All Chapters of อดีตไม่หวนคืน: Chapter 131 - Chapter 140

ไม่กี่วันหลังจากนั้นหลี่เจียงก็เดินทางมาร่ำลาสกุลจางและหว่านหนิงที่จวนกั๋วกงเพื่อกลับไปประจำตำแหน่งแม่ทัพปกป้องเมืองหลวงดังเดิม            พร้อมทำหน้าที่ตรวจสอบเรื่องตัวตายตัวแทนหัวหน้าไส้ศึกนามหม่าซิงเหอ รวมทั้งสืบเสาะค้นหาตัวไส้ศึกแคว้นเหยียนที่แฝงอยู่ในแคว้นฉู่ตามความคาดหมายของหว่านหนิงด้วย            ‘หม่าซิงเหอมีเรื่องราวความหลังฝังใจเกี่ยวกับบิดาตนเองมาตั้งแต่เด็ก เขาจึงต้องการพิสูจน์ตัวเองให้บิดายอมรับมาโดยตลอด’            ‘ต่อให้อดีตฮ่องเต้แคว้นเหยียนล่วงลับไปแล้ว นางก็แน่ใจว่าหม่าซิงเหอต้องไม่ล้มเลิกสานต่อความต้องการของบิดาเพื่อลบล้างปมในใจที่ตนเองมีอยู่โดยง่ายแน่’            ‘ที่สำคัญ เหตุการณ์ที่หม่าซิงเหอรอดปลอดภัยจนกลับมารวบรวมขุมกำลังในแคว้นเหยียนได้ บางทีอาจจะมีขุมอำนาจใหญ่ซึ่งเป็นคนในแคว้นฉ

ซิงเหอเฝ้ามองหว่านหนิงหรือท่านหญิงผิงอันที่รูปโฉมงดงามมีสง่าราศีดูสูงส่ง แต่กลับทำตัวธรรมดาสามัญอีกทั้งยังสดใสร่าเริงนัยน์ตาเปล่งประกายด้วยสายตาลึกซึ้งหลงใหล“คุณชาย เราต้องตามพวกนางไปถึงเมื่อไรกันขอรับ” หลี่ซาคนสนิทเอ่ยถามเจ้านายที่ติดตามหว่านหนิงมาได้ระยะหนึ่งแล้ว“ตามไปเรื่อยๆจนกว่าข้าจะพอใจ” ซิงเหอกล่าวอย่างไม่เร่งร้อนอะไร“แต่ปลายยามเซิน(15:00 – 17:00) เรามีประชุมกับผู้อาวุโสเหล่าขุนนางเพื่อวางแผนจัดการกับฮ่องเต้ทรราชนะขอรับ” หลี่ซาเอ่ยเตือนเจ้านายเรื่องสำคัญ‘ตัวเขาเองก็อยากให้เจ้านายมีความสุข มีสตรีที่ดีงามเคียงข้างกาย แต่นี่เจ้านายเขากลับหมายตาสตรีต่างแคว้นแล้วยังเป็นแคว้นศัตรูคู่อาฆาตด้วย’‘เท่านั้นไม่พอยังมีสถานะเป็นท่านหญิงสูงศักดิ์บุตรีแห่งจวนกั๋วกง แม่ทัพใหญ่ปกป้องชายแดนเหนือที่เอาชนะศึกแคว้นเหยียนถึงสองครั้งสองคราทีเดียว’‘ไปหลงรักสตรีแคว้นเดียวกันไม่ได้หรือไง ไม่ก็รักสตรีแคว้นฉู่ที่เป็นชาวบ้านธรรมดาสามัญมิได้รึ’หลี่ซาได้แต่พร่ำบ่นใน

