All Chapters of Stop Seducing Me, Pinsan : Chapter 41 - Chapter 50

Dasha POVNag-resign si Elco sa flower shop ni Ivy. Hindi na rin siya pumasok nitong nagdaang isang linggo matapos ang holy week. Sa bahay, palagi itong nasa loob ng kuwarto niya. Lalabas lang para kumain at tumulong sa gawaing bahay. Kung minsan, tatambay siya sa vulcanizing shop ni Von.Pati nga si Jasper na tattoo artist ay naka-close niya. Panay din ang tambay niya doon. Kung minsan, nakikita pa nila Nanay at Tatay na nakakasama rin ni Elco si Kagawan Owen. Na parang ang dami na niyang naka-close agad. Alam ko naman kung bakit parang ilag siya. Alam ko rin kung bakit ganoong umiiwas na siya sa akin. At kahit pa paano naman ay nawala na nang tuluyan ang galit ko kasi nagsisisi talaga siya na may nangyari sa amin. Pinagsisihan niya ang gabing nagkasala kami habang lasing. At sa totoo lang, pansin din nila Nanay at Tatay na ilag siya sa akin. Na hindi na raw nila nakikitang nag-uusap kami, tanguan, oo, pero ‘yung sobrang close, nawala na rin talaga.“Mag-usap nga tayo, Dasha,” sabi b

Elco POVPawisan, pagod at uhaw na uhaw ako. Kakatapos lang naming mag-basketball, malapit na kasi ang mismong liga. pag-uwi ko sa bahay, nagulat ako dahil nasa garden si Dasha, abala sa pagdidilig ng mga halaman niya.Huminto ako doon. “Maaga ka atang umuwi ngayon, Cousin?”Napalingon siya sa akin habang may hawak na watering can. “Maagang natapos ang work sa flower shop, kaya maagang nakauwi.”“Kaya pala, sige, pasok na muna ako, kailangan kong maglinis at magpalit ng damit dahil pawis na pawis kasi ako dahil sa paglalaro ng basketball,” paalam ko sa kaniya. Tumango lang siya at saka tinuloy ang ginagawa niya.Pagpasok ko sa loob, nakita kong abala na sina Tito Darwin at Tita Susie sa paghahanda ng dinner.“Aba, mukhang nag-enjoy ka sa basketball mo ah, pawis na pawis ka, Elco,” bati sa akin ni Tito Darwin. Inabutan tuloy agad ako ni Tita Susie ng isang basong tubig. Tamang-tama, uhaw na uhaw na rin talaga ako.“Hindi ko po kasi nagagawa ito sa city noon, work at pag-aaral lang ako

Dasha POVNakasanayan ko na ang katahimikan ng flower shop kapag wala si Ivy. Iba kasi ang pakiramdam kapag siya ang nandito. Maingay, buhay ang buong paligid dahil madalas kaming maghunta, lalo na kapag walang customer. Pero ngayon, tahimik tuloy.May a-attend-an kasing meeting si Ivy sa customer namin sa magiging kasal. Importante iyon kaya hindi niya puwedeng ipagpaliban. Aba, dapat lang, malaki kasi ang kita namin kapag may kasal din kaming inaayusan.Maya maya, habang nagtatanggal ako ng mga tuyong bulaklak sa mga stock namin, biglang tumunog ang maliit na bell sa pintuan.“Hello po!” bati ko agad, sabay tingin sa pumasok.Dalawang babae ang niluwa ng pintuan na halatang magkaibigan. Pareho silang naka-casual na damit, mukhang galing sa kung saan. Nakangiti sila habang lumalapit sa counter.“Hi! Open pa kayo?” tanong nung isa na medyo hingal. Tumakbo ba sila? Ah, baka tumawid sa kalsada.“Oo naman po. Ano pong maitutulong ko?”“Magpapagawa sana kami ng bouquet,” sabi nung isa pa,

Dasha POVNakita kong nilagay ni Elco sa fridge ang milktea na para sa akin, pagkatapos ay tumuloy siya sa kuwarto niya nang hindi na ako pinapansin.Parang batang nagta-tantrums na naman. Dahil lang may uwi akong coffee na galing kay Ryuji, nagkaganito na agad siya.Hindi ko na lang pinansin muna. Kilala ko naman siya. Kapag may tampo, ganito talaga, tahimik, medyo suplado, pero hindi naman nagtatagal ay magiging okay din siya mamaya.“Ako na bahala mamaya sa kaniya,” sabi ko, sabay huminga nang malalim. Masyado na akong pagod sa buong maghapong work, kaya ayoko na muna ng masyadong dramahan.Hinubad ko ang bag ko, itinali ang buhok ko, at nagsimulang maghanda para sa pagluluto ko ng dinner namin.Okay, kailangan kong sarapan ang iluluto kong adobong pusit para hindi niya laiitin ang gawa ko.Kailangan kong gawing perfect ‘to. Hindi lang para sa hapunan, kundi para rin sa kanya. Para tuluyan nang mawala ang tampo niya.Kinuha ko ang mga pusit mula sa plastic. Isa-isa ko silang hinuga

Elco POVAlas dos na ng madaling-araw pero hindi pa rin ako makatulog. Hanggang ngayon ay isip-isip ko pa rin ang pag-amin ni Dasha kanina. Pabaling-baling ako ng higa. Kahit anong pikit ang gawin ko ay hindi ako makatulog.Hanggang sa bumangon na ako. Tumayo at sumilip sa bintana. May naglalako pa ng balot. Lumabas ako at hinabol iyon. Naisip kong kumain na lang ng balot, baka sakaling kapag nabusog ako ay antukin na ako.Dali-dali kong binuksan ang pinto at gate sa ibaba. Medyo malayo na ang nagtitinda ng balot nung tawagin ko.“Kuya, pabili ng balot!”Nakakahiya kasi napasigaw pa ako. Agad namang huminto ang nagtitinda. Naglakad siya pabalik sa gawi ko.“Ilan po?” tanong ng tindero. “Mabuti at naabutan niyo ako. Pauwi na kasi ako, at sakto rin na may natira pa akong tatlong piraso, pakyawin niyo po, kuya,” udyok pa niya sa akin.Isa lang dapat ang bibilhin ko, pero dahil sinabi niyang pauwi na siya, pinakyaw ko na. “Sige, akin na ‘yang tatlong balot,” sagot ko.Pagkabili ko nun, bu