อดีตไม่หวนคืน

อดีตไม่หวนคืน

last updateLast Updated : 2026-05-29
By:  ลัยลาCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 ratings. 3 reviews
164Chapters
4.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“หลี่เจียง สุดท้ายท่านก็ไม่คิดเชื่อถือไว้วางใจข้าเลยสักนิด” หว่านหนิงตอบกลับไป สายใยเส้นสุดท้ายของนางที่มีต่อหลี่เจียงขาดสะบั้นลงตรงนั้น

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 สามีกลับมาพร้อมสตรีอื่น

「水戸さん、確認したところ、この婚姻届は確かに偽造されたものです。婚姻届の偽造は犯罪ですので、我々の調査にご協力ください」

「このご時世、婚姻届まで偽物があるなんて信じられない」

「彼女、騙されたのね。かわいそうに……」

職員と何組かのカップルからの奇妙な視線に耐えながら、水戸奈穂(みと なほ)はぼんやりと役所を後にした。

太陽は燦々と降り注いでいるのに、彼女の全身は凍えるように冷たかった。

昨日、伊集院北斗(いじゅういん ほくと)は突然、彼女との結婚に同意し、五年間の長かった交際もようやく終わりを迎えたと思ったのに。

真夜中の寝室は、際限のない甘いムードに満ちていた。

しかし、二人の愛が深まったその時、一本の電話がすべてを遮った。

北斗は不自然に動きを止め、電話に出た。

「ふざけるな。彼女との籍は偽物だ。だって二年前に君と婚姻届を出してるだろう」

彼の話す言葉は珍しい外国語だったが、奈穂は理解できた。

北斗の周りの友人たちは皆この外国語を話すため、彼女は彼らの輪に溶け込むために、こっそり語学学校に通っていたのだ。

「でも、嫉妬しちゃうの。彼女がいなければいいのに」

「わがままを言うな。奈穂は無実だ。この前の交通事故でも、まだ気が済んでいないのか?彼女の足はもうだめになった。二度とダンスはできない。もう君と『ダンシングクイーン』の座を争う者はいない。これ以上騒ぎを起こしたら、俺はもう君を守りきれないかもしれない」

「じゃあ……子供は?」

「彼女が妊娠して子供を産んだら、君と俺の名前で籍を入れさせる方法を考える。

もういいだろ、いい子にしてくれ。彼女は君の足元にも及ばない。俺が彼女に惹かれるわけがないだろう?」

奈穂は衝撃を受けたが、残っていた理性が少しずつ彼女を冷静にさせていった。

つまり、二年前のあの交通事故は、仕組まれたものだったのか?

当時、あるトラックが突然制御を失い、彼女に突っ込んできたのだ。彼女は危うく両足を失うところだった。

病院に半月以上入院し、かろうじて片足は保てたが、二度とダンスはできなくなった。

彼女は母譲りのダンスの才能を受け継ぎ、将来を嘱望されていた。

後になって北斗は、あれはただの事故だと言った。

彼は彼女の足が悪くなったことを少しも気にせず、彼女は彼に感謝し、さらに深く彼に惹かれていった。

しかし、これらすべてが陰謀だったのだ。北斗は彼女を騙し、首謀者と籍を入れ、さらには彼らのために子供を産ませようとしている!

一睡もできず、彼女は朝早くから役所に来て事実を確認した。

そして現実は、容赦なく彼女を打ちのめした。

彼女は強がって、冗談だったと言い、幸いにも職員はそれ以上追及せず、二言三言注意して彼女を立ち去らせた。

携帯の着信音が鳴り響き、奈穂はようやく我に返り、通話ボタンを押した。

「もう会社に着いた?」

低い男の声が響いてきた。まだ眠気が残っていて、さらに磁力のある魅力的な響きだった。

奈穂はありったけの力で、自分の声を普通に聞こえるようにした。

「ううん、ちょっと用事があって」

「どこにいるんだ?迎えに行くよ」

彼女の瞳はたちまち赤くなった。

この時、彼がかつて言っていた言葉を思い出した。どこにいても、いつでも、彼が迎えに来て、二人の家へ一緒に帰ると。

しかし、今、彼らに「家」なんてあるのだろうか?

