All Chapters of Oh, Mickey! You're So Fine! (SSPG): Chapter 1 - Chapter 10

"P-Pakawalan niyo 'ko rito! W-Wala akong g-ginagawang masama!" Dinig na dinig ni Michael ang pakiusap ng lalaki habang tinatahak niya ang daan patungo sa isang silid. Nang pagbuksan siya ng isa niyang tauhan ay bumungad sa kaniya ang lalaking nakaluhod sa sahig, duguan ang mukha at marumi rin ang katawan nito. "S-Sir, w-wala po akong g-ginagawang masama. P-Pakawalan niyo na po ako rito..." pakikiusap ng lalaki ngunit walang naging reaksyon si Michael. "Saan niyo siya nakita?" seryosong tanong ni Michael habang nakatingin sa nagmamakaawang lalaki. "Sa likod ng building, sir. Nakita niya kung paano natin pinaslang yung anak ni Mercado," sagot naman ng lalaki. "S-Sir, h-hindi naman po ako magsusumbong s-sa mga pulis, e. M-Maawa po kayo sa 'kin, sir. M-May asawa't a-anak pa po akong naghihintay sa 'kin," pakiusap muli ng lalaki. "Sir, kapag pinakawalan natin 'yan, dehado tayo rito," bulong naman ng tauhan ni Michael sa kaniya. Samantala ay wala pa rin'g imik ang binata. "S-Sir..."

Unti-unting nagising si Fortuna nang masinagan siya ng liwanag mula sa labas ng bintana. Napansin niyang nakahiga pa rin siya sa ibabaw ng malambot na kama, habang ang kaniyang katawan ay nakadikit sa katawan ng lalaking pinaghingian niya ng tulong. Ngayon pa lamang naramdaman ni Fortuna ang ilang at kahihiyan na kaniyang ginawa. Dahan-dahang kumilos si Fortuna upang makatayo at makapagbihis na ngunit nabigla siya nang hawakan ni Michael ang kaniyang braso. Nang tignan niya agad ang gawi nito ay ngayon niya lamang napansin na nakatingin ito sa kaniya. "Where do you think you're going?" seryosong tanong ni Michael. Napalunok si Fortuna ng kaniyang sariling laway dahil sa takot dito. "K-Kailangan ko ng umalis. B-Baka hinahanap na ako ng anak ko," nauutal na sagot ni Fortuna. Hindi niya magawang tignan nang diretso sa mga mata si Michael. "Sino ang naiwan sa kaniya?" tanong muli ni Michael. "P-Pinakisuyuan ko yung kapitbahay namin na alagaan muna ang anak ko p-para makahingi ng tulo

"Vincent, feel yourself at home, okay? Kung may need ka pa, h'wag kang mahihiyang magsabi sa 'kin, ha?" malambing na sabi ni Michael nang makarating na sila sa kaniyang mansion. "Opo, tito Mike!" "Very good. Ang mabuti pa, umakyat ka na muna sa kwarto. Sasamahan ka ng magiging bodyguard mo," sabi pa nito bago niya senyasan ang kaniyang tauhan. "Halika na, Vincent." Nang umalis ang bata ay saka naman hinarap ni Michael ang kinakabahang si Fortuna. "B-Bakit mo ba kami dinala rito? A-Ano ba'ng pakay mo sa 'min?" natatakot na tanong ni Fortuna. Ngumiti nang tipid si Michael at dahan-dahang naglakad palibot sa dalaga. "Hindi ko na kailangan pa'ng magsabi sa 'yo, Fortuna, dahil sigurado akong alam mo kung ano ang pakay ko," kalmado ngunit may awtoridad na sabi ni Michael. "At ikaw ang pakay ko." "Ano ba? Bakit ba palagi mo na lang akong sinusundan? Nagawa ko naman ang pinagagawa mo sa—" "Hindi lang 'yon ang gusto kong mangyari, Fortuna. Gusto ko, nandito ka lang sa tabi ko. Gusto ko

Walang nagawa si Fortuna kundi ang pumayag sa nais ni Mickey. Kapalit ng magandang buhay, pagkikita nila ng kaniyang ina at ang muling mapasakamay niya ang negosyo ng kaniyang yumaong ama ay siya mismo ang magiging kabayaran. Labag sa kaniyang loob ang pagnanasa ni Michael para sa kaniya. Gusto niyang maiyak sa labis na kalungkutan habang abala ang binata sa paglasap sa kaniyang leeg. "Hmm...." sambit ni Michael at mas lalong dinidikit si Fortuna sa kaniyang katawan. "Ahh!..." sambit bigla ng dalaga nang itulak siya nito sa ibabaw ng kama. Masama niyang tinignan ang gawi ni Michael, habang ito ay malagkit na nakatingin sa direksyon niya. Isa-isang tinanggal ni Michael ang butones ng kaniyang suot na polo at nilantad sa dalaga ang matipuno niyang katawan. Agad niyang pinaibabawan si Fortuna upang siilin muli ng kaniyang mapusok na halik. Dahan-dahang bumigay ang katawan ni Fortuna at hinayaang damhin ang mainit na pagnanasa sa kaniya ni Michael. Pinunit din ng binata ang kaniyang s

Si Fortuna muna ang naging tutor ni Vincent habang nasa bahay pa ito at patuloy na nagpapalakas. Hindi niya kinalilimutan ang gampanin bilang ina habang sa gabi ay patuloy siyang kumakayod. "Tapusin mo muna 'yan, Vincent, ha? Sandali lang at magre-ready lang ako ng foods natin," paalam ni Fortuna bago siya tumayo at nagtungo sa kusina. Habang abala sa paghahain, bigla namang nag-ring ang telepono. Sandaling tinigil ni Fortuna ang ginagawa upang sagutin ito. "Hello?" "Hello, is this the Fortuna Candelario?" "Speaking. Who's this?" "AAHHH!..." Biglang nilayo ni Fortuna ang telepono sa kaniyang tainga sa malakas na sigaw ng babae sa kabilang linya. "Fortuna! Hi! Si Cindy 'to. Naaalala mo pa ba ako?" Kunot-noong inisip ni Fortuna ang pangalan na 'yon. Marahang nanlaki ang kaniyang mga mata nang maalala niya ito. "Cindy? As in Cindy Martel?" paniniguradong tanong ni Fortuna. "Yes! OMG! Kumusta ka na? Ang tagal na nating hindi nagkita at nagkausap. Alam mo, miss na miss ko na ang