LOGIN“หลี่เจียง สุดท้ายท่านก็ไม่คิดเชื่อถือไว้วางใจข้าเลยสักนิด” หว่านหนิงตอบกลับไป สายใยเส้นสุดท้ายของนางที่มีต่อหลี่เจียงขาดสะบั้นลงตรงนั้น
View Moreเมื่อถึงวันสมรส แขกเหรื่อมากมายต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวสูงศักดิ์ เจ้าบ่าวเป็นถึงชินอ๋องพระอนุชาของฮ่องเต้แห่งแคว้น ส่วนเจ้าสาวก็เป็นองค์หญิงหนานผิงซึ่งมีศักดิ์เทียบเทียมราชวงศ์เป็นคู่ที่เหมาะสมทั้งรูปโฉมหน้าตา สถานะ สมกันราวกิ่งทองใบหยก งานนี้เน้นทำพิธีอย่างเรียบง่ายแต่ครบขั้นตอน ก่อนส่งตัวเจ้าสาวเข้าสู่ห้องหอที่เรือนพักอาศัยซึ่งฟางหรงแอบมาสร้างเอาไว้นานแล้วตัวเรือนอยู่ไม่ห่างออกไปจากจวนกั๋วกงเท่าใดนัก เดินไปมาหาสู่กันได้ไม่ทันเหนื่อย ซึ่งหว่านหนิงรู้สึกขอบคุณในความใส่ใจของสามียิ่งนักเจ้าบ่าวอย่างฟางหรงถูกปล่อยตัวมายังห้องหอเร็วเป็นพิเศษ เนื่องด้วยเจ้าสาวกำลังตั้งครรภ์ ครอบครัวมิตรสหายจึงยอมอนุโลมให้ ทั้งยังจงใจผลักไสให้เขารีบกลับมาดูแลภรรยาด้วยและนั่นเป็นสิ่งที่ฟางหรงพอใจที่สุด คราวแรกเขาคิดจะแสร้งเมาแล้วให้ถิงหยวนลากกลับมาโดยเร็ว แต่เมื่อเป็นเช่นนี้ก็โล่งใจพร้อมเคาะประตูห้องหอเตรียมปรนนิบัติภรรยารักเต็มที่“หนิงเอ๋อ ข้ามาแล้ว” ฟางหรงเอ่ยเรียกฮูหยิน แต่มองไปไม่เห็นนางบนเตียง“ท่านพี่กลับมาแล้วหรือเจ้าคะ เหตุใดจึงรวดเร็วนักล่
หลังงานเลี้ยงฉลองต้อนรับฮ่องเต้แคว้นเหยียนเสร็จสิ้นลงไปด้วยดี ฮ่องเต้หม่าเดินทางกลับแคว้นเหยียนพร้อมข้อความทิ้งท้ายยินดีต้อนรับองค์หญิงหนานผิงสหายคนสำคัญทุกเมื่อด้านหว่านหนิงก็ถูกคะยั้นคะยอร้องขอให้อยู่ที่เมืองหลวงต่อ ทั้งยังได้รับคำสั่งให้ย้ายเข้ามาอยู่ในวังหลวง ตำหนักเดิมของชินอ๋องเพื่อให้สุ่นไทเฮาได้บำรุงดูแลครรภ์และสุขภาพร่างกายนางจนกว่าอายุครรภ์จะครบสามเดือน จึงวางใจให้หว่านหนิงเดินทางกลับแดนเหนือกับพระโอรสองค์รองอย่างวางใจได้หว่านหนิงจึงจำต้องอยู่ให้แม่สามีเอาอกเอาใจต่อ ทั้งยังมีชินอ๋องที่คอยเฝ้าอยู่ข้างกายไม่ห่าง ทำเอานางแทบไม่ได้กระดิกตัวไปไหนอย่างอดอดกลั้น ด้วยรู้ดีถึงความห่วงใยใส่ใจที่ทุกคนมีให้นั่นเอง“นึกถึงตอนที่หนิงเอ๋อเอ่ยเรื่องตัวเองตั้งครรภ์ต่อหน้าฮ่องเต้หม่าและทุกคนในท้องพระโรงวันนั้นแล้วเรายังถูกใจไม่หาย”“น้องสะใภ้ช่างเป็นสตรีเด็ดเดี่ยวกล้าหาญและรู้จักเจรจาเอาชนะฝ่ายตรงข้ามได้อย่างเด็ดขาดจริงๆ” ฮ่องเต้เมิ่งจื่อกล่าวชื่นชมหว่านหนิงซึ่งเป็นน้องสาวของสหายรักอย่างอี้เสียน“เสด็จพี่กล่าวชมเกินจริงแล้วเพคะ หม่อมฉันไม่อยากบอก
บุรุษผู้หนึ่งยอมวางมือตัดใจไปแล้ว เหลือเพียงบุรุษต่างแคว้นที่ยังคงพยายามเพื่อไขว่คว้าสตรีที่หมายปองมาครอบครอง“องค์หญิงหนานผิง เป็นข้าที่กล่าวผิดไป ข้าเพียงเอ่ยอ้างเรื่องเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างแคว้นให้มั่นคงยิ่งขึ้นด้วยความเห็นแก่ตัวเท่านั้น”“พยายามใช้ทุกวิธีมากล่าวอ้างเพื่อให้ได้ท่านมาครองคู่ องค์หญิงอย่าได้คิดโกรธเคืองไปเลย” ฮ่องเต้หม่ายอมรับผิดออกมาตามตรง“หม่อมฉันไม่คิดโกรธเคืองฝ่าบาทด้วยเรื่องเพียงเล็กน้อยแค่นี้หรอกเพคะ และหม่อมฉันมีเรื่องสำคัญที่จะบอกแก่ฝ่าบาทเพื่อไม่ให้เสียเวลากับหม่อมฉันอีก” “เรื่องใดงั้นรึ” ฮ่องเต้หม่าถามกลับไป หากเป็นเรื่องที่นางคบหาหมั้นหมายกับชินอ๋องหรือเรื่องที่นางเคยสมรสกับหลี่เจียงมาก่อน สำหรับเขาไม่สำคัญเลยแม้นแต่น้อย“หม่อมฉันได้เข้าพิธีสมรสอย่างถูกต้องตามธรรมเนียมประเพณีกับชินอ๋องมาก่อนหน้านี้แล้ว ครั้งที่หม่อมฉันพบเจอฝ่าบาทที่เมืองเฉิงตูก็ได้ชื่อว่าเป็นฮูหยินของคุณชายเฉินแล้วเพคะ”“ยามนี้รอเพียงกลับไปสมรสต่อหน้าครอบครัว ได้รับการยอมรับจากผู้อาวุโสตามความเหมาะสมเท่านั้น”“อีกเรื่องหนึ่ง สำคัญมา
