Lahat ng Kabanata ng เป็นนางร้ายสวมรอยที่ท่านไม่รัก: Kabanata 81

“หึ ลมอันใดพัดเจ้ามาที่เรือนข้าได้” เสียงของเวิ่นฮูหยินคล้ายลอยเบา หากคมชัดทุกถ้อยคำแท้จริงแล้ว นางเคยคิดอยากใช้อำนาจแม่สามีข่มลูกสะใภ้ผู้นี้อยู่หลายคราเพียงแต่น่าขันนัก ตั้งแต่เสิ่นเจียวจื่อแยกออกไปอยู่เรือนหลัง ก็มีเหตุผลสารพัดให้ไม่ต้องมาคารวะยามเช้าเฉกเช่นสะใภ้อื่น ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งท่านโหวและฮูหยินผู้เฒ่าเวิ่นกลับเอนเอียงเข้าข้างเสิ่นเจียวจื่อเสียเกือบทุกครั้งสถานะแม่สามีของนางจึงเหมือนมีเพียงชื่อไร้คมเขี้ยวเสิ่นเจียวจื่อบิดยิ้มรับอย่างอ่อนน้อม หากดวงตายาวรีกลับฉายแววเย็นเยียบ“ข้าขออภัยเจ้าค่ะท่านแม่ พอดีช่วงนี้…ข้าเองก็ติดธุระร้านค้า ไหนจะงานจัดการเลี้ยงภายในจวนอีก ข้าจึงไม่ได้แวะมาเยี่ยมท่านเลย ท่านอย่าได้ถือโกรธข้าเลยนะเจ้าค่ะ” ถ้อยคำเรียบง่าย แต่จังหวะเว้นวรรคกลับชวนให้ตีความนางก้าวไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้างตัวสามีอย่างเป็นธรรมชาติ มิได้รอคำอนุญาตซื่อจื่อหนุ่มเหลือบตามองเพียงครู่ แสร้งเป็นมองไม่เห็นนาง แม้ในใจจะหวั่นไหวไม่น้อยก็ตามขณะที่เวิ่นฮูหยินเม้มปากแน่น นางรำคาญนักกับคำพูดของลูกสะใภ้ผู้นี้ ทุกประโยคฟังดูสุภาพ แต่กลับเหมือนซ่อนหนามเอาไว้ภายใน อย่างเช่นเสิ่นเจียวจื่อก