All Chapters of อดีตไม่หวนคืน: Chapter 51 - Chapter 60

100 Chapters

ตอนที่ 51 สิ่งมีค่าชิ้นเดียวของหลันฮวา

หลันฮวานั่งแช่น้ำพุร้อนอยู่กับฟางหรงอย่างเพลิดเพลินใจได้ราวครึ่งชั่วยามเขาก็ขอตัวกลับขึ้นไปก่อน“ฮวาเอ๋อข้าขึ้นก่อนนะ เจ้าเองก็ควรจะลุกขึ้นมาได้แล้ว แช่ตัวนานเกินไปจะให้โทษมากกว่าคุณประโยชน์”“ทราบแล้วเจ้าค่ะ” หลันฮวาตอบกลับไปจากนั้นก็มองตามร่างเปียกชื้นของฟางหรงซึ่งเพิ่งขึ้นจากน้ำ เสื้อคลุมแนบเนื้อทำให้เห็นมัดกล้ามแข็งแกร่งและร่างกายสมส่วนกำยำของเขาอย่างชัดเจน จนหลันฮวาหน้าแดงก่ำขึ้นมาอีกหน‘ก่อนหน้านี้นางเคยเห็นเขาด้วยร่างเปลือยเปล่าด้วยซ้ำ แต่ไม่เห็นใจเต้นแรงหน้าร้อนผ่าวถึงเพียงนี้’‘เหตุใดช่างแตกต่างกันนักนะ หรือคงเป็นเพราะเมื่อก่อนนางไม่ได้คิดอะไรกับเขา เป็นเพียงสหายและผู้ป่วยธรรมดาทั่วไปเท่านั้น’‘แต่ยามนี้สถานะของเขากับนางเปลี่ยนไปกลายเป็นคนรัก โดยเฉพาะหลังจากเหตุการณ์ในรถม้าก่อนหน้านี้ ทำให้นางอดคิดลึกซึ้งเกินเลยกับเขาไม่ได้สินะ’‘ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสตรีเช่นนางจะเต็มไปด้วยเรื่องน่าอายในหัวเช่นนี้ แต่แล้วอย่างไรล่ะ? หยินหยางบรรจบ ชายหญิงครองคู่ นั่นก็เป็นกฎเกณฑ
Read more

ตอนที่ 52 แลกเปลี่ยนของแทนใจ

ฟางหรงนำหยกพกของตัวเองกับหลันฮวาขึ้นมาชูต่อหน้านาง ซึ่งก่อนหน้านี้หลันฮวาแทบจะไม่พกหยกลายพยัคฆ์ติดตัวเผยออกมาให้ผู้ใดเห็นแม้นแต่หลี่เจียงอดีตสามีก็ไม่รู้ถึงสถานะของนางอันเกี่ยวพันกับหยกลายพยัคฆ์นี้ เพราะมันเป็นเรื่องสำคัญนับเป็นความลับของสกุลจางที่น้อยคนนักจะมีสิทธิ์รับรู้หากแต่ฟางหรงกับเสด็จพี่ของเขาซึ่งเป็นฮ่องเต้แคว้นฉู่เคยร่วมรบกับสกุลจางมาก่อน พร้อมรับรู้ถึงความสามารถของผู้สืบถอดหยกลายพยัคฆ์ด้วยความชอบธรรมหลังหลันฮวาตัดสินใจเดินทางออกจากหุบเขาเมิ่งซานเพื่อค้นหาตัวตนก็พกหยกลายพยัคฆ์นี้อย่างเปิดเผย ซึ่งฟางหรงไม่เห็นด้วยแต่ไม่มีข้ออ้างใดมาคัดค้านยามนี้ถึงเวลาแล้วที่เขาจะถือโอกาสเก็บรักษาหยกชิ้นสำคัญให้กับหลันฮวาจนกว่านางจะจดจำทุกอย่างได้“ท่านนำหยกพกของข้าไปทำไมกัน” หลันฮวาถามฟางหรง“ข้าขอรางวัลตอบแทนด้วยการแลกเปลี่ยนหยกพกข้างกายข้ากับเจ้าอย่างไรเล่า”“เจ้าพกหยกของข้าติดกายเอาไว้ ส่วนข้าจะเก็บหยกของเจ้าเอาไว้ให้เอง”“ถือเป็นของแทนใจระหว่างเราอย่างไรล่ะ” ฟางหรงตอบกลับไป หลันฮ
Read more

