All Chapters of คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Chapter 61 - Chapter 70

ดวงตะวันยามสายเคลื่อนตัวสูงขึ้นทะลุผ่านหมู่เมฆ สาดส่องแสงแดดอันอบอุ่นลงมาอาบไล้หลังคากระเบื้องเคลือบสีเขียวหยกของหอสมุดประจำตระกูลไป๋ ทว่าความอบอุ่นจากเบื้องบนกลับไม่อาจแทรกซึมผ่านบานประตูไม้เนื้อแข็งที่ถูกลงดาลปิดตายอย่างแน่นหนาเข้าไปได้เลยแม้แต่น้อย บริเวณทางเดินหินชนวนที่ทอดยาวมุ่งหน้าสู่หอสมุด ปรากฏร่างสูงใหญ่ของไป๋จิ่งกู้ ท่านโหวผู้กุมอำนาจสูงสุดแห่งจวนเผิงกวงโหว กำลังก้าวเดินอาดๆ เข้ามาด้วยท่วงท่าที่เปี่ยมไปด้วยความน่าเกรงขามและทรงอำนาจ เบื้องหลังของเขามีบ่าวชายร่างบึกบึนและพ่อบ้านคนสนิทเดินตามมาอย่างเงียบเชียบ ทุกก้าวย่างของผู้นำตระกูลเต็มไปด้วยความคาดหวังที่ผสมปนเปไปกับความหงุดหงิดตกค้างจากเหตุการณ์ความวุ่นวายเมื่อวานเย็นไป๋จิ่งกู้ตั้งใจจะมาตรวจดูความประพฤติของบุตรชายคนโตที่ถูกสั่งทำโทษให้ถูกขังลืมเพื่อคัดลอกคัมภีร์คุณธรรมและตำราปรัชญาของบรรพชนจำนวนหนึ่งร้อยจบ เขาหวังอยู่ลึกๆ ในใจว่า กลิ่นหอมอันศักดิ์สิทธิ์ของไม้จันทน์และบรรยากาศอันแสนจะเงียบสงบวิเวกวิเวียนของหอสมุด จะช่วยชะล้างพิษสุราส่าชั้นเลวที

สายลมเย็นยะเยือกพัดโชยมาเอื่อยๆ หอบเอาใบไม้แห้งสีเหลืองทองและสีน้ำตาลแดงให้ร่วงหล่นลงมาปูลาดบนพื้นหินชนวนของจวนเผิงกวงโหวประดุจพรมธรรมชาติ บรรยากาศภายในจวนยามนี้ช่างเงียบสงบ ร่มรื่น และเต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายของความศานติอย่างที่ไม่ได้สัมผัสมาเนิ่นนานนับปี กลิ่นเหม็นเปรี้ยวของสุราส่าชั้นเลวและกลิ่นแป้งพัดชาดฉุนกึกจากหอนางโลมที่เคยกวนใจได้มลายหายไปจนสิ้น ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกกุ้ยฮวาที่เบ่งบาน ณ ศาลาแปดเหลี่ยมกลางสระบัวของเรือนหลัก ร่างบอบบางของไป๋ลี่ถิง ยอดนักขายมือทองผู้เพิ่งจะสถาปนาตนเองเป็นผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จของจวน กำลังเอนกายพักผ่อนอยู่บนเก้าอี้โยกที่ทำจากไม้ไผ่สานชั้นดี ท่วงท่าของนางเกียจคร้านและผ่อนคลายประดุจนางพญาแมวเหมียวที่เพิ่งจะตะปบหนูตัวอ้วนพีได้สำเร็จ เปลือกตาที่ปิดพริ้มรับแสงแดดอ่อนๆ ในยามสายช่างดูงดงามและบริสุทธิ์ผุดผ่อง ทว่าลึกลงไปในรอยยิ้มแสยะที่ประดับอยู่บนมุมปากบางเฉียบนั้น กลับซุกซ่อนความชั่วร้ายและเล่ห์เหลี่ยมทางการค้าเอาไว้อย่างมิดชิด

แสงตะวันยามสายสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องเคลือบของเรือนหลักแห่งจวนเผิงกวงโหว บรรยากาศภายในห้องหนังสือของท่านโหวไป๋จิ่งกู้ในยามนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความหวังอันเรืองรองและรังสีความหลงตัวเองที่แผ่ซ่านจนแทบจะทะลักออกนอกหน้าต่าง ไป๋จิ่งกู้นั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้ไม้ไท่ซือตัวใหญ่ ใบหน้าของเขาประดับไปด้วยรอยยิ้มที่กว้างขวางเสียจนตีนกาที่หางตาพับซ้อนกันเป็นชั้นๆ เขากำลังจินตนาการถึงภาพภูเขาเงินภูเขาทองที่กำลังจะถูกขนเข้ามาวางกองเรียงรายอยู่กลางลานจวนในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ความรู้สึกของการเป็นมหาเศรษฐีผู้กอบกู้ตระกูลมันช่างหอมหวานและทำให้เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่านประดุจชายหนุ่มวัยฉกรรจ์"พ่อบ้านหวัง เข้ามาหาข้าเดี๋ยวนี้"ไป๋จิ่งกู้แผดเสียงเรียกด้วยความกระตือรือร้น พ่อบ้านวัยกลางคนที่กำลังยืนสัปหงกอยู่หน้าประตูรีบสะดุ้งตื่นและวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามายืนค้อมศีรษะอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงาน"ท่านโหวมีสิ่งใดให้ข้าน้อยรับใช้หรือข

ข่าวร้ายเรื่องหนี้สินก้อนโตจำนวนห้าล้านตำลึงเงินที่หล่นทับจวนเผิงกวงโหวประดุจอุกกาบาตมรณะ แพร่สะพัดไปทั่วทุกซอกทุกมุมของกำแพงอิฐสีแดงเก่าคร่ำคร่าด้วยความเร็วที่เหนือกว่าพายุฤดูร้อน บ่าวไพร่ที่แอบฟังอยู่หน้าห้องโถงต่างพากันวิ่งหน้าตั้งไปกระจายข่าวปากต่อปาก เพียงไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ความเงียบสงบที่เคยมีก็ถูกทำลายล้างจนแหลกละเอียด บรรยากาศภายในจวนแปรสภาพกลายเป็นรังมดที่ถูกน้ำร้อนลวก ความโกลาหลวุ่นวายปะทุขึ้นในทุกเรือนพัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เรือนของบรรดาอนุภรรยาผู้รักตัวกลัวตายและเห็นแก่เงินยิ่งกว่าสิ่งใดในโลกหล้าอนุหวังและอนุหลิว สองสตรีผู้เคยแต่งหน้าทาปากประชันความงามกันอย่างเอาเป็นเอาตาย บัดนี้เครื่องสำอางบนใบหน้าหลุดลอกจนเห็นรอยเหี่ยวย่น พวกนางกำลังวิ่งวุ่นอยู่ภายในห้องนอนด้วยสภาพที่ดูไม่ต่างจากโจรขโมยของ นางหนึ่งกำลังยัดปิ่นปักผมทองคำ กำไลหยก และไข่มุกเส้นงามลงไปในร่องอกที่อวบอัดของตนเองอย่างตะกละตะกลาม ส่วนอีกนางกำลังกอบโกยเอาผ้าไหมเนื้อดีและแม้กระทั่งช้อนเงินบนโต๊ะอาหารยัดใส่กระสอบป่านใบใหญ่ด้วยมือที่สั

ภายในห้องนอนส่วนตัวของเรือนหลักที่ถูกปิดประตูล็อกดาลเอาไว้อย่างแน่นหนา แสงเทียนสลัววับแวมสาดส่องกระทบใบหน้างดงามของไป๋ลี่ถิง ยอดนักขายมือทองผู้มีจิตวิญญาณของประธานกรรมการฝ่ายขายจากโลกอนาคต นางกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้บุนวม ท่วงท่าผ่อนคลายทว่าแววตากลับเปล่งประกายคมกริบประดุจพญาเหยี่ยวที่เตรียมจะขย้ำเหยื่อ บนโต๊ะเครื่องแป้งเบื้องหน้ามีม้วนกระดาษสาสัญญาการค้าฉบับสำเนาที่บิดาเพิ่งจะโง่เขลาเซ็นชื่อและประทับตราไปกางแผ่หราอยู่ ถัดไปไม่ไกลนักคือวัตถุทรงกระบอกขนาดเล็กสีขาวขุ่นที่ดูขัดหูขัดตากับสภาพแวดล้อมในยุคโบราณอย่างสิ้นเชิง มันคือ ปากกาลบคำผิดลิขิตสวรรค์ หรือที่นางคุ้นเคยในนามน้ำยาลบคำผิด สุดยอดไอเทมแห่งการโกงความตายที่นางเพิ่งจะรื้อค้นออกมาจากช่องเก็บของมิตินางหยิบขวดน้ำยาลบคำผิดขึ้นมาแกว่งไปมาเบาๆ เสียงลูกปัดโลหะที่กลิ้งกระทบกันอยู่ภายในขวดดังก๊อกแก๊กเป็นจังหวะที่ไพเราะที่สุดในสามโลกสำหรับคนหัวหมอเช่นนาง มุมปากบางเฉียบคลี่ออกเป็นรอยยิ้มแสยะที่ชั่วร้ายและเต็มเปี่ยมไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมระดับปรมาจารย์ สรรพ