“พวกท่านสนทนาอะไรกันอยู่งั้นหรือดูครึกครื้นดีจริง” ฟางหรงเห็นใบหน้าซีดสลดของหลี่เจียงก็นึกขอบคุณซิงเหออยู่ในใจ“ไม่มีอะไรหรอกเพคะ หม่อมฉันว่าเรากลับไปนั่งประจำที่กันเถอะ ใกล้ถึงเวลาที่ฝ่าบาทจะเสด็จมาแล้ว” หว่านหนิงตัดบท ทุกคนจึงจำต้องแยกย้ายไปนั่งประจำที่ของตนหว่านหนิงนั่งประจำที่เคียงคู่กับฟางหรงถัดลงมาจากที่ประทับของฮ่องเต้เมิ่งจื่อหลี่เจียงนั่งถัดออกไปจากฟางหรงและหว่านหนิงส่วนซิงเหอนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับพวกเขาเมื่อฮ่องเต้เมิ่งจื่อเสด็จมาถึงทุกคนก็ถวายความเคารพและเปิดงานเลี้ยงพร้อมเจรจาลงนามในหนังสือสัญญาสงบศึกระหว่างสองแคว้นท่ามกลางสายตาพยานมากมายทั้งของแคว้นฉู่และแคว้นเหยียนจากนี้ไปแคว้นเหยียนถือเป็นอิสระไม่ตกอยู่ภายใต้การปกครองของแคว้นฉู่ แลกกับการเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกัน แคว้นเหยียนจะไม่รุกรานแคว้นฉู่อีกตราบชั่วรัชสมัยของฮ่องเต้หม่าซิงเหอสืบต่อไปชั่วลูกชั่วหลานพร้อมข้อตกลงทางการค้าส่งเสริมชาวเมืองทั้งสองแคว้นให้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น โดยเฉพาะเขตชายแดนที่อยู่ติดกันทุกคนในที่นั้นกล่าวแสดงความยินดีกับความสงบสุข
เซียวหลันฮวาเป็นชื่อแซ่ที่ตั้งขึ้นโดยหมอประจำหมู่บ้านซีฮัน ซึ่งมอบนามกับแซ่ของตนเองให้หญิงสาวน่าสงสาร บาดเจ็บหมดสติอยู่ริมฝั่งทะเลสาบหยางเหอท่ามกลางหุบเขาเมิ่งซานราวหนึ่งปีก่อนยามนั้นท่านหมอเซียวและภรรยาออกไปเก็บสมุนไพรเพื่อรักษาผู้คนในหมู่บ้านซีฮันตามปกติ จากนั้นจึงได้พบหลันฮวาโดยบังเอิญ
“ท่านพี่ ท่านจะปล่อยนางไปทั้งแบบนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ” ซูหมี่โวยวายไม่ยินยอม ขณะเดียวกันหลี่เจียงเห็นสีหน้าท่าทางของหว่านหนิงเช่นนั้นก็เริ่มลังเลใจว่าเขาเข้าใจนางผิดอีกหรือไม่“ท่านพี่!! เหตุใดท่านจึงนิ่งเฉยเช่นนี้ละเจ้าคะ ไม่คิดจะลงโทษนางเลยงั้นหรือ” ซูหมี่โวยวายเสียงด
เมื่อเข้ามายังโถงจัดงานเลี้ยงก็พบว่ามีเหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์จำนวนไม่น้อยทยอยเดินทางมาถึงโถงรับรองแล้ว“แม่ทัพจิ้ง ยินดีด้วยนะที่วันนี้ท่านจะได้รับพระราชทานตำแหน่งโหวสืบทอดต่อจากบิดาเสียที”“ที่สำคัญยังได้รับพระราชทานตราพยัคฆ์กลับไปอยู่ภายใต้การดูแลของจวนจิ้งโหว
หลังหลี่เจียงยอมลงลายมือชื่อพร้อมตราประทับในหนังสือหย่าและกลับออกไปแล้ว อ้ายชิงก็รีบเข้ามาหาหว่านหนิงทันที“ชิงเอ๋อ ต่อไปหลี่เจียงจะไม่ส่งคนมาคุมพวกเราเข้มงวดเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว ข้ากับเจ้าจะได้หายใจกันทั่วท้องเสียที”“ดังนั้นเจ้าเร่งติดต่อคนของเราที่เมืองหลวง







![สองขุนศึกขย่มนางพญาไม่อิ่มรัก (3p) – [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




reviews