รัตติกาลดำมืดประดุจห้วงอเวจีส่วนที่ลึกที่สุด สายลมกระโชกแรงกรีดผ่านม่านราตรีเกิดเป็นเสียงหวีดหวิววังเวงน่ากลัว หากฟังให้ดีจะคล้ายเสียงร่ำไห้ของภูตผีดวงวิญญาณที่ต้องตายอย่างไม่เป็นธรรม ณ มุมหนึ่งของเมืองหลวงแคว้นอู๋ ภายในห้องขังอันมืดมิดและอับชื้น เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นสาบของเน่าเสียลอยคละคลุ้ง ปรากฏเงาร่างสตรีผอมแห้งในสภาพคนก็ไม่ใช่ ผีก็ไม่เชิง นางถูกมัดตรึงไว้กับเสาเหล็กท่ามกลางซากหนูและอาจมที่ตนเองปล่อยทิ้งเรี่ยราด มิอาจขยับเขยื้อนตัวไปที่ใดได้ เส้นผมดำขลับที่เคยนุ่มสลวยดุจแพรไหมกระเซอะกระเซิงจับตัวเป็นกลุ่มก้อน ทั้งมีร่องรอยขาดแหว่งเป็นแห่ง ๆ จากการถูกกระชากและตัด ดวงตาทั้งสองมีเลือดไหลย้อยเป็นทางยาวอาบสองแก้ม บ่งบอกถึงอาการของคนที่เพิ่งถูกควักนัยน์ตา ดวงหน้างดงามประดุจเทพธิดาลงมาเกิดบนโลกมนุษย์ บัดนี้มีรอยกรีดเฉือนเป็นแผลลึกทั่วใบหน้าจนดูไม่ออกว่าสตรีผู้นี้คือใคร ชุดนักโทษสกปรกบนร่างมีรอยไหม้และขาดวิ่นจากเหล็กร้อนซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องทรมานของคุกหลวง เผยให้เห็นเนื้อในไหม้เกรียมตัดกับผิวพรรณขาวผ่องในยามที่ยังเป็นคนปกติ คราบเลือดเกรอะกรังเต็มแผ่นหลัง ส่งก
Last Updated : 2026-03-25
LOGIN