ตอนที่ 53 อยากมอบทุกอย่างให้เจ้า

หลันฮวานิ่งงันไปกับภาพบุรุษหนุ่มรูปงามแสนหล่อเหลามีเสน่ห์เย้ายวนใจเบื้องหน้าสายรัดเอวของฟางหรงร่วงหล่นไปเมื่อใดหลันฮวาเองก็ไม่อาจรู้ได้ แต่ตอนนี้มันทำให้ชุดของเขาหลุดลุ่ย สาบเสื้อเปิดออกมาเผยให้เห็นผิวกายเปลือยเปล่า กล้ามหน้าท้องหนั่นแน่นสมส่วนมองแล้วชวนให้ใจสั่น“ฮวาเอ๋อข้าอยากรักเจ้า อยากมอบทุกอย่างของข้าให้แก่เจ้า” ฟางหรงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า ก่อนจะก้มหน้าลงไปมอบจุมพิตช่วงชิงลมหายใจหลันฮวาอย่างอ่อนหวานเร่าร้อนหลันฮวาถูกฟางหรงจู่โจมอีกครั้ง ทำเอาสติที่มีก่อนหน้านี้สลายหายไปกับรสจูบที่ดื่มด่ำลึกซึ้งจนนางไม่อาจหักห้ามใจตนเองได้อีกฟางหรงยื่นมือไปปลดเปลื้องอาภรณ์นางออก เปิดเปลือยให้เห็นตู้โตว(ชุดชั้นใน)สีชมพูอ่อนหวานลายดอกเหมย เขาจ้องมองมันอยู่คู่หนึ่งก่อนดึงรั้งเสื้อตัวนอกของหลันฮวาออกจากกายก้มหน้าลงลิ้มชิมรสยอดถันงามผ่านตู้โตวผ้าไหมเนื้อเย็นลื่น มอบสัมผัสเปียกชื้นวาบหวามด้วยเนื้อผ้าชั้นดีซึ่งเสียดสีอยู่กับเมล็ดทับทิมสีชมพูสวยเป็นตุ่มไตภายใต้ร่มผ้าซึ่งยามนี้ปลายยอดถันของหลันฮวาชูชันขึ้นมารอรับสัมผัสจากริมฝีปากหย
Read more

ตอนที่ 54 เลื่อนขั้น

ฟางหรงยื่นมือข้างหนึ่งขึ้นไปบีบเคล้นคลึงสองเต้างามของหลันฮวา ขณะที่อีกมือหนึ่งยังคงใช้สองนิ้วล่วงล้ำเข้าไปในกลีบเหมยงามอย่างจาบจ้วงหลันฮวานอนระทดระทวยไร้กำลังขัดขืน ทนฝืนต่อแรงปรารถนาของร่างกายและจิตใจตนเองไม่ไหว สุดท้ายจึงร่วมบรรเลงเพลงพิณแห่งรักนี้ไปพร้อมกันกับฟางหรงด้วยความเต็มใจนางจุมพิตโอบกอดลูบไล้เขาเพื่อคลายความวาบหวามเบื้องล่าง กดจูบไล้เลียไปตามร่างกายของบุรุษที่นางมอบใจให้ ทำเอาฟางหรงต้องเป็นฝ่ายร้องครวญครางขึ้นมาบ้าง“ฮวาเอ๋อ เจ้าช่างเรียนรู้ได้รวดเร็วนัก อ้ะ อ๊า” ฟางหรงกล่าวเสียงสะท้าน เมื่อสตรีที่เขารักเริ่มซุกซน ลงมือเช่นเดียวกับที่เขากระทำต่อนาง ใช้ลิ้นเล็กบางเปียกชื้นเลียไล้ไปบนเนินอกแกร่งของเขาขบเม้มตุ่มเนื้อบนยอดอกที่เต่งตึงขึ้นมารับริมฝีปากและลิ้นฉ่ำชื้นของนาง“แฮ่กก แฮ่กก ฮวาเอ๋อ หากเจ้าทำเช่นนี้ข้าคงไม่อาจรั้งรอปรนนิบัติเจ้าได้นานนักนะ” ฟางหรงกล่าวเสียงทุ้มต่ำหอบกระเส่า“มาถึงขั้นนี้แล้ว ท่านจะรั้งรอสิ่งใดอีกเล่าเจ้าคะ” หลันฮวาเอ่ยโฉมงามเงยหน้าขึ
Read more