彼は二年前から、もう別の女の夫になっていた。肉体的にも精神的にも二重に裏切られていたのだ。

「奈穂?」

「いいわ」奈穂の頬には涙が流れていたが、声には異変がなかった。「まだ用事があるから、私一人で行くね」

彼女が強く言うので、北斗も仕方なく折れた。

電話を切った奈穂は、ぐちゃぐちゃになった思考を整理した。

北斗と五年付き合ったが、彼はこれまでずっと素行が良かった。

大学生の頃は人気のある学生会長、卒業後は裕福でハンサムな伊集院社長。彼を追う女性は後を絶たなかったが、彼は彼女以外のすべての女性に冷淡だった。

二年前、北斗と籍を入れた女は一体誰なのだろうか?

そして、あの交通事故……

昼近くになり、奈穂は会社に到着した。

「水戸秘書、こんにちは」

オフィスの面々が次々と彼女に挨拶し、奈穂は黙ってうなずき返した。

机の上にはすでにたくさんの書類が積まれていた。彼女は一つ一つ目を通し、何枚か選んで北斗のところに持って行った。

端正で気品のある男が机の前に座っており、その非凡なオーラは、そこに座っているだけで威厳を放っていた。

奈穂が入ってくるのを見ると、男のオーラはすぐに和らいだ。

彼女が持ってきた書類にサインし終えると、彼は顔を上げて心配そうな表情で彼女を見た。

「顔色が悪い」

「ちょっと疲れてるだけよ、大したことないわ」

「このプロジェクトは最近本当に君を苦労させているからな」

北斗は手を伸ばし、彼女の頬を優しくつまむと、まるで魔法のように細長い箱を取り出した。

「サプライズ」

奈穂は黙って箱を受け取り、開けた。

中には非常に美しいダイヤモンドのネックレスが入っていた。

それは高級ブランド「Solara」の最新限定版だと分かった。

北斗は立ち上がって彼女を抱きしめ、額にキスをしようと頭を下げた。しかし、奈穂は顔をそらして彼のキスを避けた。

彼が汚らわしかったからだ。

「奈穂?」北斗の瞳がわずかに沈んだ。

ここ数年、彼は様々なプレゼントを彼女に贈ってきた。プレゼントを受け取ると、彼女はいつも嬉しそうにしていたのに、今回はどうして……

「ありがとう。すごく気に入ったわ」

奈穂は目を伏せ、箱を閉めた。

「ここはオフィスよ。もう少し気をつけましょう」

北斗は笑い、手を上げて彼女の髪をくしゃくしゃとなでた。

「奈穂はいつも本当に気が利くな」

彼女は自分のデスクに戻ると、ネックレスが入った箱を何気なく横に置いた。

認めざるを得ない。北斗は彼女の好みをよく知っている。

もし彼の裏切りを知らなければ、このネックレスを受け取った時、彼女はきっと以前のように、心から喜んでいたことだろう。

昼休み、奈穂は北斗のすべてのSNSをくまなく探したが、手がかりは見つからなかった。

投稿は会社関係のものか、彼女との甘い日常ばかり。友人たちからよく不満を言われていた。

今、過去の甘い瞬間を眺めても、奈穂の心にはただ虚無感しかなかった。

その時、ある投稿の「いいね」を押したアイコンが、突然彼女の注意を引いた。

そのアイコンは、白くほっそりとした手で、手首につけているブレスレットが、かつて北斗が彼女に贈ったものと非常によく似ていたからだ。

彼女は何かを感じ、その人のプロフィールページに飛んだ。

最新の投稿は一日前のものだった。

【とある人が遠くから送ってくれたネックレス。気に入ってる~】

添付された画像には、北斗が彼女に贈ったばかりのネックレスと全く同じものが写っていた。

Solaraの最新限定版は、たった二つしかない。

奈穂は思わず笑い出した。

一つは自分に、もう一つはあの女に。北斗はこうして「恩恵を平等に分け与えている」のか?

