Semua Bab บ่วงรักในเงาอาชญา: Bab 11 - Bab 20

ปัง!! ปัง!! ปัง!! เสียงปืนดังติดต่อกันสามนัด ฟินลีย์รีบเอามือปิดหูตัวเองอย่างไว เขาตกใจสุดขีดจนทำอะไรไม่ถูก กระสุนปืนตัดผ่านมือข้างขวาของชายชุดดำจนมีดในมือหลุดลงสู่พื้น ส่วนอีกสองนัดโดนเข้าเต็ม ๆ ที่ขาข้างซ้ายและข้างขวาของมันชายชุดดำที่ยืนอยู่ตรงหน้าฟินลีย์ในตอนนี้ล่วงลงไปกองอยู่กับพื้นแล้ว เลือดสีแดงสดไหลนองเต็มพื้น กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มไปหมด มันเหม็นคาวชวนคลื่นไส้ จนฟินลีย์แทบจะอาเจียนออกมาสีหน้าของเขาพะอืดพะอมอย่างเห็นได้ชัด แต่ตอนนี้มันยังไม่ตาย โทเบียสยังไม่อยากให้มันตาย เขาต้องการให้มันมีชีวิตรอด เขาต้องรู้ให้ได้ว่าใครเป็นคนส่งมันมาที่นี่ มันรู้ได้อย่างไรว่าฟินลีย์อยู่กับเขา โดยเฉพาะเซฟเฮาส์นี้โทเบียสรีบวิ่งเข้าไปหาคนตัวเล็ก มือทั้งสองข้างของเขาจับที่แขนทั้งสองของคนที่ตกใจสุดขีด เขาเอามือคลำตามเนื้อตัวฟินลีย์ พลางใช้สายตาสำรวจร่างกายของคนตรงหน้า ว่ามีส่วนไหนได้รับบาดเจ็บบ้างหรือเปล่า“เป็นยังไงบ้าง? ...มันทำอะไรนายหรือเปล่า”สุ้มเสียงที่เปล่งออกมา มันสื่อถึงความห่วงใยอย่างเห็นได้ชัด โดยไม่ได้มี

สิ้นเสียงของเซบาสเตียนโทเบียสก็กดปุ่มวางสายทันที เขาตวัดหางตาไปมองศพที่นอนกองอยู่กับพื้น ก่อนที่จะเดินไปหยิบถุงมือยางมาสวมใส่ แล้วเดินกลับมาที่ศพคนร้ายโทเบียสค่อย ๆ นั่งลงข้าง ๆ ศพ แล้วทำการตรวจค้นหาหลักฐาน ที่คิดว่ามันน่าจะมีอะไรเชื่อมโยงถึงคนที่บงการคนร้าย ที่สั่งให้มันมาฆ่าฟินลีย์ได้ไม่มากก็น้อย“โทรศัพท์มือถือเหรอ?”โทเบียสรีบล้วงโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋ากางเกงข้างขวาของผู้ร้าย ที่นอนหมดลมหายใจออกมา มันถูกล็อกรหัสต้องใช้ลายนิ้วมือในการเปิดใช้งานคนตัวใหญ่รูปร่างกำยำเอื้อมมือไปจับมือของคนที่นอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น ก่อนที่จะถอดถุงมือยางที่มันสวมอยู่ แล้วเอานิ้วมือของเจ้าของโทรศัพท์สแกนลายนิ้วมือ เพื่อที่จะเปิดเข้าไปดูข้อมูลภายในโทรศัพท์มือถือมือหนาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วค่อย ๆ เลื่อนหน้าจอดูรายชื่อคนที่โทรเข้า โทรออกสายสุดท้าย แต่กลับไม่มีแม้แต่สายเดียวเขาคงต้องส่งโทรศัพท์เครื่องนี้ไปให้ฝ่ายตรวจสอบหลักฐาน หน่วยงาน DEL เพื่อให้ช่วยกู้คืนข้อมูลการโทร และข้อมูลต่าง ๆ ที่ถูกลบไป เพราะตอนนี้อย่างน้อยก็มีโทรศัพท์มือถือเครื่องนี้ ที่เป็นหลักฐานชิ้นสำคัญในการสาวไปถึงตัวคนบงการว่าคื

