All Chapters of ซาตานเล่ห์รัก: Chapter 11 - Chapter 20

EP.12 พิ้งค์พลอยยิ้มมุมปากด้วยความเจ้าเล่ห์ เธอยังไม่ทำตามคำสั่งในทันที เธอเดินเข้าไปล้างปากในห้องน้ำให้เรียบร้อย ดึงเชิงว่าเขาต้องการเธอแค่ไหน “เร็วๆ”เพียงแค่ได้ยินคำสั่งของคนใจร้อน มาเฟียสาวก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ตำรวจหนุ่มก็พุ่งเข้ามาประกบจูบแบบไม่ให้ตั้งตัว เธอรับความหื่นกามทันจึงปรนเปรอตอบ เสียงหอบหายใจเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ พิ้งค์พลอยเบียดตัวแน่นกับอกเตช มือเรียวเกาะบ่ากว้างไว้แน่น ริมฝีปากถูกเตชจู่โจม ทุกสัมผัสของเขารีบร้อน มูมมามราวกับว่าจะกลืนเธอลงท้อง หัวใจเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ เสียงจูบดูดดื่มบ่งบอกว่าทั้งสองกระหายรสจูบกันเอาเสียมากเสียงครางเบาๆ หลุดลอดจากลำคอหญิงสาวเพราะเธอพึงพอใจกับจูบนั้น จากนั้นเขาก็แทรกปลายลิ้นร้อนเข้าควานหาความหวานภายในโพรงปากเธออย่างชำนาญ ทุกการแลกลิ้นเป็นจังหวะร้อนแรง ยั่วยวน เย้ายวนอย่างไม่ออมแรง พิ้งค์พลอยลูบหลังเตช ไล้ปลายนิ้วไปตามแนวสันหลัง แล้วจิกเบาๆ ตอนที่เขาดูดปลายลิ้นเธอแรงๆ “อ๊าาา” อกอวบแอ่นรับมือที่บีบขย้ำอย่างหนักหน่วง พิ้งค์พลอยผละจูบออกมาเพราะน้ำหล่อลื่นไหลเปียกยันเท้า เตชก็จัดการพาเธอมายังเตียงแล้วผลักเธอลงเตียงคิงไซต์ เธออ้าขา

EP.14สามวันต่อมา@โรงพยาบาล“คนไข้กรุณาถอดหน้ากากอนามัยและแว่นตาครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ” พิ้งค์พลอยกระแอมกระไอเล็กน้อยเพราะเค้นเสียงออกมาจนระคายคอ แต่ก็ดีใจที่เสียงตัวเองกลับมาเกือบจะปกติแล้ว“ถอดเถอะครับคุณลาณีญา หมอจะตรวจต่อมทอนซิลให้”“…”“ไม่ต้องอายนะครับ เรื่องทั้งหมดจะเป็นความลับ ไม่ส่งผลต่อชื่อเสียงของคุณหรอกครับ”“ค่ะ” พิ้งค์พลอยยอมถอดหน้ากากอนามัยและแว่นกันแดดออก เธอนอนที่โรงพยาบาลมาหลายวัน โดยมีเวหาเฝ้าไข้ และตอนนี้เวหาก็ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ข้างเตียง อุตส่าห์ไม่อยากให้ใครรู้ แต่อาการไข้ที่หนักทำให้เธอต้องมานอนโรงพยาบาลด้วยสาเหตุที่ว่าเตชรุนแรงกับเธอจนเธอเป็นไข้ เจ็บคอ เสียงหาย เธอเจ็บใจที่เขาไม่สนใจไยดีเธอเลยด้วยซ้ำ เธอมีเบอร์เขา แต่เธอไม่อยากเรียกร้องอะไรให้เขาหงุดหงิดเธออีกได้“อ้าปากครับ เดี๋ยวผมจะตรวจทอนซิลนะครับ” นายแพทย์หนุ่มหยิบไม้กดลิ้นขึ้นมา พิ้งค์พลอยก็ดึงหน้ากากอนามัยออกแล้วอ้าปากกว้างทันที ไม้กดลิ้นในมือเขาค่อยๆ เคลื่อนเข้ามา เธอหลับตาเพราะไฟฉายหมอแสบตามาก พิ้งค์พลอยสูดลมหายใจเบาๆ สัมผัสเย็นของไม้กดแนบลงบนลิ้น ก่อนที่มันจะกดลึกลงไปจนเธอเผลอสะอึกเสียง “อ๊อก” เล็ด

EP.16(ปลดบล็อกดิ) “ก็ได้” คำสั่งของเตชทำให้พิ้งค์พลอยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วก็ต้องเข้าไปปลดบล็อกไลน์ให้กับโฬม ปลดล็อกยังไม่ถึงนาทีโฬมก็ส่งชื่อสถานที่ทั้งสองมาพร้อมกับโลเคชัน เธอรีบส่งข้อมูลต่อไปที่ไลน์ของเตชทันที“ขอบคุณนะพลอย”“พี่กลับไปได้แล้ว”“แต่พี่ยังอยาก…”“วันนี้ไม่พร้อมคุย พลอยไม่อยากเห็นหน้าพี่”“แล้วจะสั่งยาเท่าไร”“ไว้จะบอกอีกที วันนี้จะนอนแล้วขี้เกียจคุย”“ก็ได้”“เอาโทรศัพท์มา รับคำขอโทษเป็นเงินสดเท่านั้น”“พี่ให้ล้านหนึ่ง ถ้ามันทำให้พลอยสบายใจ”“ก็แล้วแต่” พิ้งค์พลอยทำเป็นเหมือนไม่ใส่ใจ แต่ก็รอจนเห็นว่าโฬมโอนเงินมาให้เจ็ดหลักจริงๆ ซึ่งปกติแล้วเธอไม่เคยขอให้เขาเปย์ขนาดนี้มาก่อน แอบอมยิ้มเล็กน้อยที่หลอกเงินโฬมสำเร็จ ถือว่ามันเป็นค่าความเสียใจ ค่าเสียเวลา และค่าปลอบใจกับความวุ่นวายที่เธอต้องเจอมาตลอด “ขอบใจ กลับไปเถอะ พลอยจะนอน”“แล้วใครจะดูแลพลอย”“เวย์ไง” แต่พิ้งค์พลอยก็เห็นข้อความของเวหาแล้ว เวหาส่งมาบอกว่ากลับไปแล้ว ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้อยากให้โฬมดูแลต่อ อาจจะต้องเป็นเตชจริงๆ แต่เธอก็รู้สึกอึดอัดหากเตชจะต้องทำเช่นนั้นขึ้นมาจริงๆ“ก็ได้ ถ้ามันทำให้พลอยสบายใจ แต่ครั้

