All Chapters of อดีตไม่หวนคืน: Chapter 121 - Chapter 130

164 Chapters

ตอนที่ 121 สตรีที่ทำให้ซาบซึ้งตรึงใจ

หม่าซิงเหอหรือแท้จริงแล้วคือโอรสคนรองของอดีตฮ่องเต้แคว้นเหยียน ถือกำเนิดจากนางกำนัลรับใช้ข้างกายอดีตฮองเฮามารดาฮ่องเต้แคว้นเหยียนองค์ปัจจุบัน ซึ่งบิดาไม่เคยยอมรับสายเลือดต่ำต้อยของเขา            ก่อนหน้านี้ได้พยายามพิสูจน์ตนเองทุกทาง ทั้งยังเคยร่วมรบในสงครามระหว่างแคว้นฉู่กับแคว้นเหยียนเมื่อสิบกว่าปีก่อนด้วย            ต่อมาแคว้นเหยียนพ่ายแพ้ตกเป็นเมืองขึ้นแคว้นฉู่ ซิงเหอก็เข้าร่วมฝ่ายกบฏติดต่อกับแคว้นเซี่ยประสานงานกับกลุ่มไส้ศึกทั้งสองแคว้น มุ่งหน้าสู่แคว้นฉู่ซึ่งเป็นอริศัตรูทำแผนการใหญ่            ซิงเหอเป็นผู้วางอุบายทำลายความสัมพันธ์ภายในระหว่างแม่ทัพตระกูลใหญ่อย่างสกุลจิ้งแห่งจวนโหวและสกุลจางแห่งจวนกั๋วกงซึ่งฝ่ายหนึ่งคุมทัพใหญ่ดูแลเมืองหลวง ส่วนอีกฝ่ายกุมทัพสำคัญปกป้องชายแดนเหนือหากทั้งสองตระกูลขัดแย้งบาดหมางกันย่อมก่อให้เกิดช่องว่างให้ไส้ศึกศัตรูอย่างแคว้นเซี่ยกับแค
Read more

ตอนที่ 122 ข่าวอดีตไส้ศึกผู้ล่วงลับ

‘หากหลันฮวาคือท่านหญิงผิงอัน นางก็ช่างเหมาะสมคู่ควรนั่งเคียงบัลลังก์เป็นฮองเฮาข้างกายเขายิ่งหนัก’ ซิงเหอคิดหวังไปไกล            “อาซา เจ้าให้คนของเราติดตามข่าวของหลี่เจียงว่ายามนี้เขาอยู่ที่ใด ไปเสาะหาข่าวมาให้ได้เข้าใจไหม”            “แล้วเรื่องคุณหนูเซียวกับคุณชายผู้นั้นล่ะขอรับ”            “ไม่ต้องตามข่าวแล้ว พุ่งเป้าไปที่หลี่เจียงก่อนเลย”“หากเจอหลี่เจียง หลันฮวากับคุณชายผู้นั้นก็คงอยู่ไม่ไกลกันนักหรอก” ซิงเหอเอ่ยกับคนสนิท“ได้ขอรับ”‘ในเมื่อคุณชายนั่นระมัดระวังตนเองนัก เราก็ติดตามจากบุรุษหน้าโง่ที่เคยละทิ้งไข่มุกงามล้ำค่าหันมาคว้าก้อนกรวดที่เปล่งประกายเพียงภายนอกอย่างหลี่เจียงนี่แหละ’ ซิงเหอคิดพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ทางด้านจวนกั๋งกงยามนี้ก็กำลังพูดคุยปรึกษาหารือกันเรื่องเหตุการณ์วุ่น
Read more

