เป็นดังคาด เจิ้งเหวินเสียนผายมือเชื้อเชิญให้นางเข้าไปด้านใน ไม่ได้ต่อบทสนทนาของนางเมื่อครู่ ความจริงสิ่งที่นางพูดเป็นเพียงข้ออ้างที่ตระกูลซ่งใช้หลอกอู๋ซั่วหยางเท่านั้น ป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายไหวตัวทันเรื่องสมคบคิดศัตรู ฝึกทหารเตรียมรับศึกเป็นความลับห้ามแพร่งพราย เกิดสถานการณ์รั่วไหลไปถึงหูศัตรู เกรงว่าแผนซ้อนแผนที่เตรียมไว้คงสูญเปล่า เจิ้งเหวินเสียนเป็นสหายสนิทของซ่งเทียนเหิง ต้องรู้เรื่องบ้างไม่มากก็น้อย แต่เพราะมีคนนอก นางกับเขาจึงไม่สะดวกพูดคุยกันอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา “สุ่ยหนิง ชั้นบนสุดของตู้เก็บชามีชาเหมยกุ้ยฮวาอยู่ เจ้ารีบไปชงมาต้อนรับฮูหยินน้อย” เจิ้งเหวินเสียนสั่งเสียงเรียบหลังเชิญแขกนั่งเรียบร้อยแล้ว สตรีที่ชื่อสุ่ยหนิงรับคำสั่งอย่างนอบน้อม ตั้งแต่ต้นจนจบไม่ได้เงยหน้าขึ้น จวบจนก้าวพ้นธรณีประตู ดวงตาดำขลับจึงลอบมองหลิวหมิงหย่วนอย่างรวดเร็วผาดหนึ่ง “นางชื่อสุ่ยหนิง ไม่กี่วันก่อนนั่งขายตนเองอยู่ริมถนนเพื่อหาเงินทำศพให้บิดา ข้าผ่านไปเห็นรู้สึกสงสารจึงมอบเงินให้นางจำนวนหนึ่ง ไม่ได้คิดซื้อนางแต่อย่างใด” เจิ้งเหวินเสียนเปิดปากอธิบายที่มาที่ไปของสุ่ย
더 보기