SNSを閉じ、奈穂は一ヶ月後の航空券を予約した。

最近担当しているプロジェクトは、彼女がチームメンバーを率いて進めているもので、あと一ヶ月で終わる。このプロジェクトにはみんなの努力が詰まっている。彼女は投げ出すわけにはいかなかった。

一ヶ月後、彼女はここを完全に離れ、北斗と別れる。

航空券を予約した後、彼女はまたあるチャット画面を開いた。

【お父さん、決めた。家に戻って事業を手伝うわ。そして政略結婚の件も、受け入れる】

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

ลัยลา
ลัยลา
สวัสดีค่ะรี้ดที่น่ารักทั้งหลาย ไรท์จะปิดจบเรื่อง “อดีตไม่หวนคืน” วันที่ 29 พฤษภาคม นี้แล้วนะคะ ใครที่ตามอยู่หรือสนใจเข้ามาอ่าน รอติดตามตอนจบได้เลยค่า ^^
2026-05-19 21:14:07
1
0
ลัยลา
ลัยลา
สวัสดีค่ะรี้ดทุกคนที่ติดตามหรือสนใจแวะเข้ามาอ่านเรื่อง “อดีตไม่หวนคืน” นะคะ ตอนนี้นิยายเดินทางมาครึ่งเรื่องแล้ว รู้สึกยังไงกันบ้างสามารถส่งความคิดเห็นกันมาได้น้าา 8(^~^)8
2026-04-23 21:16:34
2
0
ลัยลา
ลัยลา
สวัสดีค่ะรี้ดที่น่ารักทุกคน ใครที่ติดตามเรื่องนี้อยู่ มีทั้งหมด 164 ตอนจบนะคะ ไรท์ลงครบจบแล้ว ทยอยอ่านจนจบได้ทุกวัน ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ หากมีคอมเมนต์อะไรแนะนำมาได้ค่า ขอบคุณค่ะ //\\
2026-04-09 19:12:47
5
0
164 Chapters
ตอนที่ 1 สามีกลับมาพร้อมสตรีอื่น
‘ตุ่บบ ตุ่บบ ตุ่บบ’ เสียงไม้กระบองฟาดลงไปบนหลังของหญิงสาวร่างกายบอบบางซึ่งยามนี้ชุ่มโชกไปด้วยเลือดสดๆ ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง หญิงสาวโฉมงามที่กำลังถูกทุบตีนางนั้นมีนามว่าจางหว่านหนิงหรือท่านหญิงผิงอันบุตรีอันเป็นที่รักของจางกั๋วกงหรือจางซุนเช่อ ขุนศึกผู้เกรียงไกรแห่งแคว้นฉู่ซึ่งยามนี้ย้ายครอบครัวกลับไปปกปักรักษาชายแดนเหนือ สถานที่อันเคยเกิดศึกสงครามต่อเนื่องกับแคว้นเหยียนศัตรูคู่แค้นยาวนานนับปีแต่ราวหกปีก่อนแคว้นเหยียนกลับพ่ายศึกตกเป็นเมืองขึ้นของแคว้นฉู่ด้วยฝีมือการนำทัพอันเก่งกาจของจางกั๋วกง ภายใต้กลยุทธ์ทางการศึกที่ได้รับการชี้นำจากกุนซือมากความสามารถ เมื่อบ้านเมืองสงบสุขจางกั๋วกงจึงวางใจฝากฝังบุตรสาวให้แก่สกุลจิ้ง ของจิ้งโหวหรือจิ้งม่อเฉิงสหายรักที่ร่วมออกรบทัพจับศึกมาด้วยกันนานนับสิบปี สองครอบครัวรู้จักคุ้นเคยมาช้านาน หว่านหนิงได้หมั้นหมายกับคู่รักวัยเยาว์บุตรชายจิ้งโหว นามว่าจิ้งหลี่เจียง สหายรุ่นพี่มาตั้งแต่นางอายุได้ 14 ปี ส่วนหลี่เจียงยามนั้นอยู่ในวัย 16 ปีเป็นแม่ทัพหนุ่มที่องอาจกล้าหาญ โดยทั้งสกุลจางกับสกุลจิ้งออกรบทำลายล้างศัตร
Read more
ตอนที่ 2 แบกรับความเจ็บช้ำ