“พี่ซิงเหอ นี่คือยาทาแก้ฟกช้ำที่ข้าปรุงขึ้นเอง ท่านเก็บเอาไว้ทาแผลที่ขานะเจ้าคะ เบื้องต้นข้าตรวจดูแล้วไม่เป็นอะไรมากแต่ขอให้ท่านระวังอย่าให้ไปกระแทกอะไรอีกก็ดีเจ้าค่ะ”หว่านหนิงกล่าวพร้อมยื่นขวดยาที่นางปรุงขึ้นเองจากพืชสมุนชั้นดีให้กับซิงเหอที่รับไปใส่เอาไว้ในอกเสื้ออย่างใส่ใจ“ขอบใจเจ้ามาก นอกจากเจ้าจะเป็นบุตรีจางกั๋วกงซึ่งมีความสามารถเพียบพร้อมในศาสตร์ศิลปะที่สตรีควรเรียนรู้ทุกแขนงแล้ว ยังเป็นหมอหญิงที่เก่งกาจมากความสามารถ ปรุงยาได้ด้วยช่างน่าทึ่งนัก”“ข้าอดเลื่อมใสไม่ได้จริงๆ” ซิงเหอกล่าวชื่นชม‘เมื่อครู่ที่หว่านหนิงใช้ฝ่ามือบางนุ่มนิ่มทายาที่ขาให้เขา มันทำให้ใจซิงเหอเต้นแรงเลือดในกายพลุ่งพล่าน จนเขาแทบจะเก็บกลั้นความรู้สึกที่มีต่อนางเอาไว้ไม่ได้’‘เคราะห์ดีที่อยู่ในสถานที่ซึ่งมีผู้คนมากมาย อีกทั้งยังมีญาติและสาวใช้ของนางอยู่ด้วย ไม่เช่นนั้นแล้วเขาเองก็ไม่มั่นใจว่าจะพลั้งเผลอทำอะไรลงไปบ้าง’ ซิงเหอคิดพลางใบหน้าหล่อเหลาพลันแดงก่ำขึ้นมาทันที“พี่ซิงเหอ ท่านเป็นอะไรไปหรือเจ้าคะ

“หนิงเอ๋อ เป็นอย่างไรบ้าง ไม่มีข่าวคืบหน้าอะไรเกี่ยวกับเรื่องที่ซิงเหอเข้ามาในเมืองต้าโจวก่อนหน้านี้เลยหรือ” ฟางหรงเอ่ยถามหว่านหนิงที่กำลังปรุงยาอยู่ในเรือนส่วนตัวของนาง            “ไม่เลยเจ้าค่ะ มีเพียงข่าวกบฏภายในแคว้นเหยียนที่คงจะเตรียมตัวกันพร้อมแล้ว” หว่านหนิงตอบกลับไป เพราะนับตั้งแต่นางได้พบซิงเหอที่ตลาดกลางเมืองวันนั้นก็ไม่ได้รับข่าวคราวจากเขาอีก            “คงเป็นเพราะเรื่องวุ่นวายภายในแคว้นเหยียน ซิงเหอนั่นจึงไม่มีเวลามายุ่มย่ามอะไรที่นี่อีก”            “ไม่ผิดจากนี้หรอกเจ้าค่ะ” หว่านหนิงตอบรับเห็นด้วย            “งั้นระยะนี้ทางเราคงสงบสุขไปได้สักพัก ดังนั้นก็ออกไปเที่ยวเล่นยืดเส้นยืดสายกันหน่อยเถอะ” ฟางหรงชักชวนฮูหยินรัก      &nb

ซิงเหออยากครอบครองทั้งบัลลังก์แคว้นเหยียนและล้มล้างแคว้นฉู่ตามพระประสงค์ของบิดาให้สำเร็จลุล่วง ด้วยความยึดติดกับเรื่องราวในอดีตเมื่อทำเรื่องใหญ่สำเร็จอย่างหนึ่งแล้วได้เป็นฮ่องเต้แคว้นเหยียนสมใจ ตอนนี้ยังคิดหมายปองสตรีอันเป็นที่รักของชินอ๋อง พระอนุชาคนสำคัญของฮ่องเต้แคว้นฉู่ด้วยฮ่องเต้หนุ่มทำตามสิ่งที่เคยกล่าวไว้กับคนสนิทคือเบื้องหน้าฟื้นฟูบ้านเมือง ส่งเสริมให้ชาวเมืองแคว้นเหยียนอยู่อย่างสงบสุขร่มเย็น อีกทางหนึ่งก็เตรียมแผนการเล่นงานแคว้นศัตรูส่วนเป้าหมายอีกอย่างที่เขาเองก็คาดไม่ถึง คือการช่วงชิงตัวจางหว่านหนิงหรือท่านหญิงผิงอันคู่หมั้นคู่หมายของชินอ๋องแห่งแคว้นฉู่มาเป็นฮองเฮานั่งเคียงบัลลังก์มังกรสุดท้ายซิงเหอจึงส่งราชสาส์นถึงฮ่องเต้แคว้นฉู่เกี่ยวกับการผลัดเปลี่ยนรัชสมัยและผู้ปกครองบัลลังก์แคว้นเหยียนรวมทั้งเชิญราชทูตแคว้นฉู่มาร่วมเป็นสักขีพยานแสดงความยินดีในการเถลิงถวัลย์ราชสมบัติขึ้นครองราชย์ของฮ่องเต้พระองค์ใหม่นามว่าหม่าซิงเหอด้วยแน่นอนว่างานนี้เขาหมายมาดให้ชินอ๋องพระอนุชาคนสำคัญของฮ่องเต้แคว้นฉู่รวมทั้งพระคู่หมั้นที่บัดนี้พำนักอยู