EP.18 สถานีตำรวจนครบูรพา“คุณตำรวจจับมันเลยค่ะ อีนี่มันต่อยลูกสาวฉันจนเลือดอาบ” รัญญาผู้ปกครองของเรนนี่โวยวายลั่นโรงพัก นายตำรวจอย่างร้อยเวรที่ประจำการตอนสามทุ่มยิ่งปวดหัวหนักเพราะไม่รู้จะฟังใครก่อน ก่อนหน้านี้ที่นี่เงียบมากจนได้ยินเสียงแอร์ แต่ตอนนี้มันยิ่งกว่าตลาดสด“อ้าว ก็ลูกป้าพูดจาล่อตีนก่อน แค่โดนต่อยมันยังน้อยไป น่าจะโดนตีนจริงๆ” ต่อหน้าตำรวจพิ้งค์พลอยก็ยังไม่ออมมือ เธอถอดส้นสูงของเธอมาทำท่าขู่อีกฝ่าย ไม่ใช่ไม่รู้จักผู้หลักผู้ใหญ่ แต่แม่ของเรนนี่ก่นด่าเธอราวกับลูกของตัวเองไม่ผิดทั้งที่เธอพยายามเล่าเหตุการณ์ให้ฟังทั้งหมดแล้ว“อีเด็กบ้า! พูดจาอะไรกับผู้ใหญ่ให้มันดีกว่านี้หน่อยได้ไหม ฉันเนี่ยอายุมากกว่าเธอตั้งหลายปี”“ทีป้ายังพูดจาหมาไม่แดกกับฉันเลย แล้วทำไมจะต้องพูดดี คิดว่าปาก้อนหินมาจะได้ดอกไม้กลับเหรอ กระถางต้นไม้ต่างหากล่ะ”“พอๆๆๆ” คเชนทร์ผู้เป็นตำรวจขึ้นเสียงห้ามปราม ทั้งขัดขวางให้ทั้งสองฝ่ายอยู่ห่างจากกันคนละมุม แต่ฝีปากแต่ละคนยังคงทำให้เขาและตำรวจตรงนี้อีกสองนายเอือมระอา“อีเด็กพ่อแม่ไม่สั่งสอน ไหน พ่อแม่ตายหมดแล้วเหรอ ถึงไม่ยอมมาน่ะ”“ป้าน่ะ ที่จะตาย ตายไปเลยไป”

EP.20สวนสาธารณะในเวลาบ่ายแก่ๆ เต็มไปด้วยผู้คนที่มาพักผ่อนหย่อนใจ เตชจอดรถแล้วมองซ้ายมองขวาสำรวจความปลอดภัย รถคันนั้นไม่ได้ตามเขามา อีกทั้งพื้นที่ตรงนี้คงไม่มีใครกล้าลงมือทำอะไรเขาแน่นอน มือหนาหยิบแว่นตาที่เหน็บตรงคอเสื้อมาใส่ ก่อนจะออกจากรถ เมื่อเห็นว่าพิ้งค์พลอยยืนรออยู่พร้อมกับเพื่อนอีกหลายคน“อีพลอย ผัวมึงอ่ะ มาจริงๆเหรอ” เฟย์ญ่าเขย่าแขนพิ้งค์พลอยเร่าๆ เพราะตื่นเต้นที่เห็นเตชเดินลงจากรถมา การแต่งตัวของเตชมันเตะตาเฟย์ญ่าและเพื่อนอีกหลายคนให้มองตาม “แต่งตัวหล่อมาเป็นพระเอกเอ็มวีให้เราแน่ๆ เลยมึง อย่างนี้มันระดับฮอลลีวู้ดแล้วมึง” “เบาๆ กูยังไม่ได้บอกเขาเลยว่าให้มาทำไม” พิ้งค์พลอยหยิกแขนเฟย์ญ่าเบาๆ เพราะเธอกำลังบังคับเตชทางอ้อมและกำลังจะหว่านล้อมให้เขายอมมาเป็นพระเอกเอ็มวีให้ เลยกลัวเฟย์ญ่าจะทำเสียแผน“แปลว่ามีใจชัวร์ ขนาดมึงไม่บอกว่ามาทำไม ยังมา เขากำลังหลงรักมึงแน่ๆ อีพลอย”“มึงอย่ามโนอีเฟย์”“มึงแม่งช้า เดี๋ยวกูคาบไปแดกเองเลยนะ ไม่เอาใช่ป่ะ กูขอ”“คุณเตชเขาเป็นคน ไม่แดกอาหารหมาอย่างมึง” คำพูดหยอกล้อรุนแรงของพิ้งค์พลอยสร้างเสียงหัวเราะให้กับทุกคนรวมถึงเฟย์ญ่าเอง แต่หล่อนก็แอบหมั่นไ