หลังจากเถียนซูหมี่องค์หญิงแคว้นเซี่ยได้รับการแต่งตั้งเป็นฮูหยินเอกจวนจิ้งโหว นับจากนั้นไม่นานก็มีการจัดพิธีสมรสอย่างใหญ่โตให้ผู้คนทั้งเมืองหลวงได้รับรู้โดยทั่วกัน            ท่ามกลางความชื่นบานของจิ้งฮูหยินที่ได้เป็นถึงแม่สามีขององค์หญิงแคว้นเซี่ย ส่วนบุตรชายของนางจิ้งหลี่เจียงก็กลายเป็นราชบุตรเขยแคว้นเซี่ยไปในทันที            “คุณหนู ท่านจะยอมทนให้สกุลจิ้งกับองค์หญิงแคว้นเซี่ยดูถูกเหยียดหยามและทำร้ายใส่ความท่านเช่นนี้ต่อไปงั้นหรือเจ้าคะ” ถังอ้ายชิงสาวใช้คนสนิทของหว่านหนิงเอ่ยถามผู้เป็นนาย            ซึ่งยามนี้ต้องนอนซมอยู่บนเตียงไม้ผุเก่าในเรือนเล็กๆหลังจวน เนื่องด้วยถูกลงโทษโบยอย่างหนักในข้อหาทำร้ายองค์หญิงแคว้นเซี่ยฮูหยินเอกของจวนให้ได้รับบาดเจ็บเพราะริษยา            ทั้งที่ความจริงแล้ว เรื่องทุกอย่างเป็นเพราะซูหมี่
Read more
ตอนที่ 3 บุรุษที่นางรักเปลี่ยนไปแล้ว
หลี่เจียงแม่ทัพจิ้งที่เคยรักทะนุถนอมคุณหนูของนางมากว่าผู้ใด ตามใจและยกย่องเทิดทูนนางเหนือผู้อื่น ไม่เคยเหลียวมองสตรีที่ไหน หากแต่ยามนี้กลับมีสายตาเฝ้ามองไปยังองค์หญิงแคว้นเซี่ย ซึ่งผู้คนในเมืองหลวงต่างเล่าลือว่าเป็นสตรีงามล่มเมือง ยากจะหาหญิงใดมาเปรียบได้ และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ “หนิงเอ๋อ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” หลี่เจียงเดินทางมาพบหว่านหนิงหลังผ่านคืนวันสมรสกับซูหมี่ไปได้สัปดาห์หนึ่งเต็มๆ โดยก่อนหน้านี้ไม่คิดจะถามไถ่หรือแวะเวียนมาเยี่ยมนางเลยแม้นแต่น้อย “ท่านพี่ ท่านมาพบข้าได้แล้วหรือเจ้าคะ” หว่านหนิงถามสามีด้วยสีหน้าท่าทางและน้ำเสียงเย็นชาเรียบเฉย “อ้ายชิง เจ้าออกไปก่อน ข้าต้องการพูดคุยกับหนิงเอ๋อตามลำพัง” หลี่เจียงไม่ตอบหว่านหนิงแต่หันไปไล่สาวใช้คนสนิทของนางให้ออกจากห้องไปซึ่งอ้ายชิงไม่ยอมขยับแต่เมื่อเห็นหว่านหนิงพยักหน้าส่งสัญญาณให้นางออกไปจึงยอมปฏิบัติตามโดยดี“หนิงเอ๋อ เจ้าอย่าโกรธเคืองข้าเลยนะ เจ้าเองไม่น่าไปทำร้ายหมี่เอ๋อเช่นนั้นเลยนี่นา”หลี่เจียงเอ่ยพร้อมขยับตัวเข้ามานั่งข้างกายหว่านหนิงบนเตียง พร้อมยื่นมือเข้าไปโอบไหล่บอบบางขอ
Read more
ตอนที่ 4 จริตมารยาเจ้าหญิงต่างแคว้น
