Todos os capítulos de รุ่นพี่คนนั้น ฉันจอง: Capítulo 131 - Capítulo 140

19.00 น. - ประเทศญี่ปุ่นซาร์นจ้องมองโทรศัพท์มือถือที่ไร้การแจ้งเตือนตั้งแต่ช่วงบ่าย คิ้วหนางอโก่งอย่างไม่เข้าใจ เธอไม่คิดถึงเขาเลยหรืออย่างไรกัน“ผัวมาตั้งไกล ไม่สนใจกันเลย”สุดท้ายเขาต้องต่อสายหาเธออยู่ดีเพราะใจมันเอาแต่คิดถึงใบหน้าหวานสวยกลิ่นหอม ๆ หน้าอกหน้าใจขาว ๆ ฟู ๆ นั่นอยู่เรื่อย“ไม่คิดจะโทรหาผัวบ้างเลย”(อะไร ก็โทรไปตอนบ่ายไง)“ไม่พอ ต้องโทรทุกชั่วโมงสิ กูมาตั้งไกลนะเมษ”(งอแงอะไรซาร์น ไม่ใช่เด็ก)แต่แทนที่เธอจะเอาใจเขากลับบ่นด่าอย่างกับว่าเขาทำอะไรผิดเสียได้ จนอีกฝ่ายที่รอเธอมาทั้งวันแสดงสีหน้าสลดน้อยใจ(คิดถึงนะคะ)“ฮึ ก็แค่นั้นแหละ คิดถึงเหมือนกัน จะรีบกลับไปหา”จากที่ความหงุดหงิดกำลังจะเข้าปกคลุมหัวใจดวงแกร่ง สายน้ำเย็นจากคำพูดหวานเมื่อครู่ก็ช่วยปลอบประโลมจิตใจให้ชุ่มชื้นขึ้น รอยยิ้มอ่อน ๆ ผุดขึ้นง่ายดายเมื่อได้ยินคำว่าคิดถึงจากปากคนที่รักซาร์นตรงไปยังโรงแรมสุดหรูสถานที่จัดงานตามเวลาที่แจ้งในกำหนดการ ชายหนุ่มเอ่ยทักทายบุคคลสำคัญที่ตนเคยเจอหลายคนรวมทั้งเริ่มทำความรู้จักกับคนใหม่ ๆ ที่ถูกแนะนำให้“ขอบคุณที่มา”“ยินดีด้วยครับ”เขาโค้งลงก่อนจะโอบกอดกันหลวม ๆ เป็นการแสดงคว

ครืด~ ไม้กายสิทธิ์สั่นได้เปิดทำงานเสียงสั่นของมันทำเอาเมษาใจเต้นตุบตับตื่นเต้น เธอทั้งกล้าและกลัวในเวลาเดียวกันแต่จะว่าไปมันก็น่าสนใจเลยทีเดียวถ้าได้เล่นกับเขาอุปกรณ์คล้ายไมโครโฟนไร้สายค่อย ๆ วางทาบกับต้นขาเพื่อให้เธอได้ปรับตัวแล้วเลื่อนลู่มาเรื่อย ๆ จนถึงกลีบอวบอิ่ม“อื้อ~”ยังไม่ทันไรร่างบางก็ดิ้นเร้ากระตุกเกร็ง เรียวขาบางหุบเข้าอัตโนมัติมือน้อยของเธอผลักดันมันให้ออกจากส่วนนั้นแต่สายตาไม่ได้เป็นเช่นเดียวกันเลยมันสวนทางอย่างร้องขอ“อ้าห์ ซาร์นอื้อ~”แท่งสั่นจ่อเข้ากับจุดสงวนโดยตรงส่งผลให้คนตัวเล็กครางกระเส่าอย่างไม่อายปาก เจ้าหล่อนอ้าหายใจหอบราวกับว่าหายใจไม่ทัน“เสียวไหม ชอบไหม”“ซาร์น จะไม่ไหวแล้ว”“พึ่งเริ่มเองนะคะเด็กดี”คราวนี้เขาค่อย ๆ ยัดมันเข้ารูคับแคบทั้งหัวเปิดทางให้เอ็นกายขนาดใหญ่ของตัวเอง เขากดแช่ให้มันทำงานอยู่ภายในร่างกายหญิงสาวไม่ถอดออกอยู่ชั่วครู่จนเห็นสายตาอ้อนวอนที่ส่งมาเครื่องนวดนี้สั่นสะท้านบดคลึงความเป็นสาวของเธอระดับที่รุนแรงที่สุด ทำเอาเธอหอบหายใจดีดดิ้นไม่ต่างจากโดนน้ำร้อนลวก“ไม่ไหวแล้วฮือ~ ซาร์น เสียว”“อดทนไม่เก่งเลยนะเมษ”เขาเอ่ยเย้ยหยันคนตัวเล็กที่นอนส่