ตอนที่ 123 ติดตามมาถึงเรือน

หลังพูดคุยปรึกษาหารือเรื่องงานเสร็จ ฟางหรงก็ตั้งใจถามไถ่ฮูหยินของเขาให้รู้เรื่องเกี่ยวกับการพบเจอซิงเหอที่เมืองเฉิงตูก่อนหน้านี้            “หนิงเอ๋อ ข้ามีเรื่องจะพูดคุยกับเจ้า” ฟางหรงตามติดหว่านหนิงที่กำลังจะเดินกลับไปยังเรือนพัก            “ไม่ทราบว่าคุณชายเฉินมีเรื่องใดงั้นหรือเจ้าคะ” หว่านหนิงถามกลับไป ฟางหรงมองนางนัยน์ตาแฝงแววขุ่นเคือง ก่อนจะจับจูงมือหว่านหนิงให้เดินไปด้วยกัน            “คุณหนู หยุดก่อนเจ้าค่ะคุณหนู” จู่ๆก็มีสาวใช้ประจำจวนกั๋วกงร้องเรียกหว่านหนิงเอาไว้            “มีอะไรงั้นรึ” หว่านหนิงหยุดและเอ่ยปากถามกลับไป ในขณะที่ฟางหรงจับมือนางเอาไว้มั่นไม่ยอมปล่อย ทำราวกับว่านางจะหนีหายไปทันทีที่เขาปล่อยมือกระนั้นแหละ        &nbs
Read more

ตอนที่ 124 สายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ

“เอาล่ะจิ้งโหวท่านมีธุระอะไรกับข้าก็กล่าวมาเถอะเจ้าค่ะ” หว่านหนิงเกริ่นถามออกไป            “หนิงเอ๋อ ข้าอยากขออภัยเจ้าในเรื่องที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ เจ้าจะยอมยกโทษให้อภัยข้าได้หรือไม่เล่า” หลี่เจียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยสำนึกผิด            “ท่านทำผิดอันใดงั้นหรือเจ้าคะจึงมาขอข้าอภัยให้” หว่านหนิงแสร้งย้อนถามกลับไป            “ข้าปล่อยให้สตรีชั่วช้านั่นเข้ามาทำร้ายเจ้าถึงในจวน ปล่อยให้ท่านแม่รังแกบีบคั้นเจ้า”“ปลดเจ้าจากตำแหน่งฮูหยินเอกเป็นฮูหยินรอง ทั้งยังลงโทษโบยเจ้าจนบาดเจ็บถึงภายใน นำเจ้าไปกักตัวไว้ในเรือนเล็กผุพังแล้วยังไม่ให้หมอมาดูแลรักษาร่างกายเจ้าให้ดีด้วย”            “เท่านั้นหรือเจ้าคะ” หว่านหนิงยกยิ้มมุมปากก่อนถามกลับไป   
Read more

ตอนที่ 125 ตัดใจไม่ได้ก็ไม่ต้องตัด

“หลี่เจียง ข้าหวังว่าท่านจะเข้าใจและเลิกคิดเรื่องในอดีตระหว่างเราเสียทีนะ” หว่านหนิงเห็นหลี่เจียงนิ่งเงียบไปจึงเอ่ยขึ้น            “อืม..ข้าเข้าใจแล้ว” หลี่เจียงกล่าวด้วยน้ำเสียงและสีหน้าท่าทางสลดหดหู่ใจไม่น้อย            “ก่อนหน้านี้เจ้าว่ามีเรื่องจะคุยกับข้า คือเรื่องตัดสัมพันธ์ให้ชัดเจนเท่านั้นหรือ” หลี่เจียงถามกลับไป            ‘นับว่าหลี่เจียงยังไม่โง่เขลามากนัก’ หว่านหนิงคิด            “น้ำชากับของว่างมาพอดี เชิญท่านดื่มชารับของว่างก่อนเถอะเจ้าค่ะ”หว่านหนิงหันไปเห็นซูจิ่นที่นำทางสาวใช้เข้ามายังศาลาพักผ่อนพร้อมกับขนมของว่างและน้ำชา จึงเอ่ยให้หลี่เจียงได้พักผ่อนคลายจิตใจเสียหน่อย ก่อนที่นางจะกล่าวเข้าเรื่องสำคัญหลี่เจียงกับหว่านหนิงพักดื่มชาทานของ
Read more