ทางด้านหลี่เจียงหลังกลับออกมาจากเรือนหว่านหนิงก็รีบร้อนตรงมาหาซูหมี่ที่กำลังนอนหลับตาอย่างผ่อนคลายอยู่บนเตียงทันที “หมี่เอ๋อ เจ้าเป็นอะไรไปน่ะ แล้วตามหมอหรือยัง” หลี่เจียงตรงเข้ามาหาซูหมี่ ถามไถ่นางด้วยความเป็นห่วง “ท่านพี่ ข้ามิได้เป็นอันใดมากหรอกเจ้าค่ะ นี่ก็อุตส่าห์บอกซุนลี่แล้วว่าอย่ารบกวนท่านที่ไปเยี่ยมเยียนพี่หญิงที่เรือนหลัง นางก็ไม่ฟัง”ซูหมี่ทำเป็นอ่อนแรงค่อยๆขยับเขยื้อนกายขึ้นมาโดยมีหลี่เจียงช่วยประคับประคองอย่างใส่ใจ“ไม่เป็นไรมากอะไรกัน ใบหน้าเจ้าซีดเซียวถึงเพียงนี้ ซุนลี่คิดถูกแล้วล่ะที่รีบไปตามข้ามา”หลี่เจียงเอ่ยด้วยสีหน้าท่าทางเป็นห่วงเป็นใยซูหมี่ ซึ่งมีใบหน้าหน้าซีดเซียวจากการแต่งแต้มให้ดูเหมือนคนป่วย ก่อนสั่งสาวใช้ให้ไปตามหลี่เจียงมานั่นเองทั้งนี้ก็เพื่อขัดขวางไม่ให้หลี่เจียงใช้เวลาอยู่กันตามลำพังกับหว่านหนิง เพราะเกรงว่านางจะพูดจาเปิดโปงตัวเองแล้วบุรุษโง่งมเชื่อน้ำคำสตรีง่ายดายอย่างเขาจะหันกลับไปหาคนรักเก่า“ท่านพี่ข้าไม่เป็นอะไรมากจริงๆเจ้าค่ะ เพียงแค่พักผ่อนน้อยเท่านั้น ทั้งนี้..ก็เป็นเพราะท่านนั่นแหละเจ้าค่ะ”ซูหมี่เอ่ยด้วยท่าทางเขินอายกร
Read more
ตอนที่ 5 ตามแม่ทัพจิ้งไปพบ
“ชิงเอ๋อ เจ้าไปตามหลี่เจียงมาพบข้าทีเถอะ” หว่านหนิงเอ่ยกับคนสนิท “ได้เจ้าค่ะคุณหนู ว่าแต่ท่านต้องการเรียกแม่ทัพจิ้งมาพบด้วยเรื่องใดงั้นหรือเจ้าคะ” อ้ายชิงถามออกไปตามตรง “ข้าอยากรู้ว่าเขาจะปล่อยให้ข้าถูกกักตัวอยู่ที่นี่ไปอีกนานเท่าไหร่” “เจ้าค่ะ ข้าจะไปตามแม่ทัพจิ้งมาพบคุณหนูเดี๋ยวนี้” หลังได้ยินคำตอบอ้ายชิงก็รีบออกไปทันที “ท่านแม่ทัพเจ้าค่ะ คุณหนูของข้ามีเรื่องต้องการสนทนากับท่านเจ้าค่ะ” อ้ายชิงมาตามหลี่เจียงที่เรือนซูหมี่ ซึ่งช่วงระยะเวลาหนึ่งเดือนมานี้เขามักจะขลุกตัวอยู่ที่นี่แทบไม่ได้ออกไปไหน นอกจากไปค่ายทหารที่ดูแลในเมืองหลวง เข้าเฝ้าฝ่าบาทแล้วก็มักจะกลับมาอยู่กับซูหมี่ แม้นแต่กับจิ้งฮูหยินมารดาเขาก็แทบจะไม่ได้เห็นหน้าค่าตากันเลยด้วยซ้ำ แต่ดูเหมือนว่าจิ้งฮูหยินกลับยิ่งพอใจ เมื่อเห็นบุตรชายหลงใหล เข้ากันได้ดีกับลูกสะใภ้สูงศักดิ์เป็นองค์หญิงต่างแคว้นเช่นนี้ จึงไม่ได้ว่ากล่าวหรือคิดตำหนิติเตียนอะไรบุตรชาย ส่วนหว่านหนิงที่นางสั่งลงโทษกักขังเอาไว้นานนับเดือนจนลืมไปแล้ว นางก็ไม่คิดใส่ใจ ปล่อยให้หว่านหนิง
Read more
ตอนที่ 6 เจรจาขอหย่า