คนตามหาทนนิ่งไม่ได้พวงมาลัยหนักบังคับรถเกือบจะไม่อยู่ ความเป็นห่วงพานให้ใจสั่นราวเกิดแผ่นดินไหวแค่จินตนาการว่าคนตัวเล็กของตนจะหวาดกลัวแค่ไหนความโกรธก็เพิ่มพูนขึ้นรังสีอำมหิตแผ่กระจายปกคลุมรถ ความอาฆาตแค้นหมายจะเอาคืนฉายแววผ่านสายตาส่งผลให้ความเร็วที่มากเกินควรอยู่แล้วมากขึ้นไปอีกยังดีที่เสียงจากปลายสายสงบอยู่บอกให้รู้ว่าสถานการณ์ปกติดีไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มีสติประคองรถเป็นแน่“พี่พาเมมาที่นี่ทำไม เมจะกลับ !”ไม่ทันที่รถจอดสนิทเธอก็ทำท่าทางเหมือนเตรียมจะวิ่งหนีลงจากรถจนเขาต้องรีบลงมาเพื่อรั้งเธอไว้ก่อน คนสองคนพยายามฉุดลากกันอย่างหนักแต่ด้วยแรงผู้หญิงตัวเล็ก ๆ สู้แรงของผู้ชายไม่ได้ร่างบางถูกแบกขึ้นบ่ารวบขาไม่ให้ขยับได้แต่มือเธอก็ยังฟาดเต็มแรงใส่แผ่นหลังหนาจนกรณ์เริ่มเจ็บปนรำคาญ“ห้อง 5 !”เธอกรีดร้องสุดเสียงจนเขาหันกลับไปทางรถ กรณ์เริ่มเอะใจสงสัยว่าเธอมีอะไรซ่อนเร้นอยู่ บ่าแกร่งแบกคนตัวเล็กกลับที่รถจึงเข้าใจว่าที่เธอพยายามถามมาสุดทางรวมถึงเอ่ยชื่อรีสอร์ตและเลขห้องนั้นทำไมกรณ์กดวางสายด้วยความโกรธตาแดงก่ำฉายแววชัดเจน เปลวเพลิงโทสะแทบจะหลอมละลายฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็น“กูไม่ได้โง่ขนาดนั้น