ดูเหมือนว่าโดมินิคก็คงไม่ใช่คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แน่นอน ภายในหัวของโทเบียสเต็มไปด้วยคำถามมากมาย ว่าใครกันที่เป็นคนอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ ใครเป็นคนส่งคนมาจัดการฟินลีย์ถึงเซฟเฮาส์ของเขา และทำไมมันถึงเข้ามาที่นี่ได้ง่าย ๆ โดยที่ไม่มีสัญญาณแจ้งเตือนของระบบรักษาความปลอดภัย ที่เขาติดไว้เต็มบ้านเลยแม้แต่นิดเดียวโดมินิคไม่รอช้า เขาสืบเท้าก้าวเดินผ่านหน้าเซบาสเตียนและโทเบียสขึ้นด้านบนทันที เพื่อไปหาฟินลีย์ เขาคิดในใจป่านนี้ฟินลีย์คงตกใจจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว หลังจากเจอเหตุการณ์เลวร้ายติดต่อกันในวันเดียวเสียงฝีเท้าก้าวเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องนอนของโทเบียส โดมินิคยกมือขึ้นเคาะประตูเบา ๆ สามครั้ง ก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อคนด้านในเบา ๆ“ฟินลีย์ครับ ผมโดมินิคเอง...ผมขอเข้าไปข้างในนะครับ”โดมินิคเอ่ยเรียกคนด้านใน แต่กลับไม่มีเสียงตอบรับจากฟินลีย์แม้แต่คำเดียว “ผมขอเสียมารยาทนะครับฟินลีย์ ผมเป็นห่วงคุณจริง ๆ” หลังจากคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง คนนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลก็ไม่รอช้า เขารีบเปิดประตูเข้าไปด้านในทันทีภาพที่เห็นตรงหน้าคือ ฟิ

โทเบียสยืนนิ่งราวกับต้องมนต์สะกด ดวงตาคมเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงเรียกชื่อเขาซ้ำ ๆ"โทเบียส!!...โทเบียส!!"สุ้มเสียงคนด้านนอกแหบพร่าฟังดูน่าขนลุก เสียงนั้นมันคือเสียงของ “เอลเลียต” เพื่อนสนิทที่เสียชีวิตไปเมื่อสองปีก่อน ตอนที่ฟินลีย์บอกว่าคนร้ายหน้าคล้ายกับผู้ชายที่ถ่ายรูปกับเขาและเซบาสเตียน โทเบียสไม่เชื่อว่ามันจะเป็นเอลเลียต เพราะเอลเลียตตายไปแล้วแต่ตอนนี้เอลเลียตมาตะโกนเรียกเขาอยู่หน้าประตู หรือผู้ชายที่ฟินลีย์เห็นอาจจะเป็นเอลเลียตจริง ๆ มันเป็นไปได้อย่างไรกัน คำถามมากมายตบตีกันในหัวอีกครั้งอย่างห้ามไม่ได้"เอลเลียต..."โทเบียสพึมพำชื่อนั้นออกมาเบา ๆ ราวกับละเมอ มือที่กำปืนแน่นเริ่มสั่นเทา ความรู้สึกสับสน และตกใจประเดประดังเข้ามาในหัวจนแทบระเบิด เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น “เอลเลียตตายไปเมื่อสองปีที่แล้ว ฉันเห็นศพเอลเลียต ฉันไปงานศพ แล้วนี่มันอะไรกัน? หรือว่าฉันฝันไป?” คนตัวสูงพยายามแยกแยะว่าสิ่งที่เกิดคือความฝันหรือความจริงโทเบียสยกมือขึ้นตบหน้าตัวเองอย่างแรง ความเจ็บที่แล่นริ้วไปทั่วใบหน้า บอกให้โทเบียสรับรู้ว่านี่ไม่ใช่ความ

เหมือนเส้นบาง ๆ ระหว่างความเป็นและความตายของโทเบียสอยู่เพียงคืบ ฟินลีย์ที่สะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเอะอะโวยวาย เขาเห็นภาพเอลเลียตกำลังจะฆ่าโทเบียส มีดปลายแหลมถูกจ่อที่ลำคอคนตัวสูง ฟินลีย์ตกใจสุดขีด ร่างกายของเขาขยับโดยอัตโนมัติ เขารีบพุ่งตัวเข้าไปผลักเอลเลียต ให้ออกจากโทเบียสสุดแรง"อย่า!!"ฟินลีย์ตะเบ็งเสียงอย่างดัง เสียงของเขาสั่นเครือเจือไปได้ด้วยความตกใจ แรงปะทะทำให้เอลเลียตที่ไม่ทันได้ระวังตัว เซถลาไปข้างหลัง ไม่รู้ว่าฟินลีย์เอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ขาของเขาขยับอย่างอัตโนมัติ ฟินลีย์ใช้เท้าเตะเข้าไปที่ข้อมือของเอลเลียตอย่างจัง จนมีดในมือหลุดกระเด็นไปอีกทางคนที่เพิ่งฟื้นตื่นจากความตายมองฟินลีย์ด้วยความตกใจ และดูประหลาดใจไม่น้อย เขาคิดว่าโทเบียสอยู่คนเดียวเสียอีก เพราะปกติโทเบียสไม่เคยพาใครมานอนด้วย แล้วผู้ชายคนนี้คือใคร"แกเป็นใคร...ฉันเคยเห็นแก ใช่ฉันคิดว่าฉันเคยเห็นแกที่ไหนสักที่"ฟินลีย์เอ่ยถามเสียงสั่น พลางยืนหอบหายใจถี่ ๆ ใบหน้าซีดเผือด เขามองเอลเลียตตาไม่กะพริบ ในใจสั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็พยายามควบคุมสติตัวเองให