ตอนที่ 55 สตรีนางเดียวที่มอบใจให้

“ฮวาเอ๋อ เจ้าพอใจหรือไม่” ฟางหรงถามหลันฮวาที่จ้องสบตากันอยู่ด้วยนัยน์ตาแพรวพราวดูเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก ทำเอานางอึ้งไปเล็กน้อย‘ถามกันตรงๆแบบนี้ได้เลยงั้นหรือ’ หลันฮวาคิดในใจ“ว่าไงล่ะ หรือว่าเจ้าไม่พอใจจึงนิ่งเฉยไม่ยอมเอ่ยอะไรออกมาเช่นนี้” ฟางหรงถามย้ำ นิ่งรอฟังคำตอบจากปากนาง หลันฮวาทำหน้าแทบไม่ถูก“หากเจ้าไม่ตอบ เช่นนั้นให้ข้าทำดูอีกสักหลายๆรอบให้เจ้าลองตรองดูใหม่แล้วกันนะ” ฟางหรงกล่าวจบก็ตั้งถ้าจะรุกรานนางอีก“อ้ะ มะ..ไม่ต้องเจ้าค่ะ ข้าพอใจ พอใจมาก” หลันฮวารีบเอ่ยออกไปทันที พร้อมใช้มือบางยันหน้าอกแกร่งของฟางหรงเอาไว้“อืม..ถ้าพอใจ งั้นให้ข้าปรนนิบัติเจ้าอีกสักรอบสองรอบก็แล้วกัน” ฟางหรงเอ่ยพร้อมรอยยิ้มกว้าง ล่อลวงกระต่ายน้อยให้ตกหลุมพรางได้อย่างเจ้าเล่ห์ร้ายกาจนัก“มะ ไม่ต้อง ข้ารู้สึกเหนียวตัวอยากอาบน้ำ” หลันฮวากล่าวขึ้นทันที“พอดีเลย ข้าก็เช่นกัน” ฟางหรงตอบกลับไป ก่อนจะลุกขึ้นใส่เสื้อนอนตัวใน นำเสื้อคลุมมาสวมให้หลันฮวาแล้วคว้าตัวนาง
Read more

ตอนที่ 56 บ่อน้ำพุร้อนระอุ

บทเพลงพิณแว่วหวานถูกบรรเลงขึ้นอีกครั้งภายใต้บ่อน้ำพุอันร้อนระอุ และทวีความร้อนแรงมากยิ่งขึ้นด้วยเพลิงปรารถนาที่ลุกโชนของสองหนุ่มสาวฟางหรงแทรกลิ้นร้อนหนาเข้าไปดูดกลืนความหอมหวานจากกลีบปากบาง เย้าแหย่ลิ้นเล็กๆของนางอย่างไม่รู้เบื่อ พร้อมใช้สองมือบีบเคล้นคลึงเนินเนื้ออวบอูมเต็มไม้เต็มมือก่อนผละจากริมฝีปากอวบอิ่ม ก้มหน้าลงมาใช้ลิ้นอุ่นร้อนเลียไล้ดูดกลืนยอดปทุมถันที่ชูชันเผยให้เห็นเมล็ดทับทิมสีชมพูสวยเชิญชวนให้ลิ้มลองอย่างยั้งใจไม่อยู่ทำให้ร่างบางเสียวสะท้านจนหลุดเสียงร้องครางออกมาด้วยความรัญจวนใจ ก่อนที่หลันฮวาจะเอาคืนเขาด้วยการยื่นหน้าเข้าไปจุมพิตและเล็มตรงติ่งหูซึ่งเป็นจุดอ่อนไหวไวต่อความรู้สึกของฟางหรงทำเอาเขาส่งเสียงครางออกมาด้วยความกระสันอย่างต่อเนื่อง จากนั้นฟางหรงจึงหันหน้ากลับมาเชยปลายคางร่างบางให้รอรับจุมพิตร้อนแรงเนิ่นนานจากเขาอีกครั้งเขาทั้งจุมพิตและบีบเคล้นคลึงสองเต้าชูชันสู้มือของหลันฮวาอย่างเมามัน ก่อนจะตัดใจผละออกมาชั่วคราวแล้วยกร่างบางให้มานั่งทับซ้อนบนต้นขาแกร่งทำให้หลันฮวาสัมผัสได้ถึงความแข็งขึงชูชันแสดงออกถึงความเป็นชายข
Read more

