“ทำไมเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมาที่นี่เลย...นายมีเพื่อนใหม่แล้วเหรอ?”เด็กอ้วนเอ่ยถามเสียงหงอย พึมพำอยู่คนเดียว เมื่อช่วงนี้ไอ้ตัวแสบของเขาไม่ค่อยได้ออกมาหา คนตัวเล็กเอื้อมมือไปตบบ่าของอีกฝ่ายเบา ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง เพื่อให้คนข้างกายสบายใจ“ไม่ใช่อย่างนั้น...ช่วงนี้ที่บ้านต้องเดินทางบ่อยน่ะ และอีกอย่าง คือ...คือว่าอีกไม่นานฉันจะต้องย้ายไปจากที่นี่แล้วนะ”เมื่อเด็กน้อยวัยสิบสามปีพูดจบ เด็กหนุ่มวัยสิบหกก็ใจหวิว ๆ อย่างบอกไม่ถูก เหมือนตัวเองกำลังจะโดนทิ้งเลยก็ว่าได้เขากำลังจะเสียเพื่อนที่ดีไป ซึ่งในชีวิตนี้เขาไม่มีใครเลยนอกจากไอ้ตัวแสบ ที่เข้าใจและอยากเป็นเพื่อนกับเขาจริง ๆ สีหน้าของเด็กหนุ่มเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด แต่คนตัวเล็กก็เอามือมาจับกุมมืออีกฝ่ายไว้ พลางค่อย ๆ ลูบมันเบา ๆ“ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้น...เอาอย่างงี้ดีไหม”คนตัวเล็กเอื้อมมือไปจับสร้อยคอที่ตัวเองสวมอยู่ แล้วปลดสร้อยเงินที่มีล็อกเกตรูปหยดน้ำออก ก่อนที่จะวางไว้บนมือของเด็กหนุ่ม
اقرأ المزيد