เมื่อหลี่เจียงออกไปแล้ว ซูหมี่ก็กระทืบเท้าเต้นเร่าอย่างไม่พอใจ พร้อมตะโกนเรียกซุนลี่เข้ามาหา “ซุนลี่ เจ้าตามไปแอบฟังดูซิว่านังท่านหญิงนั่นพูดอะไรกับสามีข้าบ้าง” “เพคะองค์หญิง” ซุนลี่รับคำสั่งและตรงไปยังเรือนเล็กหลังจวนทันที “หนิงเอ๋อ เจ้ามีเรื่องอะไรสำคัญจะพูดกับข้างั้นหรือ” หลี่เจียงเอ่ยถามหว่านหนิง ซึ่งกำลังนั่งจิบชาอยู่ที่โต๊ะ สีหน้าท่าทางเรียบเฉย “ชิงเอ๋อ เจ้าออกไปเฝ้าหน้าประตูอย่าให้ใครมารบกวน” หว่านหนิงบอกคนสนิท “เจ้าค่ะ” อ้ายชิงรับคำสั่ง “แม่ทัพจิ้ง เชิญท่านนั่งลงก่อนเถิด” หว่านหนิงเอ่ยเรียกหลี่เจียงอย่างห่างเหิน ทำให้เขารู้สึกประหลาดและเจ็บแปลบใจขึ้นมาแวบหนึ่ง “หนิงเอ๋อ เหตุใดเจ้าจึงเรียกข้าห่างเหินเช่นนั้นเล่า” หลี่เจียงถามนางกลับไป “ข้ามีเรื่องสำคัญจะถามท่าน” หว่านหนิงไม่ตอบแต่เกริ่นเข้าเรื่องสำคัญแทน หลี่เจียงถอนใจเล็กน้อย “อืม เจ้ามีอะไรก็ว่ามาเถอะ” “ข้าอยากรู้ว่าท่านแม่ทัพกับจิ้งฮูหยินจะกักขังลงโทษข้าเช่นนี้ไปอีกนานเท่าไหร่”หว่านหนิงถามในสิ่งที่ตั้งใจเอ
Read more
ตอนที่ 7 ความผิดที่บุรุษทั่วไปกระทำกัน
“ว่าอย่างไรเล่าแม่ทัพจิ้ง ท่านกับจิ้งฮูหยินกระทำเช่นไรกับข้า นับจากซูหมี่ก้าวเข้ามาในจวนนี้บ้าง”            “เพียงคำถามแค่นี้ ท่านถึงกับตอบข้าไม่ได้เลยงั้นเหรอ”            “เช่นนั้น..ข้าจะเป็นคนบอกกับท่านเองก็แล้วกัน”            “ท่านกับจิ้งฮูหยินกระทำการดูถูกเหยียดหยามข้าซึ่งเป็นท่านหญิงผิงอันที่ฝ่าบาททรงแต่งตั้งให้ด้วยพระองค์เอง บุตรีเพียงคนเดียวแห่งจวนกั๋วกงอันมีเกียรติ”            “ทำร้ายข้าทั้งร่างกายและจิตใจ เชื่อคำลวงเข้าข้างสตรีต่างแคว้น ไม่เชื่อใจข้าผู้ที่รู้จักคบหากับท่านมานานนับสิบปี”            “ปล่อยให้ข้าถูกผู้คนเยาะเย้ยถากถางเห็นข้าเป็นตัวตลก บ่าวไพร่ในเรือนล้วนพากันติฉินนินทา”&nb
Read more
ตอนที่ 8 เหตุผลของการหย่าร้าง
“แม่ทัพจิ้ง ท่านคิดว่าข้าหย่าขาดกับท่านเป็นเพราะหึงหวง ริษยาสตรีต่างแคว้นผู้นั้นงั้นหรือ” หว่านหนิงถามหลี่เจียงกลับไป            “หากไม่เป็นเช่นนั้นแล้ว เจ้าจะมีเหตุผลอื่นใดได้อีกเล่า”            “ข้อแรกที่ข้าตัดสินใจหย่ากับท่าน เป็นเพราะท่านไม่ซื่อสัตย์ผิดต่อคำสาบานที่เคยให้ไว้”            “ข้อสอง ท่านไม่เชื่อใจข้า ไม่ตรวจสอบให้แน่ชัดก็กล่าวหาเอาความข้าแล้ว”            “ข้อสามท่านไม่คิดแม้นแต่จะเอ่ยปากปกป้องข้าแม้นเพียงครึ่งคำ ปล่อยให้จิ้งฮูหยินสั่งบ่าวลงทัณฑ์ข้าอย่างไร้ความปรานี”“หากข้าไม่ฝึกฝนร่างกายมาแต่เยาว์วัยก็อาจสิ้นใจตายไปนานแล้ว”            “ข้อสี่ ท่านถึงกับลงมือทำร้ายข้าด้วยตนเ
Read more
ตอนที่ 9 เขาเป็นคนผลักนางออกไปเอง