ตอนที่ 57 ฮูหยิน

“พะ..พอแล้ว ข้าเหนื่อย..” ร่างบางเอ่ยเสียงหอบกระเส่าจากจุมพิตลึกซึ้งของฟางหรง สัมผัสรับรู้ได้ถึงความแข็งขึงชูชันเบื้องล่างของเขาที่ฟื้นคืนมาอีกครั้ง“ฮวาเอ๋อเด็กดี อีกครั้งเถอะนะ”ฟางหรงเอ่ยเสียงแผ่วข้างใบหูหลันฮวา ซึ่งกำลังถูกปลุกเร้าด้วยฝ่ามือหนาที่บีบเคล้นคลึงสองเต้างามอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะเลื่อนมือหนึ่งลงไปกระตุ้นจุดอ่อนไหวกึ่งกลางกายนางอย่างเร่งเร้าสุดท้ายหลันฮวาก็ถูกฟางหรงโลมเล้าจนร่างกายโอนอ่อนราวขี้ผึ้งเหลว ร่วมบรรเลงเพลงพิณเร่าร้อนไปกับเขาอีกครั้งนางจดจำแทบไม่ได้ว่าบทเพลงรักสิ้นสุดลงเมื่อใด เพียงคลับคล้ายคลับคลาว่าฟางหรงปรนนิบัติชำระล้างร่างกายให้นางอย่างอ่อนโยน เช็ดตัวเช็ดผมให้นาง จับนางสวมเสื้อนอนก่อนโอบอุ้มนางมาวางลงบนเตียงกว้างและเอนกายลงนอนเคียงข้าง ฉวยคว้าตัวนางมาแนบชิด กกกอดนางไว้ในอ้อมแขนจนนางหลับใหลไปไม่รู้ตัวยามเช้าหลันฮวาลืมตาตื่นขึ้นมาก็เห็นว่าฟางหรงกำลังนอนตะแคงหันหน้ามาทางนาง มือข้างหนึ่งค้ำศีรษะตนเองเอาไว้และจับจ้องมองนางอยู่ก่อนแล้ว“ตื่นแล้วหรือฮูหยิน” ฟาง
Read more

ตอนที่ 58 ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก

“ฮูหยินว่าอย่างไร เจ้าเจ็บที่ใดงั้นหรือให้ข้าดูหน่อยเถอะ” ฟางหรงเอ่ยถามหลันฮวาอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง ก่อนลุกขึ้นขยับกายเข้าหานาง สองมือจับคว้าไหล่บอบบางมองสำรวจนางไปทั่ว“ข้า เอ่อ..ข้าปวดเมื่อยหลังและเอว ลามไปถึงสะโพก ต้นขาแล้วก็...” หลันฮวาเอ่ยต่อไปไม่ออก หากแต่ฟางหรงก็คาดเดาได้ทันที“ขออภัย..เมื่อคืนข้ารักเจ้าหนักหน่วงเกินไปไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ ทำให้ร่างกายเจ้าบอบช้ำ” ฟางหรงเอ่ยอย่างสำนึกผิด   “เจ้ารอข้าครู่หนึ่งนะ” ฟางหรงบอกนางก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกจากห้องไป ไม่ถึงหนึ่งเค่อ(15 นาที)ก็กลับเข้ามาหาหลันฮวาพร้อมกับขวดและตลับยาในมือ“ฮวาเอ๋อให้ข้าช่วยทายาให้เจ้าเถอะ” ฟางหรงเอ่ยก่อนหยิบตลับยาขึ้นมา ดึงผ้าห่มที่ปกปิดกายหลันฮวาออกไป จากนั้นก็ตั้งท่าจะเข้าไปถกชายชุดเสื้อคลุมนางขึ้น“อ้ะ ไม่ต้องข้าทำเองได้” หลันฮวาร้องห้ามเสียงหลง พร้อมเอามือไปจับฝ่ามือหนาที่ยื่นเข้าหานาง“ข้าทาให้ดีกว่า เจ้าคงทาไม่ถนัดหรอก” ฟางหรงพูดด้วยสีหน้าท่าทางเป็นห่วงจริงจัง โดยไม่ได้นึกถึงใจคนที่ได้รับความห่วงใยอย่างท่วมท้นบ้างเลยสักนิด“ไม่เป็นไ
Read more

