธอเสี่ยงไม่น้อยที่วางชีวิตตัวเองไว้กับเค้า แต่เธอมั่นใจ ว่าผู้ชายแบบภัทร์ คุ้มมากกับการเสี่ยง เสียงเค้าบอกเธอข้างหูว่าให้ตื่นอาบน้ำได้แล้ว ก่อนที่เค้าจะเปลี่ยนใจไม่พาออกมาซื้อของ นารินรีบลุกขึ้นอาบน้ำทันที    ภัทร์เปิดกระเป๋าสตางต์ตัวเอง แล้วหยิบเงินออกมาจ

หลังเลิกงานนารินบอกให้ภัทร์แวะห้างสรรพสินค้าก่อนเข้าบ้าน เธอต้องการจะซื้อของไปฝากพ่อกับแม่ด้วยเท่านั้น นารินเลือกแยมโรล แถวใหญ่สองรส ขนมหวานที่จัดใส่กล่องสวยงาม ร้านดังอีกถุงใหญ่ และ นมถั่วเหลืองอีก1ลังไปเป็นของฝากกลับบ้าน ภัทร์ยิ้มออกมา ​แล้วเดินถือของให้เธอ เค้ามองดูแฟนตัวเองจัดเสื้อผ้าลงกระเป๋าแล้วอดเอ็นดูไม่ได้ นารินมีความเป็นแม่บ้านมาก เธอทำงานเก่งทั้งในบ้านและนอกบ้าน ที่ออฟฟิศทุกคนต่างบอกว่า   นารินจัดระบบงานของตัวเองได้ดี เธอมีแผนการและวางแผนงานของเธอได้ดี ใครที่ได้ร่วมงานกับเธอมักสบายใจเพราะทุกอย่างจะเรียบร้อยโดยไม่ต้องร้องขอ เค้าวางเงินให้เธอหมด นารินถามถึงรายจ่ายแต่ละวัน เค้าบอกว่า บัตรเครดิตเอาไว้เติมน้ำมัน อีกใบก็เอาไว้ไปเที่ยว นารินทำตาโตใส่เค้าแล้วบอกเค้าว่า   "ถ้าบิลแจ้งยอด นาจะต้องวีนภัทร์" เสียงเค้าหัวเราะเบาๆ     "ภัทร์ไม่สูบบุหรี่ ไม่ติดแบรนด์กาแฟ วันนึงถ้าไม่ไปไหนก็ใช้ไม่ถึงสองร้อย"