“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ข้ามีเรื่องพูดคุยแค่เดี๋ยวเดียวคงไม่รบกวนท่านกับอนุทั้งสอง” อันหรงปฏิเสธ ทำให้คนที่เอ่ยปากชวนได้แต่เบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าหญิงสาวจะกล้าปฏิเสธเขา เหตุเพราะแต่ไหนแต่ไรมานางล้วนฟังคำสั่งของเขาไม่มีอิดออดสักครั้ง“ฮูหยินมีเรื่องอะไรหรือเจ้าคะ” เสวี่ยอวี้ถามขึ้นด้วยความอยากรู้“งานเลี้ยงที่จวนสกุลเผิง เดิมทีมีเพียงข้ากับท่านที่เข้าร่วม แต่ตอนนี้ที่จวนเรามีอนุอิ่นกับอนุเสวี่ยมาเพิ่ม ข้าเห็นสมควรให้พวกนางไปด้วยจึงได้มาบอกกล่าวให้พวกนางทั้งสองเตรียมตัว” นางหันไปพูดกับสามี“แค่ข้ากับเจ้าไปกันสองคนสามีภรรยาดีกว่ากระมัง” เขาแทรกขึ้น ถ้าหากอนุทั้งสองติดตามไปด้วยมีหวังคนที่ตกที่นั่งลำบากคือตัวเขาแน่ สตรีสองคนล้วนแต่ตามติดเขาเกือบทุกฝีก้าวยิ่งกว่าเงาเสียอีก“ท่านพี่พูดเช่นนี้ได้ยังไงกัน ข้าถือว่าเป็นภรรยาของท่านอีกคนเช่นกัน” เสวี่ยอวี้ขัดขึ้นด้วยสีหน้าเง้างอ“นั่นสิเจ้าคะ แม้พวกเราเป็นเพียงอนุแต่ก็ถือว่าเป็นคนสกุลเมิ่งเช่นกัน” อิ่นซูหนี่เอ่ยเสริม แม้นางจะไม่ถูกกับเสวี่ยอวี้ แต่งานเลี้ยงครั้งนี้นางต้องไปด้วยให้ได้ ด้วยสาเหตุสำคัญคือต้องการเปิดตัวกับทุกคนว่านางเป็นคนสำคัญคน
閱讀更多
