All Chapters of อดีตไม่หวนคืน: Chapter 161 - Chapter 164

“พวกท่านสนทนาอะไรกันอยู่งั้นหรือดูครึกครื้นดีจริง” ฟางหรงเห็นใบหน้าซีดสลดของหลี่เจียงก็นึกขอบคุณซิงเหออยู่ในใจ“ไม่มีอะไรหรอกเพคะ หม่อมฉันว่าเรากลับไปนั่งประจำที่กันเถอะ ใกล้ถึงเวลาที่ฝ่าบาทจะเสด็จมาแล้ว” หว่านหนิงตัดบท ทุกคนจึงจำต้องแยกย้ายไปนั่งประจำที่ของตนหว่านหนิงนั่งประจำที่เคียงคู่กับฟางหรง ถัดลงมาจากที่ประทับของฮ่องเต้เมิ่งจื่อ หลี่เจียงนั่งถัดออกไปจากฟางหรงและหว่านหนิง ส่วนซิงเหอนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับพวกเขาเมื่อฮ่องเต้เมิ่งจื่อเสด็จมาถึงทุกคนก็ถวายความเคารพและเปิดงานเลี้ยงพร้อมเจรจาลงนามในหนังสือสัญญาสงบศึกระหว่างสองแคว้นท่ามกลางสายตาพยานมากมายทั้งของแคว้นฉู่และแคว้นเหยียนจากนี้ไปแคว้นเหยียนถือเป็นอิสระไม่ตกอยู่ภายใต้การปกครองของแคว้นฉู่ แลกกับการเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกัน แคว้นเหยียนจะไม่รุกรานแคว้นฉู่อีกตราบชั่วรัชสมัยของฮ่องเต้หม่าซิงเหอสืบต่อไปชั่วลูกชั่วหลานพร้อมข้อตกลงทางการค้าส่งเสริมชาวเมืองทั้งสองแคว้นให้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น โดยเฉพาะเขตชายแดนที่อยู่ติดกันทุกคนในที่นั้นกล่าวแสดงความยินดีกับความสงบสุข

หลังงานเลี้ยงฉลองต้อนรับฮ่องเต้แคว้นเหยียนเสร็จสิ้นลงไปด้วยดี ฮ่องเต้หม่าเดินทางกลับแคว้นเหยียนพร้อมข้อความทิ้งท้ายยินดีต้อนรับองค์หญิงหนานผิงสหายคนสำคัญทุกเมื่อด้านหว่านหนิงก็ถูกคะยั้นคะยอร้องขอให้อยู่ที่เมืองหลวงต่อ ทั้งยังได้รับคำสั่งให้ย้ายเข้ามาอยู่ในวังหลวง ตำหนักเดิมของชินอ๋องเพื่อให้สุ่นไทเฮาได้บำรุงดูแลครรภ์และสุขภาพร่างกายนางจนกว่าอายุครรภ์จะครบสามเดือน จึงวางใจให้หว่านหนิงเดินทางกลับแดนเหนือกับพระโอรสองค์รองอย่างวางใจได้หว่านหนิงจึงจำต้องอยู่ให้แม่สามีเอาอกเอาใจต่อ ทั้งยังมีชินอ๋องที่คอยเฝ้าอยู่ข้างกายไม่ห่าง ทำเอานางแทบไม่ได้กระดิกตัวไปไหนอย่างอดอดกลั้น ด้วยรู้ดีถึงความห่วงใยใส่ใจที่ทุกคนมีให้นั่นเอง“นึกถึงตอนที่หนิงเอ๋อเอ่ยเรื่องตัวเองตั้งครรภ์ต่อหน้าฮ่องเต้หม่าและทุกคนในท้องพระโรงวันนั้นแล้วเรายังถูกใจไม่หาย”“น้องสะใภ้ช่างเป็นสตรีเด็ดเดี่ยวกล้าหาญและรู้จักเจรจาเอาชนะฝ่ายตรงข้ามได้อย่างเด็ดขาดจริงๆ” ฮ่องเต้เมิ่งจื่อกล่าวชื่นชมหว่านหนิงซึ่งเป็นน้องสาวของสหายรักอย่างอี้เสียน“เสด็จพี่กล่าวชมเกินจริงแล้วเพคะ หม่อมฉันไม่อยากบอก