ตอนที่ 126 คิดได้ยามนี้สายเกินไปไหม

ฟางหรงหงุดหงิดมากขึ้นที่ไม่รู้ว่าหว่านหนิงพูดคุยอะไรกับหลี่เจียงนานนับชั่วยาม ทั้งยังต้องมาเห็นหน้าเขานั่งร่วมโต๊ะทานมื้อเย็นด้วยกันอีก            “หนิงเอ๋อ นี่หมูเปรี้ยวหวานที่เจ้าชอบกิน” หลี่เจียงคีบหมูเปรี้ยวหวานใส่ลงไปในชามของหว่านหนิง ฟางหรงยื่นตะเกียบไปคีบออกมาทันที            “เวลาเปลี่ยนคนเราก็เปลี่ยนไปเช่นกัน”            “หนิงเอ๋อ หมูเปรี้ยวหวานนี้ข้ากินเอง ส่วนเจ้า..นี่เป็นพืชผักป่าที่เก็บหาได้ในฤดูใบไม้ผลิ ข้าให้คนไปเก็บมาปรุงอาหารให้เจ้าเป็นผัดผักกับต้นกระเทียมป่าและพริกแห้ง”            หลี่เจียงกล่าวพร้อมคีบผัดผักจากผืนป่าใกล้กับจวนกั๋วกงใส่ชามให้ฮูหยินรัก หว่านหนิงยิ้มขอบคุณเขาที่รู้ใจนาง            “ส่วนนี่เป็นซุปไก่ป
Read more

ตอนที่ 127 สหายรักช่วยเอาคืนหลี่เจียง

หลังทานมื้อเย็นเสร็จ หลี่เจียงยังคงรั้งรอไม่กลับออกไปจากจวนกั๋วกงง่ายๆ ขณะที่หว่านหนิงขอตัวไปทำของว่างสำหรับทุกคน ส่วนเขาก็พยายามหน้าด้านหน้าทน            ทำตัวหน้าหนาเข้าไว้ ชักชวนครอบครัวสกุลจางพูดคุย หวังเรียกคืนความสนิทสนมคุ้นเคย นำความสัมพันธ์อันดีเก่าก่อนให้ย้อนกลับคืนมาอีกครั้ง            “ของว่างมาแล้วเจ้าค่ะ” หว่านหนิงเอ่ยพร้อมนำหน้าสาวใช้ ยกขนมของว่างที่นางลงมือทำเองมาวางให้ทุกคนได้ลิ้มลองกัน            “ข้าทำรากบัวตุ๋นน้ำเชื่อมดอกกุ้ย ขนมเปี๊ยะดอกเหมยกับดอกไห่ถังไม่หวานมากนักลองชิมดูนะเจ้าคะ” หว่านหนิงเชื้อเชิญทุกคนให้ลิ้มลองขนมฝีมือนาง            “ขนมของท่านอาหว่านหนิงอร่อยทุกอย่าง ข้าชอบมากขอรับ” มู่เฟิงน้อยเอ่ยยกยอท่านอาหญิงซึ่งส่งรอยยิ้มหวาน พร้อมเอื้อมมือไปจับพวงแก้มป่องพองของหลานชายด
Read more

ตอนที่ 128 ขับไล่จิ้งโหวเอาใจสามี

สกุลจางทานขนมของว่างฝีมือหว่านหนิงไปและคอยดูสองบุรุษพูดจาข่มกันไปมาอย่างเพลิดเพลิน ในขณะเอาใจเข้าข้างบุตรเขยคนใหม่ ลอบสมน้ำหน้าอดีตบุตรเขยอย่างหลี่เจียง            หว่านหนิงมองสองบุรุษขับเคี่ยวกันไปมาท่ามกลางสายตาครอบครัวที่ราวกับได้ดูงิ้วฉากสำคัญโดยไม่ต้องเสียเงินเชื้อเชิญตัวเอกมาที่เรือนนานเข้าก็คิดว่าไม่สู้ดีนัก เพราะสามีนางนั้นสูงส่งไม่คู่ควรลดตัวลงมาปะทะฝีปากกับบุรุษซึ่งนางละทิ้งไปนานแล้วอย่างหลี่เจียง จึงคิดขับไล่ชายดื้อด้านไม่รู้ความกลับไป‘เสี่ยวเฟิงหลานรัก อาของเจ้าเบื่อหน่ายบุรุษตัวโตสองคนนี้ที่ถกเถียงกันไม่หยุดเต็มทีแล้ว เจ้าแสร้งทำเป็นง่วงนอนให้อาพาไปส่งที่ห้องเถอะนะ’หว่านหนิงก้มลงกระซิบข้างใบหูเจ้าก้อนแป้งที่ออดอ้อนมานั่งบนตักนาง เจ้าตัวดีก็รู้ความพยักหน้าหงึกๆตอบรับอาหญิงทันที“ฮ้าววว ข้าง่วงนอนจังเลยขอรับท่านอา” เสี่ยวเฟิงสวมบทบาทตัวละครเด็กน้อยในโรงงิ้วชนิดทำได้ตามต้องการ ทั้งยังสมจริงหรือไม่ก็ง่วงนอนแล้วเป็นแน่ จนหว่านหนิงยิ้มพอใจ&ld
Read more