ตอนที่ 59 ทำอาหารบำรุงให้หลันฮวา

ฟางหรงเข้าครัวมาสั่งกำชับพ่อครัวให้ทำอาหารบำรุงร่างกายฮูหยินรักด้วยตนเองเขาให้พ่อครัวทำมื้อเช้าเป็นโจ๊กพุทราแดง โดยต้มข้าวเหนียวผสมข้าวธรรมดา เติมพุทราแห้งแกะเมล็ดออก ใส่เก๋ากี้ ถั่วแดงและเห็ดหูหนูขาวลงไปต้มด้วยกัน เติมน้ำตาลทรายแดงเพิ่มความหวานเล็กน้อยตามด้วยซุปไก่ตุ๋นโสมสมุนไพรบำรุงร่างกาย มีเนื้อปลาผัดขิงใส่เห็ดหูหนูดำและผัดเมล็ดบัวอวบๆ ช่วยบำรุงร่างกาย บำรุงเลือดและฟื้นฟูจากอาการอ่อนเพลียเมื่อพ่อครัวปรุงอาหารเสร็จฟางหรงก็ยกขึ้นไปให้หลันฮวาพร้อมส่วนของเขาด้วย โดยมีซูจิ่นช่วยยกขึ้นไปอีกคนก่อนจะรีบกลับลงมาอย่างรู้หน้าที่“ฮวาเอ๋ออาหารเช้ามาแล้ว มาทานเถอะกำลังร้อนๆเลย” ฟางหรงเอ่ยเรียกฮูหยิน ที่ยามนี้ล้างหน้าล้างตาผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วและกำลังมองทิวทัศน์งดงามนอกหน้าต่างอยู่อย่างเพลิดเพลินฟางหรงเดินเข้ามาหานางเพื่อโอบประคองไปยังศาลาพักผ่อนซึ่งอากาศดี มองเห็นทิวทัศน์รอบด้าน“ฮวาเอ๋อ อาการดีขึ้นบ้างไหม ยังเจ็บมากหรือไม่” ฟางหรงถามนางอย่างใส่ใจ“ข้าไม่เจ็บมากถึงเพียงนั้นหรอกเจ้าค่ะ”
Read more

ตอนที่ 60 สถานะของฟางหรง

หลันฮวาทราบเรื่องที่ฟางหรงบอกเล่าเรื่องราวของนางกับอาจารย์ทั้งสองที่หมู่บ้านซีฮันให้ครอบครัวได้รับรู้แล้วก็นิ่งไปครู่หนึ่ง“ท่านแจ้งเรื่องขณะอยู่ที่หมู่บ้านซีฮันให้ครอบครัวทราบ จนท่านแม่และพี่ชายท่านรู้สึกซาบซึ้งใจคิดยึดถือเป็นบุญคุณอยากตอบแทนข้ากับท่านอาจารย์”“แต่พวกเขาไม่ได้รู้เรื่องที่ข้าตกลงคบหากับท่านเสียหน่อย”“หากพวกเขารู้ว่าข้าเป็นสตรีไร้ครอบครัว ไร้ที่มา ไม่รู้แม้นกระทั่งรากเหง้าของตัวเอง ที่สำคัญอาจจะมีครอบครัวอยู่ก่อนแล้วก็เป็นได้”“เช่นนั้นข้าว่าพวกเขาไม่มีทางยอมรับได้แน่” หลันฮวาเอ่ยกับฟางหรงตามหลักเหตุผล‘นับตั้งแต่ที่พบเจอฟางหรง ใช้เวลาดูแลรักษาเขาที่หุบเขาเมิ่งซาน ตลอดจนได้เดินทางร่วมกันมานานหลายเดือน นางก็รู้ว่าฟางหรงไม่ใช่คุณชายธรรมดาทั่วไป’‘หากแต่มีฐานะและอำนาจไม่น้อย เบื้องหลังตระกูลเฉินต้องสูงส่งเกินกว่าที่ฟางหรงแสดงออกมาให้นางเห็นแน่นอน’‘เพราะจะมีตระกูลธรรมดาที่ไหนกัน สามารถใช้สมุนไพรล้ำค่ามายื้อชีวิตผู้ที่ถูกพิษร้ายจากงูฮั่วตี้แคว้น
Read more
PREV
1
...
45678
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status