5

Inaasikaso ni Fortuna ang kaniyang anak na naglalaro naman ng PS5 sa salas. Napapangiti na lang siyang kusa habang nakikita ang malapad na ngiti ng kaniyang anak.

Nagbuga ng isang malalim na paghinga si Fortuna dahil sa bigat ng dadalhin niyang problema... si Michael.

Matapos ang nangyari sa kanila kanina sa opisina nito ay nagkaroon sila ng kasunduan: iyon ay magiging bed warmer ni Michael si Fortuna kapalit ng lahat ng mga pangangailangan nito at upang mabawi rin ang food business ng yumaong ama ng dalaga.

Pumirma si Fortuna ng kontrata kaya't mamaya na sila magsisimula sa kasunduang 'yon. Nagpasok rin ng paunang bayad si Michael sa bank account ng dalaga na nasa ₱500k.

"Mommy! Mommy, let's play po! Mommy!" tawag ni Vincent kaya't nagising ang diwa ni Fortuna.

"H-Ha? Uhmm... Sige. Let's play," sagot ni Fortuna at saka nilapitan ang anak.

INIWAN muna ni Fortuna ang anak para magtungo sa grocery store at makabili ng stocks nila. Kailangan din'g magpahinga ng kaniyang anak upang mabawi ang lakas.

Kinuha rin niya ang lahat ng kanilang magagamit lalo na't sa eskwelahan ni Vincent. Hindi na siya mag-aalala pa sa pagbabayad ng tuition f*e nito dahil sagot na rin 'yon ni Michael.

"S-Sorry," sabi ni Fortuna nang mabangga niya ang isang babae. Nang magtama ang paningin nila ay parehas silang nanlaki ng mga mata. "C-Cindy?!"

"Wait, Fortuna? OMG! Ikaw na ba 'yan?" tanong naman ng babaeng si Cindy, ang isa sa mga kaibigan ni Fortuna noong high school.

Nagyakapan sila sa sobrang excitement at bineso ang isa't isa.

"Ikaw nga! Nandito ka na pala ulit sa Pinas! Long time no see, ah? Kumusta ka na?" tanong pa ni Fortuna.

"Okay naman. Yeah, I got back here in Philippines last month pa. You know what? I'm engaged!" natutuwang balita ni Cindy at saka pinakita ang engagement ring niyang suot.

"Wow! That looks so shiny! Who's the lucky guy?" tanong muli ni Fortuna at binigyan siya ng kinikilig na ngiti't expression ni Cindy.

"Well, he's the man of my dreams. Alam mo? Since nagkita rin naman na tayo, why don't you come over to my house? Doon pa rin sa house nina mom and dad. You knew the address, right?"

"Huh? Agad na ba? Nakakahiya naman. Tsaka may anak pa kasi akong inaalagaan, e. Kanina lang kami na-discharge," sabi ni Fortuna.

"May anak ka na? Well, why don't you bring him na rin? Gusto ko siyang makilala. Malalapit din sa mga bata ang fiancé ko."

"Uhmm... Sige. What time?" tanong muli ni Fortuna.

"5 o'clock in the afternoon. So, see you there, ha? Aasahan ko 'yan," paninigurado pa ni Cindy kaya't natawa si Fortuna.

"Oo. We're coming over."

"Nice! Sige, Fortuna, mauuna na ako. See you later. Bye!" paalam pa ni Cindy at saka sila muling nagyakapan ni Fortuna bago umalis.

Nagpatuloy na rin naman si Fortuna sa pamimili upang makapaghanda sila ng kaniyang anak na si Vincent.

NAG-TAXI ang mag-inang Fortuna at Vincent patungo sa bahay ni Cindy. Sa pagbaba pa lang nila ay namangha ang mag-ina sa laki ng gate at bahay nito.

"Wow! Ang yaman-yaman po pala ng friend mo, mommy!" sabi ni Vincent. Ngumiti na lang si Fortuna dahil sa magkahalong tuwa at inggit dahil hindi ganito ang kanilang buhay na mag-ina.

Pinapasok sila ng gwardya kaya't tinungo nila ang loob ng malaking bahay ni Cindy. Sa pag-upo pa lang nila ay hindi pa rin nila maiwasang mapamangha.

"Fortuna! Mabuti naman at nakapunta kayo," sabi ni Cindy nang tunguhin sila nito at nakipagbeso. "Siya ba ang anak mo? So pogi, ha?"

"Oo. Si Vincent Candelario. Vincent, siya si tita Cindy mo. Kaibigan ko siya noong high school kami," pakilala ni Fortuna.

"Hello, Vincent!"

"Hello po, tita Cindy. Ang tangkad at ang ganda niyo naman po!" saad ni Vincent.

"Thank you! By the way, let's go inside. Nandoon sa loob ang fiancé ko."

Pumasok sila sa malawak at magarang bahay ni Cindy upang makapunta sa dining area. Bumungad sa kanila ang mga pagkaing nakahain.

"Ako ang nag-prepare nito para sa inyo. I hope you'll like it. Maupo kayo at tatawagin ko lang ang fiancé ko," sabi ni Cindy.

"Salamat."

"Salamat po."

Naupo ang mag-ina at hinintay ang dalawa para sa kanilang magarbong meryenda. Sa ilang sandali ng kanilang paghihintay ay narinig nila ang pagdating ng mga ito.

"Babe, she's my high school friend I'm talking about, Fortuna Candelario and that's her son, Vincent," pakilala ni Cindy. Tumayo mula sa kinauupuan si Fortuna at lumingon upang makipagkilala sa fiancé nito.

Ngunit nang magtama ang paningin nila ay tila parehas silang napahinto. Hindi nila akalain na sa loob ng labing-isang taon ay muling nagkita ang landas nilang dalawa.

"H-Hi. I'm Brandon. Cindy's fiancé."

"H-Hi. F-Fortuna nga pala. U-Uhmm... it's nice meeting you," sambit lamang ni Fortuna na may pekeng ngiti at nakipagkamay sa ex-fiancé niyang si Brandon Sabroso: ang ama ni Vincent.

"Hello po," bati naman ni Vincent sa hindi niya nakilalang ama na si Brandon. Batid naman ni Brandon na anak niya ang batang ito kay Fortuna ngunit ayaw niyang malaman pa ni Cindy dahil baka ito pa ang ikasira sa paparating nilang kasal.

Samantala, magkahalong galit, hinagpis at lungkot ang nararamdaman ni Fortuna. Nagparaya siya dahil ang sabi ni Brandon sa kaniya noon ay kailangan nitong maghanap-buhay sa ibang bansa upang may maitaguyod sa kanilang mag-ina.

Ngunit walang responsibilidad o ni sa pinangako nito ang dumating... hanggang sa nawalan na sila ng contact sa isa't isa.

"Come on, guys! Let's eat," yaya ni Cindy sa kanila at saka sila pumwesto. Naiilang ang dalawa sa magkatapat nilang upuan habang pilit nilang kumikilos nang normal.

Sa loob ng labing-isang taon, hindi akalain ni Fortuna na ang lalaking minahal niya simula pa noon, at ang lalaking pinangakuang babalikan at pakakasalan siya ay engaged na sa kaniyang high school best friend na si Cindy.

Para kay Fortuna, wala ng mas sasakit pa dahil ang taong naging sandalan niya noon ay tila tinibag na ng panahon upang mabuo sa bagong yugto ng buhay na tatahakin nito.