جميع فصول : الفصل -الفصل 360

-Ava-Pero biglang nag-vibrate ang phone ko kaya naputol ang paghahalikan namin. Napatingin ako sa screen.“Si Tiyo Frederick.” sabi ko kay Daniel at sabay naming binasa ang message niya.“Iha, kumusta ka? Napanood ko ang nangyari sa inyo ni Ricardo sa bidding. Okay ka lang ba?”Agad akong napaisip. “Daniel, puwede ko bang dalawin si Tiyo Frederick? May pag-uusapan lang sana kami.”“Oo naman. Sasamahan na kita.” Tumayo siya at inilahad ang kamay niya para tulungan akong tumayo.Pero agad ko siyang pinigilan. “Huwag na. Mas kailangan ka nila dito. Lalo na ang mommy mo.” Napabuntong-hininga ako. “Baka hanapin ka niya.”“Are you sure?” Tumango ako. Sandali niya akong tinitigan bago siya tuluyang pumayag. “Ipapahatid na lang kita kay Carlito. And then call me once you’re done para masundo kita.”“Okay.” Muli ko siyang niyakap bago kami naglakad palabas ng ospital at nakaparada na sa harap ang kotse niya at naghihintay na si Carlito sa akin.“Take care, baby.” Muli niya akong hinalikan sa

-Ava-“Paano kung malaman ni Daniel itong ginagawa mo?”Muling umalingawngaw ang boses ng lalaki mula sa recording.“Hindi naman niya malalaman kung hindi mo sasabihin, eh. Tayong dalawa lang ang nakakaalam ng kalokohan natin, right?” Humagikgik si Ada, at ramdam ko ang kumpiyansa sa boses niya.“Tandaan mo, sa Harrison Group nagtatrabaho ang tatay mo. Kapag nalaman niya ang tungkol dito, sigurado ka bang kakayanin mong bumagsak ang tatay mo kasama ka?”“You’re a fvcking biitch, Ada.” Hinihingal ang lalaki habang nagsasalita, at kasabay ng kanyang boses ay maririnig ang salpukan ng kanilang mga katawan mula sa recording na malinaw na nagpapakitang may nangyayari sa pagitan nilang dalawa.“Matagal mo na ’tong plinano, ’di ba?” hingal niyang tanong. “Alam mong nandoon ang daddy ko kaya ako ang nilapitan mo.”“Of course, darling.” Tumawa nang malakas si Ada. Maya-maya lang ay muling umalingawngaw ang boses niya sa recording. “Oh, fuuck! Fuuuck! Faster!”Biglang nanahimik ang buong silid

-Ava-“Hayup kang babae ka! Wala kang awa! Wala kang puso!” Hinablot ko ang buhok niya at hinila ito. “Napakawalanghiya mo! Paano ka naging taong dem0nyo ka!”“Ava, stop! Wala akong ginawang masama!” Hindi ko pinansin ang sigaw niya. “Hinding-hindi kita mapapatawad sa lahat ng ginawa mo!”Kinaladkad ko siya pababa sa kama hanggang sa mawalan siya ng balanse at bumagsak sa sahig.“Bitawan mo ako!” Nagsisigaw na si Ada habang pilit na kumakawala sa akin, pero dahil nanghihina pa siya dahil sa pagsaksak niya sa sarili niya, wala siyang magawa sa lakas ko. “Wala akong kasalanan!”“Wala kang kasalanan?!” Mas lalo akong nagalit.Sa patuloy kong paghila sa kanya, natanggal ang swero sa kamay niya. Napasinghap ang lahat nang tumalsik ang dugo mula sa likod ng kanyang kamay.Pero wala akong pakialam. Sa sandaling iyon, wala akong nakikita kundi ang babaeng sumira sa buhay namin ng inay ko.Nang tuluyan siyang bumagsak sa sahig, napaupo ako sa ibabaw niya at ilang beses ko siyang pinagsasampal

-Ava-Maaga kaming nagising kinabukasan ni Daniel. Dahil alas-diyes y medya pa ang flight namin papuntang Bali, gusto sana naming magkaroon ng sapat na oras para makapaghanda nang hindi nagmamadali.Pagkatapos kong maligo, agad akong nagbihis at inayos ang mga gamit namin ng asawa ko. Habang nasa banyo naman si Daniel, abala ako sa pag-check ng ilang bagay na kailangan naming dalhin nang biglang tumunog ang cellphone ko.Si Alfie ang tumatawag. Agad ko itong sinagot pagkatapos kong lumabas sa terrace.“Na-upload ko na ‘yung video kagabi,” panimula niya. Napakunot ang noo ko habang nakikinig.Ang video na tinutukoy niya ay ang ginagawang milagro nina Tanya at Detective Carlos sa likod ng grotto. Ito ang video na malinaw na maglalantad sa tunay na relasyon ng dalawa at sa panloloko nila kay Ricardo.Sinabi ko kay Alfie noong isang linggo na hindi ko na kayang hintayin pa ang birthday ni Tanya. Kailangan nang maipalabas ang video bago pa sila makagawa ng panibagong paraan para guluhin ak

-Ava-Dahil umuwi na ang driver na naghatid sa amin sa airport, wala kaming choice kundi ang kumuha ng dalawang taxi papunta sa ospital kung saan dinala ang mommy ni Daniel.Mabilis din naming kinansela ang flight namin papuntang Bali. Wala nang honeymoon. Wala nang bakasyon. Sa isang iglap, napalitan ng matinding pag-aalala ang excitement na kanina lamang ay nararamdaman namin.Habang nasa biyahe, hindi mapakali si Mr. Harrison. Paulit-ulit siyang nakatingin sa labas ng bintana at ilang beses ding napabuntong-hininga. Halata sa kilos niya ang matinding guilt, na para bang sinisisi niya ang sarili niya sa nangyari sa asawa niya.“Dad, you need to calm down,” paalala ni Daniel.Magkatabi kami sa likod ng taxi, habang nasa kabilang taxi naman sina James at Chantal.“There’s no one to blame here,” pagpapatuloy ng asawa ko. “Aksidente ang nangyari, and we have to be strong for Mom.”Hindi sumagot si Mr. Harrison.Nakatitig lamang siya sa daan habang mahigpit na nakakuyom ang kanyang mga