ตอนที่ 129 ศึกรักท่ามกลางดอกเหมยกุ้ย

หว่านหนิงเอาอกเอาใจฟางหรงใช้สองมือบีบเคล้นคลึงชักรูดแท่งเอ็นร้อนหนาจนฟางหรงหลอมละลาย แทบระเบิดความต้องการออกมาเดี๋ยวนั้น            “ใจเย็นก่อนเจ้าค่ะ ท่านอยากให้ข้าช่วยท่านจนเสร็จสมเช่นนี้ หรืออยากให้ข้าโอบอุ้มตัวตนท่านเข้าไปในกายข้าเจ้าคะ”หว่านหนิงถามฟางหรงด้วยสีหน้าท่าทางยั่วเย้าจนเขารู้สึกมันเขี้ยว ยกมือข้างหนึ่งเข้าไปโอบศีรษะทุยสวยของนางเข้ามารับจุมพิตร้อนแรงยาวนานชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดใจผละออกมา“ข้าต้องการสัมผัสหลอมรวมเป็นหนึ่งกับเจ้าหนิงเอ๋อ” ฟางหรงเอ่ยเสียงกระเส่า เนื่องจากมือบางยังคงเย้าแหย่ซุกซนอยู่กับแท่งเอ็นร้อนหนาที่ผงาดชูชันเต็มที่“ได้เจ้าค่ะ” นางตอบรับคำสามีก่อนจะยกบั้นท้ายขึ้นและจับแท่งเอ็นแข็งแกร่งแทรกผ่านเข้าไปในกึ่งกลางกลีบดอกเหมยงามที่ยามนี้ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวานที่หลั่งออกมาไม่ขาดสาย“อ้ะ อาา อื้ออ อาหรงท่าน ช้าๆ ช้าหน่อย” หว่านหนิงร้องครวญครางเมื่อสามีกระแทกแก่นกลางเข้าใส่นางจนจุกและเสียวไปพร้อมกันฟางหรงพยายามเก็บก
Read more

ตอนที่ 130 ส่งขุนพลกลับไปรับใช้บ้านเมือง

หว่านหนิงไม่แน่ใจว่านางถูกพาขึ้นจากถังน้ำเมื่อใด และฟางหรงปรนนิบัตินางแต่งตัวเช็ดผมให้อย่างใส่ใจจนผมสลวยเงางามแห้งแล้วจึงพามานอนลงบนเตียงนุ่มตั้งแต่เมื่อไหร่            รู้เพียงยามนี้คนตัวโตกำลังขึ้นคร่อมบนร่างนางและซุกไซร้ซอกคอ ขาวเลียไล้ดูดกลืนนางอยู่            “ทะ..ท่านพี่ ท่านยังไม่เหนื่อยหรือไรกันเจ้าคะ” หว่านหนิงเอ่ยถามน้ำเสียงสั่นไหวจากการเล้าโลมของสามี ฟางหรงจึงหยุดการกระทำและแหงนเงยหน้าขึ้นมาสบตานาง            “ที่ผ่านมา เจ้ายังไม่รู้อีกหรือว่าสามีทำให้เจ้าสุขสมได้ถึงเพียงไหน” ฟางหรงตอบกลับภรรยา จ้องมองนางด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ            ‘เคยถึงเจ็ดครั้งใช่ไหมนะ ไม่สิแปดครั้งต่างหากละ’ หว่านหนิงคิดอย่างเขินอาย หากนางไม่ดื่มยาสมุนไพรห้ามครรภ์เกรงว่าป่านนี้คงมีเจ้าตัวน้อยอยู่ในครรภ์ไปนานแ
Read more
PREV
1
...
1112131415
...
17
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status