หลังจากหลี่เจียงกลับออกมาจากเรือนเล็กที่กักตัวหว่านหนิงเอาไว้แล้ว เขาก็ไม่ได้กลับไปยังเรือนปีกขวาเพื่อพบซูหมี่อีก แต่ตรงไปยังห้องทำงานและนั่งหัวเสีย หน้าตาเคร่งเครียดแทน “อาไห่..นี่ข้าขาดคุณธรรมของสามีที่ดีจริงๆงั้นเหรอ” หลี่เจียงถามคนสนิท ซือไห่ทำสีหน้าท่าทางลำบากใจเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไป “ท่านแม่ทัพ ที่ผ่านมาท่านทำเกินไปจริงๆขอรับ” “แต่ข้าล้วนทำทุกอย่างเพื่อความเป็นธรรมนะ หมี่เอ๋อเป็นองค์หญิงแคว้นเซี่ยยอมจากบ้านเมืองมาเพื่อข้าแล้วยังถูกรังแกในจวนโหวอีก จะให้ข้านิ่งเฉยได้อย่างไรกัน” “เรื่องนั้นท่านกระทำถูกต้องขอรับ หากแต่ท่านแม่ทัพเชื่อจริงๆงั้นหรือว่าท่านหญิงผิงอันจะทำเรื่องอย่างการกลั่นแกล้งรังแก หึงหวงสตรีอื่นเช่นนั้น” ซือไห่กล่าวเรียกสติหลี่เจียง ‘ที่ผ่านมา หว่านหนิงไม่เคยทำตัวเหลวไหลหรือทำอะไรให้เขาต้องหนักใจมาก่อน’ ‘นางเป็นสตรีสูงส่งจิตใจดี งดงาม เฉลียวฉลาด มีเมตตาและเป็นคนมีเหตุมีผลมาโดยตลอด’ ‘ใช่..นางยอมให้เขารับสตรีอื่นเข้ามาในจวนเพื่อความสัมพันธ์ระหว่างแคว้นตามที่เขาเอ่ยอ้าง ทั้งยังยอมกระทั่
Read more
ตอนที่ 10 เรื่องน่าผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ทางด้านหลี่เจียงยามนี้กลับหันมาเฝ้าตามติดหว่านหนิงแทน และมาค้างคืนกับนางทุกวันนับจากวันที่หว่านหนิงมอบหนังสือหย่าให้เขา“หลี่เจียง ข้าบอกแล้วอย่างไรเล่าว่าข้าต้องการหย่าขาดจากท่าน เหตุใดจึงฟังไม่เข้าใจ ทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราวตามติดข้าเช่นนี้”หว่านหนิงเอ่ยอย่างไม่พอใจ เพราะยามนี้นางกับอ้ายชิงแทบจะกระดิกตัวไปไหนไม่ได้ แม้นแต่จะออกจากจวนก็ยังมีผู้ติดตามคอยประกบอยู่ข้างกายตลอดที่สำคัญหลี่เจียงยังมานอนค้างคืนที่เรือนปีกซ้ายกับนางทุกคืน แม้นนางจะไม่ให้เขาร่วมเตียงด้วย แต่เขาก็ทนนอนอยู่บนตั่งไม้แข็งๆในห้องกับนางได้ทุกวัน“หนิงเอ๋อ ข้ามาตามเอาใจเจ้าถึงเพียงนี้แล้ว เจ้ายังไม่ยอมอภัยให้ข้าอีกงั้นเหรอ” หลี่เจียงเอ่ยถามหว่านหนิงมีความออดอ้อนในน้ำเสียง“พอเถอะหลี่เจียง ข้าไม่มีวันเปลี่ยนใจ” หว่านหนิงตอบกลับไปน้ำเสียงหนักแน่นมั่นคง“เป็นเพราะเหตุใดกัน” หลี่เจียงถามอย่างไม่เข้าใจ“ข้ารู้มาว่าท่านให้คนสืบเรื่องที่เกิดขึ้นในวันที่ซูหมี่ตกน้ำจนรู้ความจริงแล้ว” หว่านหนิงเกริ่น ทำเอาหลี่เจียง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status