เฉาเฉวียนก้มหน้าไม่สบตาผู้เป็นนาย เขายอมรับว่าเห็นความเคลื่อนไหวของเหออิ้งอี๋ตั้งแต่แรก หากเข้าไปห้ามหรือขัดขวางนับว่ายังทัน แต่การที่เขานิ่งเฉย จุดประสงค์คือต้องการยืมมือเหออิ้งอี๋กำจัดหลิวหมิงหย่วน ตราบใดที่เขาไม่ใช่คนลงมือ ผู้เป็นนายก็ไม่มีสิทธิ์ลงโทษในสิ่งที่เขาไม่ได้ทำ “เหออิ้งอี๋ ปล่อยภรรยาข้าเดี๋ยวนี้” น้ำเสียงซ่งเทียนเหิงแข็งกร้าวเปี่ยมไอสังหาร เดิมคิดว่านิสัยที่เปลี่ยนไปในชาตินี้ของหลิวหมิงหย่วนจะช่วยให้ความเคียดแค้นในใจเหออิ้งอี๋ลดลง บัดนี้เขารู้แล้วว่าตนเองคิดผิด ต่อให้หลิวหมิงหย่วนแสนดีประดุจเทพธิดาจากสรวงสวรรค์ เหออิ้งอี๋ก็ไม่มีวันปล่อยวาง มีแต่จะยิ่งคิดหาทางทำลายชีวิตคนที่นางชิงชังรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ บางครั้งคนที่แสดงความร้ายกาจออกมาให้เห็นยังไม่น่ารังเกียจเท่าคนที่ชอบเก็บงำตัวตน ภายนอกแสนดีภายในมีแต่ความโสมม ชวนให้คนไม่อยากเข้าใกล้อย่างยิ่ง เพราะมองออกถึงจิตใจอันคับแคบ ซ่งเทียนเหิงจึงไม่เคยให้ความสนิทสนมกับเหออิ้งอี๋ ทั้งที่ความจริงเขาสามารถเอ็นดูนางในฐานะน้องสาวได้ ไม่ใช่เขาไม่เคยให้โอกาสนาง แต่เป็นนางที่ไม่ยอมเปลี่ยนนิสัย ลับหลังแอบท
اقرأ المزيد