ทันทีที่เปิดเข้ามาก็เห็นคนตัวเล็กนอนเล่นมือถืออยู่ เสื้อผ้าชุดใหม่ถูกเปลี่ยนใช้แล้วคาดว่าเธอคงจะอาบน้ำเตรียมนอน เหลือแค่เพียงเขาที่เต็มไปด้วยคราบเลือด“อาบน้ำแป๊บ”เธอพยักหน้าให้เขาด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ปลายจมูกโด่งกดลงที่หน้าผากตามมาด้วยริมฝีปากหยักที่ทาบลงบริเวณเดียวกันแช่ไว้สักครู่ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นหยาดน้ำไหลรวมกันเป็นสายกระทบกับร่างกำยำขาวสะอาดดูมีชาติตระกูลนอกเสียจากรอยสักก็ไม่มีอะไรปกปิดผิวเกลี้ยงเกลาของเขาได้คราบเลือดคราบยางของชายโฉดที่ยังแปดเปื้อนมืออยู่ถูกล้างออกไปจนหมดไหลรวมกันที่บ่อน้ำเสียไม่ต่างจากเอ็นกายที่ถูกตัดทิ้งก่อนหน้านี้ชายหนุ่มสวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำเท่านั้นเสื้อผ้าหลายชุดที่ลูกน้องและเลขาช่วยกันเตรียมให้ไม่ได้หยิบมาใส่ จิตใจของเขาตอนนี้มันร้อนรุ่มต้องการคนปลอบโยน“ตื่นนานยังหื้ม”“ไม่นาน”เจ้าหล่อนตอบพร้อมกับขยับให้พื้นที่แก่เขา ชายหนุ่มเอนกายคงบนเตียงหนานุ่มพิงกับพนักหัวเตียงมองดูมือถือที่เธอกำลังเล่นเกม ทำให้รู้ว่าแม้จะผ่านมรสุมชีวิตมาทั้งวันเธอก็ยังเข้มแข็งและผ่านมันไปได้“ยังกลัวอยู่ไหม”“ไม่แล้ว”“ให้กูปลอบไหม”ร่างโตโน้มลงใกล้จนใบหน้าทั้งสองชนกัน ดวงตาทั้งสอง

Mesa Talk ;ช่วงนี้ฉันกับแฟน.. หมายถึงเพื่อนสนิทของฉันพัฒนาความสัมพันธ์เกินคำว่าเพื่อนไปแล้ว ฉันรู้ดีอยู่เต็มอกว่าเขารู้สึกยังไงและฉันเองรู้สึกยังไงแต่ก็นั่นแหละ ฉันรอเขาขอเป็นแฟนอยู่..จะว่าไปช่วงนี้เขาค่อนข้างเครียดงานที่บริษัทน่าจะเยอะ ฉันทำได้เพียงแค่ช่วยเขาผ่อนคลายตอนเที่ยงและตอนกลางคืนเท่านั้น ในเวลางานฉันก็ไม่กล้าไปรบกวนมีบางวันที่เขาต้องบินไปญี่ปุ่น ซึ่งมันก็เป็นงานเขาอีกนั่นแหละถึงจะเอ่ยชวนฉันให้ไปด้วยกันแต่ก็ไม่กล้าไปอยู่ดีเลยใช้ข้ออ้างว่าเวลาเขาไปทำงานฉันต้องอยู่คนเดียวแต่ทุกครั้งที่ไปเขาก็จะรีบกลับมาหาฉันตลอด เรียกได้ว่าเขาเสร็จปุ๊บบินกลับปั๊บ บินเก่งกว่านกนางนวลตามทะเลอีกมั้งแต่นั่นมันก็ทำให้ฉันรู้ว่าเขาคิดถึงฉันแค่ไหน..แน่นอน ฉันก็คิดถึงเขาเหมือนกัน..Mesa End..การประชุมช่วงเช้าเป็นการสรุปผลโพรเจกต์กับทางญี่ปุ่น เรียกได้ว่าสำคัญมากกับบริษัท ถ้าเกิดว่างานนี้สำเร็จบริษัทที่ใหญ่โตแห่งนี้จะมีรากฐานที่มั่นคงมากขึ้น“ป๊า..”เสียงเรียกผู้เป็นบิดาให้ออกความคิดเห็นหลังจากแผนกต่าง ๆ นำเสนอขึ้นมา เสี่ยฮาร์นส่ายหน้าบอกปัดกับลูกชายไม่ขอออกความคิดเห็น เพราะเขาวางมือแล้วปล่อยให้