All Chapters of When two hearts align for the second time: Chapter 1 - Chapter 6

Nanigas si Mara.Hindi siya makagalaw, parang may humila sa kanya pabalik sa nakaraan.Nakatitig si Rafael sa batang karga niya—si Nico.Tahimik lang ito, pero ang bigat ng tingin.Parang sinusuri.Parang may hinahanap.Malalaki ang mata ni Nico, malinaw, halos kumikislap sa ilaw. Maputi ang balat, malinis ang features—yung tipong kahit hindi mo kilala, mapapalingon ka.Parang maliit na manika.At sa sobrang pagkakahawig—May kung anong kumirot sa dibdib ni Rafael.Hindi niya maipaliwanag.Pero ramdam niya.Kung hindi kanya…Kanino?“Ha. Asa ka,” malamig na sagot ni Mara, mabilis.Halos hindi na niya pinag-isipan.Kailangan niyang putulin agad yung iniisip nito.Pero sa loob niya—Nagpapanic siya.Sobra.Hindi pwede.Hindi pwede niyang mahalata.Hindi ngayon. Hindi kailanman.Huminga siya nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili, saka tumingin kay Nico.“Anak,” sabi niya, medyo mas seryoso kaysa sa gusto niya, “bakit mo tinawag na ‘Dad’ yung uncle?”Napatitig si Nico sa kanya, paran

“Sir, hindi ba pwedeng si Mae na lang ang isama n’yo?” halos pigil ang inis sa boses ni Mara habang hawak ang planner niya.“Nasa inyo na rin po ang tatlong secretary. Hindi naman po ako pwedeng lagi,” dagdag niya, medyo diretso na.Hindi man lang tumingin si Rafael mula sa mga papel niya.“Who’s the CEO?” tanong nito, kalmado pero matalim.Napapikit si Mara saglit.“Kayo po,” sagot niya, pilit pinapakalma ang sarili.Grabe.“May forty-seven minutes ka pa,” dagdag nito, sabay tingin sa relo.Nanlaki ang mata niya.Forty-seven?!Halos tumakbo siya palabas ng opisina.“Sh—”Kinuha niya agad ang phone niya habang naglalakad nang mabilis.“Ma, pwede mo bang sunduin si Nico mamaya? May dinner ako with boss, urgent.”“Sige, anak. Ingat ka.”“Thanks, Ma!”Paglabas niya ng building, dire-diretso siya sa parking.Kung thirty minutes ang byahe—Seventeen minutes na lang para mag-ayos.Grabe.Mas mahirap pa ‘to kaysa exam.—Pagdating sa apartment niya, parang bagyo ang bilis ng galaw niya.Bihi

“Anak, bilisan mo na, malalate na tayo!” halos pasigaw na sabi ni Mara habang nagmamadaling nagsusuklay sa harap ng salamin.Nasa kabilang side ng sala, naka-upo si Nico sa sahig, hawak ang isang maliit na laruan, todo iwas sa sapatos na pilit isinusuksok ni Mara sa paa niya.“Ayoko pumasok,” mahinang reklamo nito, sabay liko ng katawan na parang maliit na ahas.Napapikit si Mara sandali, pinipigilan ang sarili na mainis.“Nico, please… may work si Mama. Ikaw din, may class.”Umiling lang ang bata.Napabuntong-hininga siya, tapos yumuko at hinawakan ang pisngi ng anak.“Sige… bibilhan kita mamaya ng strawberry shortcake sa bakery, okay?”Agad napatingin si Nico.“Yung may icing?”“Oo, marami.”Saglit na nag-isip ang bata, tapos dahan-dahang iniunat ang paa.“Okay…”Mabilis ang galaw ni Mara—parang sanay na sanay—isuot ang sapatos, ayusin ang medyas, sabay buhat sa bata.“Thank you, baby,” bulong niya, kahit alam niyang napilitan lang ito.Paglabas nila ng apartment sa Cubao, agad niya