After Class Obsession (SPG)의 모든 챕터: 챕터 111 - 챕터 119

SASHASiyam na buwan na ang lumipas mula noong gabing iyon na lumipad kami palayo sa Pilipinas, bitbit ang mga luhang walang humpay at ang pusong durog na durog. Siyam na buwan din ang lumipas na nagtago ako sa ibang bansa kasama sina Mama at Papa, malayo sa gulo, malayo sa high-society, at higit sa lahat, malayo kay Dwayne.Sa mga panahong iyon, ang tanging naging lakas ko ay ang munting buhay na unti-unting lumalaki sa loob ng aking tiyan. Ang bawat araw na lumilipas ay puno ng pag-iingat at pagmamahal para sa baby namin ni Dwayne.Kahit anong lungkot ang maramdaman ko tuwing naaalala ko si Dwayne, nawawala iyon agad kapag nararamdaman ko ang pagsipa ng bata sa loob ko. Siya ang nagbigay sa akin ng dahilan para lumaban at magpatuloy sa bawat araw.Ngunit ngayong gabi, ang tahimik naming mundo ay biglang naging isang pagsubok. Habang nakatayo ako sa sala at sinusubukang kumuha ng basong tubig dahil sa bigat na nararamdaman ko, biglang sumakit ang aking tiyan.Isang matinding kirot na

DWAYNE"What the hell is going on here?! Gusto ba ninyong ma-report sa SEC ang kumpanyang ito dahil sa kapabayaan ninyo?!"Malakas akong napasigaw sa loob ng conference room habang nakatayo sa harap ng malaking glass whiteboard. Ang boses ko ay umalingawngaw at nagpakomento sa takot sa mga mukha ng mga executive na nakaupo sa paligid ng mahabang mesa.Naka-salubong ang mga kilay ko habang itinuturo ang mga graph at financial tables na naka-project sa screen. "Look at these unknown accounts! Maraming pondo ang unti-unting nawawala, at kayong mga head ng finance at audit ay walang kamalay-malay?! Paano ninyo nakaligtaan ang ganito kalaking anomalya?!"Nagkatinginan ang mga executive, nanginginig ang mga kamay habang hawak ang kani-kanilang mga ballpen at folder. Walang nangahas na sumagot o tumingin man lang nang diretso sa mga mata ko.Ang totoo, hindi na bago ang ganitong eksena rito sa opisina. Maliit o malaking problema man iyan—isang simpleng delayed report o isang maling typo sa p

ARTHURMalakas akong natawa habang nakaupo nang komportable sa swivel chair ng aking sariling opisina. Ang tunog ng aking pagtawa ay umalingawngaw sa apat na sulok ng kwarto, puno ng kayabangan at tagumpay. Hawak-hawak ko ang aking telepono habang nakatitig sa notification na lumabas sa screen—isang bagong batch ng mga confidential files na direktang isinend ni Crystal galing mismo sa pribadong opisina at database ni Dwayne Lewis."Look at this, Miguel," nakangisi kong sabi habang iniikot ang screen ng tablet ko patungo sa pinsan ko at kasabwat na si Miguel na nakatayo sa harap ng mesa ko, halatang balisa at hindi mapakali. "Ang ating mahal na CEO, si Dwayne, ay patuloy na nagpapadala sa atin ng sarili niyang katapusan sa pamamagitan ng desperadang asawa niya."Si Miguel ay pabalik-balik na naglalakad sa loob ng opisina, ang mga kamay ay pawisan at ang mukha ay namumutla sa matinding takot. Huminto siya sa harap ng aking mesa, lumulunok nang ilang beses bago muling nagsalita."Arthur.

DWAYNEPagkatapos kong lisanin ang madilim na selda kung saan naiwan si Crystal na nagwawala parang baliw, naglakad ako papunta sa kabilang bahagi ng kulungan kung saan nakakulong naman ang isa pang traydor sa buhay ko—si Arthur.Habang papalapit ako sa kanyang selda, tanaw ko na agad ang pag-upo niya sa gilid ng malamig na bangketa, ang suot niyang mamahaling suit ay gusot na gusot na, at ang buhok niya ay magulo. Nang marinig niya ang mga yabag ng sapatos ko, mabilis siyang lumingon at nang makita niya ako, agad siyang tumayo at galit na sumugod sa mga bakal."Ikaw na ampon ka!" sigaw ni Arthur habang nanginginig ang buong katawan sa galit, ang mga ugat sa kanyang leeg ay pilit na bumab感じ sa tindi ng poot. "Akala mo ba nanalo ka na, Dwayne?! Akin dapat ang lahat ng meron ka! Ang kumpanya, ang yaman, ang pwesto—lahat ng 'yan ay para sa pamilya Lewis, hindi para sa isang ampon na tulad mo!"Huminto ako sa tapat ng kanyang selda. Tiningnan ko siya nang may malamig at mapanuyang tingin.

SASHAHabang nakatayo ako sa harap ng napakalaking salamin sa loob ng bridal suite ng isang limang-bituing hotel sa Maynila, nanginginig ang mga daliri ko habang pilit kong inaayos ang lace veil na nakalagay sa aking buhok. Sa salamin, nakikita ko ang sarili kong nakasuot ng isang pangarap na off-white Monique Lhuillier wedding gown na pinalamutian ng mga maliliit na kristal at pinong burda na kumikinang sa ilalim ng malambot na ilaw.Para pa rin akong nanaginip. Isang napakagandang panaginip na ayokong magising kailanman.Ilang buwan na ang nakalipas simula noong dumating si Dwayne sa p***o ng maliit na bahay namin sa ibang bansa—isang tagpo na hinding-hindi ko makakalimutan habang nabubuhay ako. Pagkatapos ng lahat ng takot, pagtatago, at pag-iiyakang pinagdaanan ko habang buntis ako kay Derek Willow, ngayon... nagbalik na kami sa Pilipinas bilang isang buo, masaya, at ligtas na pamilya. Ang mga anino ng nakaraan, ang mga banta ni Crystal, at ang kasamaan nina Arthur ay tuluyan nang